တမန်တော် 14
Judson Burmese Bible (1840)Translation
Judson Burmese Bible (1840)
Freedom Bible (Thai)
1ဣကောနိ မြို့သို့ ရောက် လျှင် ထိုသူ နှစ်ယောက် တို့သည် ယုဒ တရားစရပ် သို့ ဝင် ၍ ဟောပြော သဖြင့် ၊ ယုဒ လူ၊ ဟေလသ လူများ အပေါင်း တို့သည် ယုံကြည် ခြင်းသို့ ရောက်ကြ၏။
1ที่เมืองอิโคนิยูม เปาโลกับบารนาบัสเข้าไปในธรรมศาลาของชาวยิวด้วยกัน และพูดจนชาวยิวกับชาวกรีกจำนวนมากเชื่อ
2မယုံကြည် သော ယုဒ လူတို့သည် တစ်ပါး အမျိုးသားတို့ကို နှိုးဆော် ၍ ၊ ညီအစ်ကို တို့အား မနာလို သော စိတ် ရှိစေခြင်းငှာချောစားကြ၏။
2แต่ชาวยิวที่ไม่เชื่อ ยุยงคนต่างชาติ และทำให้พวกเขาเป็นปฏิปักษ์ต่อพี่น้อง
3ထိုကြောင့် ကြာမြင့် စွာနေ ၍ သခင် ဘုရား၏ တရားတော်ကို မဆုတ်မဆိုင်း ဟောပြောလေ၏။ သခင် ဘုရားသည်လည်း ကျေးဇူး တရား တော်ဘက်၌ သက်သေခံ တော်မူလျက်၊ တမန်တော် တို့သည် နိမိတ် လက္ခဏာ၊ အံ့ဘွယ် သော အမှုတို့ကိုပြု နိုင်မည်အကြောင်း အခွင့် ပေးတော်မူ၏။
3ดังนั้น ทั้งสองจึงอยู่ที่นั่นเป็นเวลานาน และกล่าวอย่างกล้าหาญโดยพึ่งองค์พระผู้เป็นเจ้า พระองค์เป็นพยานยืนยันถ้อยคำแห่งพระคุณของพระองค์ โดยประทานให้หมายสำคัญและการอัศจรรย์เกิดขึ้นผ่านมือของทั้งสอง
4ထိုမြို့သူ မြို့သားအပေါင်း တို့သည် ကွဲပြား ခြင်းရှိ ၍၊ အချို့ တို့သည် ယုဒ လူတို့ဘက် ၌၎င်း၊ အချို့ တို့သည် တမန်တော် တို့ဘက် ၌၎င်း နေ ကြ၏။
4แต่ประชาชนในเมืองแบ่งออกเป็นสองฝ่าย ฝ่ายหนึ่งอยู่ข้างชาวยิว อีกฝ่ายหนึ่งอยู่ข้างเหล่าอัครทูต
5မင်း အရာရှိတို့နှင့် ယုဒ အမျိုးသား၊ တစ်ပါး အမျိုးသားတို့သည် တမန်တော် တို့ကို ညှဉ်းဆဲ ၍ ကျောက်ခဲ နှင့် ပစ်မည်ဟုတဟုန်တည်း ပြေးလာ ကြသည်အကြောင်းကို၊
5เมื่อคนต่างชาติกับชาวยิว พร้อมทั้งเหล่าผู้นำของพวกเขา พยายามใช้ความรุนแรงทำร้ายและเอาหินขว้างพวกเขา
6တမန်တော်တို့သည်သိ လျှင်၊ လုကောနိ ပြည်၌ လုတ္တရ မြို့၊ ဒေရဗေ မြို့မှစ၍ ကျေးလက် များသို့ ထွက်ပြေး ၍၊
6ทั้งสองรู้ตัวจึงหนีไปยังเมืองลิสตรา เมืองเดอร์บี และเมืองอื่น ๆ ในแคว้นลิคาโอเนียกับบริเวณโดยรอบ
7ထို အရပ်တို့၌ ဧဝံဂေလိတရားကို ဟောပြော ကြ၏။
7และประกาศข่าวดีที่นั่น
8အမိ ဝမ်း တွင်းကပင် ခြေမစွမ်း သဖြင့်၊ တစ်ခါမျှ မသွား ဘူးသော လူတစ်ယောက်သည် လုတ္တရ မြို့၌ ထိုင် လျက်၊
