Acts 20
King James Version with ApocryphaTranslation
King James Version with Apocrypha
Freedom Bible (Thai)
1And after the uproar was ceased, Paul called unto him the disciples, and embraced them , and departed for to go into Macedonia.
1หลังจากเหตุวุ่นวายสงบลง เปาโลเรียกเหล่าสาวกมาหา ลาพวกเขา แล้วออกเดินทางไปแคว้นมาซิโดเนีย
2And when he had gone over those parts, and had given them much exhortation, he came into Greece,
2เมื่อเดินทางผ่านดินแดนแถบนั้นและกล่าวถ้อยคำหนุนใจแก่พวกเขาอย่างมากแล้ว เขาก็มาถึงดินแดนกรีซ
3And there abode three months. And when the Jews laid wait for him, as he was about to sail into Syria, he purposed to return through Macedonia.
3หลังจากอยู่ที่นั่นสามเดือน ขณะที่กำลังจะลงเรือไปแคว้นซีเรีย ชาวยิววางแผนทำร้ายเขา เขาจึงตัดสินใจกลับทางแคว้นมาซิโดเนีย
4And there accompanied him into Asia Sopater of Berea; and of the Thessalonians, Aristarchus and Secundus; and Gaius of Derbe, and Timotheus; and of Asia, Tychicus and Trophimus.
4คนเหล่านี้ร่วมเดินทางไปกับเขาจนถึงแคว้นเอเชีย ได้แก่ โสปาเทอร์ชาวเบโรอา อาริสทารคัสกับเซคุนดัสชาวเธสะโลนิกา กายอัสชาวเดอร์บี ทิโมธี และทีคิกัสกับโทรฟีมัสชาวแคว้นเอเชีย
5These going before tarried for us at Troas.
5คนเหล่านี้เดินทางล่วงหน้าไปและรอพวกเราอยู่ที่เมืองโตรอัส
6And we sailed away from Philippi after the days of unleavened bread, and came unto them to Troas in five days; where we abode seven days.
6หลังจากเทศกาลขนมปังไร้เชื้อ พวกเราออกเรือจากเมืองฟีลิปปี และห้าวันต่อมาก็มาถึงพวกเขาที่เมืองโตรอัส ซึ่งพวกเราอยู่ที่นั่นเจ็ดวัน
7And upon the first day of the week, when the disciples came together to break bread, Paul preached unto them, ready to depart on the morrow; and continued his speech until midnight.
7ในวันแรกของสัปดาห์ เมื่อเหล่าสาวกมารวมกันเพื่อหักขนมปัง เปาโลพูดกับพวกเขา เพราะตั้งใจจะออกเดินทางในวันรุ่งขึ้น เขาจึงพูดต่อไปจนถึงเที่ยงคืน
8And there were many lights in the upper chamber, where they were gathered together.
8ในห้องชั้นบนที่พวกเรา มารวมกัน มีไฟอยู่หลายดวง
9And there sat in a window a certain young man named Eutychus, being fallen into a deep sleep: and as Paul was long preaching, he sunk down with sleep, and fell down from the third loft, and was taken up dead.
9ชายหนุ่มคนหนึ่งชื่อยูทิคัสนั่งอยู่ที่หน้าต่างและง่วงจัดจนหลับสนิท ขณะที่เปาโลยังพูดต่อไปอีกนาน เขาก็ผล็อยหลับและตกจากชั้นสามลงมา เมื่อไปยกตัวขึ้นมาก็พบว่าเสียชีวิตแล้ว
10And Paul went down, and fell on him, and embracing him said, Trouble not yourselves; for his life is in him.
10เปาโลลงไป ทอดตัวลงบนเขาและกอดเขาไว้ แล้วกล่าวว่า “อย่าตกใจเลย เพราะชีวิตยังอยู่ในตัวเขา”
11When he therefore was come up again, and had broken bread, and eaten, and talked a long while, even till break of day, so he departed.
11จากนั้นเปาโลกลับขึ้นไป หักขนมปังและรับประทาน แล้วสนทนากับพวกเขาอยู่นานจนรุ่งเช้า ก่อนจะออกเดินทาง
12And they brought the young man alive, and were not a little comforted.
12พวกเขาพาชายหนุ่มกลับไปทั้งที่มีชีวิตอยู่ และต่างได้รับการปลอบใจอย่างมาก
13¶ And we went before to ship, and sailed unto Assos, there intending to take in Paul: for so had he appointed, minding himself to go afoot.
