Lucas 11
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
1Quando ele terminou de orar em certo lugar, um de seus discípulos lhe disse: “Senhor, ensina-nos a orar, assim como João também ensinou aos seus discípulos.”
1Ынтр-о зи, Исус Се руга ынтр-ун лок анумит. Кынд а испрэвит ругэчуня, унул дин ученичий Луй Й-а зис: „Доамне, ынвацэ-не сэ не ругэм, кум а ынвэцат ши Иоан пе ученичий луй.”
2Ele lhes disse: “Quando orarem, digam: 'Pai nosso, que estás nos céus, santificado seja o teu nome. Venha o teu Reino. Seja feita a tua vontade, assim na terra como no céu.
2Ел ле-а зис: „Кынд вэ ругаць, сэ зичець: ‘Татэл ностру каре ешть ын черурь! Сфинцяскэ-се Нумеле Тэу; вие Ымпэрэция Та; факэ-се воя Та, прекум ын чер, аша ши пе пэмынт.
3Dá-nos dia a dia o nosso pão diário.
3Пыня ноастрэ чя де тоате зилеле дэ-не-о ноуэ ын фиекаре зи
4Perdoa-nos os nossos pecados, pois nós mesmos também perdoamos a todo aquele que nos deve. E não nos deixes cair em tentação, mas livra-nos do maligno.'”
4ши не яртэ ноуэ пэкателе ноастре, фииндкэ ши ной ертэм орькуй не есте датор, ши ну не дуче ын испитэ, чи избэвеште-не де чел рэу.’”
5Ele lhes disse: “Qual de vocês, se for a um amigo à meia-noite e lhe disser: 'Amigo, empresta-me três pães,
5Апой ле-а май зис: „Дакэ унул динтре вой аре ун приетен ши се дуче ла ел ла мезул нопций ши-й зиче: ‘Приетене, ымпрумутэ-мь трей пынь,
6pois um amigo meu chegou de viagem à minha casa, e não tenho nada para lhe oferecer',
6кэч а венит ла мине де пе друм ун приетен ал меу ши н-ам че-й пуне ынаинте’
7e ele, lá de dentro, responder e disser: 'Não me incomode. A porta já está fechada, e meus filhos estão comigo na cama. Não posso me levantar para lhe dar nada'?
7ши, дакэ динэунтрул касей луй, приетенул ачеста ый рэспунде: ‘Ну мэ тулбура; акум уша есте ынкуятэ, копиий мей сунт ку мине ын пат, ну пот сэ мэ скол сэ-ць дау пынь’, –
8Eu lhes digo: embora ele não se levante para dar-lhe por ser seu amigo, ainda assim, por causa da sua persistência, ele se levantará e lhe dará tudo o que precisar.
8вэ спун: кярдакэ ну с-ар скула сэ и ле дя, пентру кэ-й есте приетен, тотушь, мэкар пентру стэруинца луй супэрэтоаре, тот се ва скула ши-й ва да тот че-й требуе.
9“Eu lhes digo: continuem pedindo, e lhes será dado. Continuem buscando, e encontrarão. Continuem batendo, e lhes será aberto.
9Де ачея шиЕу вэ спун: Черець, ши ви се ва да; кэутаць, ши вець гэси; батець, ши ви се ва дескиде.
10Pois todo o que pede, recebe. O que busca, encontra. E àquele que bate, a porta será aberta.
10Фииндкэ орьчине чере капэтэ; чине каутэ гэсеште ши челуй че бате, и се дескиде.
11“Qual de vocês, pais, se o seu filho pedir pão, lhe dará uma pedra? Ou se pedir um peixe, lhe dará uma cobra em vez de peixe?
11Чине есте татэл ачела динтре вой каре, дакэ-йчере фиул сэу пыне, сэ-й дя о пятрэ? Орь, дакэ чере ун пеште, сэ-й дя ун шарпе ын лок де пеште?
12Ou se pedir um ovo, lhe dará um escorpião?
12Сау, дакэ чере ун оу, сэ-й дя о скорпие?
13Se vocês, então, sendo maus, sabem dar boas dádivas aos seus filhos, quanto mais o seu Pai celestial dará o Espírito Santo àqueles que lhe pedirem?”
13Деч, дакэ вой, каре сунтець рэй, штиць сэ даць дарурь буне копиилор воштри, ку кыт май мулт Татэл востру чел дин черурь ва да Духул Сфынт челор че И-Л чер!”
14Ele estava expulsando um demônio, e este era mudo. Quando o demônio saiu, o mudo falou; e as multidões se maravilharam.
