Lucas 4
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
1Jesus, cheio do Espírito Santo, voltou do Jordão e foi guiado pelo Espírito ao deserto
1Исус, плин де Духул Сфынт, С-а ынторс де ла Йордан ши а фост дус де Духул ын пустиу,
2por quarenta dias, sendo tentado pelo diabo. Ele não comeu nada naqueles dias. Depois, quando terminaram, ele teve fome.
2унде а фост испитит де дяволул тимп де патрузечь де зиле. Н-а мынкат нимик ын зилеле ачеля; ши, дупэ че ау трекут ачеле зиле, а флэмынзит.
3O diabo lhe disse: “Se você é o Filho de Deus, mande que esta pedra se transforme em pão.”
3Дяволул Й-а зис: „Дакэ ешть Фиул луй Думнезеу, порунчеште петрей ачестея сэ се факэ пыне.”
4Jesus lhe respondeu, dizendo: “Está escrito: 'Nem só de pão viverá o homem, mas de toda palavra de Deus.'”
4Исус й-а рэспунс: „Есте скрис: ‘Омул ну ва трэи нумай ку пыне, чи ку орьче кувынт каре есе дин гура луй Думнезеу.’”
5O diabo, levando-o a um alto monte, mostrou-lhe todos os reinos do mundo num instante.
5Дяволул Л-а суит пе ун мунте ыналт, Й-а арэтат ынтр-о клипэ тоате ымпэрэцииле пэмынтулуй,
6O diabo lhe disse: “Eu lhe darei toda esta autoridade e a glória deles, pois isso me foi entregue, e eu o dou a quem eu quiser.
6ши Й-а зис: „Цие Ыць вой да тоатэ стэпыниря ши слава ачестор ымпэрэций; кэч мие ымь есте датэ ши о дау орькуй воеск.
7Portanto, se você me adorar, tudo será seu.”
7Дакэ, дар, Те вей ынкина ынаинтя мя, тоатэ ва фи а Та.”
8Jesus lhe respondeu: “Afaste-se de mim, Satanás! Pois está escrito: 'Ao Senhor, seu Deus, você adorará, e só a ele servirá.'”
8Дрепт рэспунс, Исус й-а зис: „Ынапоя Мя, Сатано! Есте скрис: ‘Сэ те ынкинь Домнулуй Думнезеулуй тэу ши нумай Луй сэ-Й служешть.’”
9Ele o levou a Jerusalém, colocou-o no pináculo do templo e lhe disse: “Se você é o Filho de Deus, jogue-se daqui para baixo,
9Дяволул Л-а дус апой ын Иерусалим, Л-а ашезат пе стряшина акоперишулуй Темплулуй ши Й-а зис: „Дакэ ешть Фиул луй Думнезеу, арункэ-Те жос де аич;
10pois está escrito: 'Aos seus anjos ele dará ordens a seu respeito, para o guardar;'
10кэч есте скрис: ‘Ел ва порунчи ынӂерилор Луй сэ Те пэзяскэ’;
11e, 'Eles o susterão em suas mãos, para que você não tropece em alguma pedra.'”
11ши ‘ей Те вор луа пе мынь, ка ну кумва сэ Те ловешть ку пичорул де врео пятрэ.’”
12Jesus, respondendo, disse-lhe: “Foi dito: 'Você não tentará o Senhor, seu Deus.'”
12Исус й-а рэспунс: „С-аспус: ‘Сэ ну испитешть пе Домнул Думнезеул тэу.’”
13Quando o diabo terminou toda tentação, afastou-se dele até outra ocasião.
13Дупэ че Л-а испитит ын тоате фелуриле, дяволул а плекат де ла Ел, пынэ ла о време.
14Jesus voltou no poder do Espírito para a Galileia, e as notícias sobre ele se espalharam por toda a região ao redor.
14Исус, плин де путеря Духулуй, С-а ынторс ын Галилея ши И с-а дус вестя ын тот цинутул димпрежур.
15Ele ensinava nas sinagogas deles, sendo glorificado por todos.
15Ел ынвэца пе оамень ын синагоӂиле лор ши ера слэвит де тоць.
16Ele foi a Nazaré, onde havia sido criado. Ele entrou, como era seu costume, na sinagoga no dia de sábado, e levantou-se para ler.