13ส่วนพวกเราเดินทางล่วงหน้าไปยังเรือและออกเรือไปเมืองอัสโสส โดยตั้งใจจะรับเปาโลขึ้นเรือที่นั่น เพราะเขาวางแผนไว้เช่นนั้นและตั้งใจจะเดินทางทางบกเอง
14And when he met with us at Assos, we took him in, and came to Mitylene.
14เมื่อเขามาพบพวกเราที่เมืองอัสโสส พวกเราก็รับเขาขึ้นเรือและเดินทางต่อไปยังเมืองมิทิเลเน
15And we sailed thence, and came the next day over against Chios; and the next day we arrived at Samos, and tarried at Trogyllium; and the next day we came to Miletus.
15จากที่นั่นพวกเราออกเรือ และวันต่อมาก็มาถึงตรงข้ามเกาะคีออส วันถัดไปแวะที่เกาะซามอสและพักที่เมืองโตรกิลเลียม แล้วอีกวันหนึ่งก็มาถึงเมืองมิเลทัส
16For Paul had determined to sail by Ephesus, because he would not spend the time in Asia: for he hasted, if it were possible for him, to be at Jerusalem the day of Pentecost.
16เปาโลตั้งใจจะแล่นเรือผ่านเมืองเอเฟซัสไป เพื่อจะได้ไม่ต้องเสียเวลาในแคว้นเอเชีย เพราะเขารีบเดินทาง และถ้าเป็นไปได้ก็อยากไปถึงกรุงเยรูซาเล็มในวันเพ็นเทคอสต์
17¶ And from Miletus he sent to Ephesus, and called the elders of the church.
17จากเมืองมิเลทัส เปาโลส่งคนไปยังเมืองเอเฟซัส เรียกผู้อาวุโสของประชาคมมาหาเขา
18And when they were come to him, he said unto them, Ye know, from the first day that I came into Asia, after what manner I have been with you at all seasons,
18เมื่อพวกเขามาถึง เปาโลกล่าวว่า “พวกคุณเองก็รู้ว่า ตั้งแต่วันแรกที่ข้าพเจ้าก้าวเข้ามาในแคว้นเอเชีย ข้าพเจ้าประพฤติตนอยู่กับพวกคุณตลอดเวลาอย่างไร
19Serving the Lord with all humility of mind, and with many tears, and temptations, which befell me by the lying in wait of the Jews:
19ข้าพเจ้ารับใช้องค์พระผู้เป็นเจ้าด้วยความถ่อมใจอย่างยิ่ง พร้อมทั้งน้ำตาและการทดลองต่าง ๆ ที่เกิดกับข้าพเจ้าเพราะแผนร้ายของชาวยิว
20And how I kept back nothing that was profitable unto you , but have shewed you, and have taught you publickly, and from house to house,
20ข้าพเจ้าไม่เคยลังเลที่จะประกาศสิ่งใดที่เป็นประโยชน์แก่พวกคุณ และสอนพวกคุณทั้งต่อหน้าสาธารณชนและตามบ้าน
21Testifying both to the Jews, and also to the Greeks, repentance toward God, and faith toward our Lord Jesus Christ.
21ข้าพเจ้าเป็นพยานยืนยันแก่ทั้งชาวยิวและชาวกรีกเรื่องการกลับใจหาพระเจ้าและความเชื่อในองค์พระเยซูของพวกเรา
22And now, behold, I go bound in the spirit unto Jerusalem, not knowing the things that shall befall me there:
22บัดนี้ พระวิญญาณผูกมัดข้าพเจ้าให้ต้องไปกรุงเยรูซาเล็ม โดยไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรกับข้าพเจ้าที่นั่น
23Save that the Holy Ghost witnesseth in every city, saying that bonds and afflictions abide me.
23รู้เพียงว่า พระวิญญาณบริสุทธิ์เป็นพยานยืนยันในทุกเมืองว่า การถูกจองจำและความทุกข์ยากกำลังรอข้าพเจ้าอยู่
24But none of these things move me, neither count I my life dear unto myself, so that I might finish my course with joy, and the ministry, which I have received of the Lord Jesus, to testify the gospel of the grace of God.
24แต่ข้าพเจ้าไม่ถือว่าสิ่งเหล่านี้สำคัญ และไม่ถือว่าชีวิตของตนมีค่าสำหรับตนเอง ขอเพียงให้ข้าพเจ้าวิ่งจนถึงเส้นชัยด้วยความยินดี และทำงานรับใช้ที่ได้รับจากองค์พระเยซูให้สำเร็จ คือเป็นพยานยืนยันอย่างครบถ้วนถึงข่าวดีแห่งพระคุณของพระเจ้า
25And now, behold, I know that ye all, among whom I have gone preaching the kingdom of God, shall see my face no more.