14Исус а скос динтр-ун болнав ун драк, каре ера мут. Дупэ че а ешит дракул, мутул а грэит ши нороаделе с-ау мират.
15Mas alguns deles disseram: “Ele expulsa os demônios por Belzebu, o príncipe dos demônios.”
15Дар уний зичяу: „Ел скоате драчий ку Беелзебул, домнул драчилор.”
16Outros, testando-o, pediam-lhe um sinal do céu.
16Алций, ка сэ-Л испитяскэ, Ый черяу ун семн дин чер.
17Mas ele, conhecendo os pensamentos deles, disse-lhes: “Todo reino dividido contra si mesmo é levado à desolação. Uma casa dividida contra si mesma cai.
17Исус ле-а куноскут гындуриле ши ле-а зис: „Орьче ымпэрэцие дезбинатэ ымпотрива ей есте пустиитэ ши о касэ дезбинатэ ымпотрива ей се прэбушеште песте алта.
18Se Satanás também está dividido contra si mesmo, como o seu reino subsistirá? Pois vocês dizem que eu expulso os demônios por Belzebu.
18Деч, дакэ Сатана есте дезбинат ымпотрива луй ынсушь, кум ва дэйнуи ымпэрэция луй, фииндкэ зичець кэ Еу скот драчий ку Беелзебул?
19Mas, se eu expulso os demônios por Belzebu, por quem os filhos de vocês os expulsam? Portanto, eles serão os seus juízes.
19Ши дакэ Еу скот драчий ку Беелзебул, фиий воштри ку чине ый скот? Де ачея, ей ыншишь вор фи жудекэторий воштри.
20Mas, se é pelo dedo de Deus que eu expulso os demônios, então o Reino de Deus chegou a vocês.
20Дар, дакэ Еу скот драчий кудеӂетул луй Думнезеу, Ымпэрэция луй Думнезеу а ажунс пынэ ла вой.
21“Quando o homem forte, bem armado, guarda a sua própria casa, os seus bens estão seguros.
21Кындомул чел таре ши бине ынармат ышь пэзеште каса, авериле ый сунт ла адэпост.
22Mas, quando alguém mais forte o ataca e o vence, tira-lhe toda a armadura em que confiava, e divide os seus despojos.
22Дар, дакэ вине песте ел унул май таре декыт ел ши-л бируе, атунч ый я ку сила тоате армеле ын каре се ынкредя ши ымпарте прэзиле луате де ла ел.
23“Quem não é por mim, é contra mim. Quem não ajunta comigo, espalha.
23Чинену есте ку Мине есте ымпотрива Мя ши чине ну адунэ ку Мине рисипеште.
24O espírito imundo, quando sai do homem, passa por lugares áridos, buscando descanso; e não o encontrando, diz: 'Voltarei para a minha casa de onde saí.'
24Духул некурат, кынд есе динтр-ун ом, умблэ прин локурь фэрэ апэ ши каутэ одихнэ. Фииндкэ н-о гэсеште, зиче: ‘Мэ вой ынтоарче ын каса мя, де унде ам ешит.’
25Quando retorna, encontra-a varrida e em ordem.
25Ши кынд вине, о гэсеште мэтуратэ ши ымподобитэ.
26Então ele vai e leva consigo outros sete espíritos piores do que ele, e eles entram e habitam ali. O último estado daquele homem torna-se pior do que o primeiro.”
26Атунч се дуче де май я ку ел алте шапте духурь, май реле декыт ел, интрэ ымпреунэ ын касэ, се ашазэ ын еа, ши старя де пе урмэа омулуй ачелуя ажунӂе май ря декыт чя динтый.”
27Aconteceu que, enquanto ele dizia essas coisas, uma certa mulher da multidão levantou a voz e lhe disse: “Bem-aventurado o ventre que te gerou, e os seios que te amamentaram!”
27Пе кынд спуня Исус ачесте ворбе, о фемее дин нород шь-а ридикат гласул ши а зис: „Фериче де пынтечеле каре Те-а пуртат ши де цыцеле пе каре ле-ай супт!”
28Mas ele disse: “Pelo contrário, bem-aventurados são os que ouvem a palavra de Deus e a guardam.”
28Ши Ел а рэспунс: „Феричемай деграбэ де чей че аскултэ Кувынтул луй Думнезеу ши-Л пэзеск!”
29Quando as multidões se ajuntavam a ele, começou a dizer: “Esta é uma geração má. Ela pede um sinal. Nenhum sinal lhe será dado, senão o sinal do profeta Jonas.
