Acts 17
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)Translation
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
Freedom Bible (Thai)
1And when they had passed through Amphipolis and Apollonia, they came to Thessalonica, where there was a synagogue of the Jews.
1เมื่อเปาโลและคณะเดินทางผ่านเมืองอัมฟีโปลิสและอปอลโลเนีย ก็มาถึงเมืองเธสะโลนิกา ซึ่งมีธรรมศาลาของชาวยิวอยู่
2And Paul, according to his custom, went in unto them; and for three sabbath days he reasoned with them out of the scriptures:
2เปาโลเข้าไปหาพวกเขาตามธรรมเนียมของเขา และอภิปรายกับพวกเขาจากพระคัมภีร์ตลอดสามวันสะบาโต
3Declaring and insinuating that the Christ was to suffer, and to rise again from the dead; and that this is Jesus Christ, whom I preach to you.
3เขาอธิบายและแสดงให้เห็นว่า พระคริสต์จำเป็นต้องทนทุกข์และฟื้นขึ้นจากความตาย แล้วกล่าวว่า “พระเยซูองค์นี้ที่ข้าพเจ้าประกาศแก่พวกคุณคือพระคริสต์”
4And some of them believed, and were associated to Paul and Silas; and of those that served God, and of the Gentiles a great multitude, and of noble women not a few.
4บางคนในพวกเขาเชื่อและเข้าร่วมกับเปาโลและสิลาส รวมทั้งชาวกรีกที่ยำเกรงพระเจ้าจำนวนมาก และสตรีชั้นนำอีกไม่น้อย
5But the Jews, moved with envy, and taking unto them some wicked men of the vulgar sort, and making a tumult, set the city in an uproar; and besetting Jason’s house, sought to bring them out unto the people.
5แต่ชาวยิวที่ไม่ยอมเชื่อพาชายชั่วบางคนจากตลาดไปด้วย พวกเขารวบรวมฝูงชน ก่อความวุ่นวายทั่วเมือง แล้วบุกเข้าไปในบ้านของยาโสนเพื่อจะลากเปาโลกับสิลาสออกไปต่อหน้าประชาชน
6And not finding them, they drew Jason and certain brethren to the rulers of the city, crying: They that set the city in an uproar, are come hither also;
6เมื่อหาไม่พบ พวกเขาก็ลากยาโสนกับพี่น้องบางคน ไปหาเหล่าผู้ปกครองเมือง พร้อมตะโกนว่า “คนพวกนี้ที่ทำให้โลกปั่นป่วนไปทั่วมาถึงที่นี่แล้วด้วย
7Whom Jason hath received; and these all do contrary to the decrees of Caesar, saying that there is another king, Jesus.
7ยาโสนรับพวกเขาไว้ คนเหล่านี้ล้วนทำขัดกับข้อบัญญัติของซีซาร์ โดยกล่าวว่ามีกษัตริย์อีกองค์หนึ่งคือเยซู!”
8And they stirred up the people, and the rulers of the city hearing these things,
8เมื่อฝูงชนกับเหล่าผู้ปกครองเมืองได้ยินเรื่องเหล่านี้ก็ไม่สบายใจ
9And having taken satisfaction of Jason and of the rest, they let them go.
9พวกเขาจึงเรียกหลักประกันจากยาโสนและคนอื่น ๆ แล้วปล่อยตัวไป
10But the brethren immediately sent away Paul and Silas by night unto Berea. Who, when they were come thither, went into the synagogue of the Jews.
10พี่น้องส่งเปาโลกับสิลาสออกเดินทางไปเมืองเบโรอาในคืนนั้นทันที เมื่อไปถึง ทั้งสองก็เข้าไปในธรรมศาลาของชาวยิว
11Now these were more noble than those in Thessalonica, who received the word with all eagerness, daily searching the scriptures, whether these things were so.
11ชาวยิวที่นั่นมีใจเปิดกว้างกว่าคนที่เมืองเธสะโลนิกา พวกเขารับพระวจนะด้วยความกระตือรือร้นอย่างยิ่ง และตรวจสอบพระคัมภีร์ทุกวันเพื่อดูว่าสิ่งเหล่านี้เป็นจริงหรือไม่
12And many indeed of them believed, and of honourable women that were Gentiles, and of men not a few.
