Actes 15
Louis Segond 1910Translation
Louis Segond 1910
Freedom Bible (Thai)
1Quelques hommes, venus de la Judée, enseignaient les frères, en disant: Si vous n’êtes circoncis selon le rite de Moïse, vous ne pouvez être sauvés.
1มีชายบางคนลงมาจากแคว้นยูเดีย และสอนพี่น้อง ว่า “ถ้าพวกคุณไม่เข้าสุหนัตตามธรรมเนียมของโมเสส พวกคุณจะรอดไม่ได้”
2Paul et Barnabas eurent avec eux un débat et une vive discussion; et les frères décidèrent que Paul et Barnabas, et quelques-uns des leurs, monteraient à Jérusalem vers les apôtres et les anciens, pour traiter cette question.
2เมื่อเปาโลกับบารนาบัสโต้แย้งและถกเถียงกับพวกเขาอย่างมาก พี่น้องจึงมอบหมายให้เปาโล บารนาบัส และคนอื่นอีกบางคนขึ้นไปกรุงเยรูซาเล็ม เพื่อหารือเรื่องนี้กับเหล่าอัครทูตและผู้อาวุโส
3Après avoir été accompagnés par l’Église, ils poursuivirent leur route à travers la Phénicie et la Samarie, racontant la conversion des païens, et ils causèrent une grande joie à tous les frères.
3เมื่อประชาคมส่งพวกเขาออกเดินทาง พวกเขาผ่านแคว้นฟีนิเซียและสะมาเรีย พร้อมทั้งเล่าเรื่องการหันมาหาพระเจ้าของคนต่างชาติ ทำให้พี่น้องทุกคนชื่นชมยินดีอย่างยิ่ง
4Arrivés à Jérusalem, ils furent reçus par l’Église, les apôtres et les anciens, et ils racontèrent tout ce que Dieu avait fait avec eux.
4เมื่อมาถึงกรุงเยรูซาเล็ม ประชาคม เหล่าอัครทูต และผู้อาวุโสต่างต้อนรับพวกเขา แล้วพวกเขาก็รายงานทุกสิ่งที่พระเจ้าทำร่วมกับพวกเขา
5Alors quelques-uns du parti des pharisiens, qui avaient cru, se levèrent, en disant qu’il fallait circoncire les païens et exiger l’observation de la loi de Moïse.
5แต่ผู้เชื่อบางคนจากกลุ่มฟาริสียืนขึ้นกล่าวว่า “จำเป็นต้องให้คนเหล่านี้เข้าสุหนัต และสั่งให้พวกเขาถือธรรมบัญญัติของโมเสส”
6Les apôtres et les anciens se réunirent pour examiner cette affaire.
6เหล่าอัครทูตกับผู้อาวุโสจึงมาประชุมกันเพื่อพิจารณาเรื่องนี้
7Une grande discussion s’étant engagée, Pierre se leva, et leur dit: Hommes frères, vous savez que dès longtemps Dieu a fait un choix parmi vous, afin que, par ma bouche, les païens entendissent la parole de l’Évangile et qu’ils crussent.
7หลังจากถกเถียงกันมาก เปโตรก็ยืนขึ้นกล่าวว่า “พี่น้อง พวกคุณรู้ว่าเมื่อนานมาแล้ว พระเจ้าเลือกข้าพเจ้าจากท่ามกลางพวกคุณ เพื่อให้ชนชาติต่าง ๆ ได้ยินพระวจนะแห่งข่าวดีจากปากของข้าพเจ้า และเชื่อ
8Et Dieu, qui connaît les cœurs, leur a rendu témoignage, en leur donnant le Saint-Esprit comme à nous;
8พระเจ้า ผู้รู้จิตใจ เป็นพยานยืนยันถึงพวกเขา โดยประทานพระวิญญาณบริสุทธิ์แก่พวกเขาเช่นเดียวกับที่ประทานแก่พวกเรา
9il n’a fait aucune différence entre nous et eux, ayant purifié leurs cœurs par la foi.
