Actes 5
Louis Segond 1910Translation
Louis Segond 1910
Freedom Bible (Thai)
1Mais un homme nommé Ananias, avec Saphira sa femme, vendit une propriété,
1มีชายคนหนึ่งชื่ออานาเนียกับสัปฟีราภรรยาของเขา ขายทรัพย์สินผืนหนึ่ง
2et retint une partie du prix, sa femme le sachant; puis il apporta le reste, et le déposa aux pieds des apôtres.
2แล้วเก็บเงินที่ได้จากการขายส่วนหนึ่งไว้ โดยภรรยาของเขาก็รู้เรื่องด้วย จากนั้นเขานำเงินเพียงส่วนหนึ่งมาวางไว้ที่เท้าของเหล่าอัครทูต
3Pierre lui dit: Ananias, pourquoi Satan a-t-il rempli ton cœur, au point que tu mentes au Saint-Esprit, et que tu aies retenu une partie du prix du champ?
3แต่เปโตรกล่าวว่า “อานาเนีย ทำไมซาตานจึงครอบงำใจของท่านให้โกหกพระวิญญาณบริสุทธิ์ และเก็บเงินค่าที่ดินส่วนหนึ่งไว้?
4S’il n’eût pas été vendu, ne te restait-il pas? Et, après qu’il a été vendu, le prix n’était-il pas à ta disposition? Comment as-tu pu mettre en ton cœur un pareil dessein? Ce n’est pas à des hommes que tu as menti, mais à Dieu.
4ตอนที่ยังไม่ได้ขาย ที่ดินนั้นก็เป็นของท่านไม่ใช่หรือ? และเมื่อขายแล้ว เงินที่ได้ ท่านก็ยังมีสิทธิ์จัดการไม่ใช่หรือ? ทำไมท่านจึงคิดทำเรื่องนี้ในใจ? ท่านไม่ได้โกหกมนุษย์ แต่โกหกพระเจ้า”
5Ananias, entendant ces paroles, tomba, et expira. Une grande crainte saisit tous les auditeurs.
5เมื่ออานาเนียได้ยินถ้อยคำเหล่านี้ เขาก็ล้มลงและตาย ทุกคนที่ได้ยินเรื่องนี้ต่างเกิดความกลัวอย่างมาก
6Les jeunes gens, s’étant levés, l’enveloppèrent, l’emportèrent, et l’ensevelirent.
6พวกชายหนุ่มลุกขึ้น เอาผ้าห่อศพของเขา แล้วหามออกไปฝัง
7Environ trois heures plus tard, sa femme entra, sans savoir ce qui était arrivé.
7ประมาณสามชั่วโมงต่อมา ภรรยาของเขาเข้ามาโดยไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
8Pierre lui adressa la parole: Dis-moi, est-ce à un tel prix que vous avez vendu le champ? Oui, répondit-elle, c’est à ce prix-là.
8เปโตรถามนางว่า “บอกข้าพเจ้าสิ พวกคุณขายที่ดินได้ราคาเท่านี้ใช่ไหม?” นางตอบว่า “ใช่ เท่านี้แหละ”
9Alors Pierre lui dit: Comment vous êtes-vous accordés pour tenter l’Esprit du Seigneur? Voici, ceux qui ont enseveli ton mari sont à la porte, et ils t’emporteront.
9เปโตรจึงถามนางว่า “ทำไมพวกคุณจึงตกลงกันที่จะลองใจพระวิญญาณขององค์พระผู้เป็นเจ้า? คนที่ฝังสามีของท่านเพิ่งมาถึงประตู และพวกเขาจะหามท่านออกไปด้วย”
10Au même instant, elle tomba aux pieds de l’apôtre, et expira. Les jeunes gens, étant entrés, la trouvèrent morte; ils l’emportèrent, et l’ensevelirent auprès de son mari.
10ทันใดนั้นนางก็ล้มลงแทบเท้าของเปโตรและตาย พวกชายหนุ่มเข้ามาพบว่านางตายแล้ว จึงหามนางออกไปฝังไว้ข้างสามี
11Une grande crainte s’empara de toute l’assemblée et de tous ceux qui apprirent ces choses.
