Acts 20
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)Translation
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
Freedom Bible (Thai)
1And after the tumult was ceased, Paul calling to him the disciples, and exhorting them, took his leave, and set forward to go into Macedonia.
1หลังจากเหตุวุ่นวายสงบลง เปาโลเรียกเหล่าสาวกมาหา ลาพวกเขา แล้วออกเดินทางไปแคว้นมาซิโดเนีย
2And when he had gone over those parts, and had exhorted them with many words, he came into Greece;
2เมื่อเดินทางผ่านดินแดนแถบนั้นและกล่าวถ้อยคำหนุนใจแก่พวกเขาอย่างมากแล้ว เขาก็มาถึงดินแดนกรีซ
3Where, when he had spent three months, the Jews laid wait for him, as he was about to sail into Syria; so he took a resolution to return through Macedonia.
3หลังจากอยู่ที่นั่นสามเดือน ขณะที่กำลังจะลงเรือไปแคว้นซีเรีย ชาวยิววางแผนทำร้ายเขา เขาจึงตัดสินใจกลับทางแคว้นมาซิโดเนีย
4And there accompanied him Sopater the son of Pyrrhus, of Berea; and of the Thessalonians, Aristarchus, and Secundus, and Gaius of Derbe, and Timothy; and of Asia, Tychicus and Trophimus.
4คนเหล่านี้ร่วมเดินทางไปกับเขาจนถึงแคว้นเอเชีย ได้แก่ โสปาเทอร์ชาวเบโรอา อาริสทารคัสกับเซคุนดัสชาวเธสะโลนิกา กายอัสชาวเดอร์บี ทิโมธี และทีคิกัสกับโทรฟีมัสชาวแคว้นเอเชีย
5These going before, stayed for us at Troas.
5คนเหล่านี้เดินทางล่วงหน้าไปและรอพวกเราอยู่ที่เมืองโตรอัส
6But we sailed from Philippi after the days of the Azymes, and came to them to Troas in five days, where we abode seven days.
6หลังจากเทศกาลขนมปังไร้เชื้อ พวกเราออกเรือจากเมืองฟีลิปปี และห้าวันต่อมาก็มาถึงพวกเขาที่เมืองโตรอัส ซึ่งพวกเราอยู่ที่นั่นเจ็ดวัน
7And on the first day of the week, when we were assembled to break bread, Paul discoursed with them, being to depart on the morrow: and he continued his speech until midnight.
7ในวันแรกของสัปดาห์ เมื่อเหล่าสาวกมารวมกันเพื่อหักขนมปัง เปาโลพูดกับพวกเขา เพราะตั้งใจจะออกเดินทางในวันรุ่งขึ้น เขาจึงพูดต่อไปจนถึงเที่ยงคืน
8And there were a great number of lamps in the upper chamber where we were assembled.
8ในห้องชั้นบนที่พวกเรา มารวมกัน มีไฟอยู่หลายดวง
9And a certain young man named Eutychus, sitting on the window, being oppressed with a deep sleep, (as Paul was long preaching,) by occasion of his sleep fell from the third loft down, and was taken up dead.
9ชายหนุ่มคนหนึ่งชื่อยูทิคัสนั่งอยู่ที่หน้าต่างและง่วงจัดจนหลับสนิท ขณะที่เปาโลยังพูดต่อไปอีกนาน เขาก็ผล็อยหลับและตกจากชั้นสามลงมา เมื่อไปยกตัวขึ้นมาก็พบว่าเสียชีวิตแล้ว
10To whom, when Paul had gone down, he laid himself upon him, and embracing him, said: Be not troubled, for his soul is in him.
10เปาโลลงไป ทอดตัวลงบนเขาและกอดเขาไว้ แล้วกล่าวว่า “อย่าตกใจเลย เพราะชีวิตยังอยู่ในตัวเขา”
11Then going up, and breaking bread and tasting, and having talked a long time to them, until daylight, so he departed.
11จากนั้นเปาโลกลับขึ้นไป หักขนมปังและรับประทาน แล้วสนทนากับพวกเขาอยู่นานจนรุ่งเช้า ก่อนจะออกเดินทาง
12And they brought the youth alive, and were not a little comforted.
12พวกเขาพาชายหนุ่มกลับไปทั้งที่มีชีวิตอยู่ และต่างได้รับการปลอบใจอย่างมาก
13But we, going aboard the ship, sailed to Assos, being there to take in Paul; for so he had appointed, himself purposing to travel by land.