16А венит ын Назарет, унде фусесе крескут, ши, дупэ обичеюл Сэу, ын зиуа Сабатулуй, а интрат ын синагогэ. С-а скулат сэ читяскэ
17O livro do profeta Isaías lhe foi entregue. Ele abriu o livro e encontrou o lugar onde estava escrito:
17ши И с-а дат картя пророкулуй Исая. Кынд а дескис-о, а дат песте локул унде ера скрис:
18“O Espírito do Senhor está sobre mim, porque ele me ungiu para pregar boas-novas aos pobres. Ele me enviou para curar os quebrantados de coração, para proclamar libertação aos cativos, recuperação da vista aos cegos, para libertar os oprimidos,
18„ДухулДомнулуй есте песте Мине, пентру кэ М-а унс сэ вестеск сэрачилор Евангелия, М-а тримис сэ тэмэдуеск пе чей ку инима здробитэ, сэ проповэдуеск робилор де рэзбой слобозиря ши орбилор, кэпэтаря ведерий, сэ дау друмул челор апэсаць
19e para proclamar o ano aceitável do Senhor.”
19ши сэ вестеск анул де ындураре ал Домнулуй.”
20Ele fechou o livro, devolveu-o ao assistente e sentou-se. Os olhos de todos na sinagoga estavam fixos nele.
20Ын урмэ, а ынкис картя, а дат-о ынапой ынгрижиторулуй ши а шезут жос. Тоць чей че се афлау ын синагогэ авяу привириле пироните спре Ел.
21Ele começou a dizer-lhes: “Hoje, esta Escritura se cumpriu enquanto vocês a ouviam.”
21Атунч, а ынчепут сэ ле спунэ: „Астэзь с-ау ымплинит кувинтеле ачестя дин Скриптурэ, пе каре ле-аць аузит.”
22Todos davam testemunho a respeito dele e se maravilhavam com as palavras cheias de graça que ele dizia; e perguntavam: “Não é este o filho de José?”
22Ши тоць Ыл ворбяу де бине, се мирау де кувинтеле плине де хар каре ешяу дин гура Луй ши зичяу: „Оаре ну есте ачеста фечорул луй Иосиф?”
23Ele lhes disse: “Sem dúvida vocês me citarão este provérbio: 'Médico, cure a si mesmo! Tudo o que ouvimos que foi feito em Cafarnaum, faça também aqui na sua cidade natal.'”
23Исус ле-а зис: „Фэрэ ындоялэ, Ымь вець спуне зикала ачея: ‘Докторе, виндекэ-те пе тине ынсуць’ ши Ымь вець зиче: ‘Фэ ши аич, ын патрияТа, тот че ам аузит кэ ай фэкут ын Капернаум.’”
24Ele disse: “Em verdade lhes digo: nenhum profeta é bem aceito em sua cidade natal.
24„Дар” , а адэугат Ел, „адевэрат вэ спун кэ ничун пророкну есте примит бине ын патрия луй.
25Mas, em verdade lhes digo: havia muitas viúvas em Israel nos dias de Elias, quando o céu se fechou por três anos e seis meses, quando uma grande fome veio sobre toda a terra.
25Ба ынкэ, адевэрат вэ спун кэ, пе время луй Илие, кынд а фост ынкуят черул сэ ну дя плоае трей ань ши шасе лунь ши кынд а венит о фоамете маре песте тоатэ цара, ерау мултевэдуве ын Исраел,
26Elias não foi enviado a nenhuma delas, senão a Sarepta, na terra de Sidom, a uma mulher que era viúva.
26ши тотушь Илие н-а фост тримис ла ничуна дин еле, афарэ де о вэдувэ дин Сарепта Сидонулуй.
27Havia muitos leprosos em Israel no tempo do profeta Eliseu, contudo nenhum deles foi purificado, senão Naamã, o sírio.”
27Шимулць лепрошь ерау ын Исраел пе время пророкулуй Елисей, ши тотушь ничунул дин ей н-а фост курэцит, афарэ де Нааман, Сириянул.”
28Todos na sinagoga ficaram cheios de ira ao ouvirem essas coisas.
28Тоць чей дин синагогэ, кынд ау аузит ачесте лукрурь, с-ау умплут де мыние.
29Eles se levantaram, expulsaram-no da cidade e o levaram até o topo do monte sobre o qual a cidade deles estava construída, para que pudessem jogá-lo do penhasco.
29Ши с-ау скулат, Л-ау скос дин четате ши Л-ау дус пынэ ын спрынчана мунтелуй пе каре ера зидитэ четатя лор, ка сэ-Л арунче ын прэпастие.
30Mas ele, passando pelo meio deles, seguiu o seu caminho.
30Дар Исус а трекут прин мижлокул лор ши а плекат де аколо.
