Acts 2
King James Version with ApocryphaTranslation
King James Version with Apocrypha
Freedom Bible (Thai)
1And when the day of Pentecost was fully come, they were all with one accord in one place.
1เมื่อถึงวันเพ็นเทคอสต์ พวกเขาทุกคนอยู่พร้อมกันเป็นหนึ่งเดียวในที่แห่งเดียวกัน
2And suddenly there came a sound from heaven as of a rushing mighty wind, and it filled all the house where they were sitting.
2ทันใดนั้นก็มีเสียงจากท้องฟ้าเหมือนเสียงลมแรงพัดกระหน่ำ และเสียงนั้นดังเต็มบ้านที่พวกเขานั่งอยู่
3And there appeared unto them cloven tongues like as of fire, and it sat upon each of them.
3มีสิ่งที่ดูเหมือนลิ้นไฟปรากฏขึ้นและแยกออกจากกัน แล้วแต่ละลิ้นก็มาหยุดอยู่เหนือแต่ละคน
4And they were all filled with the Holy Ghost, and began to speak with other tongues, as the Spirit gave them utterance.
4พวกเขาทุกคนเต็มเปี่ยมด้วยพระวิญญาณบริสุทธิ์ และเริ่มพูดเป็นภาษาอื่น ๆ ตามที่พระวิญญาณประทานความสามารถให้พูด
5And there were dwelling at Jerusalem Jews, devout men, out of every nation under heaven.
5เวลานั้นมีชาวยิวผู้ยำเกรงพระเจ้าจากทุกชนชาติใต้ฟ้าอาศัยอยู่ในกรุงเยรูซาเล็ม
6Now when this was noised abroad, the multitude came together, and were confounded, because that every man heard them speak in his own language.
6เมื่อได้ยินเสียงนั้น ฝูงชนก็มารวมกันและสับสน เพราะแต่ละคนได้ยินพวกเขาพูดภาษาของตนเอง
7And they were all amazed and marvelled, saying one to another, Behold, are not all these which speak Galilæans?
7ทุกคนต่างประหลาดใจและพิศวง กล่าวต่อกันว่า “คนที่กำลังพูดเหล่านี้ล้วนเป็นชาวกาลิลีไม่ใช่หรือ?
8And how hear we every man in our own tongue, wherein we were born?
8แล้วทำไมพวกเราแต่ละคนจึงได้ยินภาษาท้องถิ่นของตนเอง?
9Parthians, and Medes, and Elamites, and the dwellers in Mesopotamia, and in Judæa, and Cappadocia, in Pontus, and Asia,
9มีทั้งชาวปารเธีย ชาวมีเดีย ชาวเอลาม และคนจากเมโสโปเตเมีย ยูเดีย คัปปาโดเชีย ปอนทัส เอเชีย
10Phrygia, and Pamphylia, in Egypt, and in the parts of Libya about Cyrene, and strangers of Rome, Jews and proselytes,
10ฟรีเจีย ปัมฟีเลีย อียิปต์ และเขตลิเบียรอบเมืองไซรีน รวมทั้งผู้มาเยือนจากกรุงโรม ทั้งชาวยิวและคนที่เข้าถือศาสนายิว
11Cretes and Arabians, we do hear them speak in our tongues the wonderful works of God.
11ชาวครีตและชาวอาหรับ แต่พวกเรากลับได้ยินพวกเขาพูดถึงกิจการอันยิ่งใหญ่ของพระเจ้าเป็นภาษาของพวกเราเอง!”
12And they were all amazed, and were in doubt, saying one to another, What meaneth this?
12ทุกคนต่างประหลาดใจและงุนงง กล่าวต่อกันว่า “นี่หมายความว่าอย่างไร?”
13Others mocking said, These men are full of new wine.
