Acts 12
King James Version with ApocryphaTranslation
King James Version with Apocrypha
Freedom Bible (Thai)
1Now about that time Herod the king stretched forth his hands to vex certain of the church.
1ประมาณช่วงเวลานั้น กษัตริย์เฮโรดเริ่มลงมือข่มเหงบางคนในประชาคม
2And he killed James the brother of John with the sword.
2เขาฆ่ายากอบพี่น้องของยอห์นด้วยดาบ
3And because he saw it pleased the Jews, he proceeded further to take Peter also. (Then were the days of unleavened bread.)
3เมื่อเห็นว่าชาวยิวพอใจ เขาก็จับเปโตรด้วย เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นในช่วงเทศกาลขนมปังไร้เชื้อ
4And when he had apprehended him, he put him in prison, and delivered him to four quaternions of soldiers to keep him; intending after Easter to bring him forth to the people.
4เมื่อจับเปโตรได้แล้ว เขาก็ขังคุกและมอบให้ทหารสี่ผลัด ผลัดละสี่คนเฝ้าไว้ โดยตั้งใจจะนำตัวเขาออกมาต่อหน้าประชาชนหลังเทศกาลปัสกา
5Peter therefore was kept in prison: but prayer was made without ceasing of the church unto God for him.
5ดังนั้นเปโตรจึงถูกคุมไว้ในคุก แต่ประชาคมอธิษฐานต่อพระเจ้าเพื่อเขาอย่างไม่หยุดหย่อน
6And when Herod would have brought him forth, the same night Peter was sleeping between two soldiers, bound with two chains: and the keepers before the door kept the prison.
6คืนก่อนวันที่เฮโรดจะนำตัวเขาออกมา เปโตรกำลังนอนหลับอยู่ระหว่างทหารสองคน ถูกล่ามด้วยโซ่สองเส้น และมียามเฝ้าอยู่หน้าประตูคุก
7And, behold, the angel of the Lord came upon him , and a light shined in the prison: and he smote Peter on the side, and raised him up, saying, Arise up quickly. And his chains fell off from his hands.
7แล้วทูตสวรรค์องค์หนึ่งขององค์พระผู้เป็นเจ้าก็มายืนข้างเขา และมีแสงสว่างขึ้นในห้องขัง ทูตสวรรค์ตีเปโตรที่สีข้างและปลุกเขา กล่าวว่า “รีบลุกขึ้น!” แล้วโซ่ก็หลุดจากมือของเขา
8And the angel said unto him, Gird thyself, and bind on thy sandals. And so he did. And he saith unto him, Cast thy garment about thee, and follow me.
8ทูตสวรรค์กล่าวกับเขาว่า “จงแต่งตัวและสวมรองเท้าแตะ” เปโตรก็ทำตาม แล้วทูตสวรรค์กล่าวว่า “จงสวมเสื้อคลุมและตามเรามา”
9And he went out, and followed him; and wist not that it was true which was done by the angel; but thought he saw a vision.
9เปโตรออกไปตามทูตสวรรค์ เขาไม่รู้ว่าสิ่งที่ทูตสวรรค์กำลังทำอยู่นั้นเป็นเรื่องจริง แต่คิดว่าตนกำลังเห็นนิมิต
10When they were past the first and the second ward, they came unto the iron gate that leadeth unto the city; which opened to them of his own accord: and they went out, and passed on through one street; and forthwith the angel departed from him.
10เมื่อผ่านยามชุดแรกและชุดที่สองแล้ว พวกเขามาถึงประตูเหล็กที่นำเข้าเมือง ประตูนั้นเปิดเอง พวกเขาจึงออกไป เดินไปตามถนนสายหนึ่ง แล้วทันใดนั้นทูตสวรรค์ก็จากเขาไป
11And when Peter was come to himself, he said, Now I know of a surety, that the Lord hath sent his angel, and hath delivered me out of the hand of Herod, and from all the expectation of the people of the Jews.
11เมื่อเปโตรได้สติ เขากล่าวว่า “ตอนนี้ข้าพเจ้ารู้แน่แล้วว่า องค์พระผู้เป็นเจ้าส่งทูตสวรรค์ของพระองค์มาช่วยข้าพเจ้าให้พ้นจากอำนาจของเฮโรด และจากทุกสิ่งที่ชาวยิวกำลังคาดหวังว่าจะเกิดขึ้น”
12And when he had considered the thing , he came to the house of Mary the mother of John, whose surname was Mark; where many were gathered together praying.