9พระองค์ไม่แบ่งแยกระหว่างพวกเรากับพวกเขา แต่ชำระใจของพวกเขาให้สะอาดโดยความเชื่อ
10Maintenant donc, pourquoi tentez-vous Dieu, en mettant sur le cou des disciples un joug que ni nos pères ni nous n’avons pu porter?
10ดังนั้น ตอนนี้ทำไมพวกคุณจึงทดลองพระเจ้า ด้วยการสวมแอกให้เหล่าสาวก ซึ่งทั้งบรรพบุรุษของเราและพวกเราเองก็แบกไม่ไหว?
11Mais c’est par la grâce du Seigneur Jésus que nous croyons être sauvés, de la même manière qu’eux.
11แต่พวกเราเชื่อว่า พวกเรารอดโดยพระคุณขององค์พระเยซู เช่นเดียวกับพวกเขา”
12Toute l’assemblée garda le silence, et l’on écouta Barnabas et Paul, qui racontèrent tous les miracles et les prodiges que Dieu avait faits par eux au milieu des païens.
12คนทั้งที่ประชุมเงียบลง และฟังบารนาบัสกับเปาโลเล่าถึงหมายสำคัญและการอัศจรรย์ต่าง ๆ ที่พระเจ้าทำในหมู่ชนชาติต่าง ๆ ผ่านพวกเขา
13Lorsqu’ils eurent cessé de parler, Jacques prit la parole, et dit: Hommes frères, écoutez-moi!
13เมื่อทั้งสองพูดจบ ยากอบจึงกล่าวว่า “พี่น้อง จงฟังข้าพเจ้า
14Simon a raconté comment Dieu a d’abord jeté les regards sur les nations pour choisir du milieu d’elles un peuple qui portât son nom.
14สิเมโอนเล่าให้ฟังแล้วว่า พระเจ้าหันมาหาชนชาติต่าง ๆ เป็นครั้งแรก เพื่อเลือกคนจากพวกเขาให้เป็นประชากรสำหรับพระนามของพระองค์
15Et avec cela s’accordent les paroles des prophètes, selon qu’il est écrit:
15เรื่องนี้สอดคล้องกับถ้อยคำของเหล่าผู้เผยพระวจนะ ตามที่เขียนไว้ว่า
16Après cela, je reviendrai, et je relèverai de sa chute la tente de David, J’en réparerai les ruines, et je la redresserai,
16‘หลังจากนั้น เราจะกลับมา เราจะสร้างพลับพลาของดาวิดที่พังลงขึ้นใหม่ เราจะสร้างซากของมันขึ้นใหม่ และจะตั้งมันขึ้น
17Afin que le reste des hommes cherche le Seigneur, Ainsi que toutes les nations sur lesquelles mon nom est invoqué, Dit le Seigneur, qui fait ces choses,
17เพื่อมนุษย์ที่เหลืออยู่จะแสวงหาองค์พระผู้เป็นเจ้า รวมทั้งคนต่างชาติทั้งปวงที่ถูกเรียกด้วยชื่อของเรา องค์พระผู้เป็นเจ้า ผู้ทำสิ่งเหล่านี้ กล่าวดังนี้’
18Et à qui elles sont connues de toute éternité.
18“พระเจ้ารู้ทุกสิ่งที่พระองค์ทำมาตั้งแต่นิรันดร์กาล
19C’est pourquoi je suis d’avis qu’on ne crée pas des difficultés à ceux des païens qui se convertissent à Dieu,
19เพราะฉะนั้น ข้าพเจ้าจึงเห็นควรว่า พวกเราไม่ควรสร้างความลำบากแก่คนต่างชาติที่หันมาหาพระเจ้า
20mais qu’on leur écrive de s’abstenir des souillures des idoles, de l’impudicité, des animaux étouffés et du sang.
