Lucas 18
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
1Ele também lhes contou uma parábola para mostrar que deviam orar sempre e não desanimar,
1Исус ле-а спус о пилдэ, ка сэ ле арате кэ требуе сэ се роаӂе некурмат ши сэ ну се ласе.
2dizendo: “Havia em certa cidade um juiz que não temia a Deus, nem respeitava os homens.
2Ел ле-а зис: „Ынтр-о четате ера ун жудекэтор каре де Думнезеу ну се темя ши де оамень ну се рушина.
3Havia naquela cidade uma viúva, e ela frequentemente vinha a ele, dizendo: ‘Defende-me do meu adversário!’
3Ын четатя ачея ера ши о вэдувэ, каре веня дес ла ел ши-й зичя: ‘Фэ-мь дрептате ын чарта ку пырышул меу.’
4Por algum tempo ele não quis atendê-la; mas depois disse a si mesmo: ‘Embora eu não tema a Deus, nem respeite os homens,
4Мултэ време н-а воит сэ-й факэ дрептате. Дар ын урмэ, шь-а зис: ‘Мэкар кэ де Думнезеу ну мэ тем ши де оамень ну мэ рушинез,
5todavia, como esta viúva me incomoda, eu a defenderei, para que ela não me esgote com suas vindas contínuas.’”
5тотушь, пентру кэвэдува ачаста мэ тот некэжеште, ый вой фаче дрептате, ка сэ ну тот винэ сэ-мь батэ капул.’”
6O Senhor disse: “Ouçam o que diz o juiz injusto.
6Домнул а адэугат: „Аузиць че зиче жудекэторул недрепт?
7Acaso Deus não fará justiça aos seus escolhidos, que clamam a ele de dia e de noite, embora seja paciente com eles?
7Ши Думнезеуну ва фаче дрептате алешилор Луй, каре стригэ зи ши ноапте кэтре Ел, мэкар кэ зэбовеште фацэ де ей?
8Eu lhes digo que ele lhes fará justiça rapidamente. Contudo, quando o Filho do Homem vier, encontrará fé na terra?”
8Вэ спун кэле ва фаче дрептате ын курынд. Дар кынд ва вени Фиул омулуй, ва гэси Ел крединцэ пе пэмынт?”
9Ele também contou esta parábola a alguns que confiavam em sua própria justiça e desprezavam todos os outros:
9А май спус ши пилда ачаста пентру уний каре се ынкредяу ын ей ыншишь кэ сунт неприхэниць ши диспрецуяу пе чейлалць.
10“Dois homens subiram ao templo para orar; um era fariseu, e o outro, cobrador de impostos.
10„Дой оамень с-ау суит ла Темплу сэ се роаӂе; унул ера фарисеу ши алтул, вамеш.
11O fariseu, em pé, orava assim: ‘Deus, eu te agradeço porque não sou como os demais homens: extorsionários, injustos, adúlteros, ou mesmo como este cobrador de impostos.
11Фарисеул стэтяын пичоаре ши а ынчепут сэ се роаӂе ын сине астфел: ‘Думнезеуле, Ыць мулцумеск кэ ну сунт ка чейлалць оамень, хрэпэрець, недрепць, прякурварь, сау кяр ка вамешул ачеста.
12Jejuo duas vezes por semana. Dou o dízimo de tudo o que ganho.’
12Еу постеск де доуэ орь пе сэптэмынэ, дау зечуялэ дин тоате венитуриле меле.’
13Mas o cobrador de impostos, estando de longe, nem mesmo ousava levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: ‘Deus, sê misericordioso para comigo, um pecador!’
13Вамешул стэтя департе ши ну ындрэзня нич окий сэ ши-й ридиче спре чер, чи се бэтя ын пепт ши зичя: ‘Думнезеуле, ай милэ де мине, пэкэтосул!’
14Eu lhes digo que este homem desceu para sua casa justificado, e não o outro; pois todo o que se exalta será humilhado, mas o que se humilha será exaltado.”