11ทั้งประชาคมและทุกคนที่ได้ยินเรื่องเหล่านี้ต่างเกิดความกลัวอย่างมาก
12Beaucoup de miracles et de prodiges se faisaient au milieu du peuple par les mains des apôtres. Ils se tenaient tous ensemble au portique de Salomon,
12เหล่าอัครทูตทำหมายสำคัญและการอัศจรรย์มากมายท่ามกลางประชาชน ทุกคนพร้อมใจกันอยู่ที่ระเบียงของซาโลมอน
13et aucun des autres n’osait se joindre à eux; mais le peuple les louait hautement.
13คนอื่น ๆ ไม่มีใครกล้าเข้าร่วมกับพวกเขา แต่ประชาชนกลับยกย่องพวกเขา
14Le nombre de ceux qui croyaient au Seigneur, hommes et femmes, s’augmentait de plus en plus;
14มีผู้เชื่อทั้งชายและหญิงจำนวนมากขึ้นเรื่อย ๆ เข้ามาร่วมกับองค์พระผู้เป็นเจ้า
15en sorte qu’on apportait les malades dans les rues et qu’on les plaçait sur des lits et des couchettes, afin que, lorsque Pierre passerait, son ombre au moins couvrît quelqu’un d’eux.
15ถึงกับมีคนนำคนป่วยออกมาที่ถนน วางไว้บนแคร่และที่นอน เพื่อว่าเมื่อเปโตรเดินผ่านมา อย่างน้อยเงาของเขาอาจทอดลงบนบางคน
16La multitude accourait aussi des villes voisines à Jérusalem, amenant des malades et des gens tourmentés par des esprits impurs; et tous étaient guéris.
16ฝูงชนจากเมืองต่าง ๆ รอบกรุงเยรูซาเล็มก็มารวมกันด้วย พวกเขานำคนป่วยและคนที่ถูกวิญญาณที่ไม่บริสุทธิ์ทรมานมา และทุกคนก็หายดี
17Cependant le souverain sacrificateur et tous ceux qui étaient avec lui, savoir le parti des sadducéens, se levèrent, remplis de jalousie,
17มหาปุโรหิตกับพวกที่อยู่ฝ่ายเดียวกับเขา คือพวกสะดูสี ลุกขึ้นด้วยความอิจฉาอย่างมาก
18mirent les mains sur les apôtres, et les jetèrent dans la prison publique.
18แล้วจับเหล่าอัครทูตไปขังไว้ในเรือนจำของทางการ
19Mais un ange du Seigneur, ayant ouvert pendant la nuit les portes de la prison, les fit sortir, et leur dit:
19แต่ในเวลากลางคืน ทูตสวรรค์องค์หนึ่งขององค์พระผู้เป็นเจ้าเปิดประตูเรือนจำ พาพวกเขาออกมา แล้วกล่าวว่า
20Allez, tenez-vous dans le temple, et annoncez au peuple toutes les paroles de cette vie.
20“จงไปยืนในพระวิหาร และประกาศถ้อยคำทั้งหมดเกี่ยวกับชีวิตนี้แก่ประชาชน”
21Ayant entendu cela, ils entrèrent dès le matin dans le temple, et se mirent à enseigner. Le souverain sacrificateur et ceux qui étaient avec lui étant survenus, ils convoquèrent le sanhédrin et tous les anciens des fils d’Israël, et ils envoyèrent chercher les apôtres à la prison.
21เมื่อได้ยินดังนั้น พวกเขาก็เข้าไปในพระวิหารตั้งแต่รุ่งเช้าและเริ่มสั่งสอน ส่วนมหาปุโรหิตกับพวกของเขามาถึง แล้วเรียกสภากับคณะผู้อาวุโสทั้งหมดของชนอิสราเอลมาประชุม และส่งคนไปที่เรือนจำให้นำเหล่าอัครทูตมา
22Les huissiers, à leur arrivée, ne les trouvèrent point dans la prison. Ils s’en retournèrent, et firent leur rapport,
22แต่เจ้าหน้าที่ที่ไปถึงกลับไม่พบพวกเขาในเรือนจำ จึงกลับมารายงานว่า
23en disant: Nous avons trouvé la prison soigneusement fermée, et les gardes qui étaient devant les portes; mais, après avoir ouvert, nous n’avons trouvé personne dedans.
