Actuum Apostolorum 28
Clementine Vulgate, 1598Translation
Clementine Vulgate, 1598
Freedom Bible (Thai)
1Et cum evasissemus, tunc cognovimus quia Melita insula vocabatur. Barbari vero præstabant non modicam humanitatem nobis.
1เมื่อพวกเราขึ้นฝั่งอย่างปลอดภัยแล้ว พวกเขา จึงรู้ว่าเกาะนั้นชื่อมอลตา
2Accensa enim pyra, reficiebant nos omnes propter imbrem qui imminebat, et frigus.
2ชาวพื้นเมืองแสดงความเมตตาต่อพวกเราเป็นพิเศษ พวกเขาก่อไฟและต้อนรับพวกเราทุกคน เพราะฝนกำลังตกและอากาศหนาว
3Cum congregasset autem Paulus sarmentorum aliquantam multitudinem, et imposuisset super ignem, vipera a calore cum processisset, invasit manum ejus.
3เมื่อเปาโลรวบรวมกิ่งไม้แห้งได้หนึ่งมัดและวางลงบนกองไฟ งูพิษตัวหนึ่งหนีความร้อนออกมาและเกาะติดมือของเขา
4Ut vero viderunt barbari pendentem bestiam de manu ejus, ad invicem dicebant: Utique homicida est homo hic, qui cum evaserit de mari, ultio non sinit eum vivere.
4เมื่อชาวพื้นเมืองเห็นงูห้อยอยู่ที่มือของเปาโล ก็พูดกันว่า “ชายคนนี้ต้องเป็นฆาตกรแน่ ถึงแม้เขารอดจากทะเลมาได้ ความยุติธรรมก็ยังไม่ยอมให้เขามีชีวิตอยู่”
5Et ille quidem excutiens bestiam in ignem, nihil mali passus est.
5แต่เปาโลสะบัดงูลงในกองไฟและไม่ได้รับอันตราย
6At illi existimabant eum in tumorem convertendum, et subito casurum et mori. Diu autem illis exspectantibus, et videntibus nihil mali in eo fieri, convertentes se, dicebant eum esse deum.
6พวกเขาคิดว่าเปาโลคงจะบวมขึ้นหรือล้มลงตายทันที แต่เมื่อเฝ้าดูอยู่นานและไม่เห็นสิ่งผิดปกติเกิดขึ้นกับเขา พวกเขาก็เปลี่ยนใจและกล่าวว่าเขาเป็นเทพเจ้า
7In locis autem illis erant prædia principis insulæ, nomine Publii, qui nos suscipiens, triduo benigne exhibuit.
7บริเวณใกล้ที่นั้นมีที่ดินของชายชื่อปูบลิอัส ซึ่งเป็นหัวหน้าของเกาะ เขาต้อนรับพวกเราและดูแลพวกเราอย่างเอื้อเฟื้อเป็นเวลาสามวัน
8Contigit autem patrem Publii febribus et dysenteria vexatum jacere. Ad quem Paulus intravit: et cum orasset, et imposuisset ei manus, salvavit eum.
8บิดาของปูบลิอัสนอนป่วยด้วยไข้และโรคบิด เปาโลเข้าไปหาเขา อธิษฐาน วางมือบนเขา และรักษาเขาให้หาย
9Quo facto, omnes qui in insula habebant infirmitates, accedebant, et curabantur:
9หลังจากเหตุการณ์นี้ คนอื่น ๆ บนเกาะที่เจ็บป่วยก็มาหาและได้รับการรักษา
10qui etiam multis honoribus nos honoraverunt, et navigantibus imposuerunt quæ necessaria erant.
10พวกเขาให้เกียรติพวกเราอย่างมาก และเมื่อพวกเราจะออกเรือ ก็จัดสิ่งของที่พวกเราจำเป็นต้องใช้ขึ้นเรือให้ด้วย
11Post menses autem tres navigavimus in navi Alexandrina, quæ in insula hiemaverat, cui erat insigne Castorum.
11หลังจากสามเดือน พวกเราออกเรือด้วยเรือจากเมืองอเล็กซานเดรียลำหนึ่ง ซึ่งจอดพักฤดูหนาวอยู่ที่เกาะ และมีสัญลักษณ์หัวเรือเป็น “พี่น้องฝาแฝด”
12Et cum venissemus Syracusam, mansimus ibi triduo.