8ที่เมืองลิสตรา มีชายคนหนึ่งนั่งอยู่ เท้าของเขาไม่มีกำลัง เขาพิการมาตั้งแต่อยู่ในครรภ์มารดา และไม่เคยเดินเลย
9ပေါလု ဟောပြော သည်ကို ကြား လေ၏။ ပေါလု သည်လည်း ထိုသူ ကိုစေ့စေ့ ကြည့်ရှု၍ ရောဂါကင်း မည်အကြောင်း သူ၌ယုံကြည် ခြင်းရှိ သည်ကိုသိမြင် လျှင်၊
9ชายคนนี้กำลังฟังเปาโลพูด เปาโลจ้องมองเขา และเห็นว่าเขามีความเชื่อที่จะหายดี
10ထ ၍မတ်တတ် ရပ်လော့ဟု ကြီး သောအသံ နှင့် ဆို သဖြင့်၊ ထိုသူ သည်ရုတ်တရက်ထ ၍ လှမ်းသွား လေ၏။
10จึงพูดเสียงดังว่า “จงยืนขึ้นให้ตรง!” ชายนั้นก็กระโดดขึ้นและเดิน
11ပေါလု ပြု သောအမှု ကိုမြင် သော လူ အစုအဝေး တို့က၊ နတ်ဘုရား တို့သည် လူ အယောင် ကိုဆောင်၍ ငါ တို့ရှိရာသို့ ဆင်းသက် ပါသည် တကားဟု လုကောနိ ဘာသာစကားအားဖြင့်အသံ ကိုလွှင့် ၍ ဆို ကြ၏။
11เมื่อฝูงชนเห็นสิ่งที่เปาโลทำ พวกเขาก็ร้องเสียงดังเป็นภาษาลิคาโอเนียว่า “พวกเทพเจ้าลงมาหาพวกเราในรูปร่างมนุษย์แล้ว!”
12ပေါလု သည်သာ၍ဟောပြော သောကြောင့် သူ့ ကို ဟေရမေ ဟူ၍၎င်း ၊ ဗာနဗ ကိုဇုသ ဟူ၍၎င်း ခေါ်ဝေါ် ကြ၏။
12พวกเขาเรียกบารนาบัสว่า “จูปิเตอร์” และเรียกเปาโลว่า “เมอร์คิวรี” เพราะเปาโลเป็นคนพูดหลัก
13ထိုမြို့ ရှေ့ ၌ရှိ သော ဇုသ ၏ယဇ် ပုရောဟိတ်သည် နွား နှင့် ပန်းကုံး ကို မြို့တံခါး နားသို့ ယူခဲ့ ၍၊ လူ အစုအဝေးတို့နှင့်တကွ ယဇ် ပူဇော်မည်ပြု သည်ကို၊
13ปุโรหิตของเทพจูปิเตอร์ ซึ่งมีวิหารอยู่หน้าเมือง นำวัวกับพวงมาลัยมาที่ประตู และตั้งใจจะถวายเครื่องบูชาร่วมกับฝูงชน
14တမန်တော် ဗာနဗ နှင့် ပေါလု တို့သည် သိတင်းကြား လျှင်၊ မိမိ တို့အဝတ် ကို ဆုတ် ၍ လူစု ထဲသို့ ပြေး ဝင်လျက်၊
14แต่เมื่ออัครทูตบารนาบัสกับเปาโลได้ยินเรื่องนี้ ทั้งสองฉีกเสื้อผ้าของตน แล้ววิ่งเข้าไปกลางฝูงชนพร้อมร้องว่า
15အချင်းလူ တို့၊ အဘယ်ကြောင့် ဤသို့ ပြု ကြသနည်း။ ငါ တို့သည် သင် တို့ကဲ့သို့လောကဓံ တရား၌ ကျင်လည်သောသူ ဖြစ် ပါ၏။ သင် တို့သည် ဤ အချည်းနှီး သောအရာတို့ကို ပယ်ကြ၍၊ ကောင်းကင် ၊ မြေကြီး ၊ သမုဒ္ဒရာ မှစ၍ ၊ အသက် ရှင်တော်မူသော ဘုရားသခင့် ထံတော်သို့ ပြောင်းလဲ ရကြမည်အကြောင်း၊ ငါတို့သည် ဧဝံဂေလိတရားကိုဟောပြော ကြ၏။
