Actuum Apostolorum 5
Clementine Vulgate, 1598Translation
Clementine Vulgate, 1598
Freedom Bible (Thai)
1Vir autem quidam nomine Ananias, cum Saphira uxore suo vendidit agrum,
1มีชายคนหนึ่งชื่ออานาเนียกับสัปฟีราภรรยาของเขา ขายทรัพย์สินผืนหนึ่ง
2et fraudavit de pretio agri, conscia uxore sua: et afferens partem quamdam, ad pedes Apostolorum posuit.
2แล้วเก็บเงินที่ได้จากการขายส่วนหนึ่งไว้ โดยภรรยาของเขาก็รู้เรื่องด้วย จากนั้นเขานำเงินเพียงส่วนหนึ่งมาวางไว้ที่เท้าของเหล่าอัครทูต
3Dixit autem Petrus: Anania, cur tentavit Satanas cor tuum, mentiri te Spiritui Sancto, et fraudare de pretio agri?
3แต่เปโตรกล่าวว่า “อานาเนีย ทำไมซาตานจึงครอบงำใจของท่านให้โกหกพระวิญญาณบริสุทธิ์ และเก็บเงินค่าที่ดินส่วนหนึ่งไว้?
4nonne manens tibi manebat, et venundatum in tua erat potestate? quare posuisti in corde tuo hanc rem? non es mentitus hominibus, sed Deo.
4ตอนที่ยังไม่ได้ขาย ที่ดินนั้นก็เป็นของท่านไม่ใช่หรือ? และเมื่อขายแล้ว เงินที่ได้ ท่านก็ยังมีสิทธิ์จัดการไม่ใช่หรือ? ทำไมท่านจึงคิดทำเรื่องนี้ในใจ? ท่านไม่ได้โกหกมนุษย์ แต่โกหกพระเจ้า”
5Audiens autem Ananias hæc verba, cecidit, et expiravit. Et factus est timor magnus super omnes qui audierunt.
5เมื่ออานาเนียได้ยินถ้อยคำเหล่านี้ เขาก็ล้มลงและตาย ทุกคนที่ได้ยินเรื่องนี้ต่างเกิดความกลัวอย่างมาก
6Surgentes autem juvenes amoverunt eum, et efferentes sepelierunt.
6พวกชายหนุ่มลุกขึ้น เอาผ้าห่อศพของเขา แล้วหามออกไปฝัง
7Factum est autem quasi horarum trium spatium, et uxor ipsius, nesciens quod factum fuerat, introivit.
7ประมาณสามชั่วโมงต่อมา ภรรยาของเขาเข้ามาโดยไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
8Dixit autem ei Petrus: Dic mihi mulier, si tanti agrum vendidistis? At illa dixit: Etiam tanti.
8เปโตรถามนางว่า “บอกข้าพเจ้าสิ พวกคุณขายที่ดินได้ราคาเท่านี้ใช่ไหม?” นางตอบว่า “ใช่ เท่านี้แหละ”
9Petrus autem ad eam: Quid utique convenit vobis tentare Spiritum Domini? Ecce pedes eorum qui sepelierunt virum tuum ad ostium, et efferent te.
9เปโตรจึงถามนางว่า “ทำไมพวกคุณจึงตกลงกันที่จะลองใจพระวิญญาณขององค์พระผู้เป็นเจ้า? คนที่ฝังสามีของท่านเพิ่งมาถึงประตู และพวกเขาจะหามท่านออกไปด้วย”
10Confestim cecidit ante pedes ejus, et expiravit. Intrantes autem juvenes invenerunt illam mortuam: et extulerunt, et sepelierunt ad virum suum.
10ทันใดนั้นนางก็ล้มลงแทบเท้าของเปโตรและตาย พวกชายหนุ่มเข้ามาพบว่านางตายแล้ว จึงหามนางออกไปฝังไว้ข้างสามี
11Et factus est timor magnus in universa ecclesia, et in omnes qui audierunt hæc.