12เมื่อคิดดูแล้ว เขาก็ไปที่บ้านของมารีย์มารดาของยอห์นซึ่งมีอีกชื่อหนึ่งว่ามาระโก ที่นั่นมีคนจำนวนมากมารวมกันและกำลังอธิษฐาน
13And as Peter knocked at the door of the gate, a damsel came to hearken, named Rhoda.
13เมื่อเปโตรเคาะประตูรั้ว หญิงรับใช้คนหนึ่งชื่อโรดาก็ออกมาดูว่าใครมา
14And when she knew Peter’s voice, she opened not the gate for gladness, but ran in, and told how Peter stood before the gate.
14เมื่อนางจำเสียงของเปโตรได้ นางดีใจจนไม่ได้เปิดประตู แต่รีบวิ่งเข้าไปบอกว่าเปโตรยืนอยู่หน้าประตู
15And they said unto her, Thou art mad. But she constantly affirmed that it was even so. Then said they, It is his angel.
15พวกเขากล่าวกับนางว่า “เธอบ้าไปแล้ว!” แต่นางยืนยันว่าเป็นเรื่องจริง พวกเขาจึงกล่าวว่า “นั่นคงเป็นทูตสวรรค์ของเขา”
16But Peter continued knocking: and when they had opened the door , and saw him, they were astonished.
16แต่เปโตรยังคงเคาะประตูอยู่ เมื่อพวกเขาเปิดประตูและเห็นเขาก็ประหลาดใจ
17But he, beckoning unto them with the hand to hold their peace, declared unto them how the Lord had brought him out of the prison. And he said, Go shew these things unto James, and to the brethren. And he departed, and went into another place.
17เปโตรยกมือเป็นสัญญาณให้พวกเขาเงียบ แล้วเล่าให้ฟังว่าองค์พระผู้เป็นเจ้าพาเขาออกจากคุกอย่างไร เขากล่าวว่า “จงบอกเรื่องเหล่านี้แก่ยากอบและพี่น้องด้วย” แล้วเขาก็ออกไปยังที่อื่น
18Now as soon as it was day, there was no small stir among the soldiers, what was become of Peter.
18พอรุ่งเช้า เกิดความวุ่นวายอย่างมากในหมู่ทหารว่าเปโตรหายไปไหน
19And when Herod had sought for him, and found him not, he examined the keepers, and commanded that they should be put to death. And he went down from Judæa to Cæsarea, and there abode.
19เมื่อเฮโรดค้นหาเขาไม่พบ ก็สอบสวนพวกยามแล้วสั่งให้ประหาร จากนั้นเฮโรดลงจากแคว้นยูเดียไปเมืองซีซารียาและพักอยู่ที่นั่น
20¶ And Herod was highly displeased with them of Tyre and Sidon: but they came with one accord to him, and, having made Blastus the king’s chamberlain their friend, desired peace; because their country was nourished by the king’s country .
20เวลานั้นเฮโรดโกรธชาวเมืองไทระและไซดอนอย่างมาก พวกเขาจึงพร้อมใจกันมาหาเฮโรด ผูกมิตรกับบลาสทัสผู้ช่วยส่วนตัวของกษัตริย์ แล้วขอเจรจาสันติภาพ เพราะบ้านเมืองของพวกเขาต้องพึ่งอาหารจากดินแดนของกษัตริย์
21And upon a set day Herod, arrayed in royal apparel, sat upon his throne, and made an oration unto them.
21เมื่อถึงวันที่กำหนด เฮโรดสวมเครื่องแต่งกายอย่างกษัตริย์ นั่งบนบัลลังก์ และกล่าวปราศรัยแก่พวกเขา
22And the people gave a shout, saying, It is the voice of a god, and not of a man.
22ประชาชนร้องว่า “นี่เป็นเสียงของเทพเจ้า ไม่ใช่เสียงของมนุษย์!”
23And immediately the angel of the Lord smote him, because he gave not God the glory: and he was eaten of worms, and gave up the ghost.
23ทันใดนั้นทูตสวรรค์องค์หนึ่งขององค์พระผู้เป็นเจ้าก็ลงโทษเขาทันที เพราะเขาไม่ได้ถวายพระสิริแด่พระเจ้า แล้วหนอนก็กัดกินเขาจนตาย
24¶ But the word of God grew and multiplied.
24แต่พระวจนะของพระเจ้าเจริญขึ้นและแพร่ขยายออกไป
25And Barnabas and Saul returned from Jerusalem, when they had fulfilled their ministry, and took with them John, whose surname was Mark.
25เมื่อบารนาบัสกับเซาโลทำงานรับใช้เสร็จแล้ว ทั้งสองก็กลับไปยัง กรุงเยรูซาเล็ม และพายอห์นซึ่งมีอีกชื่อหนึ่งว่ามาระโกไปด้วย
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.