12พวกเราแวะที่เมืองซีราคิวส์และพักอยู่ที่นั่นสามวัน
13Inde circumlegentes devenimus Rhegium: et post unum diem, flante austro, secunda die venimus Puteolos:
13จากที่นั่นพวกเราแล่นอ้อมไปถึงเมืองเรกีอุม วันรุ่งขึ้นลมใต้ก็พัดขึ้น และวันที่สองพวกเรามาถึงเมืองปูเตโอลี
14ubi inventis fratribus rogati sumus manere apud eos dies septem: et sic venimus Romam.
14ที่นั่นพวกเราพบพี่น้อง ซึ่งขอให้พวกเราอยู่กับพวกเขาเจ็ดวัน แล้วพวกเราก็มาถึงกรุงโรม
15Et inde cum audissent fratres, occurrerunt nobis usque ad Appii forum, ac tres Tabernas. Quos cum vidisset Paulus, gratias agens Deo, accepit fiduciam.
15เมื่อพี่น้องที่นั่นได้ข่าวเรื่องพวกเรา ก็เดินทางมาพบพวกเราถึงตลาดอัปปิอัสและโรงเตี๊ยมสามแห่ง เมื่อเปาโลเห็นพวกเขา เขาก็ขอบคุณพระเจ้าและมีกำลังใจขึ้น
16Cum autem venissemus Romam, permissum est Paulo manere sibimet cum custodiente se milite.
16เมื่อพวกเราเข้าไปในกรุงโรม นายร้อยมอบนักโทษให้ผู้บัญชาการกองรักษาการณ์ แต่เปาโลได้รับอนุญาตให้พักอยู่ตามลำพังกับทหารคนหนึ่งที่เฝ้าเขา
17Post tertium autem diem convocavit primos Judæorum. Cumque convenissent, dicebat eis: Ego, viri fratres, nihil adversus plebem faciens, aut morem paternum, vinctus ab Jerosolymis traditus sum in manus Romanorum,
17สามวันต่อมา เปาโลเรียกเหล่าผู้นำชาวยิวมาประชุมกัน เมื่อพวกเขามาถึง เปาโลกล่าวว่า “พี่น้อง แม้ข้าพเจ้าไม่ได้ทำสิ่งใดที่ผิดต่อประชาชนหรือธรรมเนียมของบรรพบุรุษของเรา แต่ข้าพเจ้าก็ถูกจับส่งจากกรุงเยรูซาเล็มมาอยู่ในมือของชาวโรมัน
18qui cum interrogationem de me habuissent, voluerunt me dimittere, eo quod nulla esset causa mortis in me.
18เมื่อพวกเขาสอบสวนข้าพเจ้าแล้ว ก็ต้องการปล่อยตัวข้าพเจ้า เพราะไม่มีเหตุผลใดที่ข้าพเจ้าสมควรตาย
19Contradicentibus autem Judæis, coactus sum appellare Cæsarem, non quasi gentem meam habens aliquid accusare.
19แต่เมื่อชาวยิวคัดค้าน ข้าพเจ้าจึงจำเป็นต้องอุทธรณ์ต่อซีซาร์ ไม่ใช่เพราะข้าพเจ้ามีเรื่องจะกล่าวหาชนชาติของข้าพเจ้า
20Propter hanc igitur causam rogavi vos videre, et alloqui. Propter spem enim Israël catena hac circumdatus sum.
20เพราะเหตุนี้ ข้าพเจ้าจึงขอพบและพูดกับพวกคุณ เพราะข้าพเจ้าถูกล่ามด้วยโซ่นี้เนื่องจากความหวังของอิสราเอล”
21At illi dixerunt ad eum: Nos neque litteras accepimus de te a Judæa, neque adveniens aliquis fratrum nuntiavit, aut locutus est quid de te malum.
21พวกเขาตอบว่า “พวกเราไม่ได้รับจดหมายจากแคว้นยูเดียเกี่ยวกับท่าน และไม่มีพี่น้องคนใดจากที่นั่นมาแจ้งหรือกล่าวร้ายเกี่ยวกับท่าน
22Rogamus autem a te audire quæ sentis: nam de secta hac notum est nobis quia ubique ei contradicitur.