13แต่บางคนเยาะเย้ยว่า “คนพวกนี้ดื่มเหล้าองุ่นใหม่จนเมาแล้ว”
14¶ But Peter, standing up with the eleven, lifted up his voice, and said unto them, Ye men of Judæa, and all ye that dwell at Jerusalem, be this known unto you, and hearken to my words:
14เปโตรยืนขึ้นพร้อมกับอัครทูตสิบเอ็ดคน แล้วกล่าวเสียงดังกับประชาชนว่า “ชาวยูเดีย และทุกคนที่อาศัยอยู่ในกรุงเยรูซาเล็ม ขอให้พวกคุณรู้เรื่องนี้และตั้งใจฟังคำของข้าพเจ้า
15For these are not drunken, as ye suppose, seeing it is but the third hour of the day.
15คนเหล่านี้ไม่ได้เมาอย่างที่พวกคุณคิด เพราะตอนนี้เพิ่งเป็นชั่วโมงที่สามของวัน
16But this is that which was spoken by the prophet Joel;
16แต่เหตุการณ์นี้เป็นสิ่งที่ผู้เผยพระวจนะโยเอลกล่าวไว้ว่า
17And it shall come to pass in the last days, saith God, I will pour out of my Spirit upon all flesh: and your sons and your daughters shall prophesy, and your young men shall see visions, and your old men shall dream dreams:
17‘พระเจ้ากล่าวว่า ในยุคสุดท้าย เราจะเทพระวิญญาณของเราลงเหนือมนุษย์ทั้งปวง บุตรชายและบุตรหญิงของพวกเจ้าจะเผยพระวจนะ คนหนุ่มของพวกเจ้าจะเห็นนิมิต คนชราของพวกเจ้าจะฝันเห็นความฝัน
18And on my servants and on my handmaidens I will pour out in those days of my Spirit; and they shall prophesy:
18แม้แต่เหนือผู้รับใช้ชายและผู้รับใช้หญิงของเราในวันเหล่านั้น เราจะเทพระวิญญาณของเราลง และพวกเขาจะเผยพระวจนะ
19And I will shew wonders in heaven above, and signs in the earth beneath; blood, and fire, and vapour of smoke:
19เราจะแสดงการอัศจรรย์บนท้องฟ้าเบื้องบน และหมายสำคัญบนแผ่นดินเบื้องล่าง คือเลือด ไฟ และกลุ่มควัน
20The sun shall be turned into darkness, and the moon into blood, before that great and notable day of the Lord come:
20ดวงอาทิตย์จะกลายเป็นความมืด และดวงจันทร์จะกลายเป็นเลือด ก่อนวันที่ยิ่งใหญ่และรุ่งโรจน์ขององค์พระผู้เป็นเจ้าจะมาถึง
21And it shall come to pass, that whosoever shall call on the name of the Lord shall be saved.
21และทุกคนที่ร้องเรียกพระนามขององค์พระผู้เป็นเจ้าจะได้รับความรอด’
22Ye men of Israel, hear these words; Jesus of Nazareth, a man approved of God among you by miracles and wonders and signs, which God did by him in the midst of you, as ye yourselves also know:
22“ชาวอิสราเอล จงฟังถ้อยคำเหล่านี้! พระเยซูชาวนาซาเร็ธเป็นชายที่พระเจ้ารับรองต่อหน้าพวกคุณด้วยการกระทำอันทรงพลัง สิ่งอัศจรรย์ และหมายสำคัญต่าง ๆ ที่พระเจ้าทำผ่านพระองค์ท่ามกลางพวกคุณ ดังที่พวกคุณเองก็รู้
23Him, being delivered by the determinate counsel and foreknowledge of God, ye have taken, and by wicked hands have crucified and slain:
23พระองค์ถูกมอบไว้ตามแผนการที่กำหนดไว้และการรู้ล่วงหน้าของพระเจ้า แล้วพวกคุณก็อาศัยมือของคนอธรรมตรึงพระองค์บนกางเขนและฆ่าพระองค์
24Whom God hath raised up, having loosed the pains of death: because it was not possible that he should be holden of it.