15“พวกคุณ ทำไมถึงทำอย่างนี้? พวกเราก็เป็นมนุษย์ที่มีธรรมชาติเหมือนพวกคุณ และนำข่าวดีมาบอกพวกคุณ เพื่อให้พวกคุณหันจากสิ่งไร้ค่าเหล่านี้มาหาพระเจ้าผู้มีชีวิต ผู้สร้างท้องฟ้า แผ่นดินโลก ทะเล และทุกสิ่งที่อยู่ในนั้น
16ရှေးလွန်လေပြီးသောကာလတို့၌ ၊ လူ အမျိုးမျိုး တို့သည် မိမိ တို့အလိုအလျောက် ကျင့်ကြမည် အကြောင်း ဘုရားသခင်သည် အလွတ် ထားတော်မူ၏။
16ในยุคก่อน ๆ พระองค์ปล่อยให้ชนชาติทั้งปวงดำเนินไปตามทางของตน
17သို့သော်လည်း ၊ သင် တို့အား ကျေးဇူး ပြုလျက်၊ အစာ အာဟာရနှင့် ဝပြော ၍ဝမ်းမြောက် စေခြင်းငှာ၊ မိုဃ်း ကောင်းကင်မှ မိုဃ်းရွာ စေတော်မူ၍၊ အသီးအနှံတို့ကို သီး စေတတ်သော ဥတု ကိုပေး တော်မူသော အားဖြင့်၊ ကိုယ်တော် ရှိတော်မူသည်ကို သက်သေ မခံဘဲနေတော်မမူဟု ပေါလုနှင့် ဗာနဗသည်ကြွေးကြော် လေ၏။
17ถึงกระนั้น พระองค์ก็ไม่ได้ปล่อยให้ไม่มีพยานถึงพระองค์ เพราะพระองค์ทำดี ประทานฝนจากท้องฟ้าแก่พวกคุณ และประทานฤดูกาลที่เกิดผล ทำให้พวกเรามีอาหารอิ่มและใจชื่นบาน”
18ထိုသို့ကြွေးကြော် သဖြင့် လူ အစုအဝေးတို့သည် ယဇ် ပူဇော်ခြင်းကို မ ပြုရမည်အကြောင်း မြစ်တားခဲ သော အမှုကိုမြစ်တား လေ၏။
18แม้กล่าวอย่างนี้ ทั้งสองก็แทบห้ามฝูงชนไม่ให้ถวายเครื่องบูชาแก่พวกเขาไม่ได้
19ထိုအခါ ယုဒ လူတို့သည် အန္တိအုတ် မြို့၊ ဣကောနိ မြို့မှ လာ ကြ၍ လူ အစုအဝေးတို့ကို ညှိညွတ် တိုင်ပင်ပြီးလျှင် ၊ ပေါလု ကို ကျောက်ခဲနှင့်ပစ် ၍ သေ ပြီဟု စိတ်ထင် နှင့် မြို့ ပြင် သို့ ဆွဲငင် ကြ၏။
19แต่มีชาวยิวจากเมืองอันทิโอกและอิโคนิยูมมาถึง พวกเขาชักจูงฝูงชน แล้วเอาหินขว้างเปาโล จากนั้นลากเขาออกไปนอกเมือง เพราะคิดว่าเขาตายแล้ว
20တပည့် တော်တို့သည် ဝန်းရံ ၍နေကြစဉ်၊ ပေါလုသည် ထ ၍မြို့ ထဲသို့ ဝင် ပြန်၏။ နက်ဖြန် နေ့၌ ဗာနဗ နှင့်တကွ ဒေရဗေ မြို့သို့ ထွက်သွား လေ၏။
20แต่เมื่อเหล่าสาวกมายืนล้อมเขา เขาก็ลุกขึ้นและเข้าเมือง วันรุ่งขึ้นเขาออกเดินทางไปเมืองเดอร์บีกับบารนาบัส
21ထို မြို့ ၌ ဧဝံဂေလိ တရားကို ဟောပြော၍ လူများ တို့ကို တပည့် တော်ဖြစ်စေပြီးမှ ၊ လုတ္တရ မြို့၊ ဣကောနိ မြို့၊ အန္တိအုတ် မြို့တို့ကို အစဉ်အတိုင်း လှည့်လည်၍ပြန် ကြ၏။
21เมื่อประกาศข่าวดีในเมืองนั้น และทำให้คนจำนวนมากเป็นสาวกแล้ว พวกเขาก็กลับไปเมืองลิสตรา อิโคนิยูม และอันทิโอก
