Caeltueih 21
Baibal Olcim (Matupi Chin)Translation
Baibal Olcim (Matupi Chin)
Freedom Bible (Thai)
1Amih taeng lamloh ka khoe uh tih ka kat ham a om vaengah Koce la, a vuen ah Rhodo la, te lamkah loh Patria la thaeng ka pawk uh.
1เมื่อพวกเราจากพวกเขาและออกเรือแล้ว ก็แล่นตรงไปถึงเกาะโคส วันรุ่งขึ้นถึงเกาะโรดส์ และจากที่นั่นไปเมืองปาทารา
2Te vaengah Phoiniki la aka hlaikan sangpho te ka hmuh uh dongah ka ngol uh tih ka kat uh.
2เมื่อพบเรือลำหนึ่งที่จะข้ามไปแคว้นฟีนิเซีย พวกเราก็ขึ้นเรือและออกเดินทาง
3Tedae Kupros a tueng vaengah banvoei la ka phael uh. Syria la ka hlaikan uh tih sangpho te hnopai hal ham a om dongah Tyre ah ka duem uh.
3เมื่อมองเห็นเกาะไซปรัส พวกเราก็ปล่อยเกาะนั้นไว้ทางซ้าย แล่นเรือต่อไปยังแคว้นซีเรีย และขึ้นฝั่งที่เมืองไทระ เพราะเรือต้องขนสินค้าลงที่นั่น
4Te vaengah hnukbang rhoek neh pahoi ka hum uh tih hnin rhih ka om uh. Jerusalem la Paul a kun pawt ham amih te mueihla loh a thui sak.
4เมื่อพบเหล่าสาวก พวกเราก็พักอยู่ที่นั่นเจ็ดวัน พวกเขากล่าวกับเปาโลโดยพระวิญญาณว่าไม่ควรขึ้นไปกรุงเยรูซาเล็ม
5Tedae khohnin a cuum tom vaengah kaimih khaw caeh ham ka khoe uh tih kaimih te khopuei vongvoel duela huta camoe boeih loh n'thak uh. Te vaengah tuikaeng ah khuklu cungkueng neh thangthui tih khat neh khat ka phih uh thae.
5เมื่อครบกำหนดวันเหล่านั้น พวกเราก็ออกเดินทางต่อ พวกเขาทุกคนพร้อมทั้งภรรยาและลูก ๆ พาพวกเราไปส่งจนพ้นเมือง แล้วพวกเราคุกเข่าลงบนชายหาดและอธิษฐาน
6Te phoeiah sangpho khuila ka yoeng uh tih amih khaw a im la bal uh.
6หลังจากกล่าวลากันแล้ว พวกเราก็ขึ้นเรือ ส่วนพวกเขากลับบ้าน
7Tedae Tyre lamloh Patolema ka pha uh vaengah yincaeh te ka khah uh. Te vaengah manuca rhoek te ka voek uh tih amih te hnin at ka om puei uh.
7เมื่อพวกเราเดินทางทางเรือจากเมืองไทระจนถึงปลายทาง ก็มาถึงเมืองปโตเลมาอิส พวกเราทักทายพี่น้องและพักอยู่กับพวกเขาหนึ่งวัน
8A vuen ah ka cet uh tih Kaiserea te ka pha uh. Te vaengah olthangthen aka thui parhih khuikah aka om Philip im khuila ka kun uh tih anih taengah ka rhaeh uh.
8วันรุ่งขึ้น พวกเราซึ่งเป็นเพื่อนร่วมทางของเปาโลก็ออกเดินทางไปเมืองซีซารียา พวกเราเข้าไปในบ้านของฟีลิปผู้ประกาศข่าวดี ซึ่งเป็นหนึ่งในเจ็ดคนนั้น และพักอยู่กับเขา
9Anih taengah aka tonghma tah canu oila pali om.
9เขามีลูกสาวพรหมจารีสี่คนซึ่งเผยพระวจนะ
10Khohnin a sen a om phoeiah atah Judah tonghma pakhat, a ming ah Agabus te ha suntla,
10เมื่อพวกเราพักอยู่ที่นั่นหลายวัน ผู้เผยพระวจนะคนหนึ่งชื่ออากาบัสลงมาจากแคว้นยูเดีย
11Tedae kaimih taengla ha pawk vaengah Paul kah cihin te hang khuen tih a kut a kho te a yen. Te phoeiah, “'Hekah cihin kungmah la aka om hlang te Jerusalem ah Judah rhoek loh a pin vetih namtom kut ah a voeih ni, 'tila Mueihla Cim loh a thui,” a ti.