12ดังนั้นหลายคนในพวกเขาจึงเชื่อ รวมทั้งสตรีชาวกรีกที่มีฐานะสำคัญและชายอีกไม่น้อย
13And when the Jews of Thessalonica had knowledge that the word of God was also preached by Paul at Berea, they came thither also, stirring up and troubling the multitude.
13แต่เมื่อชาวยิวจากเมืองเธสะโลนิการู้ว่าเปาโลประกาศพระวจนะของพระเจ้าที่เมืองเบโรอาด้วย พวกเขาก็ตามมายุยงฝูงชนที่นั่น
14And then immediately the brethren sent away Paul, to go unto the sea; but Silas and Timothy remained there.
14พี่น้องจึงส่งเปาโลออกไปทางทะเลทันที ส่วนสิลาสกับทิโมธียังคงอยู่ที่นั่น
15And they that conducted Paul, brought him as far as Athens; and receiving a commandment from him to Silas and Timothy, that they should come to him with all speed, they departed.
15คนที่พาเปาโลไปส่งเดินทางกับเขาจนถึงกรุงเอเธนส์ แล้วจึงกลับไป โดยได้รับคำสั่งให้บอกสิลาสกับทิโมธีให้รีบมาหาเปาโลโดยเร็วที่สุด
16Now whilst Paul waited for them at Athens, his spirit was stirred within him, seeing the city wholly given to idolatry.
16ระหว่างที่เปาโลรอทั้งสองอยู่ที่กรุงเอเธนส์ เขารู้สึกขุ่นเคืองใจอย่างมากเมื่อเห็นว่าทั้งเมืองเต็มไปด้วยรูปเคารพ
17He disputed, therefore, in the synagogue with the Jews, and with them that served God, and in the marketplace, every day with them that were there.
17เขาจึงอภิปรายในธรรมศาลากับชาวยิวและคนที่ยำเกรงพระเจ้า และอภิปรายในตลาดทุกวันกับผู้คนที่พบกันที่นั่น
18And certain philosophers of the Epicureans and of the Stoics disputed with him; and some said: What is it, that this word sower would say? But others: He seemeth to be a setter forth of new gods; because he preached to them Jesus and the resurrection.
18นักปรัชญาพวกเอปิคูเรียนและสโตอิกบางคน ก็สนทนากับเขา บางคนพูดว่า “คนพูดพล่ามนี่อยากจะพูดอะไร?” ส่วนคนอื่นพูดว่า “ดูเหมือนเขากำลังประกาศเรื่องเทพเจ้าต่างถิ่น” เพราะเปาโลประกาศเรื่องพระเยซูและการฟื้นขึ้นจากความตาย
19And taking him, they brought him to the Areopagus, saying: May we know what this new doctrine is, which thou speakest of?
19พวกเขาจึงพาเปาโลไปยังสภาอาเรโอปากัส แล้วกล่าวว่า “พวกเราขอทราบได้ไหมว่า คำสอนใหม่นี้ที่ท่านพูดถึงคืออะไร?
20For thou bringest in certain new things to our ears. We would know therefore what these things mean.
20เพราะสิ่งที่ท่านพูดฟังแปลกหู พวกเราจึงอยากรู้ว่าสิ่งเหล่านี้หมายความว่าอย่างไร”
21(Now all the Athenians, and strangers that were there, employed themselves in nothing else, but either in telling or in hearing some new thing.)
21ชาวเอเธนส์ทั้งหมดกับคนต่างถิ่นที่อาศัยอยู่ที่นั่นต่างใช้เวลาไปกับการเล่าหรือฟังเรื่องใหม่ ๆ เท่านั้น
22But Paul standing in the midst of the Areopagus, said: Ye men of Athens, I perceive that in all things you are too superstitious.
