Acts 3
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)Translation
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
Freedom Bible (Thai)
1Now Peter and John went up into the temple at the ninth hour of prayer.
1เปโตรกับยอห์นกำลังขึ้นไปยังพระวิหารในเวลาอธิษฐาน คือชั่วโมงที่เก้าของวัน
2And a certain man who was lame from his mother’s womb, was carried: whom they laid every day at the gate of the temple, which is called Beautiful, that he might ask alms of them that went into the temple.
2มีชายคนหนึ่งพิการเดินไม่ได้มาตั้งแต่เกิด ทุกวันมีคนหามเขามาวางไว้ที่ประตูพระวิหารซึ่งเรียกว่าประตูงาม เพื่อขอเงินช่วยเหลือจากคนที่เข้าไปในพระวิหาร
3He, when he had seen Peter and John about to go into the temple, asked to receive an alms.
3เมื่อเขาเห็นเปโตรกับยอห์นกำลังจะเข้าไปในพระวิหาร เขาก็ขอเงินช่วยเหลือ
4But Peter with John fastening his eyes upon him, said: Look upon us.
4เปโตรกับยอห์นจ้องมองเขา แล้วเปโตรกล่าวว่า “มองพวกเรา”
5But he looked earnestly upon them, hoping that he should receive something of them.
5ชายคนนั้นจึงตั้งใจมองพวกเขา เพราะคาดว่าจะได้รับอะไรบางอย่าง
6But Peter said: Silver and gold I have none; but what I have, I give thee: In the name of Jesus Christ of Nazareth, arise, and walk.
6แต่เปโตรกล่าวว่า “เงินกับทองข้าพเจ้าไม่มี แต่สิ่งที่ข้าพเจ้ามี ข้าพเจ้าจะให้ท่าน ในพระนามของพระเยซูคริสต์ชาวนาซาเร็ธ จงลุกขึ้นและเดิน!”
7And taking him by the right hand, he lifted him up, and forthwith his feet and soles received strength.
7เปโตรจับมือขวาของเขาและช่วยพยุงให้ลุกขึ้น ทันใดนั้นเท้าและข้อเท้าของเขาก็มีกำลังขึ้น
8And he leaping up, stood, and walked, and went in with them into the temple, walking, and leaping, and praising God.
8เขากระโดดขึ้นยืนและเริ่มเดิน แล้วเข้าไปในพระวิหารพร้อมกับพวกเขา ทั้งเดิน กระโดด และสรรเสริญพระเจ้า
9And all the people saw him walking and praising God.
9ประชาชนทั้งปวงเห็นเขาเดินและสรรเสริญพระเจ้า
10And they knew him, that it was he who sat begging alms at the Beautiful gate of the temple: and they were filled with wonder and amazement at that which had happened to him.
10พวกเขาจำได้ว่าเขาคือคนที่เคยนั่งขอเงินช่วยเหลืออยู่ที่ประตูงามของพระวิหาร ทุกคนจึงเต็มไปด้วยความพิศวงและประหลาดใจกับสิ่งที่เกิดขึ้นกับเขา
11And as he held Peter and John, all the people ran to them to the porch which is called Solomon’s, greatly wondering.
11ขณะที่ชายที่หายจากความพิการกำลังเกาะเปโตรกับยอห์นไว้ ประชาชนทั้งปวงก็วิ่งมาหาพวกเขาที่เฉลียงซึ่งเรียกว่าเฉลียงของซาโลมอนด้วยความประหลาดใจอย่างยิ่ง
12But Peter seeing, made answer to the people: Ye men of Israel, why wonder you at this? or why look you upon us, as if by our strength or power we had made this man to walk?
12เมื่อเปโตรเห็นดังนั้น จึงกล่าวกับประชาชนว่า “ชาวอิสราเอล ทำไมพวกคุณจึงประหลาดใจเรื่องชายคนนี้? ทำไมพวกคุณจึงจ้องมองพวกเรา ราวกับว่าพวกเราทำให้เขาเดินได้ด้วยพลังหรือความเลื่อมใสในพระเจ้าของเราเอง?
13The God of Abraham, and the God of Isaac, and the God of Jacob, the God of our fathers, hath glorified his Son Jesus, whom you indeed delivered up and denied before the face of Pilate, when he judged he should be released.
13พระเจ้าของอับราฮัม อิสอัค และยาโคบ พระเจ้าของบรรพบุรุษของเรา ได้ให้พระสิริแก่ผู้รับใช้ของพระองค์คือพระเยซู ผู้ที่พวกคุณมอบให้และปฏิเสธต่อหน้าปีลาต ทั้งที่ปีลาตตัดสินใจจะปล่อยพระองค์
14But you denied the Holy One and the Just, and desired a murderer to be granted unto you.