25“บัดนี้ ข้าพเจ้ารู้ว่าพวกคุณทุกคนที่ข้าพเจ้าเดินทางไปประกาศอาณาจักรของพระเจ้าในหมู่พวกคุณ จะไม่ได้เห็นหน้าข้าพเจ้าอีก
26Wherefore I take you to record this day, that I am pure from the blood of all men .
26เพราะฉะนั้น วันนี้ข้าพเจ้าเป็นพยานยืนยันแก่พวกคุณว่า ข้าพเจ้าพ้นผิดในเรื่องเลือดของทุกคน
27For I have not shunned to declare unto you all the counsel of God.
27เพราะข้าพเจ้าไม่เคยลังเลที่จะประกาศพระประสงค์ทั้งหมดของพระเจ้าแก่พวกคุณ
28¶ Take heed therefore unto yourselves, and to all the flock, over the which the Holy Ghost hath made you overseers, to feed the church of God, which he hath purchased with his own blood.
28เพราะฉะนั้น จงเอาใจใส่ทั้งตัวพวกคุณเองและฝูงแกะทั้งหมด พระวิญญาณบริสุทธิ์ได้ตั้งพวกคุณให้เป็นผู้ดูแลฝูงนี้ เพื่อเลี้ยงดูประชาคมขององค์พระผู้เป็นเจ้าและ พระเจ้า ซึ่งพระองค์ซื้อไว้ด้วยเลือดของพระองค์เอง
29For I know this, that after my departing shall grievous wolves enter in among you, not sparing the flock.
29เพราะข้าพเจ้ารู้ว่า หลังจากข้าพเจ้าจากไป หมาป่าดุร้ายจะเข้ามาในหมู่พวกคุณและจะไม่ละเว้นฝูงแกะ
30Also of your own selves shall men arise, speaking perverse things, to draw away disciples after them.
30แม้แต่ในหมู่พวกคุณเองก็จะมีบางคนลุกขึ้นพูดบิดเบือน เพื่อลากเหล่าสาวกให้ติดตามตน
31Therefore watch, and remember, that by the space of three years I ceased not to warn every one night and day with tears.
31เพราะฉะนั้น จงเฝ้าระวัง และจงจำไว้ว่า ตลอดสามปีข้าพเจ้าไม่เคยหยุดตักเตือนทุกคนทั้งกลางคืนและกลางวันด้วยน้ำตา
32And now, brethren, I commend you to God, and to the word of his grace, which is able to build you up, and to give you an inheritance among all them which are sanctified.
32บัดนี้ พี่น้อง ข้าพเจ้าฝากพวกคุณไว้กับพระเจ้าและพระวจนะแห่งพระคุณของพระองค์ พระวจนะนี้สามารถเสริมสร้างพวกคุณและมอบมรดกแก่พวกคุณร่วมกับทุกคนที่ได้รับการชำระให้บริสุทธิ์
33I have coveted no man’s silver, or gold, or apparel.
33ข้าพเจ้าไม่เคยโลภเงิน ทอง หรือเสื้อผ้าของผู้ใด
34Yea, ye yourselves know, that these hands have ministered unto my necessities, and to them that were with me.
34พวกคุณเองก็รู้ว่า มือคู่นี้ได้ทำงานหาเลี้ยงข้าพเจ้าและคนที่อยู่กับข้าพเจ้า
35I have shewed you all things, how that so labouring ye ought to support the weak, and to remember the words of the Lord Jesus, how he said, It is more blessed to give than to receive.
35ในทุกเรื่อง ข้าพเจ้าได้แสดงให้พวกคุณเห็นเป็นตัวอย่างว่า เมื่อทำงานหนักเช่นนี้ พวกเราควรช่วยเหลือคนอ่อนแอ และระลึกถึงถ้อยคำขององค์พระเยซูที่พระองค์เองกล่าวว่า ‘การให้ย่อมเป็นสุขกว่าการรับ’ ”
36¶ And when he had thus spoken, he kneeled down, and prayed with them all.
36เมื่อกล่าวสิ่งเหล่านี้แล้ว เปาโลก็คุกเข่าลงและอธิษฐานกับพวกเขาทุกคน
37And they all wept sore, and fell on Paul’s neck, and kissed him,
37ทุกคนร้องไห้กันอย่างมาก โผกอดคอเปาโลและจูบเขา
38Sorrowing most of all for the words which he spake, that they should see his face no more. And they accompanied him unto the ship.
38พวกเขาเศร้าใจที่สุดเพราะคำที่เปาโลกล่าวว่า พวกเขาจะไม่ได้เห็นหน้าเขาอีก แล้วพวกเขาก็ไปส่งเปาโลถึงเรือ
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.