Apostelgeschichte 15
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Freedom Bible (Thai)
1Und etliche kamen herab von Judäa und lehrten die Brüder: Wo ihr euch nicht beschneiden lasset nach der Weise Mose's, so könnt ihr nicht selig werden.
1มีชายบางคนลงมาจากแคว้นยูเดีย และสอนพี่น้อง ว่า “ถ้าพวกคุณไม่เข้าสุหนัตตามธรรมเนียมของโมเสส พวกคุณจะรอดไม่ได้”
2Da sich nun ein Aufruhr erhob und Paulus und Barnabas einen nicht geringen Streit mit ihnen hatten, ordneten sie, daß Paulus und Barnabas und etliche andere aus ihnen hinaufzögen gen Jerusalem zu den Aposteln und Ältesten um dieser Frage willen.
2เมื่อเปาโลกับบารนาบัสโต้แย้งและถกเถียงกับพวกเขาอย่างมาก พี่น้องจึงมอบหมายให้เปาโล บารนาบัส และคนอื่นอีกบางคนขึ้นไปกรุงเยรูซาเล็ม เพื่อหารือเรื่องนี้กับเหล่าอัครทูตและผู้อาวุโส
3Und sie wurden von der Gemeinde geleitet und zogen durch Phönizien und Samarien und erzählten die Bekehrung der Heiden und machten große Freude allen Brüdern.
3เมื่อประชาคมส่งพวกเขาออกเดินทาง พวกเขาผ่านแคว้นฟีนิเซียและสะมาเรีย พร้อมทั้งเล่าเรื่องการหันมาหาพระเจ้าของคนต่างชาติ ทำให้พี่น้องทุกคนชื่นชมยินดีอย่างยิ่ง
4Da sie aber hinkamen gen Jerusalem, wurden sie empfangen von der Gemeinde und von den Aposteln und von den Ältesten. Und sie verkündigten, wieviel Gott mit ihnen getan hatte.
4เมื่อมาถึงกรุงเยรูซาเล็ม ประชาคม เหล่าอัครทูต และผู้อาวุโสต่างต้อนรับพวกเขา แล้วพวกเขาก็รายงานทุกสิ่งที่พระเจ้าทำร่วมกับพวกเขา
5Da traten auf etliche von der Pharisäer Sekte, die gläubig geworden waren, und sprachen: Man muß sie beschneiden und ihnen gebieten zu halten das Gesetz Mose's.
5แต่ผู้เชื่อบางคนจากกลุ่มฟาริสียืนขึ้นกล่าวว่า “จำเป็นต้องให้คนเหล่านี้เข้าสุหนัต และสั่งให้พวกเขาถือธรรมบัญญัติของโมเสส”
6Aber die Apostel und die Ältesten kamen zusammen, über diese Rede sich zu beraten.
6เหล่าอัครทูตกับผู้อาวุโสจึงมาประชุมกันเพื่อพิจารณาเรื่องนี้
7Da man sich aber lange gestritten hatte, stand Petrus auf und sprach zu ihnen: Ihr Männer, liebe Brüder, ihr wisset, das Gott lange vor dieser Zeit unter uns erwählt hat, daß durch meinen Mund die Heiden das Wort des Evangeliums hörten und glaubten.
7หลังจากถกเถียงกันมาก เปโตรก็ยืนขึ้นกล่าวว่า “พี่น้อง พวกคุณรู้ว่าเมื่อนานมาแล้ว พระเจ้าเลือกข้าพเจ้าจากท่ามกลางพวกคุณ เพื่อให้ชนชาติต่าง ๆ ได้ยินพระวจนะแห่งข่าวดีจากปากของข้าพเจ้า และเชื่อ
8Und Gott, der Herzenskündiger, zeugte über sie und gab ihnen den heiligen Geist gleichwie auch uns
8พระเจ้า ผู้รู้จิตใจ เป็นพยานยืนยันถึงพวกเขา โดยประทานพระวิญญาณบริสุทธิ์แก่พวกเขาเช่นเดียวกับที่ประทานแก่พวกเรา
9und machte keinen Unterschied zwischen uns und ihnen und reinigte ihre Herzen durch den Glauben.