14แต่พวกคุณกลับปฏิเสธองค์บริสุทธิ์และองค์ผู้ชอบธรรม และขอให้ปล่อยฆาตกรให้พวกคุณ
15But the author of life you killed, whom God hath raised from the dead, of which we are witnesses.
15พวกคุณฆ่าองค์เจ้าแห่งชีวิต แต่พระเจ้าทำให้พระองค์ฟื้นขึ้นจากความตาย และพวกเราเป็นพยานถึงเรื่องนี้
16And in the faith of his name, this man, whom you have seen and known, hath his name strengthened; and the faith which is by him, hath given this perfect soundness in the sight of you all.
16โดยความเชื่อในพระนามของพระองค์ พระนามของพระองค์ได้ทำให้ชายคนนี้ที่พวกคุณเห็นและรู้จักแข็งแรงขึ้น และด้วยความเชื่อที่มีผ่านทางพระองค์ ชายคนนี้จึงหายเป็นปกติอย่างสมบูรณ์ต่อหน้าพวกคุณทุกคน
17And now, brethren, I know that you did it through ignorance, as did also your rulers.
17“บัดนี้ พี่น้อง ข้าพเจ้ารู้ว่าพวกคุณทำสิ่งนี้เพราะไม่รู้ เช่นเดียวกับเหล่าผู้ปกครองของพวกคุณ
18But those things which God before had shewed by the mouth of all the prophets, that his Christ should suffer, he hath so fulfilled.
18แต่พระเจ้าทำให้สิ่งที่พระองค์ประกาศไว้ล่วงหน้าโดยปากของเหล่าผู้เผยพระวจนะทั้งหมดสำเร็จด้วยวิธีนี้ คือพระคริสต์จะต้องทนทุกข์
19Be penitent, therefore, and be converted, that your sins may be blotted out.
19“เพราะฉะนั้น จงกลับใจและหันกลับมา เพื่อบาปของพวกคุณจะถูกลบออก และช่วงเวลาแห่งความชื่นใจจะมาจากองค์พระผู้เป็นเจ้า
20That when the times of refreshment shall come from the presence of the Lord, and he shall send him who hath been preached unto you, Jesus Christ,
20และเพื่อพระองค์จะส่งพระเยซูคริสต์ ผู้ที่กำหนดไว้ล่วงหน้าสำหรับพวกคุณ
21Whom heaven indeed must receive, until the times of the restitution of all things, which God hath spoken by the mouth of his holy prophets, from the beginning of the world.
21สวรรค์จะต้องรับพระองค์ไว้จนถึงเวลาที่ทุกสิ่งได้รับการฟื้นฟู ตามที่พระเจ้าได้กล่าวไว้ตั้งแต่โบราณโดยปากของเหล่าผู้เผยพระวจนะบริสุทธิ์ของพระองค์
22For Moses said: A prophet shall the Lord your God raise up unto you of your brethren, like unto me: him you shall hear according to all things whatsoever he shall speak to you.
22เพราะโมเสสกล่าวแก่บรรพบุรุษว่า ‘องค์พระผู้เป็นเจ้า ผู้เป็นพระเจ้า จะตั้งผู้เผยพระวจนะคนหนึ่งขึ้นให้พวกคุณจากท่ามกลางพี่น้องของพวกคุณ เหมือนอย่างข้าพเจ้า พวกคุณจะต้องฟังเขาในทุกสิ่งที่เขากล่าวกับพวกคุณ
23And it shall be, that every soul which will not hear that prophet, shall be destroyed from among the people.
23และทุกคนที่ไม่ฟังผู้เผยพระวจนะคนนั้นจะถูกทำลายจนหมดสิ้นจากท่ามกลางประชาชน’
24And all the prophets, from Samuel and afterwards, who have spoken, have told of these days.
24เหล่าผู้เผยพระวจนะทั้งหมดตั้งแต่ซามูเอลและคนที่มาภายหลัง ทุกคนที่ได้กล่าว ก็ประกาศถึงวันเหล่านี้เช่นกัน
25You are the children of the prophets, and of the testament which God made to our fathers, saying to Abraham: And in thy seed shall all the kindreds of the earth be blessed.
25พวกคุณเป็นลูกหลานของเหล่าผู้เผยพระวจนะ และเป็นลูกหลานแห่งพันธสัญญาที่พระเจ้าทำไว้กับบรรพบุรุษของเรา โดยกล่าวแก่อับราฮัมว่า ‘ทุกครอบครัวบนแผ่นดินโลกจะได้รับพรผ่านลูกหลานของเจ้า’
26To you first God, raising up his Son, hath sent him to bless you; that every one may convert himself from his wickedness.
26เมื่อพระเจ้าตั้งผู้รับใช้ของพระองค์คือพระเยซูขึ้นมาแล้ว พระองค์ส่งพระเยซูมาหาพวกคุณก่อน เพื่ออวยพรพวกคุณโดยทำให้พวกคุณแต่ละคนหันจากความชั่วของตน”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.