11ทั้งประชาคมและทุกคนที่ได้ยินเรื่องเหล่านี้ต่างเกิดความกลัวอย่างมาก
12Per manus autem Apostolorum fiebant signa et prodigia multa in plebe. Et erant unanimiter omnes in porticu Salomonis.
12เหล่าอัครทูตทำหมายสำคัญและการอัศจรรย์มากมายท่ามกลางประชาชน ทุกคนพร้อมใจกันอยู่ที่ระเบียงของซาโลมอน
13Ceterorum autem nemo audebat se conjungere illis: sed magnificabat eos populus.
13คนอื่น ๆ ไม่มีใครกล้าเข้าร่วมกับพวกเขา แต่ประชาชนกลับยกย่องพวกเขา
14Magis autem augebatur credentium in Domino multitudo virorum ac mulierum,
14มีผู้เชื่อทั้งชายและหญิงจำนวนมากขึ้นเรื่อย ๆ เข้ามาร่วมกับองค์พระผู้เป็นเจ้า
15ita ut in plateas ejicerent infirmos, et ponerent in lectulis et grabatis, ut, veniente Petro, saltem umbra illius obumbraret quemquam illorum, et liberarentur ab infirmitatibus suis.
15ถึงกับมีคนนำคนป่วยออกมาที่ถนน วางไว้บนแคร่และที่นอน เพื่อว่าเมื่อเปโตรเดินผ่านมา อย่างน้อยเงาของเขาอาจทอดลงบนบางคน
16Concurrebat autem et multitudo vicinarum civitatum Jerusalem, afferentes ægros, et vexatos a spiritibus immundis: qui curabantur omnes.
16ฝูงชนจากเมืองต่าง ๆ รอบกรุงเยรูซาเล็มก็มารวมกันด้วย พวกเขานำคนป่วยและคนที่ถูกวิญญาณที่ไม่บริสุทธิ์ทรมานมา และทุกคนก็หายดี
17Exsurgens autem princeps sacerdotum, et omnes qui cum illo erant (quæ est hæresis sadducæorum), repleti sunt zelo:
17มหาปุโรหิตกับพวกที่อยู่ฝ่ายเดียวกับเขา คือพวกสะดูสี ลุกขึ้นด้วยความอิจฉาอย่างมาก
18et injecerunt manus in Apostolos, et posuerunt eos in custodia publica.
18แล้วจับเหล่าอัครทูตไปขังไว้ในเรือนจำของทางการ
19Angelus autem Domini per noctem aperiens januas carceris, et educens eos, dixit:
19แต่ในเวลากลางคืน ทูตสวรรค์องค์หนึ่งขององค์พระผู้เป็นเจ้าเปิดประตูเรือนจำ พาพวกเขาออกมา แล้วกล่าวว่า
20Ite, et stantes loquimini in templo plebi omnia verba vitæ hujus.
20“จงไปยืนในพระวิหาร และประกาศถ้อยคำทั้งหมดเกี่ยวกับชีวิตนี้แก่ประชาชน”
21Qui cum audissent, intraverunt diluculo in templum, et docebant. Adveniens autem princeps sacerdotum, et qui cum eo erant, convocaverunt concilium, et omnes seniores filiorum Israël: et miserunt ad carcerem ut adducerentur.
21เมื่อได้ยินดังนั้น พวกเขาก็เข้าไปในพระวิหารตั้งแต่รุ่งเช้าและเริ่มสั่งสอน ส่วนมหาปุโรหิตกับพวกของเขามาถึง แล้วเรียกสภากับคณะผู้อาวุโสทั้งหมดของชนอิสราเอลมาประชุม และส่งคนไปที่เรือนจำให้นำเหล่าอัครทูตมา
22Cum autem venissent ministri, et aperto carcere non invenissent illos, reversi nuntiaverunt,
22แต่เจ้าหน้าที่ที่ไปถึงกลับไม่พบพวกเขาในเรือนจำ จึงกลับมารายงานว่า
23dicentes: Carcerem quidem invenimus clausum cum omni diligentia, et custodes stantes ante januas: aperientes autem neminem intus invenimus.