9พระองค์ไม่แบ่งแยกระหว่างพวกเรากับพวกเขา แต่ชำระใจของพวกเขาให้สะอาดโดยความเชื่อ
10Was versucht ihr denn nun Gott mit Auflegen des Jochs auf der Jünger Hälse, welches weder unsre Väter noch wir haben können tragen?
10ดังนั้น ตอนนี้ทำไมพวกคุณจึงทดลองพระเจ้า ด้วยการสวมแอกให้เหล่าสาวก ซึ่งทั้งบรรพบุรุษของเราและพวกเราเองก็แบกไม่ไหว?
11Sondern wir glauben, durch die Gnade des HERRN Jesu Christi selig zu werden, gleicherweise wie auch sie.
11แต่พวกเราเชื่อว่า พวกเรารอดโดยพระคุณขององค์พระเยซู เช่นเดียวกับพวกเขา”
12Da schwieg die ganze Menge still und hörte zu Paulus und Barnabas, die da erzählten, wie große Zeichen und Wunder Gott durch sie getan hatte unter den Heiden.
12คนทั้งที่ประชุมเงียบลง และฟังบารนาบัสกับเปาโลเล่าถึงหมายสำคัญและการอัศจรรย์ต่าง ๆ ที่พระเจ้าทำในหมู่ชนชาติต่าง ๆ ผ่านพวกเขา
13Darnach, als sie geschwiegen hatten, antwortete Jakobus und sprach: Ihr Männer, liebe Brüder, höret mir zu!
13เมื่อทั้งสองพูดจบ ยากอบจึงกล่าวว่า “พี่น้อง จงฟังข้าพเจ้า
14Simon hat erzählt, wie aufs erste Gott heimgesucht hat und angenommen ein Volk aus den Heiden zu seinem Namen.
14สิเมโอนเล่าให้ฟังแล้วว่า พระเจ้าหันมาหาชนชาติต่าง ๆ เป็นครั้งแรก เพื่อเลือกคนจากพวกเขาให้เป็นประชากรสำหรับพระนามของพระองค์
15Und damit stimmen der Propheten Reden, wie geschrieben steht:
15เรื่องนี้สอดคล้องกับถ้อยคำของเหล่าผู้เผยพระวจนะ ตามที่เขียนไว้ว่า
16“Darnach will ich wiederkommen und will wieder bauen die Hütte Davids, die zerfallen ist, und ihre Lücken will ich wieder bauen und will sie aufrichten,
16‘หลังจากนั้น เราจะกลับมา เราจะสร้างพลับพลาของดาวิดที่พังลงขึ้นใหม่ เราจะสร้างซากของมันขึ้นใหม่ และจะตั้งมันขึ้น
17auf daß, was übrig ist von Menschen, nach dem HERRN frage, dazu alle Heiden, über welche mein Name genannt ist, spricht der HERR, der das alles tut.”
17เพื่อมนุษย์ที่เหลืออยู่จะแสวงหาองค์พระผู้เป็นเจ้า รวมทั้งคนต่างชาติทั้งปวงที่ถูกเรียกด้วยชื่อของเรา องค์พระผู้เป็นเจ้า ผู้ทำสิ่งเหล่านี้ กล่าวดังนี้’
18Gott sind alle seine Werke bewußt von der Welt her.
18“พระเจ้ารู้ทุกสิ่งที่พระองค์ทำมาตั้งแต่นิรันดร์กาล
19Darum urteile ich, daß man denen, so aus den Heiden zu Gott sich bekehren, nicht Unruhe mache,
19เพราะฉะนั้น ข้าพเจ้าจึงเห็นควรว่า พวกเราไม่ควรสร้างความลำบากแก่คนต่างชาติที่หันมาหาพระเจ้า
20sondern schreibe ihnen, daß sie sich enthalten von Unsauberkeit der Abgötter und von Hurerei und vom Erstickten und vom Blut.