24แต่พระเจ้าทำให้พระองค์ฟื้นขึ้นจากความตาย และปลดพระองค์จากความทรมานของความตาย เพราะความตายไม่อาจยึดพระองค์ไว้ได้
25For David speaketh concerning him, I foresaw the Lord always before my face, for he is on my right hand, that I should not be moved:
25ดาวิดกล่าวถึงพระองค์ว่า ‘ข้าพเจ้าเห็นองค์พระผู้เป็นเจ้าอยู่ต่อหน้าข้าพเจ้าเสมอ เพราะพระองค์อยู่ทางขวามือของข้าพเจ้า ข้าพเจ้าจึงจะไม่หวั่นไหว
26Therefore did my heart rejoice, and my tongue was glad; moreover also my flesh shall rest in hope:
26เพราะฉะนั้น ใจของข้าพเจ้าจึงยินดี และลิ้นของข้าพเจ้าก็ชื่นชมยินดี ร่างกายของข้าพเจ้าก็จะพักอยู่อย่างมีความหวัง
27Because thou wilt not leave my soul in hell, neither wilt thou suffer thine Holy One to see corruption.
27เพราะพระองค์จะไม่ทอดทิ้งจิตวิญญาณของข้าพเจ้าไว้ในฮาเดส และจะไม่ปล่อยให้องค์บริสุทธิ์ของพระองค์เห็นความเน่าเปื่อย
28Thou hast made known to me the ways of life; thou shalt make me full of joy with thy countenance.
28พระองค์ทำให้ข้าพเจ้ารู้จักหนทางแห่งชีวิต พระองค์จะทำให้ข้าพเจ้าเต็มเปี่ยมด้วยความยินดีเมื่ออยู่ต่อหน้าพระองค์’
29Men and brethren, let me freely speak unto you of the patriarch David, that he is both dead and buried, and his sepulchre is with us unto this day.
29“พี่น้อง ข้าพเจ้าขอกล่าวกับพวกคุณอย่างตรงไปตรงมาเกี่ยวกับดาวิดบรรพบุรุษของเราว่า เขาตายและถูกฝังแล้ว และอุโมงค์ฝังศพของเขายังอยู่กับเราจนถึงวันนี้
30Therefore being a prophet, and knowing that God had sworn with an oath to him, that of the fruit of his loins, according to the flesh, he would raise up Christ to sit on his throne;
30เพราะเขาเป็นผู้เผยพระวจนะ และรู้ว่าพระเจ้าได้สาบานต่อเขาว่าจะตั้งพระคริสต์ ผู้สืบเชื้อสายทางกายจากเขาให้ขึ้นนั่งบนบัลลังก์ของเขา
31He seeing this before spake of the resurrection of Christ, that his soul was not left in hell, neither his flesh did see corruption.
31ดาวิดมองเห็นสิ่งนี้ล่วงหน้า จึงกล่าวถึงการฟื้นขึ้นจากความตายของพระคริสต์ว่า จิตวิญญาณของพระองค์ไม่ได้ถูกทิ้งไว้ในฮาเดส และร่างกายของพระองค์ไม่ได้เห็นความเน่าเปื่อย
32This Jesus hath God raised up, whereof we all are witnesses.
32พระเจ้าทำให้พระเยซูองค์นี้ฟื้นขึ้นจากความตาย และพวกเราทุกคนเป็นพยานถึงเรื่องนี้
33Therefore being by the right hand of God exalted, and having received of the Father the promise of the Holy Ghost, he hath shed forth this, which ye now see and hear.
33เมื่อพระองค์ได้รับการยกขึ้นด้วยมือขวาของพระเจ้า และได้รับสิ่งที่พระบิดาสัญญาไว้คือพระวิญญาณบริสุทธิ์ พระองค์จึงเทสิ่งนี้ลงมา ซึ่งพวกคุณกำลังเห็นและได้ยินอยู่ในเวลานี้
34For David is not ascended into the heavens: but he saith himself, The LORD said unto my Lord, Sit thou on my right hand,
34เพราะดาวิดไม่ได้ขึ้นไปยังสวรรค์ แต่เขากล่าวเองว่า ‘องค์พระผู้เป็นเจ้ากล่าวแก่องค์พระผู้เป็นเจ้าของข้าพเจ้าว่า “จงนั่งที่ขวามือของเรา
35Until I make thy foes thy footstool.