23“พวกเราพบว่าเรือนจำปิดและล็อกไว้อย่างแน่นหนา และพวกยามก็ยืนเฝ้าอยู่หน้าประตู แต่เมื่อเปิดเข้าไป กลับไม่พบใครอยู่ข้างในเลย!”
24Ut autem audierunt hos sermones magistratus templi et principes sacerdotum, ambigebant de illis quidnam fieret.
24เมื่อมหาปุโรหิต หัวหน้าเจ้าหน้าที่พระวิหาร และเหล่าหัวหน้าปุโรหิตได้ยินเรื่องนี้ ต่างก็สับสนอย่างมาก ไม่รู้ว่าเรื่องนี้จะลงเอยอย่างไร
25Adveniens autem quidam, nuntiavit eis: Quia ecce viri quos posuistis in carcerem, sunt in templo, stantes et docentes populum.
25แล้วมีคนหนึ่งมาบอกพวกเขาว่า “พวกชายที่ท่านขังไว้ในเรือนจำนั้น กำลังยืนสั่งสอนประชาชนอยู่ในพระวิหาร!”
26Tunc abiit magistratus cum ministris, et adduxit illos sine vi: timebant enim populum ne lapidarentur.
26หัวหน้าเจ้าหน้าที่จึงไปกับพวกเจ้าหน้าที่และพาเหล่าอัครทูตมาโดยไม่ใช้กำลัง เพราะกลัวว่าประชาชนจะเอาหินขว้างพวกเขา
27Et cum adduxissent illos, statuerunt in concilio: et interrogavit eos princeps sacerdotum,
27เมื่อพาเหล่าอัครทูตมาแล้ว ก็ให้ยืนต่อหน้าสภา มหาปุโรหิตสอบถามพวกเขา
28dicens: Præcipiendo præcepimus vobis ne doceretis in nomine isto, et ecce replestis Jerusalem doctrina vestra: et vultis inducere super nos sanguinem hominis istius.
28ว่า “พวกเราไม่ได้สั่งพวกคุณอย่างเด็ดขาดหรือว่าอย่าสั่งสอนในนามนี้? แต่พวกคุณกลับทำให้คำสอนของพวกคุณแพร่ไปทั่วกรุงเยรูซาเล็ม และตั้งใจจะทำให้พวกเราต้องรับผิดชอบต่อความตายของชายคนนี้”
29Respondens autem Petrus et Apostoli, dixerunt: Obedire oportet Deo magis quam hominibus.
29เปโตรกับเหล่าอัครทูตตอบว่า “พวกเราต้องเชื่อฟังพระเจ้ามากกว่ามนุษย์
30Deus patrum nostrorum suscitavit Jesum, quem vos interemistis, suspendentes in ligno.
30พระเจ้าของบรรพบุรุษของพวกเราได้ทำให้พระเยซูผู้ที่พวกคุณฆ่าโดยแขวนไว้บนต้นไม้ฟื้นขึ้นมา
31Hunc principem et salvatorem Deus exaltavit dextera sua ad dandam pœnitentiam Israëli, et remissionem peccatorum:
31พระเจ้ายกพระองค์ขึ้นด้วยมือขวาของพระองค์ ให้เป็นผู้นำและพระผู้ช่วยให้รอด เพื่อประทานการกลับใจและการยกโทษบาปแก่อิสราเอล
32et nos sumus testes horum verborum, et Spiritus Sanctus, quem dedit Deus omnibus obedientibus sibi.
32พวกเราเป็นพยานถึงเรื่องเหล่านี้ และพระวิญญาณบริสุทธิ์ก็เป็นพยานด้วย พระเจ้าประทานพระวิญญาณแก่คนที่เชื่อฟังพระองค์”
33Hæc cum audissent, dissecabantur, et cogitabant interficere illos.