14Еу вэ спун кэ май деграбэ омул ачеста с-а коборыт акасэ сокотит неприхэнит декыт челэлалт. Кэчорьчине се ыналцэ ва фи смерит ши орьчине се смереште ва фи ынэлцат.”
15Traziam-lhe também os seus bebês, para que ele os tocasse. Mas, quando os discípulos viram isso, os repreenderam.
15Й-ау адус ши ниште копилашь, ка сэ Се атингэ де ей. Дар ученичий, кынд ау вэзут лукрул ачеста, ау чертат пе ачея каре-й адучяу.
16Jesus os chamou, dizendo: “Deixem as criancinhas vir a mim, e não as impeçam, pois o Reino de Deus pertence aos que são semelhantes a elas.
16Исус а кемат ла Сине пе копилашь ши а зис: „Лэсаць копилаший сэ винэ ла Мине ши ну-й оприць, кэч Ымпэрэция луй Думнезеу есте аунора ка ей.
17Em verdade lhes digo: quem não receber o Reino de Deus como uma criancinha de modo algum entrará nele.”
17Адевэратвэ спун кэ орьчине ну ва прими Ымпэрэция луй Думнезеу ка ун копилаш, ку ничун кип ну ва интра ын еа.”
18Certo líder lhe perguntou, dizendo: “Bom Mestre, o que farei para herdar a vida eterna?”
18Ун фрунташ а ынтребат пе Исус: „Бунуле Ынвэцэтор, че требуе сэ фак ка сэ моштенеск вяца вешникэ?”
19Jesus lhe perguntou: “Por que você me chama de bom? Ninguém é bom, exceto um: Deus.
19„Пентру че Мэ нумешть бун?” , й-а рэспунс Исус. „Нимень ну есте бун декыт Унул сингур: Думнезеу.
20Você conhece os mandamentos: ‘Não cometa adultério’, ‘Não mate’, ‘Não roube’, ‘Não dê falso testemunho’, ‘Honre seu pai e sua mãe’.”
20Штий порунчиле: ‘Сэну прякурвешть; сэ ну учизь; сэ ну фурь; сэ ну фачь о мэртурисире минчиноасэ; сэ чинстештьпе татэл тэу ши пе мама та.’”
21Ele disse: “Tenho guardado todas essas coisas desde a minha juventude.”
21„Тоате ачесте лукрурь”, Й-а зис ел, „ле-ам пэзит дин тинереця мя.”
22Quando Jesus ouviu essas coisas, disse-lhe: “Ainda lhe falta uma coisa. Venda tudo o que você tem e distribua aos pobres. Então você terá um tesouro no céu; depois venha e siga-me.”
22Кынд а аузит Исус ачесте ворбе, й-а зис: „Ыць май липсеште ун лукру: виндетот че ай, ымпарте ла сэрачь ши вей авя о комоарэ ын черурь. Апой, вино ши урмязэ-Мэ.”
23Mas, quando ele ouviu essas coisas, ficou muito triste, pois era muito rico.
23Кынд а аузит ел ачесте кувинте, с-а ынтристат де тот, кэч ера фоарте богат.
24Jesus, vendo que ele ficou muito triste, disse: “Como é difícil para os que têm riquezas entrar no Reino de Deus!
24Исус а вэзут кэ с-а ынтристат де тот ши а зис: „Кытде аневое вор интра ын Ымпэрэция луй Думнезеу чей че ау авуций!
25Pois é mais fácil um camelo passar pelo olho de uma agulha do que um rico entrar no Reino de Deus.”
25Фииндкэ май лесне есте сэ трякэ о кэмилэ прин урекя акулуй декыт сэ интре ун ом богат ын Ымпэрэция луй Думнезеу.”
26Os que ouviram isso disseram: “Então, quem pode ser salvo?”
26Чей че-Л аскултау ау зис: „Атунч чине поате фи мынтуит?”
27Mas ele disse: “As coisas que são impossíveis para os homens são possíveis para Deus.”
27Исус а рэспунс: „Чеесте ку непутинцэ ла оамень есте ку путинцэ ла Думнезеу.”