22เปาโลยืนอยู่กลางสภาอาเรโอปากัสแล้วกล่าวว่า “ชาวเอเธนส์ทั้งหลาย ข้าพเจ้าเห็นว่าพวกคุณให้ความสำคัญกับเรื่องศาสนาอย่างมากในทุกด้าน
23For passing by, and seeing your idols, I found an altar also, on which was written: To the unknown God. What therefore you worship, without knowing it, that I preach to you:
23เพราะเมื่อข้าพเจ้าเดินไปและสังเกตสิ่งต่าง ๆ ที่พวกคุณนมัสการ ข้าพเจ้ายังพบแท่นบูชาแห่งหนึ่งมีข้อความจารึกว่า ‘แด่พระเจ้าที่ไม่รู้จัก’ ดังนั้น สิ่งที่พวกคุณนมัสการทั้งที่ไม่รู้จักนั้น ข้าพเจ้ากำลังประกาศให้พวกคุณรู้จัก
24God, who made the world, and all things therein; he, being Lord of heaven and earth, dwelleth not in temples made with hands;
24พระเจ้าผู้สร้างโลกและทุกสิ่งในโลก เป็นองค์พระผู้เป็นเจ้าแห่งฟ้าสวรรค์และแผ่นดินโลก พระองค์ไม่ได้อาศัยอยู่ในวิหารที่มนุษย์สร้างขึ้น
25Neither is he served with men’s hands, as though he needed any thing; seeing it is he who giveth to all life, and breath, and all things:
25และพระองค์ไม่ต้องพึ่งการปรนนิบัติจากมือมนุษย์ ราวกับว่าพระองค์ขาดสิ่งใด เพราะพระองค์เองเป็นผู้ประทานชีวิต ลมหายใจ และทุกสิ่งแก่ทุกคน
26And hath made of one, all mankind, to dwell upon the whole face of the earth, determining appointed times, and the limits of their habitation.
26พระองค์สร้างมนุษย์ทุกชนชาติจากสายเลือดเดียวกัน ให้พวกเขาอาศัยอยู่ทั่วพื้นแผ่นดินโลก และพระองค์กำหนดช่วงเวลาต่าง ๆ รวมทั้งเขตแดนที่พวกเขาจะอาศัยอยู่
27That they should seek God, if happily they may feel after him or find him, although he be not far from every one of us:
27เพื่อให้พวกเขาแสวงหาองค์พระผู้เป็นเจ้า เผื่อว่าพวกเขาจะเอื้อมมือไปหาพระองค์จนพบ แม้พระองค์ไม่ได้อยู่ไกลจากพวกเราแต่ละคนเลย
28For in him we live, and move, and are; as some also of your own poets said: For we are also his offspring.
28‘เพราะในพระองค์เราจึงมีชีวิต เคลื่อนไหว และดำรงอยู่’ ดังที่กวีบางคนของพวกคุณเองกล่าวว่า ‘เพราะพวกเราก็เป็นลูกหลานของพระองค์ด้วย’
29Being therefore the offspring of God, we must not suppose the divinity to be like unto gold, or silver, or stone, the graving of art, and device of man.
29เมื่อพวกเราเป็นลูกหลานของพระเจ้า ก็ไม่ควรคิดว่าความเป็นพระเจ้าคล้ายกับทอง เงิน หรือหิน ที่มนุษย์ใช้ฝีมือและความคิดแกะสลักขึ้น
30And God indeed having winked at the times of this ignorance, now declareth unto men, that all should every where do penance.
30ในอดีต พระเจ้ามองข้ามความไม่รู้ของมนุษย์ แต่บัดนี้พระองค์บัญชาให้มนุษย์ทุกคนทุกแห่งกลับใจ
31Because he hath appointed a day wherein he will judge the world in equity, by the man whom he hath appointed; giving faith to all, by raising him up from the dead.
31เพราะพระองค์กำหนดวันหนึ่งไว้แล้ว ที่จะพิพากษาโลกด้วยความชอบธรรมโดยชายผู้หนึ่งที่พระองค์แต่งตั้งไว้ และพระองค์ยืนยันเรื่องนี้แก่ทุกคนด้วยการทำให้ชายผู้นั้นฟื้นขึ้นจากความตาย”
32And when they had heard of the resurrection of the dead, some indeed mocked, but others said: We will hear thee again concerning this matter.
32เมื่อพวกเขาได้ยินเรื่องการฟื้นขึ้นจากความตาย บางคนก็เยาะเย้ย แต่คนอื่นกล่าวว่า “พวกเราอยากฟังท่านพูดเรื่องนี้อีก”
33So Paul went out from among them.
33เปาโลจึงออกไปจากพวกเขา
34But certain men adhering to him, did believe; among whom was also Dionysius, the Areopagite, and a woman named Damaris, and others with them.
34แต่มีบางคนเข้าร่วมกับเขาและเชื่อ ในจำนวนนั้นมีไดโอนีสิอัส สมาชิกสภาอาเรโอปากัส หญิงคนหนึ่งชื่อดามาริส และคนอื่น ๆ อีกหลายคน
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.