22แต่พวกเราอยากฟังจากท่านว่าท่านคิดอย่างไร เพราะพวกเรารู้ว่ามีคนพูดต่อต้านนิกายนี้อยู่ทุกหนทุกแห่ง”
23Cum constituissent autem illi diem, venerunt ad eum in hospitium plurimi, quibus exponebat testificans regnum Dei, suadensque eis de Jesu ex lege Moysi et prophetis a mane usque ad vesperam.
23เมื่อพวกเขากำหนดวันนัดกับเปาโลแล้ว ผู้คนจำนวนมากก็มาหาเขาที่บ้านพัก เปาโลอธิบายและเป็นพยานยืนยันเรื่องอาณาจักรของพระเจ้าแก่พวกเขา พร้อมทั้งพยายามชักชวนพวกเขาเรื่องพระเยซู โดยอ้างทั้งธรรมบัญญัติของโมเสสและเหล่าผู้เผยพระวจนะ ตั้งแต่เช้าจนถึงเย็น
24Et quidam credebant his quæ dicebantur: quidam vero non credebant.
24บางคนเชื่อสิ่งที่เปาโลกล่าว แต่บางคนไม่เชื่อ
25Cumque invicem non essent consentientes, discedebant, dicente Paulo unum verbum: Quia bene Spiritus Sanctus locutus est per Isaiam prophetam ad patres nostros,
25เมื่อพวกเขาเห็นไม่ตรงกัน จึงแยกย้ายกันไป หลังจากเปาโลกล่าวถ้อยคำนี้ว่า “พระวิญญาณบริสุทธิ์กล่าวไว้อย่างถูกต้องผ่านอิสยาห์ผู้เผยพระวจนะต่อบรรพบุรุษของพวกเรา
26dicens: Vade ad populum istum, et dic ad eos: [Aure audietis, et non intelligetis, et videntes videbitis, et non perspicietis.
26ว่า ‘จงไปหาชนชาตินี้และกล่าวว่า พวกเจ้าจะฟังแล้วฟังอีก แต่จะไม่มีวันเข้าใจ พวกเจ้าจะมองแล้วมองอีก แต่จะไม่มีวันรับรู้
27Incrassatum est enim cor populi hujus, et auribus graviter audierunt, et oculos suos compresserunt: ne forte videant oculis, et auribus audiant, et corde intelligant, et convertantur, et sanem eos.]
27เพราะใจของชนชาตินี้ด้านชาไปแล้ว หูของพวกเขาก็เฉื่อยชาในการฟัง และพวกเขาก็ปิดตาของตน มิฉะนั้น พวกเขาอาจมองเห็นด้วยตา ได้ยินด้วยหู เข้าใจด้วยใจ และหันกลับมา แล้วเราจะรักษาพวกเขาให้หาย’
28Notum ergo sit vobis, quoniam gentibus missum est hoc salutare Dei, et ipsi audient.
28“เพราะฉะนั้น ขอให้พวกคุณรู้ว่าพระเจ้าได้ส่งความรอดนี้ไปยังชนชาติต่าง ๆ แล้ว และพวกเขาจะฟัง”
29Et cum hæc dixisset, exierunt ab eo Judæi, multam habentes inter se quæstionem.
29เมื่อเปาโลกล่าวถ้อยคำเหล่านี้แล้ว ชาวยิวก็จากไป โดยโต้เถียงกันเองอย่างมาก
30Mansit autem biennio toto in suo conducto: et suscipiebat omnes qui ingrediebantur ad eum,
30เปาโลพักอยู่ในบ้านเช่าของตนเองเต็มสองปี และต้อนรับทุกคนที่มาหาเขา
31prædicans regnum Dei, et docens quæ sunt de Domino Jesu Christo cum omni fiducia, sine prohibitione.
31ประกาศอาณาจักรของพระเจ้า และสอนเรื่องต่าง ๆ เกี่ยวกับองค์พระเยซูคริสต์ด้วยความกล้าหาญเต็มที่ โดยไม่มีใครขัดขวาง
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.