رَاعُوث 3
Smith–Van Dyck Arabic Bible (فان دايك)Translation
Smith–Van Dyck Arabic Bible (فان دايك)
Freedom Bible (Thai)
1وَقَالَتْ لَهَا نُعْمِي حَمَاتُهَا: «يَابِنْتِي أَلَا أَلْتَمِسُ لَكِ رَاحَةً لِيَكُونَ لَكِ خَيْرٌ؟
1นาโอมีแม่สามีพูดกับรูธว่า “ลูก แม่ควรหาความมั่นคงให้ลูกไม่ใช่หรือ เพื่อจะได้อยู่ดีมีสุข
2فَٱلْآنَ أَلَيْسَ بُوعَزُ ذَا قَرَابَةٍ لَنَا، ٱلَّذِي كُنْتِ مَعَ فَتَيَاتِهِ؟ هَا هُوَ يُذَرِّي بَيْدَرَ ٱلشَّعِيرِ ٱللَّيْلَةَ.
2โบอาส ญาติของเรา ซึ่งเจ้าเคยอยู่กับพวกหญิงรับใช้ของเขา คืนนี้เขาจะฝัดข้าวบาร์เลย์ที่ลานนวดข้าว
3فَٱغْتَسِلِي وَتَدَهَّنِي وَٱلْبَسِي ثِيَابَكِ وَٱنْزِلِي إِلَى ٱلْبَيْدَرِ، وَلَكِنْ لَا تُعْرَفِي عِنْدَ ٱلرَّجُلِ حَتَّى يَفْرَغَ مِنَ ٱلْأَكْلِ وَٱلشُّرْبِ.
3เพราะฉะนั้นจงอาบน้ำ ชโลมน้ำมัน แต่งตัว แล้วลงไปที่ลานนวดข้าว แต่อย่าให้ชายคนนั้นรู้ว่าเจ้าอยู่ที่นั่น จนกว่าเขาจะกินและดื่มเสร็จ
4وَمَتَى ٱضْطَجَعَ فَٱعْلَمِي ٱلْمَكَانَ ٱلَّذِي يَضْطَجِعُ فِيهِ، وَٱدْخُلِي وَٱكْشِفِي نَاحِيَةَ رِجْلَيْهِ وَٱضْطَجِعِي، وَهُوَ يُخْبِرُكِ بِمَا تَعْمَلِينَ».
4เมื่อเขานอนลง ให้สังเกตที่ที่เขานอน แล้วเข้าไปเปิดผ้าคลุมเท้าของเขาออกและนอนลงที่นั่น จากนั้นเขาจะบอกเจ้าเองว่าควรทำอะไร”
5فَقَالَتْ لَهَا: «كُلَّ مَا قُلْتِ أَصْنَعُ».
5รูธตอบว่า “ทุกอย่างที่แม่บอก ฉันจะทำ”
6فَنَزَلَتْ إِلَى ٱلْبَيْدَرِ وَعَمِلَتْ حَسَبَ كُلِّ مَا أَمَرَتْهَا بِهِ حَمَاتُهَا.
6นางจึงลงไปที่ลานนวดข้าว และทำทุกอย่างตามที่แม่สามีสั่ง
7فَأَكَلَ بُوعَزُ وَشَرِبَ وَطَابَ قَلْبُهُ وَدَخَلَ لِيَضْطَجِعَ فِي طَرَفِ ٱلْعَرَمَةِ. فَدَخَلَتْ سِرًّا وَكَشَفَتْ نَاحِيَةَ رِجْلَيْهِ وَٱضْطَجَعَتْ.
7เมื่อโบอาสกินและดื่มแล้ว ใจของเขาเบิกบาน เขาก็ไปนอนที่ปลายกองข้าว รูธค่อยๆ เข้าไป เปิดผ้าคลุมเท้าของเขาออก แล้วนอนลง
8وَكَانَ عِنْدَ ٱنْتِصَافِ ٱللَّيْلِ أَنَّ ٱلرَّجُلَ ٱضْطَرَبَ، وَٱلْتَفَتَ وَإِذَا بِٱمْرَأَةٍ مُضْطَجِعَةٍ عِنْدَ رِجْلَيْهِ.
8ตอนเที่ยงคืน ชายคนนั้นสะดุ้งและพลิกตัว แล้วพบว่ามีหญิงคนหนึ่งนอนอยู่ที่เท้าของเขา
9فَقَالَ: «مَنْ أَنْتِ؟» فَقَالَتْ: «أَنَا رَاعُوثُ أَمَتُكَ. فَٱبْسُطْ ذَيْلَ ثَوْبِكَ عَلَى أَمَتِكَ لِأَنَّكَ وَلِيٌّ».
9เขาถามว่า “เจ้าเป็นใคร” นางตอบว่า “ฉันคือรูธ หญิงรับใช้ของท่าน โปรดกางชายผ้าคลุมของท่านคลุมหญิงรับใช้ของท่านด้วย เพราะท่านเป็นญาติผู้มีสิทธิ์ไถ่คืน”
10فَقَالَ: «إِنَّكِ مُبَارَكَةٌ مِنَ ٱلرَّبِّ يَابِنْتِي لِأَنَّكِ قَدْ أَحْسَنْتِ مَعْرُوفَكِ فِي ٱلْأَخِيرِ أَكْثَرَ مِنَ ٱلْأَوَّلِ، إِذْ لَمْ تَسْعَيْ وَرَاءَ ٱلشُّبَّانِ، فُقَرَاءَ كَانُوا أَوْ أَغْنِيَاءَ.