29Пе кынд нороаделе се стрынӂяу ку грэмада, Ел а ынчепут сэ спунэ: „Нямул ачеста есте ун ням виклян; ел чере ун семн, дар ну и се ва да алт семн декыт семнул пророкулуй Иона.
30Pois, assim como Jonas se tornou um sinal para os ninivitas, também o Filho do Homem o será para esta geração.
30Кэч дупэ кум Ионаа фост ун семн пентру нинивитень, тот аша ши Фиул омулуй ва фи ун семн пентру нямул ачеста.
31A Rainha do Sul se levantará no juízo com os homens desta geração e os condenará, pois ela veio dos confins da terra para ouvir a sabedoria de Salomão; e eis que está aqui quem é maior do que Salomão.
31Ымпэрэтясаде ла мязэзи се ва скула, ын зиуа жудекэций, алэтурь де бэрбаций ачестуй ням ши-й ва осынди; пентру кэ еа а венит де ла капэтул пэмынтулуй ка сэ аудэ ынцелепчуня луй Соломон; ши ятэ кэ аич есте Унул май маре декыт Соломон.
32Os homens de Nínive se levantarão no juízo com esta geração, e a condenarão, pois eles se arrependeram com a pregação de Jonas; e eis que está aqui quem é maior do que Jonas.
32Бэрбаций дин Ниниве се вор скула, ын зиуа жудекэций, алэтурь де нямул ачеста ши-л вор осынди, пентру кэ ейс-ау покэит ла проповэдуиря луй Иона; ши ятэ кэ аич есте Унул май маре декыт Иона.
33“Ninguém, depois de acender uma candeia, a coloca em um porão ou debaixo de um cesto, mas num suporte, para que os que entram vejam a luz.
33Нимень н-апринде о луминэ ка с-о пунэ ынтр-ун лок аскунс сау суб баницэ, чи о пуне ынтр-ун сфешник, пентру ка чей че интрэ сэ вадэ лумина.
34A candeia do corpo é o olho. Portanto, quando o seu olho for bom, todo o seu corpo também estará cheio de luz; mas quando for mau, o seu corpo também estará cheio de trevas.
34Окюл есте луминатрупулуй тэу. Дакэ окюл тэу есте сэнэтос, тот трупул тэу есте плин де луминэ, дар, дакэ окюл тэу есте рэу, трупул тэу есте плин де ынтунерик.
35Portanto, veja se a luz que há em você não é, na verdade, escuridão.
35Я сяма, дар, ка лумина каре есте ын тине сэ ну фие ынтунерик.
36Se, portanto, todo o seu corpo estiver cheio de luz, não tendo nenhuma parte em trevas, ele será totalmente iluminado, como quando a candeia o ilumina com o seu resplendor.”
36Аша кэ, дакэ тот трупул тэу есте плин де луминэ, фэрэ сэ айбэ врео парте ынтунекатэ, ва фи ын тотул плин де луминэ, ынтокмай ка атунч кынд те-ар лумина о лампэ ку лумина ей маре.”
37Enquanto ele falava, um certo fariseu o convidou para jantar com ele. Ele entrou e sentou-se à mesa.
37Пе кынд ворбя Исус, ун фарисеу Л-а ругат сэ прынзяскэ ла ел. Ел а интрат ши а шезут ла масэ.
38Quando o fariseu viu isso, maravilhou-se de que ele não tivesse se lavado antes do jantar.
38Фарисеул а вэзут ку мираре кэ Исус ну Се спэласе ынаинте де прынз.
39O Senhor lhe disse: “Agora, vocês, fariseus, limpam o exterior do copo e do prato, mas o interior de vocês está cheio de extorsão e maldade.
39Дар Домнул й-а зис: „Вой, фарисеий, курэциць партя де афарэ а пахарулуй ши а блидулуй, дар лэунтрулвостру есте плин де жефуире ши де рэутате.
40Insensatos, quem fez o exterior não fez também o interior?
40Небунилор, оаре Ачела каре а фэкут партя де афарэ, н-а фэкут ши пе чя динэунтру?
41Mas deem aos necessitados o que está dentro, e eis que todas as coisas lhes serão limpas.
41Дацьмай бине милостение дин лукруриле динэунтру, ши атунч тоате вэ вор фи курате.
42Mas ai de vocês, fariseus! Pois vocês dão o dízimo da hortelã, da arruda e de todas as hortaliças, mas deixam de lado a justiça e o amor de Deus. Vocês deviam ter feito estas coisas, sem omitir aquelas.