31Ele desceu a Cafarnaum, uma cidade da Galileia. Ele os ensinava no dia de sábado,
31С-а коборыт ын Капернаум, четате дин Галилея, ши аколо ынвэца пе оамень ын зиуа Сабатулуй.
32e eles ficavam maravilhados com o seu ensino, pois ele falava com autoridade.
32Ей ерау уймиць де ынвэцэтура Луй, пентру кэ ворбя ку путере.
33Na sinagoga havia um homem que tinha um espírito de um demônio imundo; e ele gritou em alta voz,
33Ын синагогэ се афла ун ом каре авя ун дух де драк некурат ши каре а стригат ку глас таре:
34dizendo: “Ah! O que temos a ver com você, Jesus de Nazaré? Você veio para nos destruir? Eu sei quem você é: o Santo de Deus!”
34„Ах! Че авем ной а фаче ку Тине, Исусе дин Назарет? Ай венит сэ не прэпэдешть? Те штиу чине ешть: Сфынтул луй Думнезеу.”
35Jesus o repreendeu, dizendo: “Cale-se e saia dele!” Quando o demônio o derrubou no meio deles, saiu dele, sem lhe fazer mal algum.
35Исус л-а чертат ши й-а зис: „Тачь ши ешь афарэ дин омул ачеста!” Ши дракул, дупэ че л-а трынтит жос, ын мижлокул адунэрий, а ешит афарэ дин ел, фэрэ сэ-й факэ вреун рэу.
36O espanto tomou conta de todos e eles falavam uns com os outros, dizendo: “Que palavra é esta? Pois com autoridade e poder ele dá ordens aos espíritos imundos, e eles saem!”
36Тоць ау фост куприншь де спаймэ ши зичяу уний кэтре алций: „Че ынсямнэ лукрул ачеста? Ел порунчеште ку стэпынире ши ку путере духурилор некурате, ши еле ес афарэ!”
37As notícias sobre ele se espalhavam por todos os lugares da região ao redor.
37Ши И с-а дус вестя ын тоате ымпрежуримиле.
38Ele se levantou, saiu da sinagoga e entrou na casa de Simão. A sogra de Simão estava sofrendo com uma febre alta, e eles lhe pediram que a ajudasse.
38Дупэ че а ешит дин синагогэ, а интрат ын каса луй Симон. Соакра луй Симон ера принсэ де фригурь марь ши Л-ау ругат пентру еа.
39Ele se inclinou sobre ela e repreendeu a febre, e a febre a deixou. Imediatamente ela se levantou e passou a servi-los.
39Ел С-а плекат спре еа, а чертат фригуриле ши ау лэсат-о фригуриле. Еа с-а скулат ындатэ ши а ынчепут сэ ле служяскэ.
40Quando o sol estava se pondo, todos os que tinham enfermos com várias doenças os trouxeram a ele; e ele impôs as mãos sobre cada um deles, e os curou.
40Ла асфинцитул соарелуй, тоць чей че авяу болнавь атиншь де фелурите боль ый адучяу ла Ел. Ел Ышь пуня мыниле песте фиекаре дин ей ши-й виндека.
41Demônios também saíam de muitos, gritando e dizendo: “Você é o Cristo, o Filho de Deus!” Repreendendo-os, ele não lhes permitia falar, porque sabiam que ele era o Cristo.
41Дин мулць ешяу ши драчь, каре стригау ши зичяу: „Ту ешть Христосул, Фиул луй Думнезеу.” Дар Ел ый мустра ши ну-й лэса сэ ворбяскэ, пентру кэ штияу кэ Ел есте Христосул.
42Quando amanheceu, ele partiu e foi para um lugar deserto, e as multidões o procuravam, e foram até ele, e tentavam retê-lo, para que não se afastasse deles.
42Кынд с-а крэпат де зиуэ, Исус а ешит ши С-а дус ынтр-ун лок пустиу. Нороаделе ау ынчепут сэ-Л кауте ын тоате пэрциле ши ау ажунс пынэ ла Ел: вояу сэ-Л опряскэ сэ ну плече де ла ей.
43Mas ele lhes disse: “Eu devo pregar o evangelho do Reino de Deus também às outras cidades. Por esse motivo fui enviado.”
43Дар Ел ле-а зис: „Требуе сэ вестеск Евангелия Ымпэрэцией луй Думнезеу ши ын алте четэць, фииндкэ пентру ачаста ам фост тримис.”
44E ele pregava nas sinagogas da Galileia.
44Ши проповэдуя ын синагоӂиле Галилеий.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.