11เขามาหาพวกเรา หยิบเข็มขัดของเปาโลมามัดเท้าและมือของตนเอง แล้วกล่าวว่า “พระวิญญาณบริสุทธิ์กล่าวดังนี้ว่า ‘ชาวยิวในกรุงเยรูซาเล็มจะมัดเจ้าของเข็มขัดเส้นนี้อย่างนี้ และจะมอบเขาไว้ในมือของคนต่างชาติ’”
12Te te ka yaak uh vaengah kaimih neh khokung khomah rhoek long khaw Jerusalem la caeh pawt ham amah te ka hloep uh.
12เมื่อพวกเราได้ยินเช่นนั้น ทั้งพวกเราและคนในที่นั้นต่างอ้อนวอนเปาโลไม่ให้ขึ้นไปกรุงเยรูซาเล็ม
13Te vaengah Paul loh, “Rhah te na saii uh tih ka thin paeng, Tedae kai tah Jerusalem ah pin ham bueng pawt tih Boeipa Jesuh ming dongah duek ham khaw sikim la ka om coeng,” a ti nah.
13แต่เปาโลตอบว่า “พวกคุณจะร้องไห้และทำให้ใจของข้าพเจ้าแตกสลายไปทำไม? ข้าพเจ้าพร้อมไม่เพียงแต่จะถูกมัด แต่พร้อมจะตายในกรุงเยรูซาเล็มเพื่อพระนามขององค์พระเยซูด้วย”
14Te dongah anih te ngaiyak voel kolla ka paa uh tih Boeipa kah kongaih bangla om ka ti uh.
14เมื่อเปาโลไม่ยอมเปลี่ยนใจ พวกเราก็หยุดห้ามและกล่าวว่า “ขอให้เป็นไปตามพระประสงค์ขององค์พระผู้เป็นเจ้า”
15Khohnin te muep a thok phoeiah Jerusalem la caeh ham ka hlah uh.
15หลังจากนั้น พวกเราเก็บสัมภาระและขึ้นไปกรุงเยรูซาเล็ม
16Te vaengah Kaiserea lamkah hnukbang rhoek khaw kaimih taengla m'puei uh tih hnukbang rhuem pakhat, Kuporos hoel Manason taengah pah hamla n'thak uh.
16สาวกบางคนจากเมืองซีซารียาก็ไปกับพวกเราด้วย พวกเขาพาพวกเราไปหามนาโสนชาวไซปรัส ซึ่งเป็นสาวกรุ่นแรก และพวกเราจะพักอยู่กับเขา
17Te dongah Jerusalem la ka pawk uh vaengah kaimih he manuca rhoek loh hlaehlae n'doe uh.
17เมื่อพวกเรามาถึงกรุงเยรูซาเล็ม พี่น้องก็ต้อนรับพวกเราด้วยความยินดี
18A vuen ah Paul tah kaimih neh James taengah ka kun uh tih a ham rhoek khaw boeih ha pawk uh.
18วันรุ่งขึ้น เปาโลไปหายากอบพร้อมกับพวกเรา และผู้อาวุโสทุกคนก็อยู่ที่นั่น
19Te vaengah amih te a voek tih a bibi dongah Pathen loh namtom rhoek ham a saii pah te pakhat phoeiah pakhat rhip a thui pah.
19เมื่อทักทายพวกเขาแล้ว เปาโลก็เล่าทีละเรื่องถึงสิ่งที่พระเจ้าทำท่ามกลางคนต่างชาติผ่านงานรับใช้ของเขา
20Te dongah aka ya rhoek loh Pathen te a thangpom uh tih anih te, “Manuca nang, Judah khuiah aka tangnah rhoek te a thawng a sang la muep om uh tih olkhueng neh aka hmae la boeih a om uh khaw na hmuh coeng.
20เมื่อพวกเขาได้ยินก็ถวายพระสิริแด่พระเจ้า แล้วกล่าวกับเปาโลว่า “พี่น้อง ท่านเห็นแล้วว่ามีชาวยิวที่เชื่ออยู่หลายพันคน และทุกคนต่างกระตือรือร้นต่อธรรมบัญญัติ
21Nang kawng khaw a thuituen uh. Namtom bangla Judah pum te Moses taeng lamloh a phaelhnah ni na thuituen. Ca rhoek kah a yahvin a rhet pawt neh a khosing dongah a pongpa pawt ni na thui.
21พวกเขาได้ยินมาว่าท่านสอนชาวยิวทุกคนที่อยู่ท่ามกลางคนต่างชาติให้ละทิ้งโมเสส โดยบอกว่าอย่าให้ลูกของตนเข้าสุหนัต และอย่าดำเนินตามธรรมเนียมต่าง ๆ
22Namah na pawk he rhep a yaak uh vaengah metlam nim a om ve.
