တမန်တော် 22
Judson Burmese Bible (1840)Translation
Judson Burmese Bible (1840)
Freedom Bible (Thai)
1ညီအစ်ကို ၊ အဘ တို့၊ အကျွန်ုပ် သည် ကိုယ်အပြစ် ဖြေရာစကားကို သင် တို့ရှေ့ မှာ ယခု ပြောစဉ်တွင် နားထောင် ကြပါဟု ဆို လေသော်၊
1“พี่น้องและบรรดาบิดา โปรดฟังคำแก้ต่างที่ข้าพเจ้าจะกล่าวต่อพวกคุณตอนนี้”
2ဟေဗြဲ ဘာသာ အားဖြင့်ပြော သည်ကို ထိုသူတို့သည် ကြား လျှင် သာ၍ အလွန်တိတ်ဆိတ် စွာနေကြ၏။
2เมื่อพวกเขาได้ยินว่าเปาโลพูดกับพวกเขาเป็นภาษาฮีบรู ก็ยิ่งเงียบลง เปาโลกล่าวว่า
3ပေါလုကလည်း၊ အကျွန်ုပ် သည် ကိလိကိ ပြည်တာရှု မြို့၌ မွေးဘွား သော ယုဒ လူ ဖြစ် ပါ၏။ ဤ မြို့ မှာ လည်း၊ ဂေါမလျေလ အမည် ရှိသော ဆရာ၏ ခြေ ရင်း၌ ကျွေးမွေးခြင်းကိုခံ၍ မိစဉ်တဆက် ကျင့်သော တရား ကို သေချာ စွာသိနားလည်ခြင်းငှာ နည်း ဥပဒေသကိုခံပါပြီ။ သင် တို့ ရှိ သမျှ သည်ယနေ့ တိုင်အောင်ဘုရားသခင် ဘက် ၌ စိတ်အားကြီးသည် နည်းတူ ၊ အကျွန်ုပ်လည်း စိတ်အားကြီး သဖြင့်၊
3“ข้าพเจ้าเป็นชาวยิว เกิดที่เมืองทาร์ซัสในแคว้นซิลีเซีย แต่เติบโตในเมืองนี้และได้รับการศึกษาจากกามาลิเอลอย่างเคร่งครัดตามธรรมบัญญัติที่สืบทอดมาจากบรรพบุรุษของเรา ข้าพเจ้ากระตือรือร้นเพื่อพระเจ้าเช่นเดียวกับพวกคุณทุกคนในวันนี้
4ယောက်ျား မိန်းမ တို့ကို ချည်နှောင် ၍ ထောင် ထဲမှာ လှောင် ထားလျက် အသေ သတ်ခြင်းသို့ တိုင်အောင်၊ ထို ဘာသာ ကိုညှဉ်းဆဲ ပါပြီ။
4ข้าพเจ้าเคยข่มเหงผู้ที่ติดตาม “หนทาง” จนถึงตาย จับทั้งชายและหญิงมัดไว้และส่งเข้าคุก
5ထိုကဲ့သို့ ပင်ယဇ်ပုရောဟိတ် မင်းမှစ၍ လူအကြီးအကဲ အပေါင်း တို့သည်အကျွန်ုပ် ဘက်၌သက်သေ ဖြစ်ကြပါ၏။သူ တို့ထံမှ လည်း အကျွန်ုပ်သည် ညီအစ်ကို တို့ထံသို့ မှာစာ ကို ခံ ပြီးမှ၊ ဒမာသက် မြို့၌ ရှိ သော ထိုဘာသာဝင်သူတို့ ကို ဒဏ် ခံစေခြင်းငှာ ချည်နှောင် ၍ ယေရုရှလင် မြို့သို့ ပို့ မည်ဟု ဒမာသက်မြို့သို့အကျွန်ုပ်သွား ပါ၏။
5มหาปุโรหิตและสภาผู้อาวุโสทั้งหมดก็เป็นพยานให้ข้าพเจ้าได้ ข้าพเจ้าได้รับจดหมายจากพวกเขาไปถึงพี่น้อง แล้วเดินทางไปเมืองดามัสกัสเพื่อจับคนที่นั่นมัดพากลับมายังกรุงเยรูซาเล็มเพื่อรับโทษ