22ထိုသို့ပြန်ကြစဉ်၊ တပည့် တော်များ၏ စိတ် နှလုံးကို မြဲမြံ ခိုင်ခံ့စေသဖြင့်၊ ယုံကြည် ခြင်း၌ တည်ကြည် မည်အကြောင်း နှိုးဆော် ချီပင့်၍ ၊ ငါ တို့သည် များပြား သောဆင်းရဲ ဒုက္ခကိုခံ၍ ဘုရားသခင် ၏ နိုင်ငံ တော်သို့ ဝင် ရကြမည်ဟု ဟောပြောပြညွှန်ကြ၏။
22พวกเขาเสริมกำลังเหล่าสาวก หนุนใจให้ยืนหยัดอยู่ในความเชื่อ และกล่าวว่า “พวกเราต้องผ่านความทุกข์ยากมากมายจึงจะเข้าอาณาจักรของพระเจ้า”
23အသင်းတော် များ တို့၌ သင်းအုပ် တို့ကို ခန့်ထား ၍၊ အစာရှောင် လျက် ဆုတောင်း ပဌနာ ပြုပြီးလျှင်၊ သင်းဝင်သူတို့ယုံကြည် သော သခင် ဘုရား၏ လက်တော်သို့ ထိုအသင်းတော်တို့ကို အပ်နှံ ကြ၏။
23เมื่อแต่งตั้งผู้อาวุโสให้แก่พวกเขาในทุกประชาคมแล้ว เปาโลกับบารนาบัสก็อธิษฐานและอดอาหาร แล้วฝากพวกเขาไว้กับองค์พระผู้เป็นเจ้า ผู้ที่พวกเขาเชื่อ
24ပိသိဒိ ပြည်တစ်ပြည်လုံးကို ရှောက်သွား ၍ ပံဖုလိ ပြည်သို့ ရောက် လျှင်၊
24จากนั้นทั้งสองเดินทางผ่านแคว้นปิสิเดียมาถึงแคว้นปัมฟีเลีย
25ပေရဂေ မြို့၌ နှုတ်ကပတ် တရားတော်ကို ဟောပြော ၍ အတ္တလိ မြို့သို့ သွား ကြပြန်၏။
25เมื่อประกาศพระวจนะที่เมืองเปอร์กาแล้ว ก็ลงไปเมืองอัตตาลิยา
26ထိုမြို့ မှ သင်္ဘောစီး၍လွှင့် သဖြင့်၊ မိမိတို့ဆောင်ရွက် ခဲ့ပြီးသော အမှု အလိုငှာ ဘုရားသခင် ၏ ကျေးဇူး တော်သို့ အပ်နှံ ၍ စေလွှတ်သော အန္တိအုတ် မြို့သို့ ရောက်လာကြ၏။
26จากที่นั่น พวกเขาแล่นเรือกลับไปเมืองอันทิโอก ซึ่งเป็นเมืองที่พวกเขาเคยถูกฝากไว้กับพระคุณของพระเจ้า เพื่อทำงานที่บัดนี้พวกเขาทำสำเร็จแล้ว
27ထိုမြို့သို့ရောက် ပြီးလျှင် သင်းဝင် သူ တို့ကို စုဝေး စေ၍၊ မိမိ တို့အားဖြင့် ဘုရားသခင် သည် ပြု တော်မူသမျှ တို့ကို၎င်း ၊ ယုံကြည် ခြင်း တံခါး ကို တစ်ပါး အမျိုးသားတို့အား ဖွင့် တော်မူကြောင်း ကို၎င်း ပြန်ကြား ကြ၏။
27เมื่อมาถึง พวกเขาเรียกประชาคมมารวมตัวกัน และรายงานทุกสิ่งที่พระเจ้าทำร่วมกับพวกเขา และเปิดประตูให้ชนชาติต่าง ๆ เข้าสู่ความเชื่อ
28ထိုမြို့၌လည်း၊ တပည့် တော်တို့နှင့်အတူ ကြာမြင့်စွာ နေ ကြ၏။
28แล้วพวกเขาพักอยู่กับเหล่าสาวกเป็นเวลานาน
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.