42Дарвай де вой, фарисеилор! Пентру кэ вой даць зечуялэ дин измэ, дин рутэ ши дин тоате зарзаватуриле, ши даць уйтэрий дрептатя ши драгостя де Думнезеу: пе ачестя требуя сэ ле фачець, ши пе челелалте сэ ну ле лэсаць нефэкуте!
43Ai de vocês, fariseus! Pois vocês amam os primeiros assentos nas sinagogas e as saudações nas praças.
43Вайде вой, фарисеилор! Пентру кэ вой умблаць дупэ скаунеле динтый ла синагоӂь ши вэ плаче сэ вэ факэ лумя плекэчунь прин пеце!
44Ai de vocês, escribas e fariseus, hipócritas! Pois vocês são como sepulturas ocultas, e os homens que andam sobre elas não o sabem.”
44Вайде вой, кэртурарь ши фарисей фэцарничь! Пентру кэвой сунтець ка морминтеле, каре ну се вэд ши песте каре оамений умблэ фэрэ сэ штие.”
45Um dos intérpretes da lei lhe respondeu: “Mestre, ao dizer isso, o senhor também nos ofende.”
45Унул дин ынвэцэторий Леӂий а луат кувынтул ши Й-а зис: „Ынвэцэторуле, спунынд ачесте лукрурь не окэрэшть ши пе ной.”
46Ele disse: “Ai de vocês também, intérpretes da lei! Pois vocês sobrecarregam os homens com fardos difíceis de carregar, e vocês mesmos não levantam nem um dedo para ajudar a carregar esses fardos.
46„Вай ши де вой, ынвэцэторь ай Леӂий” , а рэспунс Исус. „Пентру кэвой пунець пе спинаря оаменилор сарчинь греле де пуртат, яр вой нич мэкар ку унул дин деӂетеле воастре ну вэ атинӂець де еле.
47Ai de vocês! Pois vocês edificam os túmulos dos profetas, e os pais de vocês os mataram.
47Вайде вой! Пентру кэ вой зидиць морминтеле пророчилор пе каре й-ау учис пэринций воштри.
48Assim, vocês testemunham e consentem com as obras dos seus pais. Pois eles os mataram, e vocês edificam os seus túmulos.
48Прин ачаста мэртурисиць кэ ынкувиинцаць фаптеле пэринцилор воштри, кэч ей ау учис пе пророчь, яр вой ле зидиць морминтеле.
49Por isso também a sabedoria de Deus disse: 'Eu lhes enviarei profetas e apóstolos; e a alguns deles eles matarão e perseguirão,
49Де ачея Ынцелепчуня луй Думнезеу а зис: ‘Ле вой тримитепророчь ши апостоль; пе уний дин ей ый вор учиде, яр пе алций ый вор пригони,
50para que o sangue de todos os profetas, derramado desde a fundação do mundo, seja cobrado desta geração,
50ка сэ се чарэ де ла ачест ням сынӂеле тутурор пророчилор каре а фост вэрсат де ла ынтемееря лумий:
51desde o sangue de Abel até o sangue de Zacarias, que pereceu entre o altar e o santuário.' Sim, eu lhes digo, isso será cobrado desta geração.
51де ласынӂеле луй Абел пынэ ла сынӂелелуй Захария, учис ынтре алтар ши Темплу’; да, вэ спун, се ва чере де ла нямул ачеста!
52Ai de vocês, intérpretes da lei! Pois vocês tiraram a chave do conhecimento. Vocês mesmos não entraram, e impediram os que estavam entrando.”
52Вайде вой, ынвэцэторь ай Леӂий! Пентру кэ вой аць пус мына пе кея куноштинцей: нич вой н-аць интрат, яр пе чей че вояу сэ интре, й-аць ымпедикат сэ интре.”
53Enquanto ele lhes dizia essas coisas, os escribas e os fariseus começaram a ficar terrivelmente irados e a pressioná-lo com perguntas sobre muitas coisas,
53Дупэ че а ешит де аколо, кэртурарий ши фарисеий ау ынчепут сэ-Л пунэ ла стрымтоаре ши сэ-Л факэ сэ ворбяскэ деспре мулте лукрурь;
54armando-lhe ciladas e procurando apanhá-lo em algo que dissesse, para que pudessem acusá-lo.
54Й-ау ынтинс астфел лацурь, ка сэ приндэ врео ворбэ дин гура Луй, пентру каре сэ-Л поатэ ынвинуи.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.