20แต่ควรเขียนไปบอกพวกเขาให้ละเว้นสิ่งที่แปดเปื้อนจากรูปเคารพ การผิดศีลธรรมทางเพศ สิ่งที่มาจากสัตว์ซึ่งถูกรัดคอตาย และเลือด
21Denn Mose hat von langen Zeiten her in allen Städten, die ihn predigen, und wird alle Sabbattage in den Schulen gelesen.
21เพราะตั้งแต่สมัยโบราณ ในทุกเมืองมีคนประกาศเรื่องโมเสส และมีการอ่านหนังสือของโมเสสในธรรมศาลาทุกวันสะบาโต”
22Und es deuchte gut die Apostel und Ältesten samt der ganzen Gemeinde, aus ihnen Männer zu erwählen und zu senden gen Antiochien mit Paulus und Barnabas, nämlich Judas, mit dem Zunamen Barsabas, und Silas, welche Männer Lehrer waren unter den Brüdern.
22จากนั้น เหล่าอัครทูตกับผู้อาวุโส พร้อมกับประชาคมทั้งหมด เห็นควรเลือกชายบางคนจากพวกเขา และส่งไปเมืองอันทิโอกพร้อมกับเปาโลและบารนาบัส ได้แก่ ยูดาสที่เรียกว่าบารซับบาส และสิลาส ซึ่งเป็นผู้นำในหมู่พี่น้อง
23Und sie gaben Schrift in ihre Hand, also: Wir, die Apostel und Ältesten und Brüder, wünschen Heil den Brüdern aus den Heiden, die zu Antiochien und Syrien und Zilizien sind.
23พวกเขาฝากจดหมายนี้ไปกับคนเหล่านั้น: “จากพวกอัครทูต ผู้อาวุโส และพี่น้อง ถึงพี่น้องที่เป็นคนต่างชาติในเมืองอันทิโอก แคว้นซีเรีย และแคว้นซิลีเซีย ขอส่งคำทักทายถึงพวกคุณ
24Dieweil wir gehört haben, daß etliche von den Unsern sind ausgegangen und haben euch mit Lehren irregemacht und eure Seelen zerrüttet und sagen, ihr sollt euch beschneiden lassen und das Gesetz halten, welchen wir nichts befohlen haben,
24พวกเราได้ยินว่า มีบางคนจากพวกเราออกไปกล่าวถ้อยคำที่ทำให้พวกคุณเดือดร้อนและจิตใจสับสน โดยกล่าวว่า ‘พวกคุณต้องเข้าสุหนัตและถือธรรมบัญญัติ’ ทั้งที่พวกเราไม่เคยสั่งพวกเขาเช่นนั้น
25hat es uns gut gedeucht, einmütig versammelt, Männer zu erwählen und zu euch zu senden mit unsern liebsten Barnabas und Paulus,
25พวกเราจึงเห็นพ้องกันว่า ควรเลือกชายบางคนและส่งไปหาพวกคุณพร้อมกับบารนาบัสและเปาโล ผู้เป็นที่รักของพวกเรา
26welche Menschen ihre Seele dargegeben haben für den Namen unsers HERRN Jesu Christi.
26ทั้งสองคนยอมเสี่ยงชีวิตเพื่อพระนามขององค์พระเยซูคริสต์ของพวกเรา
27So haben wir gesandt Judas und Silas, welche auch mit Worten dasselbe verkündigen werden.
27เพราะฉะนั้น พวกเราจึงส่งยูดาสกับสิลาสไป ซึ่งจะบอกเรื่องเดียวกันนี้แก่พวกคุณด้วยปากของพวกเขาเอง
28Denn es gefällt dem heiligen Geiste und uns, euch keine Beschwerung mehr aufzulegen als nur diese nötigen Stücke:
28เพราะพระวิญญาณบริสุทธิ์และพวกเราเห็นควรว่า ไม่ควรวางภาระใดแก่พวกคุณมากไปกว่าสิ่งจำเป็นเหล่านี้
29daß ihr euch enthaltet vom Götzenopfer und vom Blut und vom Erstickten und von der Hurerei; so ihr euch vor diesen bewahrt, tut ihr recht. Gehabt euch wohl!