28Pedro disse: “Veja, nós deixamos tudo e te seguimos.”
28Атунч, Петру а зис: „Ятэ кэ ной ам лэсат тотул ши Те-ам урмат.”
29Ele lhes disse: “Em verdade lhes digo: não há ninguém que tenha deixado casa, esposa, irmãos, pais ou filhos por causa do Reino de Deus,
29Ши Исус ле-а зис: „Адевэрат вэ спун кэ ну есте нименькаре сэ-шь фи лэсат каса, сау неваста, сау фраций, сау пэринций, сау копиий, пентру Ымпэрэция луй Думнезеу
30que não receba muitas vezes mais neste tempo, e no mundo vindouro, a vida eterna.”
30ши сэну примяскэ мулт май мулт ын вякул ачеста де акум, яр ын вякул виитор, вяца вешникэ.”
31Ele chamou os doze à parte e lhes disse: “Eis que estamos subindo para Jerusalém, e todas as coisas que estão escritas pelos profetas a respeito do Filho do Homem se cumprirão.
31Исус а луат ку Сине пе чей дойспрезече ши ле-а зис: „Ятэ кэ не суим ла Иерусалим ши тотче а фост скрис прин пророчь деспре Фиул омулуй се ва ымплини.
32Pois ele será entregue aos gentios, será zombado, tratado vergonhosamente e cuspido.
32Кэч вафи дат ын мына нямурилор: Ыл вор батжокори, Ыл вор окэры, Ыл вор скуйпа
33Eles o açoitarão e o matarão. No terceiro dia, ele ressuscitará.”
33ши, дупэ че-Л вор бате ку нуеле, Ыл вор оморы, дар а трея зи ва ынвия.”
34Eles não entenderam nada dessas coisas. Isso lhes estava oculto, e eles não compreendiam o que era dito.
34Ей н-ау ынцелес нимик дин ачесте лукрурь, кэч ворбиря ачаста ера аскунсэ пентру ей ши ну причепяу че ле спуня Исус.
35Ao aproximar-se ele de Jericó, um certo cego estava sentado à beira do caminho, mendigando.
35Пе кынд Се апропия Исус де Иерихон, ун орб шедя лынгэ друм ши чершя.
36Ouvindo uma multidão passar, ele perguntou o que significava aquilo.
36Кынд а аузит нородул трекынд, а ынтребат че есте.
37Disseram-lhe que Jesus de Nazaré estava passando.
37Й-ау спус: „Трече Исус дин Назарет.”
38Ele clamou: “Jesus, Filho de Davi, tem misericórdia de mim!”
38Ши ел а стригат: „Исусе, Фиул луй Давид, ай милэ де мине!”
39Os que iam à frente o repreenderam, para que ficasse quieto; mas ele clamava ainda mais: “Filho de Davi, tem misericórdia de mim!”
39Чей че мерӂяу ынаинте ыл чертау сэ такэ, дар ел ципа ши май таре: „Фиул луй Давид, ай милэ де мине!”
40Parando, Jesus ordenou que o trouxessem a ele. Quando ele chegou perto, perguntou-lhe:
40Исус С-а оприт ши а порунчит сэ-л адукэ ла Ел ши, дупэ че с-а апропият, л-а ынтребат:
41“O que você quer que eu lhe faça?” Ele disse: “Senhor, que eu possa ver novamente.”
41„Че врей сэ-ць фак?” „Доамне”, а рэспунс ел, „сэ-мь капэт ведеря.”
42Jesus lhe disse: “Volte a enxergar. A sua fé o curou.”
42Ши Исус й-а зис: „Капэтэ-ць ведеря. Крединцата те-а мынтуит.”
43Imediatamente ele recuperou a visão e o seguiu, glorificando a Deus. Todo o povo, quando viu isso, louvou a Deus.
43Нумайдекыт, орбул шь-а кэпэтат ведеря ши а мерс дупэ Исус, слэвинд пе Думнезеу. Тот нородул, кынд а вэзут челе ынтымплате, а дат лаудэ луй Думнезеу.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.