10โบอาสตอบว่า “ลูก ขอพระยาห์เวห์ทรงอวยพรเจ้า น้ำใจที่เจ้าแสดงในครั้งหลังนี้ยิ่งกว่าครั้งแรก เพราะเจ้าไม่ได้ไปสนใจชายหนุ่มคนไหน ไม่ว่าจะยากจนหรือร่ำรวย
11وَٱلْآنَ يَابِنْتِي لَا تَخَافِي. كُلُّ مَا تَقُولِينَ أَفْعَلُ لَكِ، لِأَنَّ جَمِيعَ أَبْوَابِ شَعْبِي تَعْلَمُ أَنَّكِ ٱمْرَأَةٌ فَاضِلَةٌ.
11เพราะฉะนั้น ลูก อย่ากลัวเลย ทุกอย่างที่เจ้าขอ ฉันจะทำให้ เพราะคนทั้งเมืองของฉันรู้ว่าเจ้าเป็นหญิงที่น่านับถือ
12وَٱلْآنَ صَحِيحٌ أَنِّي وَلِيٌّ، وَلَكِنْ يُوجَدُ وَلِيٌّ أَقْرَبُ مِنِّي.
12เป็นความจริงที่ฉันเป็นญาติผู้มีสิทธิ์ไถ่คืน แต่ยังมีญาติที่ใกล้ชิดกว่าฉันอีกคนหนึ่ง
13بِيتِي ٱللَّيْلَةَ، وَيَكُونُ فِي ٱلصَّبَاحِ أَنَّهُ إِنْ قَضَى لَكِ حَقَّ ٱلْوَلِيِّ فَحَسَنًا. لِيَقْضِ. وَإِنْ لَمْ يَشَأْ أَنْ يَقْضِيَ لَكِ حَقَّ ٱلْوَلِيِّ، فَأَنَا أَقْضِي لَكِ. حَيٌّ هُوَ ٱلرَّبُّ. اِضْطَجِعِي إِلَى ٱلصَّبَاحِ».
13คืนนี้พักที่นี่ก่อน พอเช้า ถ้าเขายอมทำหน้าที่ญาติผู้มีสิทธิ์ไถ่คืนให้เจ้า ก็ดี ให้เขาทำเถิด แต่ถ้าเขาไม่ยอมทำหน้าที่นั้นให้เจ้า ฉันขอสาบานต่อพระยาห์เวห์ผู้ทรงพระชนม์อยู่ว่า ฉันจะทำหน้าที่นั้นให้เจ้าเอง นอนต่อไปจนถึงเช้าเถิด”
14فَٱضْطَجَعَتْ عِنْدَ رِجْلَيْهِ إِلَى ٱلصَّبَاحِ. ثُمَّ قَامَتْ قَبْلَ أَنْ يَقْدِرَ ٱلْوَاحِدُ عَلَى مَعْرِفَةِ صَاحِبِهِ. وَقَالَ: «لَا يُعْلَمْ أَنَّ ٱلْمَرْأَةَ جَاءَتْ إِلَى ٱلْبَيْدَرِ».
14รูธนอนอยู่ที่เท้าของเขาจนถึงเช้า แล้วลุกขึ้นก่อนฟ้าจะสว่างพอให้จำหน้ากันได้ เพราะโบอาสพูดว่า “อย่าให้ใครรู้ว่าหญิงคนหนึ่งมาที่ลานนวดข้าว”
15ثُمَّ قَالَ: «هَاتِي ٱلرِّدَاءَ ٱلَّذِي عَلَيْكِ وَأَمْسِكِيهِ». فَأَمْسَكَتْهُ، فَٱكْتَالَ سِتَّةً مِنَ ٱلشَّعِيرِ وَوَضَعَهَا عَلَيْهَا، ثُمَّ دَخَلَتَ ٱلْمَدِينَةَ.
15เขาพูดว่า “เอาผ้าคลุมที่เจ้าใส่อยู่มากางไว้” นางกางออก เขาตวงข้าวบาร์เลย์ให้หกตวง แล้ววางข้าวนั้นให้นางแบก จากนั้นเขาก็เข้าเมือง
16فَجَاءَتْ إِلَى حَمَاتِهَا فَقَالَتْ: «مَنْ أَنْتِ يَابِنْتِي؟». فَأَخْبَرَتْهَا بِكُلِّ مَا فَعَلَ لَهَا ٱلرَّجُلُ.
16เมื่อรูธกลับมาถึงแม่สามี นาโอมีถามว่า “เป็นอย่างไรบ้าง ลูก” รูธก็เล่าทุกอย่างที่ชายคนนั้นทำให้นาง
17وَقَالَتْ: «هَذِهِ ٱلسِّتَّةَ مِنَ ٱلشَّعِيرِ أَعْطَانِي، لِأَنَّهُ قَالَ: لَا تَجِيئِي فَارِغَةً إِلَى حَمَاتِكِ».
17และพูดว่า “เขาให้ข้าวบาร์เลย์หกตวงนี้แก่ฉัน เพราะเขาบอกว่า ‘อย่ากลับไปหาแม่สามีมือเปล่า’”
18فَقَالَتِ: «ٱجْلِسِي يَابِنْتِي حَتَّى تَعْلَمِي كَيْفَ يَقَعُ ٱلْأَمْرُ، لِأَنَّ ٱلرَّجُلَ لَا يَهْدَأُ حَتَّى يُتَمِّمَ ٱلْأَمْرَ ٱلْيَوْمَ».
18นาโอมีจึงพูดว่า “รออยู่ก่อน ลูก จนกว่าจะรู้ว่าเรื่องนี้จะลงเอยอย่างไร เพราะชายคนนั้นจะไม่พักจนกว่าเขาจะจัดการเรื่องนี้ให้เสร็จในวันนี้”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.