13ส่วนพวกเราเดินทางล่วงหน้าไปยังเรือและออกเรือไปเมืองอัสโสส โดยตั้งใจจะรับเปาโลขึ้นเรือที่นั่น เพราะเขาวางแผนไว้เช่นนั้นและตั้งใจจะเดินทางทางบกเอง
14And when he had met with us at Assos, we took him in, and came to Mitylene.
14เมื่อเขามาพบพวกเราที่เมืองอัสโสส พวกเราก็รับเขาขึ้นเรือและเดินทางต่อไปยังเมืองมิทิเลเน
15And sailing thence, the day following we came over against Chios; and the next day we arrived at Samos; and the day following we came to Miletus.
15จากที่นั่นพวกเราออกเรือ และวันต่อมาก็มาถึงตรงข้ามเกาะคีออส วันถัดไปแวะที่เกาะซามอสและพักที่เมืองโตรกิลเลียม แล้วอีกวันหนึ่งก็มาถึงเมืองมิเลทัส
16For Paul had determined to sail by Ephesus, lest he should be stayed any time in Asia. For he hasted, if it were possible for him, to keep the day of Pentecost at Jerusalem.
16เปาโลตั้งใจจะแล่นเรือผ่านเมืองเอเฟซัสไป เพื่อจะได้ไม่ต้องเสียเวลาในแคว้นเอเชีย เพราะเขารีบเดินทาง และถ้าเป็นไปได้ก็อยากไปถึงกรุงเยรูซาเล็มในวันเพ็นเทคอสต์
17And sending from Miletus to Ephesus, he called the ancients of the church.
17จากเมืองมิเลทัส เปาโลส่งคนไปยังเมืองเอเฟซัส เรียกผู้อาวุโสของประชาคมมาหาเขา
18And when they were come to him, and were together, he said to them: You know from the first day that I came into Asia, in what manner I have been with you, for all the time,
18เมื่อพวกเขามาถึง เปาโลกล่าวว่า “พวกคุณเองก็รู้ว่า ตั้งแต่วันแรกที่ข้าพเจ้าก้าวเข้ามาในแคว้นเอเชีย ข้าพเจ้าประพฤติตนอยู่กับพวกคุณตลอดเวลาอย่างไร
19Serving the Lord with all humility, and with tears, and temptations which befell me by the conspiracies of the Jews;
19ข้าพเจ้ารับใช้องค์พระผู้เป็นเจ้าด้วยความถ่อมใจอย่างยิ่ง พร้อมทั้งน้ำตาและการทดลองต่าง ๆ ที่เกิดกับข้าพเจ้าเพราะแผนร้ายของชาวยิว
20How I have kept back nothing that was profitable to you, but have preached it to you, and taught you publicly, and from house to house,
20ข้าพเจ้าไม่เคยลังเลที่จะประกาศสิ่งใดที่เป็นประโยชน์แก่พวกคุณ และสอนพวกคุณทั้งต่อหน้าสาธารณชนและตามบ้าน
21Testifying both to Jews and Gentiles penance towards God, and faith in our Lord Jesus Christ.
21ข้าพเจ้าเป็นพยานยืนยันแก่ทั้งชาวยิวและชาวกรีกเรื่องการกลับใจหาพระเจ้าและความเชื่อในองค์พระเยซูของพวกเรา
22And now, behold, being bound in the spirit, I go to Jerusalem: not knowing the things which shall befall me there:
22บัดนี้ พระวิญญาณผูกมัดข้าพเจ้าให้ต้องไปกรุงเยรูซาเล็ม โดยไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรกับข้าพเจ้าที่นั่น
23Save that the Holy Ghost in every city witnesseth to me, saying: That bands and afflictions wait for me at Jerusalem.
23รู้เพียงว่า พระวิญญาณบริสุทธิ์เป็นพยานยืนยันในทุกเมืองว่า การถูกจองจำและความทุกข์ยากกำลังรอข้าพเจ้าอยู่
24But I fear none of these things, neither do I count my life more precious than myself, so that I may consummate my course and the ministry of the word which I received from the Lord Jesus, to testify the gospel of the grace of God.
24แต่ข้าพเจ้าไม่ถือว่าสิ่งเหล่านี้สำคัญ และไม่ถือว่าชีวิตของตนมีค่าสำหรับตนเอง ขอเพียงให้ข้าพเจ้าวิ่งจนถึงเส้นชัยด้วยความยินดี และทำงานรับใช้ที่ได้รับจากองค์พระเยซูให้สำเร็จ คือเป็นพยานยืนยันอย่างครบถ้วนถึงข่าวดีแห่งพระคุณของพระเจ้า
25And now behold, I know that all you, among whom I have gone preaching the kingdom of God, shall see my face no more.