23“พวกเราพบว่าเรือนจำปิดและล็อกไว้อย่างแน่นหนา และพวกยามก็ยืนเฝ้าอยู่หน้าประตู แต่เมื่อเปิดเข้าไป กลับไม่พบใครอยู่ข้างในเลย!”
24Lorsqu’ils eurent entendu ces paroles, le commandant du temple et les principaux sacrificateurs ne savaient que penser des apôtres et des suites de cette affaire.
24เมื่อมหาปุโรหิต หัวหน้าเจ้าหน้าที่พระวิหาร และเหล่าหัวหน้าปุโรหิตได้ยินเรื่องนี้ ต่างก็สับสนอย่างมาก ไม่รู้ว่าเรื่องนี้จะลงเอยอย่างไร
25Quelqu’un vint leur dire: Voici, les hommes que vous avez mis en prison sont dans le temple, et ils enseignent le peuple.
25แล้วมีคนหนึ่งมาบอกพวกเขาว่า “พวกชายที่ท่านขังไว้ในเรือนจำนั้น กำลังยืนสั่งสอนประชาชนอยู่ในพระวิหาร!”
26Alors le commandant partit avec les huissiers, et les conduisit sans violence, car ils avaient peur d’être lapidés par le peuple.
26หัวหน้าเจ้าหน้าที่จึงไปกับพวกเจ้าหน้าที่และพาเหล่าอัครทูตมาโดยไม่ใช้กำลัง เพราะกลัวว่าประชาชนจะเอาหินขว้างพวกเขา
27Après qu’ils les eurent amenés en présence du sanhédrin, le souverain sacrificateur les interrogea en ces termes:
27เมื่อพาเหล่าอัครทูตมาแล้ว ก็ให้ยืนต่อหน้าสภา มหาปุโรหิตสอบถามพวกเขา
28Ne vous avons-nous pas défendu expressément d’enseigner en ce nom-là? Et voici, vous avez rempli Jérusalem de votre enseignement, et vous voulez faire retomber sur nous le sang de cet homme!
28ว่า “พวกเราไม่ได้สั่งพวกคุณอย่างเด็ดขาดหรือว่าอย่าสั่งสอนในนามนี้? แต่พวกคุณกลับทำให้คำสอนของพวกคุณแพร่ไปทั่วกรุงเยรูซาเล็ม และตั้งใจจะทำให้พวกเราต้องรับผิดชอบต่อความตายของชายคนนี้”
29Pierre et les apôtres répondirent: Il faut obéir à Dieu plutôt qu’aux hommes.
29เปโตรกับเหล่าอัครทูตตอบว่า “พวกเราต้องเชื่อฟังพระเจ้ามากกว่ามนุษย์
30Le Dieu de nos pères a ressuscité Jésus, que vous avez tué, en le pendant au bois.
30พระเจ้าของบรรพบุรุษของพวกเราได้ทำให้พระเยซูผู้ที่พวกคุณฆ่าโดยแขวนไว้บนต้นไม้ฟื้นขึ้นมา
31Dieu l’a élevé par sa droite comme Prince et Sauveur, pour donner à Israël la repentance et le pardon des péchés.
31พระเจ้ายกพระองค์ขึ้นด้วยมือขวาของพระองค์ ให้เป็นผู้นำและพระผู้ช่วยให้รอด เพื่อประทานการกลับใจและการยกโทษบาปแก่อิสราเอล
32Nous sommes témoins de ces choses, de même que le Saint-Esprit, que Dieu a donné à ceux qui lui obéissent.
32พวกเราเป็นพยานถึงเรื่องเหล่านี้ และพระวิญญาณบริสุทธิ์ก็เป็นพยานด้วย พระเจ้าประทานพระวิญญาณแก่คนที่เชื่อฟังพระองค์”
33Furieux de ces paroles, ils voulaient les faire mourir.