20แต่ควรเขียนไปบอกพวกเขาให้ละเว้นสิ่งที่แปดเปื้อนจากรูปเคารพ การผิดศีลธรรมทางเพศ สิ่งที่มาจากสัตว์ซึ่งถูกรัดคอตาย และเลือด
21Car, depuis bien des générations, Moïse a dans chaque ville des gens qui le prêchent, puisqu’on le lit tous les jours de sabbat dans les synagogues.
21เพราะตั้งแต่สมัยโบราณ ในทุกเมืองมีคนประกาศเรื่องโมเสส และมีการอ่านหนังสือของโมเสสในธรรมศาลาทุกวันสะบาโต”
22Alors il parut bon aux apôtres et aux anciens, et à toute l’Église, de choisir parmi eux et d’envoyer à Antioche, avec Paul et Barnabas, Jude appelé Barsabas et Silas, hommes considérés entre les frères.
22จากนั้น เหล่าอัครทูตกับผู้อาวุโส พร้อมกับประชาคมทั้งหมด เห็นควรเลือกชายบางคนจากพวกเขา และส่งไปเมืองอันทิโอกพร้อมกับเปาโลและบารนาบัส ได้แก่ ยูดาสที่เรียกว่าบารซับบาส และสิลาส ซึ่งเป็นผู้นำในหมู่พี่น้อง
23Ils les chargèrent d’une lettre ainsi conçue: Les apôtres, les anciens, et les frères, aux frères d’entre les païens, qui sont à Antioche, en Syrie, et en Cilicie, salut!
23พวกเขาฝากจดหมายนี้ไปกับคนเหล่านั้น: “จากพวกอัครทูต ผู้อาวุโส และพี่น้อง ถึงพี่น้องที่เป็นคนต่างชาติในเมืองอันทิโอก แคว้นซีเรีย และแคว้นซิลีเซีย ขอส่งคำทักทายถึงพวกคุณ
24Ayant appris que quelques hommes partis de chez nous, et auxquels nous n’avions donné aucun ordre, vous ont troublés par leurs discours et ont ébranlé vos âmes,
24พวกเราได้ยินว่า มีบางคนจากพวกเราออกไปกล่าวถ้อยคำที่ทำให้พวกคุณเดือดร้อนและจิตใจสับสน โดยกล่าวว่า ‘พวกคุณต้องเข้าสุหนัตและถือธรรมบัญญัติ’ ทั้งที่พวกเราไม่เคยสั่งพวกเขาเช่นนั้น
25nous avons jugé à propos, après nous être réunis tous ensemble, de choisir des délégués et de vous les envoyer avec nos bien-aimés Barnabas et Paul,
25พวกเราจึงเห็นพ้องกันว่า ควรเลือกชายบางคนและส่งไปหาพวกคุณพร้อมกับบารนาบัสและเปาโล ผู้เป็นที่รักของพวกเรา
26ces hommes qui ont exposé leur vie pour le nom de notre Seigneur Jésus-Christ.
26ทั้งสองคนยอมเสี่ยงชีวิตเพื่อพระนามขององค์พระเยซูคริสต์ของพวกเรา
27Nous avons donc envoyé Jude et Silas, qui vous annonceront de leur bouche les mêmes choses.
27เพราะฉะนั้น พวกเราจึงส่งยูดาสกับสิลาสไป ซึ่งจะบอกเรื่องเดียวกันนี้แก่พวกคุณด้วยปากของพวกเขาเอง
28Car il a paru bon au Saint-Esprit et à nous de ne vous imposer d’autre charge que ce qui est nécessaire,
28เพราะพระวิญญาณบริสุทธิ์และพวกเราเห็นควรว่า ไม่ควรวางภาระใดแก่พวกคุณมากไปกว่าสิ่งจำเป็นเหล่านี้
29savoir, de vous abstenir des viandes sacrifiées aux idoles, du sang, des animaux étouffés, et de l’impudicité, choses contre lesquelles vous vous trouverez bien de vous tenir en garde. Adieu.