22แล้วจะทำอย่างไร? ประชาคมจะต้องมารวมตัวกันแน่ เพราะพวกเขาจะได้ยินว่าท่านมาแล้ว
23Te dongah ka thui uh bangla nang loh saii laeh. Amamih ah paipi aka khueh hlang pali loh kaimih taengah om,
23เพราะฉะนั้น จงทำตามที่พวกเราบอก พวกเรามีชายสี่คนที่ปฏิญาณตนไว้
24Te rhoek te khuen lamtah amih neh ciim laeh. A lu a vok vaengkah ham khaw tangka te hnonah thil, Te daengah ni nang kawng a thui uh te a hong ni tila hlang boeih loh a ming eh. Tedae olkhueng aka tuem long tah namah khaw vai van.
24จงพาคนเหล่านี้ไป ชำระตัวพร้อมกับพวกเขา และออกค่าใช้จ่ายให้พวกเขาเพื่อให้โกนศีรษะ แล้วทุกคนจะรู้ว่าเรื่องที่ได้ยินเกี่ยวกับท่านนั้นไม่เป็นความจริง แต่ท่านเองก็ดำเนินชีวิตโดยรักษาธรรมบัญญัติ
25Aka tangnah namtom rhoek kawng dongah mueirhol buh neh thii, rhawnkhak neh Cukhalnah he rhael ham ol ka tloek uh tih ca ka pat uh coeng,” a ti uh.
25ส่วนคนต่างชาติที่เชื่อนั้น พวกเราได้เขียนแจ้งคำตัดสินแล้วว่า พวกเขาไม่ต้องถือปฏิบัติสิ่งเหล่านี้ เพียงแต่ให้ละเว้นจากอาหารที่ถวายแก่รูปเคารพ จากเลือด จากสัตว์ที่ถูกรัดคอตาย และจากการผิดศีลธรรมทางเพศ”
26Te dongah hlang rhoek te Paul loh a khuen tih, hnin at a om phoeiah amih te a ciim tih bawkim khuila kun, ciimnah khohnin kah pahong te a doek nen tah amamih kah hmueih te pakhat rhip ham a nawn pah.
26แล้วเปาโลก็พาชายเหล่านั้นไป วันรุ่งขึ้นเขาชำระตัวพร้อมกับพวกเขาและเข้าไปในพระวิหาร เพื่อแจ้งว่าจะครบกำหนดวันชำระตัวเมื่อใด จนกว่าจะมีการถวายเครื่องบูชาสำหรับแต่ละคน
27Hnin rhih a thok tom vaengah Asia lamkah Judah rhoek loh Paul te bawkim ah a hmuh uh. Hlangping te boeih a huek uh tih anih te kut a hlah thil uh.
27เมื่อเจ็ดวันนั้นใกล้จะครบ ชาวยิวจากแคว้นเอเชียเห็นเปาโลในพระวิหาร จึงปลุกปั่นฝูงชนทั้งหมดและเข้าจับตัวเขา
28“Israel hlang rhoek aw n'bom uh lah. Anih he pilnam nen khaw, olkhueng nen khaw, he hmuen nen khaw a kingkalh la om tih khotomrhali ah boeih a thuituen, Te phoeiah Greek rhoek khaw bawkim la hang khuen tih hmuen cim he a poeih bal,” tila pang uh.
28พวกเขาร้องว่า “ชนอิสราเอล ช่วยกันด้วย! นี่คือคนที่สอนคนทุกแห่งให้ต่อต้านชนชาติของเรา ธรรมบัญญัติ และสถานที่นี้ ยิ่งกว่านั้น เขายังพาพวกกรีกเข้ามาในพระวิหารและทำให้สถานที่บริสุทธิ์แห่งนี้เป็นมลทินด้วย!”
29Anih neh khopuei ah Ephesa kah Trophimu neh a hmaitang nah om coeng. Te dongah anih te Paul loh bawkim khuila a khuen tila a poek uh.
29เพราะก่อนหน้านี้พวกเขาเห็นโทรฟีมัสชาวเอเฟซัสอยู่กับเปาโลในเมือง และคิดว่าเปาโลพาเขาเข้าไปในพระวิหาร
30Te dongah khopuei tah a pum la tuen tih pilnam khuikah a capinah om. Paul te a tuuk uh tih bawkim poengvoel la a mawt uh phoeiah thohka te tloep a khaih uh.