6လမ်း ၌သွား၍ ဒမာသက် မြို့အနီး သို့ ရောက်သောအခါ၊ မွန်းတည့် အချိန်တွင် ကောင်းကင် ထဲက ကြီး သောအလင်း သည် အကျွန်ုပ် ပတ်လည် ၌ ရုတ်ခနဲ ထွန်းတောက် ပါ၏။
6“ขณะที่ข้าพเจ้าเดินทางและเข้าใกล้เมืองดามัสกัส เวลาประมาณเที่ยงวัน จู่ ๆ ก็มีแสงสว่างจ้าจากท้องฟ้าส่องล้อมรอบข้าพเจ้า
7အကျွန်ုပ်သည် မြေ ပေါ်မှာ လဲ၍ နေ စဉ်၊ ရှောလု ၊ ရှောလု ၊ အဘယ်ကြောင့် ငါ့ ကို ညှဉ်းဆဲ သနည်းဟု အကျွန်ုပ် အား ပြော သောစကား သံကိုကြား လျှင်၊
7ข้าพเจ้าล้มลงกับพื้นและได้ยินเสียงหนึ่งกล่าวกับข้าพเจ้าว่า ‘เซาโล เซาโล ทำไมเจ้าจึงข่มเหงเรา?’
8သခင် ၊ ကိုယ်တော်သည်အဘယ်သူ နည်းဟု အကျွန်ုပ် ပြန်၍ မေးလျှောက် သော်၊ ငါ ကား၊ သင် ညှင်းဆဲ သော နာဇရက် မြို့သားယေရှု ဖြစ် သတည်းဟု မိန့် တော်မူ၏။
8ข้าพเจ้าตอบว่า ‘ท่านเป็นใคร องค์พระผู้เป็นเจ้า?’ พระองค์กล่าวกับข้าพเจ้าว่า ‘เราคือเยซูชาวนาซาเร็ธ ผู้ที่เจ้ากำลังข่มเหง’
9အကျွန်ုပ် နှင့် ပါ သောသူတို့သည် ထိုအလင်း ကို မြင် ၍ကြောက်ရွံ့ခြင်းသို့ရောက်သော်လည်း ၊ အကျွန်ုပ် အားပြော သောသူ၏ စကား သံကို မ ကြား မသိရကြ။
9“คนที่อยู่กับข้าพเจ้าเห็นแสงนั้นและกลัว แต่พวกเขาไม่เข้าใจเสียงของผู้ที่พูดกับข้าพเจ้า
10ထိုအခါအကျွန်ုပ် ကလည်း ၊ သခင် ၊ အကျွန်ုပ်သည် အဘယ်သို့ ပြု ရပါမည်နည်းဟု လျှောက် လျှင် ၊ သခင် ဘုရားက၊ ထ လော့။ ဒမာသက် မြို့ သို့ သွား လော့။ သင် ဆောင်ရွက် စရာတို့ ခွဲခန့် စီမံသမျှ တို့ကို ထိုမြို့ ၌ ပြော လိမ့်မည်ဟုမိန့် တော်မူ၏။
10ข้าพเจ้าถามว่า ‘ข้าพเจ้าควรทำอะไร องค์พระผู้เป็นเจ้า?’ องค์พระผู้เป็นเจ้ากล่าวกับข้าพเจ้าว่า ‘จงลุกขึ้นและเข้าไปในเมืองดามัสกัส ที่นั่นจะมีคนบอกเจ้าถึงทุกสิ่งที่กำหนดไว้ให้เจ้าทำ’
11ထို အလင်း ၏ရောင်ခြည် အရှိန်အားဖြင့် အကျွန်ုပ်သည် မျက်စိ ကန်းသောကြောင့် ၊ အကျွန်ုပ် နှင့် ပါ သော သူ တို့၏ လက် ဆွဲခြင်းခံရ၍ ဒမာသက် မြို့သို့ ရောက် ပါ၏။
11เนื่องจากข้าพเจ้ามองไม่เห็นเพราะความเจิดจ้าของแสงนั้น คนที่อยู่กับข้าพเจ้าจึงจูงมือพาข้าพเจ้าเข้าไปในเมืองดามัสกัส
12ထိုအခါ ပညတ် တရားနှင့်အညီ ဘုရား ဝတ်၌မွေ့လျော်သောသူ ဖြစ်၍၊ ထိုမြို့မှ နေ သောယုဒ လူ အပေါင်း တို့တွင် အသရေ ရှိသောသူ အာနနိ သည်၊