33เมื่อพวกเขาได้ยินดังนั้นก็เจ็บแปลบในใจ และตั้งใจจะฆ่าเหล่าอัครทูต
34Surgens autem quidam in concilio pharisæus, nomine Gamaliel, legis doctor, honorabilis universæ plebi, jussit foras ad breve homines fieri,
34แต่มีฟาริสีคนหนึ่งชื่อกามาลิเอล เป็นอาจารย์สอนธรรมบัญญัติและเป็นที่เคารพของประชาชนทั้งหมด ลุกขึ้นในสภาและสั่งให้นำเหล่าอัครทูตออกไปข้างนอกชั่วครู่
35dixitque ad illos: Viri Israëlitæ, attendite vobis super hominibus istis quid acturi sitis.
35แล้วเขากล่าวกับที่ประชุมว่า “ชาวอิสราเอล จงระวังให้ดีว่าพวกคุณกำลังจะทำอะไรกับคนเหล่านี้
36Ante hos enim dies extitit Theodas, dicens se esse aliquem, cui consensit numerus virorum circiter quadringentorum: qui occisus est, et omnes qui credebant ei, dissipati sunt, et redacti ad nihilum.
36ก่อนหน้านี้ เธูดาสเคยลุกขึ้น อ้างตัวว่าเป็นคนสำคัญ และมีชายประมาณสี่ร้อยคนเข้าร่วมกับเขา แต่เขาถูกฆ่า และคนทั้งหมดที่เชื่อฟังเขาก็กระจัดกระจายไปจนไม่เหลืออะไร
37Post hunc extitit Judas Galilæus in diebus professionis, et avertit populum post se: et ipse periit, et omnes quotquot consenserunt ei, dispersi sunt.
37หลังจากนั้น ยูดาสชาวกาลิลีก็ลุกขึ้นในช่วงการขึ้นทะเบียนประชากร และชักนำคนบางส่วนให้ติดตามเขา เขาก็พินาศเช่นกัน และทุกคนที่เชื่อฟังเขาก็กระจัดกระจายไป
38Et nunc itaque dico vobis, discedite ab hominibus istis, et sinite illos: quoniam si est ex hominibus consilium hoc aut opus, dissolvetur:
38เพราะฉะนั้น ข้าพเจ้าขอบอกพวกคุณว่า อย่ายุ่งกับคนเหล่านี้ ปล่อยพวกเขาไป เพราะถ้าแผนการหรือกิจการนี้มาจากมนุษย์ มันก็จะล้มเหลวไปเอง
39si vero ex Deo est, non poteritis dissolvere illud, ne forte et Deo repugnare inveniamini. Consenserunt autem illi.
39แต่ถ้ามาจากพระเจ้า พวกคุณก็ไม่สามารถล้มล้างได้ มิฉะนั้นพวกคุณอาจกลายเป็นคนที่กำลังต่อสู้กับพระเจ้าเสียเอง!”
40Et convocantes Apostolos, cæsis denuntiaverunt ne omnino loquerentur in nomine Jesu, et dimiserunt eos.
40พวกเขาเห็นด้วยกับกามาลิเอล จึงเรียกเหล่าอัครทูตเข้ามา เฆี่ยนตีพวกเขา สั่งไม่ให้พูดในนามของพระเยซู แล้วปล่อยตัวไป
41Et illi quidem ibant gaudentes a conspectu concilii, quoniam digni habiti sunt pro nomine Jesu contumeliam pati.
41เหล่าอัครทูตออกจากสภาไปด้วยความยินดี เพราะพวกเขาถูกนับว่าคู่ควรที่จะทนรับความอับอายเพราะพระนามของพระเยซู
42Omni autem die non cessabant in templo et circa domos, docentes et evangelizantes Christum Jesum.
42ทุกวัน ทั้งในพระวิหารและตามบ้าน พวกเขาไม่เคยหยุดสั่งสอนและประกาศข่าวดีว่าพระเยซูคือพระคริสต์
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.