29คือให้พวกคุณละเว้นของที่ถวายแก่รูปเคารพ เลือด สิ่งที่มาจากสัตว์ซึ่งถูกรัดคอตาย และการผิดศีลธรรมทางเพศ ถ้าพวกคุณรักษาตัวให้พ้นจากสิ่งเหล่านี้ ก็จะเป็นการดี ขอให้พวกคุณอยู่ดี”
30Eux donc, ayant pris congé de l’Église, allèrent à Antioche, où ils remirent la lettre à la multitude assemblée.
30เมื่อถูกส่งออกไป พวกเขาก็ลงไปเมืองอันทิโอก แล้วเรียกคนทั้งหมดมาประชุมกันและมอบจดหมายให้
31Après l’avoir lue, les frères furent réjouis de l’encouragement qu’elle leur apportait.
31เมื่ออ่านจดหมายแล้ว พวกเขาก็ชื่นชมยินดีเพราะคำหนุนใจในจดหมายนั้น
32Jude et Silas, qui étaient eux-mêmes prophètes, les exhortèrent et les fortifièrent par plusieurs discours.
32ยูดาสกับสิลาส ซึ่งเป็นผู้เผยพระวจนะด้วย ได้กล่าวหนุนใจพี่น้องอย่างมาก และเสริมกำลังพวกเขา
33Au bout de quelque temps, les frères les laissèrent en paix retourner vers ceux qui les avaient envoyés.
33หลังจากพักอยู่ที่นั่นระยะหนึ่ง พี่น้องก็ส่งพวกเขากลับไปหาเหล่าอัครทูตด้วยความสงบสุข
34Toutefois Silas trouva bon de rester.
no verse 34 in this text
35Paul et Barnabas demeurèrent à Antioche, enseignant et annonçant, avec plusieurs autres, la bonne nouvelle de la parole du Seigneur.
35ส่วนเปาโลกับบารนาบัสยังอยู่ในเมืองอันทิโอก สอนและประกาศพระวจนะขององค์พระผู้เป็นเจ้าร่วมกับคนอื่นอีกหลายคน
36Quelques jours s’écoulèrent, après lesquels Paul dit à Barnabas: Retournons visiter les frères dans toutes les villes où nous avons annoncé la parole du Seigneur, pour voir en quel état ils sont.
36หลังจากผ่านไปหลายวัน เปาโลกล่าวกับบารนาบัสว่า “พวกเรากลับไปเยี่ยมพี่น้องในทุกเมืองที่พวกเราประกาศพระวจนะขององค์พระผู้เป็นเจ้ากันเถอะ เพื่อดูว่าพวกเขาเป็นอย่างไรบ้าง”
37Barnabas voulait emmener aussi Jean, surnommé Marc;
37บารนาบัสตั้งใจจะพายอห์น ซึ่งเรียกว่ามาระโก ไปด้วย
38mais Paul jugea plus convenable de ne pas prendre avec eux celui qui les avait quittés depuis la Pamphylie, et qui ne les avait point accompagnés dans leur œuvre.
38แต่เปาโลเห็นว่า ไม่ควรพาคนที่เคยแยกจากพวกเขาในแคว้นปัมฟีเลีย และไม่ได้ร่วมทำงานกับพวกเขาไปด้วย
39Ce dissentiment fut assez vif pour être cause qu’ils se séparèrent l’un de l’autre. Et Barnabas, prenant Marc avec lui, s’embarqua pour l’île de Chypre.
39ทั้งสองขัดแย้งกันรุนแรงจนต้องแยกทางกัน บารนาบัสพามาระโกไปด้วย และแล่นเรือไปเกาะไซปรัส
40Paul fit choix de Silas, et partit, recommandé par les frères à la grâce du Seigneur.
40ส่วนเปาโลเลือกสิลาสและออกเดินทาง หลังจากพี่น้องฝากเขาไว้กับพระคุณของพระเจ้า
41Il parcourut la Syrie et la Cilicie, fortifiant les Églises.
41เขาเดินทางผ่านแคว้นซีเรียและซิลีเซีย เสริมกำลังประชาคมต่าง ๆ
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.