33เมื่อพวกเขาได้ยินดังนั้นก็เจ็บแปลบในใจ และตั้งใจจะฆ่าเหล่าอัครทูต
34Mais un pharisien, nommé Gamaliel, docteur de la loi, estimé de tout le peuple, se leva dans le sanhédrin, et ordonna de faire sortir un instant les apôtres.
34แต่มีฟาริสีคนหนึ่งชื่อกามาลิเอล เป็นอาจารย์สอนธรรมบัญญัติและเป็นที่เคารพของประชาชนทั้งหมด ลุกขึ้นในสภาและสั่งให้นำเหล่าอัครทูตออกไปข้างนอกชั่วครู่
35Puis il leur dit: Hommes Israélites, prenez garde à ce que vous allez faire à l’égard de ces gens.
35แล้วเขากล่าวกับที่ประชุมว่า “ชาวอิสราเอล จงระวังให้ดีว่าพวกคุณกำลังจะทำอะไรกับคนเหล่านี้
36Car, il n’y a pas longtemps que parut Theudas, qui se donnait pour quelque chose, et auquel se rallièrent environ quatre cents hommes: il fut tué, et tous ceux qui l’avaient suivi furent mis en déroute et réduits à rien.
36ก่อนหน้านี้ เธูดาสเคยลุกขึ้น อ้างตัวว่าเป็นคนสำคัญ และมีชายประมาณสี่ร้อยคนเข้าร่วมกับเขา แต่เขาถูกฆ่า และคนทั้งหมดที่เชื่อฟังเขาก็กระจัดกระจายไปจนไม่เหลืออะไร
37Après lui, parut Judas le Galiléen, à l’époque du recensement, et il attira du monde à son parti: il périt aussi, et tous ceux qui l’avaient suivi furent dispersés.
37หลังจากนั้น ยูดาสชาวกาลิลีก็ลุกขึ้นในช่วงการขึ้นทะเบียนประชากร และชักนำคนบางส่วนให้ติดตามเขา เขาก็พินาศเช่นกัน และทุกคนที่เชื่อฟังเขาก็กระจัดกระจายไป
38Et maintenant, je vous le dis ne vous occupez plus de ces hommes, et laissez-les aller. Si cette entreprise ou cette œuvre vient des hommes, elle se détruira;
38เพราะฉะนั้น ข้าพเจ้าขอบอกพวกคุณว่า อย่ายุ่งกับคนเหล่านี้ ปล่อยพวกเขาไป เพราะถ้าแผนการหรือกิจการนี้มาจากมนุษย์ มันก็จะล้มเหลวไปเอง
39mais si elle vient de Dieu, vous ne pourrez la détruire. Ne courez pas le risque d’avoir combattu contre Dieu.
39แต่ถ้ามาจากพระเจ้า พวกคุณก็ไม่สามารถล้มล้างได้ มิฉะนั้นพวกคุณอาจกลายเป็นคนที่กำลังต่อสู้กับพระเจ้าเสียเอง!”
40Ils se rangèrent à son avis. Et ayant appelé les apôtres, ils les firent battre de verges, ils leur défendirent de parler au nom de Jésus, et ils les relâchèrent.
40พวกเขาเห็นด้วยกับกามาลิเอล จึงเรียกเหล่าอัครทูตเข้ามา เฆี่ยนตีพวกเขา สั่งไม่ให้พูดในนามของพระเยซู แล้วปล่อยตัวไป
41Les apôtres se retirèrent de devant le sanhédrin, joyeux d’avoir été jugés dignes de subir des outrages pour le nom de Jésus.
41เหล่าอัครทูตออกจากสภาไปด้วยความยินดี เพราะพวกเขาถูกนับว่าคู่ควรที่จะทนรับความอับอายเพราะพระนามของพระเยซู
42Et chaque jour, dans le temple et dans les maisons, ils ne cessaient d’enseigner, et d’annoncer la bonne nouvelle de Jésus-Christ.
42ทุกวัน ทั้งในพระวิหารและตามบ้าน พวกเขาไม่เคยหยุดสั่งสอนและประกาศข่าวดีว่าพระเยซูคือพระคริสต์
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.