35จนกว่าเราจะทำให้ศัตรูของท่านเป็นที่รองเท้าของท่าน”’
36Therefore let all the house of Israel know assuredly, that God hath made that same Jesus, whom ye have crucified, both Lord and Christ.
36“เพราะฉะนั้น ขอให้คนอิสราเอลทั้งปวงรู้แน่นอนว่า พระเจ้าได้ตั้งพระเยซูองค์นี้ซึ่งพวกคุณตรึงบนกางเขน ให้เป็นทั้งองค์พระผู้เป็นเจ้าและพระคริสต์”
37¶ Now when they heard this , they were pricked in their heart, and said unto Peter and to the rest of the apostles, Men and brethren, what shall we do?
37เมื่อพวกเขาได้ยินดังนั้นก็เจ็บแปลบในใจ และกล่าวกับเปโตรและอัครทูตคนอื่น ๆ ว่า “พี่น้อง พวกเราควรทำอย่างไร?”
38Then Peter said unto them, Repent, and be baptized every one of you in the name of Jesus Christ for the remission of sins, and ye shall receive the gift of the Holy Ghost.
38เปโตรตอบว่า “จงกลับใจ และพวกคุณแต่ละคนจงรับบัพติศมาในพระนามของพระเยซูคริสต์เพื่อการยกโทษบาป แล้วพวกคุณจะได้รับของประทานแห่งพระวิญญาณบริสุทธิ์
39For the promise is unto you, and to your children, and to all that are afar off, even as many as the Lord our God shall call.
39เพราะคำสัญญานี้มีไว้สำหรับพวกคุณ สำหรับลูกหลานของพวกคุณ และสำหรับทุกคนที่อยู่ห่างไกล คือทุกคนที่องค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าของเราจะเรียกมาหาพระองค์”
40And with many other words did he testify and exhort, saying, Save yourselves from this untoward generation.
40เปโตรยังเป็นพยานยืนยันและตักเตือนพวกเขาด้วยถ้อยคำอีกมากมายว่า “จงรอดพ้นจากคนยุคที่เสื่อมทรามนี้!”
41¶ Then they that gladly received his word were baptized: and the same day there were added unto them about three thousand souls.
41คนที่ยินดีรับคำของเปโตรก็รับบัพติศมา และวันนั้นมีคนเพิ่มเข้ามาประมาณสามพันคน
42And they continued stedfastly in the apostles’ doctrine and fellowship, and in breaking of bread, and in prayers.
42พวกเขายึดมั่นอยู่ในคำสอนของเหล่าอัครทูต การมีส่วนร่วมกัน การหักขนมปัง และการอธิษฐาน
43And fear came upon every soul: and many wonders and signs were done by the apostles.
43ทุกคนเกิดความยำเกรง และมีการอัศจรรย์และหมายสำคัญมากมายเกิดขึ้นผ่านเหล่าอัครทูต
44And all that believed were together, and had all things common;
44ทุกคนที่เชื่ออยู่ร่วมกันและถือทุกสิ่งเป็นของส่วนรวม
45And sold their possessions and goods, and parted them to all men , as every man had need.
45พวกเขาขายทรัพย์สินและสิ่งของของตน แล้วแบ่งให้ทุกคนตามที่แต่ละคนมีความจำเป็น
46And they, continuing daily with one accord in the temple, and breaking bread from house to house, did eat their meat with gladness and singleness of heart,
46ทุกวันพวกเขาพร้อมใจกันไปพระวิหารอย่างสม่ำเสมอ หักขนมปังกันที่บ้าน และรับประทานอาหารร่วมกันด้วยความยินดีและความจริงใจ
47Praising God, and having favour with all the people. And the Lord added to the church daily such as should be saved.
47พวกเขาสรรเสริญพระเจ้าและเป็นที่ชื่นชอบของประชาชนทั้งปวง องค์พระผู้เป็นเจ้าเพิ่มคนที่กำลังได้รับความรอดเข้ามาในประชาคมทุกวัน
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.