12“มีชายคนหนึ่งชื่ออานาเนีย เป็นคนยำเกรงพระเจ้าและดำเนินตามธรรมบัญญัติ และชาวยิวทุกคนที่อาศัยอยู่ในเมืองดามัสกัสต่างกล่าวถึงเขาในทางดี
13အကျွန်ုပ် ဆီသို့ လာ ၍ အနား ၌ရပ် လျက်၊ ညီ ရှောလု ၊ တဖန်မျက်စိမြင် ခြင်းသို့ ရောက်လော့ဟုဆို ၏။ ထို ခဏ ၌ အကျွန်ုပ် သည် သူ့ ကိုကြည့်ရှု၍မြင် ရ၏။
13เขามาหาข้าพเจ้า ยืนอยู่ข้าง ๆ แล้วกล่าวว่า ‘พี่น้องเซาโล จงมองเห็นได้อีกครั้งเถิด!’ ในเวลานั้นเองข้าพเจ้าก็มองเห็นเขา
14သူကလည်း၊ သင်သည်မြင် လေသမျှ ၊ ကြား လေသမျှ တို့ကို လူအပေါင်း တို့ အား ပြော၍ သခင် ဘုရား၏ သက်သေခံ ဖြစ် ရမည် အကြောင်း ၊
14เขากล่าวว่า ‘พระเจ้าของบรรพบุรุษของเราได้กำหนดให้ท่านรู้พระประสงค์ของพระองค์ ได้เห็นองค์ผู้ชอบธรรม และได้ยินเสียงจากปากของพระองค์
15သင်သည်ဘုရားသခင် ၏ အလို တော်ကို သိ စေခြင်းငှာ၎င်း ၊ ဖြောင့်မတ် တော်မူသောသူ ကိုမြင် ၍ နှုတ် တော်ထွက် ကို ကြား စေခြင်းငှာ၎င်း၊ ငါ တို့ဘိုးဘေး များ၏ ဘုရားသခင် သည် သင့် ကို ခန့်ထား တော်မူ၏။
15เพราะท่านจะเป็นพยานของพระองค์ต่อมนุษย์ทุกคนถึงสิ่งที่ท่านได้เห็นและได้ยิน
16ယခု လည်း သင်သည်အဘယ်ကြောင့် ဆိုင်းလင့် ၍ နေသနည်း။ ထ လော့။ သခင် ဘုရားကို ပဌနာ ပြုလျက် ဗတ္တိဇံ ကိုခံ၍ ၊ သင် ၏အပြစ် များကို ဆေးကြော လော့ဟု ဆို ပါ၏။
16แล้วตอนนี้ท่านจะรออะไรอยู่? จงลุกขึ้น รับบัพติศมา และให้บาปของท่านถูกชำระออกไป โดยร้องเรียกพระนามขององค์พระผู้เป็นเจ้า’
17ထိုနောက်မှအကျွန်ုပ် သည် ယေရုရှလင် မြို့သို့ ပြန် ၍၊ ဗိမာန် တော်၌ ဆုတောင်း စဉ်ဘဝင်ကျ ၍၊
17“เมื่อข้าพเจ้ากลับมายังกรุงเยรูซาเล็ม และกำลังอธิษฐานอยู่ในพระวิหาร ข้าพเจ้าก็ตกอยู่ในภวังค์
18သခင်ဘုရားက၊ သင်သည်ကြိုးစား ၍ ယေရုရှလင် မြို့မှ အလျင်အမြန် ထွက်သွား လော့။ ငါ ၏ အကြောင်း ကို သင် သည်ပြော၍ သက်သေခံ သော စကား ကို ဤလူ တို့သည် မခံ ဘဲနေကြလိမ့်မည်ဟု မိန့် တော်မူလျက်ရှိသည်ကို အကျွန်ုပ် မြင် လေ၏။
18และเห็นพระองค์กล่าวกับข้าพเจ้าว่า ‘รีบออกจากกรุงเยรูซาเล็มโดยเร็ว เพราะพวกเขาจะไม่ยอมรับคำพยานของเจ้าเกี่ยวกับเรา’