30ทั้งเมืองเกิดความโกลาหล ประชาชนวิ่งมารวมกัน พวกเขาจับเปาโลลากออกจากพระวิหาร และประตูก็ถูกปิดทันที
31Anih ngawn hamla a toem uh dongah Jerusalem pum loh a puen te olthang loh caem kah rhalboeipa taengla a pha.
31ขณะที่พวกเขากำลังพยายามฆ่าเปาโล ข่าวก็มาถึงผู้บัญชาการกองทหารว่าทั่วกรุงเยรูซาเล็มกำลังเกิดจลาจล
32Anih long te rhalkap neh rhalboei rhoek tlek a khuen tih amih te a suntlak thil. Rhalboeipa neh rhalkap rhoek te a hmuh uh daengah Paul a boh uh te a toeng uh.
32เขาจึงรีบพาทหารกับพวกนายร้อยวิ่งลงไปหาฝูงชน เมื่อคนเหล่านั้นเห็นผู้บัญชาการกับพวกทหาร ก็หยุดตีเปาโล
33Te vaengah rhalboeipa loh ham paan tih a tuuk tih thirhui panit neh pin ham ol a paek, Te phoeiah anih te metla om tih a saii tholh ba a om khaw a cae pueng.
33ผู้บัญชาการเข้ามาจับกุมเปาโล สั่งให้ล่ามด้วยโซ่สองเส้น แล้วถามว่าเขาเป็นใครและทำอะไรมา
34Tedae hlangping khuiah khat khat loh a paluep paluep a o uh tih, olpung kacan kongah a thuem a ham la a ming thai pawt dongah Paul te rhalkap im la khuen ham ol a paek.
34ในฝูงชน บางคนตะโกนอย่างหนึ่ง บางคนตะโกนอีกอย่างหนึ่ง เมื่อผู้บัญชาการไม่อาจรู้ความจริงได้เพราะเสียงอื้ออึง จึงสั่งให้นำเปาโลเข้าไปในค่ายทหาร
35Tedae kuihlak ah a om vaengah hlangping kah thaehuetnah te a om dongah Paul te rhalkap rhoek loh a koh uh.
35เมื่อเปาโลมาถึงขั้นบันได พวกทหารต้องแบกเขาไปเพราะฝูงชนกำลังใช้ความรุนแรง
36Pilnam rhaengpuei loh a vai uh tih, “Anih te hang khuen,” tila pang uh.
36เพราะประชาชนจำนวนมากตามหลังมาและร้องว่า “กำจัดเขาเสีย!”
37Rhalkap im la a khuen tom vaengah Paul loh rhalboeipa te, “A tueng atah nang taengah ol pakhat khaw ka thui dae ni,” a ti nah. Te long khaw, “Greek ol na ming nama?
37ขณะที่เปาโลกำลังจะถูกนำเข้าไปในค่ายทหาร เขาถามผู้บัญชาการว่า “ข้าพเจ้าขอพูดกับท่านได้ไหม?” ผู้บัญชาการถามว่า “เจ้ารู้ภาษากรีกหรือ?
38Hnukbuet tue vaengkah boe aka koek tih hlangrhet la tongpa thawngli te khosoek la aka mawt, Egypt hoel te nang pawt nim?” a ti nah.
38ถ้าอย่างนั้นเจ้าไม่ใช่ชาวอียิปต์ที่ไม่นานมานี้ก่อกบฏและพาพวกมือสังหารสี่พันคนออกไปในถิ่นทุรกันดารหรือ?”
39Te dongah Paul loh, “Kai tah Kilikia Tarsus kah Judah hlang la ka om tih kho mailai kah pilnam moenih, Te dongah pilnam taengah thui ham khaw kai nan paek ham nang kan dawt,” a ti nah.
39เปาโลตอบว่า “ข้าพเจ้าเป็นชาวยิวจากเมืองทาร์ซัสในแคว้นซิลีเซีย เป็นพลเมืองของเมืองที่มีชื่อเสียงไม่น้อย ข้าพเจ้าขอร้องท่าน โปรดอนุญาตให้ข้าพเจ้าพูดกับประชาชน”
40Anih long khaw a paek dongah kuihlak dongah aka pai Paul loh pilnam te kut a cavoih thil. Kamkhuemnah neh boeih a om vaengah Hebrew ol la a thui tih,
40เมื่อผู้บัญชาการอนุญาต เปาโลก็ยืนบนขั้นบันไดและยกมือเป็นสัญญาณแก่ประชาชน เมื่อทุกคนเงียบลงอย่างมาก เขาจึงกล่าวกับพวกเขาเป็นภาษาฮีบรูว่า
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.