25“บัดนี้ ข้าพเจ้ารู้ว่าพวกคุณทุกคนที่ข้าพเจ้าเดินทางไปประกาศอาณาจักรของพระเจ้าในหมู่พวกคุณ จะไม่ได้เห็นหน้าข้าพเจ้าอีก
26Wherefore I take you to witness this day, that I am clear from the blood of all men;
26เพราะฉะนั้น วันนี้ข้าพเจ้าเป็นพยานยืนยันแก่พวกคุณว่า ข้าพเจ้าพ้นผิดในเรื่องเลือดของทุกคน
27For I have not spared to declare unto you all the counsel of God.
27เพราะข้าพเจ้าไม่เคยลังเลที่จะประกาศพระประสงค์ทั้งหมดของพระเจ้าแก่พวกคุณ
28Take heed to yourselves, and to the whole flock, wherein the Holy Ghost hath placed you bishops, to rule the church of God, which he hath purchased with his own blood.
28เพราะฉะนั้น จงเอาใจใส่ทั้งตัวพวกคุณเองและฝูงแกะทั้งหมด พระวิญญาณบริสุทธิ์ได้ตั้งพวกคุณให้เป็นผู้ดูแลฝูงนี้ เพื่อเลี้ยงดูประชาคมขององค์พระผู้เป็นเจ้าและ พระเจ้า ซึ่งพระองค์ซื้อไว้ด้วยเลือดของพระองค์เอง
29I know that, after my departure, ravening wolves will enter in among you, not sparing the flock.
29เพราะข้าพเจ้ารู้ว่า หลังจากข้าพเจ้าจากไป หมาป่าดุร้ายจะเข้ามาในหมู่พวกคุณและจะไม่ละเว้นฝูงแกะ
30And of your own selves shall arise men speaking perverse things, to draw away disciples after them.
30แม้แต่ในหมู่พวกคุณเองก็จะมีบางคนลุกขึ้นพูดบิดเบือน เพื่อลากเหล่าสาวกให้ติดตามตน
31Therefore watch, keeping in memory, that for three years I ceased not, with tears to admonish every one of you night and day.
31เพราะฉะนั้น จงเฝ้าระวัง และจงจำไว้ว่า ตลอดสามปีข้าพเจ้าไม่เคยหยุดตักเตือนทุกคนทั้งกลางคืนและกลางวันด้วยน้ำตา
32And now I commend you to God, and to the word of his grace, who is able to build up, and to give an inheritance among all the sanctified.
32บัดนี้ พี่น้อง ข้าพเจ้าฝากพวกคุณไว้กับพระเจ้าและพระวจนะแห่งพระคุณของพระองค์ พระวจนะนี้สามารถเสริมสร้างพวกคุณและมอบมรดกแก่พวกคุณร่วมกับทุกคนที่ได้รับการชำระให้บริสุทธิ์
33I have not coveted any man’s silver, gold, or apparel, as
33ข้าพเจ้าไม่เคยโลภเงิน ทอง หรือเสื้อผ้าของผู้ใด
34You yourselves know: for such things as were needful for me and them that are with me, these hands have furnished.
34พวกคุณเองก็รู้ว่า มือคู่นี้ได้ทำงานหาเลี้ยงข้าพเจ้าและคนที่อยู่กับข้าพเจ้า
35I have shewed you all things, how that so labouring you ought to support the weak, and to remember the word of the Lord Jesus, how he said: It is a more blessed thing to give, rather than to receive.
35ในทุกเรื่อง ข้าพเจ้าได้แสดงให้พวกคุณเห็นเป็นตัวอย่างว่า เมื่อทำงานหนักเช่นนี้ พวกเราควรช่วยเหลือคนอ่อนแอ และระลึกถึงถ้อยคำขององค์พระเยซูที่พระองค์เองกล่าวว่า ‘การให้ย่อมเป็นสุขกว่าการรับ’ ”
36And when he had said these things, kneeling down, he prayed with them all.
36เมื่อกล่าวสิ่งเหล่านี้แล้ว เปาโลก็คุกเข่าลงและอธิษฐานกับพวกเขาทุกคน
37And there was much weeping among them all; and falling on the neck of Paul, they kissed him,
37ทุกคนร้องไห้กันอย่างมาก โผกอดคอเปาโลและจูบเขา
38Being grieved most of all for the word which he had said, that they should see his face no more. And they brought him on his way to the ship.
38พวกเขาเศร้าใจที่สุดเพราะคำที่เปาโลกล่าวว่า พวกเขาจะไม่ได้เห็นหน้าเขาอีก แล้วพวกเขาก็ไปส่งเปาโลถึงเรือ
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.