19အကျွန်ုပ် ကလည်း၊ သခင် ၊ ကိုယ်တော် ကို ယုံကြည် သော သူ တို့ကို အကျွန်ုပ် ထောင် ထဲ၌လှောင် ထား၍၊ တရားစရပ် များ၌ ရိုက် သည်အကြောင်း ကို သူ တို့သိ ကြပါ၏။
19ข้าพเจ้ากล่าวว่า ‘องค์พระผู้เป็นเจ้า พวกเขาเองรู้ว่าข้าพเจ้าเคยจับคนที่เชื่อในพระองค์ขังคุกและเฆี่ยนตีตามธรรมศาลาทุกแห่ง
20ကိုယ်တော် ၏ သက်သေခံ ဖြစ်သော သတေဖန် ၏ အသွေး ကို သွန်း သောအခါ အကျွန်ုပ် သည် အနား၌ နေ လျက်၊ ကွပ်မျက်ခြင်း အမှုကို ဝန်ခံ ၍၊ ကွပ်မျက် သော သူ တို့၏ အဝတ် ကိုစောင့် နေပါ၏ဟု၊
20และเมื่อโลหิตของสเทเฟน พยานของพระองค์ ถูกหลั่ง ข้าพเจ้าก็ยืนอยู่ที่นั่น เห็นชอบกับการฆ่าเขา และเฝ้าเสื้อคลุมของคนที่ฆ่าเขา’
21လျှောက်ဆို လျှင်၊ သခင်ဘုရားက၊ သွား လော့။ ငါ သည်တစ်ပါး အမျိုးသားတို့ရှိရာသို့ သင့် ကိုဝေး လှစွာ လွှတ် မည်ဟုအကျွန်ုပ် အား မိန့် တော်မူသည်ဟု ပေါလု မြွက်ဆို ၏။
21“พระองค์กล่าวกับข้าพเจ้าว่า ‘จงไปเถิด เพราะเราจะส่งเจ้าออกไปไกลถึงคนต่างชาติ’ ”
22ထို မျှတိုင်အောင် ပေါလု ၏ စကား ကို နားထောင် ပြီးလျှင် ၊ ထိုသူ တို့သည်အော်ဟစ် ၍ ၊ ထိုသို့သော သူကို မြေကြီး ပြင်မှ သုတ်သင် ပယ်ရှင်းလော့။ သူ သည် အသက် မ ရှင်သင့် ဟု ဆို ကြ၏။
22พวกเขาฟังเปาโลจนถึงคำนี้ แล้วจึงตะโกนขึ้นว่า “กำจัดคนแบบนี้ไปจากโลกเสีย เขาไม่สมควรมีชีวิตอยู่!”
23ထိုသို့အော်ဟစ် ခြင်း၊ ကိုယ်အဝတ် ကိုချွတ် ခြင်း၊ မြေမှုန့် ကို မိုဃ်း ကောင်းကင်သို့ ပစ် လိုက်ခြင်းကို ပြုကြ စဉ်တွင်၊
23ขณะที่พวกเขาร้องตะโกน สลัดเสื้อคลุมออก และโปรยฝุ่นขึ้นไปในอากาศ
24ပေါလု ကိုအဘယ်ကြောင့်ထိုသို့ အော်ဟစ် ကြ သည်ကိုစစ်သူကြီး သည် သိ လို၍ ၊ ပေါလု ကို ရဲတိုက် ထဲသို့ သွင်း စေ။ ရိုက် ၍ စစ်ကြော စေဟုစီရင် လေ၏။
24ผู้บัญชาการก็สั่งให้นำเปาโลเข้าไปในค่ายทหาร และให้เฆี่ยนตีเพื่อสอบสวน จะได้รู้ว่าพวกเขาร้องต่อต้านเปาโลเพราะเหตุใด
25သားရေ ကြိုးနှင့် ဆွဲတင် ကြသောအခါ ၊ ပေါလု က၊ ရောမ လူ ဖြစ်သောသူကို ဓမ္မသတ်အတိုင်း မ စီရင် ဘဲလျက်၊ သင် တို့သည် ရိုက် ရသလောဟု အနား၌ရပ် နေသော တပ်မှူး အား ဆို ၏။
25เมื่อพวกเขามัดเปาโลด้วยสายหนัง เขาถามนายร้อยที่ยืนอยู่ใกล้ ๆ ว่า “การเฆี่ยนพลเมืองโรมันที่ยังไม่ได้รับการตัดสินว่ามีความผิดนั้นชอบด้วยกฎหมายหรือ?”