29คือให้พวกคุณละเว้นของที่ถวายแก่รูปเคารพ เลือด สิ่งที่มาจากสัตว์ซึ่งถูกรัดคอตาย และการผิดศีลธรรมทางเพศ ถ้าพวกคุณรักษาตัวให้พ้นจากสิ่งเหล่านี้ ก็จะเป็นการดี ขอให้พวกคุณอยู่ดี”
30Da diese abgefertigt waren, kamen sie gen Antiochien und versammelten die Menge und überantworteten den Brief.
30เมื่อถูกส่งออกไป พวกเขาก็ลงไปเมืองอันทิโอก แล้วเรียกคนทั้งหมดมาประชุมกันและมอบจดหมายให้
31Da sie den lasen, wurden sie des Trostes froh.
31เมื่ออ่านจดหมายแล้ว พวกเขาก็ชื่นชมยินดีเพราะคำหนุนใจในจดหมายนั้น
32Judas aber und Silas, die auch Propheten waren, ermahnten die Brüder mit vielen Reden und stärkten sie.
32ยูดาสกับสิลาส ซึ่งเป็นผู้เผยพระวจนะด้วย ได้กล่าวหนุนใจพี่น้องอย่างมาก และเสริมกำลังพวกเขา
33Und da sie verzogen hatten eine Zeitlang, wurden sie von den Brüdern mit Frieden abgefertigt zu den Aposteln.
33หลังจากพักอยู่ที่นั่นระยะหนึ่ง พี่น้องก็ส่งพวกเขากลับไปหาเหล่าอัครทูตด้วยความสงบสุข
34Es gefiel aber Silas, daß er dabliebe.
no verse 34 in this text
35Paulus aber und Barnabas hatten ihr Wesen zu Antiochien, lehrten und predigten des HERRN Wort samt vielen andern.
35ส่วนเปาโลกับบารนาบัสยังอยู่ในเมืองอันทิโอก สอนและประกาศพระวจนะขององค์พระผู้เป็นเจ้าร่วมกับคนอื่นอีกหลายคน
36Nach etlichen Tagen aber sprach Paulus zu Barnabas: Laß uns wiederum ziehen und nach unsern Brüdern sehen durch alle Städte, in welchen wir des HERRN Wort verkündigt haben, wie sie sich halten.
36หลังจากผ่านไปหลายวัน เปาโลกล่าวกับบารนาบัสว่า “พวกเรากลับไปเยี่ยมพี่น้องในทุกเมืองที่พวกเราประกาศพระวจนะขององค์พระผู้เป็นเจ้ากันเถอะ เพื่อดูว่าพวกเขาเป็นอย่างไรบ้าง”
37Barnabas aber gab Rat, daß sie mit sich nähmen Johannes, mit dem Zunamen Markus.
37บารนาบัสตั้งใจจะพายอห์น ซึ่งเรียกว่ามาระโก ไปด้วย
38Paulus aber achtete es billig, daß sie nicht mit sich nähmen einen solchen, der von ihnen gewichen war in Pamphylien und war nicht mit ihnen gezogen zu dem Werk.
38แต่เปาโลเห็นว่า ไม่ควรพาคนที่เคยแยกจากพวกเขาในแคว้นปัมฟีเลีย และไม่ได้ร่วมทำงานกับพวกเขาไปด้วย
39Und sie kamen scharf aneinander, also daß sie voneinander zogen und Barnabas zu sich nahm Markus und schiffte nach Zypern.
39ทั้งสองขัดแย้งกันรุนแรงจนต้องแยกทางกัน บารนาบัสพามาระโกไปด้วย และแล่นเรือไปเกาะไซปรัส
40Paulus aber wählte Silas und zog hin, der Gnade Gottes befohlen von den Brüdern.
40ส่วนเปาโลเลือกสิลาสและออกเดินทาง หลังจากพี่น้องฝากเขาไว้กับพระคุณของพระเจ้า
41Er zog aber durch Syrien und Zilizien und stärkte die Gemeinden.
41เขาเดินทางผ่านแคว้นซีเรียและซิลีเซีย เสริมกำลังประชาคมต่าง ๆ
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.