Eclesiastes 12
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
1Lembre-se também do seu Criador nos dias da sua juventude, antes que venham os maus dias, e se aproximem os anos, em que você dirá: “Não tenho neles prazer”;
1Дар аду-ць аминте де Фэкэторул тэу ын зилеле тинереций тале, пынэ ну вин зилеле челе реле ши пынэ ну се апропие аний кынд вей зиче: „Ну гэсеск ничо плэчере ын ей”;
2Antes que se escureçam o sol, a luz, a lua e as estrelas, e as nuvens voltem depois da chuva;
2пынэ ну се ынтунекэ соареле ши лумина, луна ши стелеле ши пынэ ну се ынторк норий ындатэ дупэ плоае;
3no dia em que os guardas da casa tremerem, e os homens fortes se curvarem, e as moedoras cessarem por serem poucas, e as que olham pelas janelas se escurecerem,
3пынэ ну ынчеп сэ тремуре пазничий касей ши сэ се ынковоае челе тарь; пынэ ну се опреск чей че мачинэ, кэч с-ау ымпуцинат; пынэ ну се ынтунекэ чей че се уйтэ пе ферестре;
4e as portas da rua se fecharem; quando o som do moinho for baixo, e alguém se levantar ao canto de um pássaro, e todas as filhas da música forem abatidas;
4пынэ ну се ынкид челе доуэ ушь динспре улицэ; кынд хуруитул морий слэбеште, те сколь ла чирипитул уней пэсэрь, гласул тутурор кынтэрецелор се ауде ынэбушит,
5sim, quando tiverem medo das alturas, e houver terrores no caminho; e a amendoeira florescer, e o gafanhoto for um peso, e o desejo falhar; porque o homem se vai para a sua casa eterna, e os pranteadores andam pelas ruas;
5те темь де орьче ынэлциме ши те сперий пе друм; пынэ ну ынфлореште мигдалул ку перь албь ши де абя се тырэште лэкуста; пынэ ну-ць трек пофтеле, кэч омул мерӂе спре каса луй чя вешникэ, ши бочиторий кутреерэ улицеле;
6antes que o cordão de prata se rompa, ou a taça de ouro se quebre, ou o cântaro se despedace junto à fonte, ou a roda se quebre junto à cisterna,
6пынэ ну се рупе фуния де арӂинт, пынэ ну се сфэрымэ васул де аур, пынэ ну се спарӂе гэлята ла извор ши пынэ ну се стрикэ роата де ла фынтынэ;
7e o pó volte à terra, como era, e o espírito volte a Deus, que o deu.
7пынэ ну се ынтоарче цэрына ын пэмынт, кум а фост, ши пынэ ну се ынтоарче духул ла Думнезеу, каре л-а дат.
8“Vaidade de vaidades”, diz o Pregador. “Tudo é vaidade!”
8О, дешертэчуне а дешертэчунилор, зиче Еклезиастул, тотул есте дешертэчуне!
9Além disso, porque o Pregador era sábio, ele ainda ensinou conhecimento ao povo. Sim, ele ponderou, investigou e colocou em ordem muitos provérbios.
9Пе лынгэ кэ Еклезиастул а фост ынцелепт, ел а май ынвэцат ши штиинца пе попор, а черчетат, а адынчит ши а ынтокмит ун маре нумэр де зикэторь.
10O Pregador procurou encontrar palavras agradáveis, e aquilo que foi escrito com retidão, palavras de verdade.
10Еклезиастул а кэутат сэ афле кувинте плэкуте ши сэ скрие ынтокмай кувинтеле адевэрулуй.
11As palavras dos sábios são como aguilhões; e como pregos bem fixados são as palavras dos mestres das congregações, as quais são dadas por um único pastor.
11Кувинтеле ынцелепцилор сунт ка ниште болдурь ши, стрынсе ла ун лок, сунт ка ниште куе бэтуте, дате де ун сингур стэпын.
12Além disso, meu filho, seja advertido: de fazer muitos livros não há fim; e muito estudo é cansaço para a carne.
12Ынколо, фиуле, я ынвэцэтурэ дин ачесте лукрурь; дакэ ай вои сэ фачь о мулциме де кэрць, сэ штий кэ н-ай май испрэви, ши мултэ ынвэцэтурэ обосеште трупул.
13Este é o fim da questão. Tudo já foi ouvido. Tema a Deus e guarde os seus mandamentos; pois este é todo o dever do homem.
13Сэ аскултэм дар ынкееря тутурор ынвэцэтурилор: Теме-те де Думнезеу ши пэзеште порунчиле Луй. Ачаста есте датория орькэруй ом.
14Porque Deus trará toda obra a julgamento, com toda coisa oculta, seja ela boa ou seja má.
14Кэч Думнезеу ва адуче орьче фаптэ ла жудекатэ, ши жудеката ачаста се ва фаче ку привире ла тот че есте аскунс, фие бине, фие рэу.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.