26တပ်မှူး သည်ကြား လျှင် စစ်သူကြီး ထံသို့သွား ၍၊ အဘယ်သို့ ပြု မည်ကို သတိ ထားပါလော့။ ဤ သူ သည် ရောမ လူဖြစ် ပါသည်ဟု ကြားလျှောက် ၏။
26เมื่อนายร้อยได้ยินเช่นนั้น ก็ไปบอกผู้บัญชาการว่า “ระวังสิ่งที่ท่านกำลังจะทำ ชายคนนี้เป็นพลเมืองโรมัน!”
27စစ်သူကြီး သည်လည်း ၊ ပေါလု ထံသို့လာ ၍၊ သင် သည်ရောမ လူမှန် သလော၊ ငါ့ အား ပြော လော့ဟုဆို လျှင် မှန် ပါသည်ဟု ပေါလုဆို ၏။
27ผู้บัญชาการจึงมาถามเปาโลว่า “บอกข้ามา เจ้าเป็นพลเมืองโรมันหรือ?” เขาตอบว่า “ใช่”
28စစ်သူကြီး ကလည်း၊ အကျွန်ုပ် သည်ငွေ အများ ကို ပေး၍ ရောမလူ၏ အရိပ် အရာကိုရ သည်ဟုဆို လျှင်၊ ပေါလု က၊ အကျွန်ုပ် သည် ဇာတိ အားဖြင့် ရပါသည်ဟု ဆို ၏။
28ผู้บัญชาการกล่าวว่า “ข้าซื้อสิทธิเป็นพลเมืองนี้มาด้วยเงินจำนวนมาก” เปาโลตอบว่า “แต่ข้าพเจ้าเกิดมาก็เป็นพลเมืองโรมันแล้ว”
29ထိုအခါ စစ်ကြော မည်ပြုသောသူတို့သည် ပေါလု ထံမှ ချက်ခြင်း သွား ၍၊ သူသည်ရောမ လူ ဖြစ် သည်ကို၎င်း ၊ ရောမလူကိုချည်နှောင် မိသည်ကို၎င်း၊ စစ်သူကြီး သိ လျှင် ကြောက် ခြင်းသို့ရောက်လေ၏။
29คนที่กำลังจะสอบสวนเขาจึงถอยออกไปทันที ผู้บัญชาการเองก็กลัวเมื่อรู้ว่าเปาโลเป็นพลเมืองโรมัน เพราะตนได้สั่งให้มัดเขาไว้
30နက်ဖြန် နေ့တွင် အဘယ် အပြစ် ကို ယုဒ လူတို့သည် ပေါလု၌ တင်ကြသည်ကို စစ်သူကြီးသည် အမှန် သိ လို သောကြောင့်၊ ပေါလု ၌ ချည်နှောင်သောသံကြိုးကို ချွတ် ၍၊ ယဇ်ပုရောဟိတ် အကြီးတို့နှင့် လွှတ် အရာရှိ အပေါင်း တို့ကို စည်းဝေး စေခြင်းငှာစီရင် ပြီးလျှင် ၊ ပေါလု ကိုခေါ် ၍ သူ တို့ရှေ့ ၌ထား လေ၏။
30วันรุ่งขึ้น ผู้บัญชาการต้องการรู้ความจริงว่าทำไมเปาโลจึงถูกชาวยิวกล่าวหา จึงปลดโซ่เขาและสั่งให้หัวหน้าปุโรหิตกับสมาชิกสภาทุกคนมาประชุมกัน แล้วนำเปาโลลงมายืนต่อหน้าพวกเขา
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.