Lucas 8
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
1Logo depois, ele percorria cidades e aldeias, pregando e anunciando o evangelho do Reino de Deus. Com ele estavam os doze,
1Курынд дупэ ачея, Исус умбла дин четате ын четате ши дин сат ын сат, ши проповэдуя ши вестя Евангелия Ымпэрэцией луй Думнезеу. Чей дойспрезече ерау ку Ел
2e certas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual haviam saído sete demônios;
2ши май ерау ши ниште фемей каре фусесерэ тэмэдуите де духурь реле ши де боль: Мария, зисэ Магдалена, дин каре ешисерэ шапте драчь,
3e Joana, mulher de Cuza, administrador de Herodes; Susana; e muitas outras que os serviam com os seus bens.
3Иоана, неваста луй Куза, исправникул луй Ирод, Сусана ши мулте алтеле, каре-Л ажутау ку че авяу.
4Quando uma grande multidão se reuniu e pessoas de todas as cidades vinham a ele, ele falou por meio de uma parábola:
4Кынд с-а стрынс о глоатэ маре ши а венит ла Ел нород дин фелурите четэць, Исус а спус пилда ачаста:
5“O semeador saiu a semear a sua semente. Enquanto semeava, uma parte caiu à beira do caminho, e foi pisada, e as aves do céu a devoraram.
5„Семэнэторул а ешит сэ-шь семене сэмынца. Пе кынд семэна ел, о парте дин сэмынцэ а кэзут лынгэ друм: а фост кэлкатэ ын пичоаре ши ау мынкат-о пэсэриле черулуй.
6Outra parte caiu sobre a pedra e, assim que cresceu, secou, porque não tinha umidade.
6О алтэ парте а кэзут пе стынкэ ши, кум а рэсэрит, с-а ускат, пентру кэ н-авя умезялэ.
7Outra caiu no meio dos espinhos, e os espinhos cresceram com ela e a sufocaram.
7О алтэ парте а кэзут ын мижлокул спинилор: спиний ау крескут ымпреунэ ку еа ши ау ынекат-о.
8Outra caiu em boa terra, cresceu e produziu fruto a cem por um.” Dizendo estas coisas, ele exclamou: “Quem tem ouvidos para ouvir, ouça!”
8О алтэ парте а кэзут пе пэмынт бун ши а крескут ши а фэкут род ынсутит.” Дупэ че а спус ачесте лукрурь, Исус а стригат: „Чине аре урекь де аузит сэ аудэ.”
9Então os seus discípulos lhe perguntaram: “O que significa esta parábola?”
9Ученичий Луй Л-ау ынтребат че ынцелес аре пилда ачаста.
10Ele disse: “A vocês é dado conhecer os mistérios do Reino de Deus, mas aos outros é dado em parábolas, para que 'vendo, não vejam, e ouvindo, não entendam.'
10Ел ле-а рэспунс: „Воуэ в-а фост дат сэ куноаштець тайнеле Ымпэрэцией луй Думнезеу, дар челорлалць ли се ворбеште ын пилде, ка, мэкар кэвэд, сэ ну вадэ ши, мэкар кэ ауд, сэ ну ынцелягэ.”
11“A parábola é esta: A semente é a palavra de Deus.
11Ятэ че ынцелес аре пилда ачаста: „Сэмынца есте Кувынтул луй Думнезеу.
12Os que estão à beira do caminho são os que ouvem; então vem o diabo e tira a palavra do coração deles, para que não creiam e sejam salvos.
12Чей ынкипуиць ын сэмынца кэзутэ лынгэ друм сунт чей че ауд; апой вине дяволул ши я Кувынтул дин инима лор, ка ну кумва сэ крядэ ши сэ фие мынтуиць.
13Os que estão sobre a pedra são os que, ouvindo, recebem a palavra com alegria; mas estes não têm raiz. Eles creem por algum tempo, e na hora da tentação se desviam.
13Чей ынкипуиць ын сэмынца кэзутэ пе стынкэ сунт ачея каре, кынд ауд Кувынтул, Ыл примеск ку букурие, дар н-ау рэдэчинэ, чи кред пынэ ла о време, яр кынд вине испита, кад.
14A semente que caiu entre os espinhos representa os que ouviram, mas, seguindo o seu caminho, são sufocados pelas preocupações, riquezas e prazeres da vida e não produzem fruto maduro.
14Сэмынца каре а кэзут ынтре спинь ый ынкипуе пе ачея каре, дупэ че ау аузит Кувынтул, ышь вэд де друм ши-Л ласэ сэ фие ынэбушит де грижиле, богэцииле ши плэчериле веций ачестея ши н-адук род каре сэ ажунгэ ла коачере.
15Mas a que caiu em boa terra, estes são os que, com um coração honesto e bom, tendo ouvido a palavra, a retêm firmemente, e produzem fruto com perseverança.
15Сэмынца каре а кэзут пе пэмынт бун сунт ачея каре, дупэ че ау аузит Кувынтул, Ыл цин ынтр-о инимэ бунэ ши куратэ ши фак род ын рэбдаре.
16“Ninguém, depois de acender uma candeia, a cobre com um recipiente ou a coloca debaixo de uma cama; mas a coloca num suporte, para que os que entram vejam a luz.
16Нимень, дупэ че а апринс о луминэ, н-о акоперэ ку ун вас, нич н-о пуне суб пат, чи о пуне ынтр-ун сфешник, пентру ка чей че интрэ сэ вадэ лумина.
17Pois não há nada oculto que não venha a ser revelado, nem nada em segredo que não venha a ser conhecido e trazido à luz.
17Фииндкэну есте нимик акоперит каре ну ва фи дескоперит, нимик тэйнуит каре ну ва фи куноскут ши ну ва вени ла луминэ.
18Portanto, prestem atenção em como vocês ouvem. Pois a quem tem, lhe será dado; e a quem não tem, até o que pensa ter lhe será tirado.”
18Луаць сяма дар ла фелул кум аскултаць; кэччелуй че аре, и се ва да, дар челуй че н-аре, и се ва луа ши че и се паре кэ аре.”
19A mãe e os irmãos dele vieram até ele, e não conseguiam se aproximar dele por causa da multidão.
19Мама ши фраций луй Исус ау венит ла Ел, дар ну путяу сэ-Й ворбяскэ дин причина нородулуй.
20Algumas pessoas lhe disseram: “Tua mãe e teus irmãos estão lá fora, desejando te ver.”
20Чинева Й-а спус: „Мама Та ши фраций Тэй стау афарэ ши вор сэ Те вадэ.”
21Mas ele lhes respondeu: “Minha mãe e meus irmãos são estes que ouvem a palavra de Deus e a praticam.”
21Дар Ел, дрепт рэспунс, а зис: „Мама Мя ши фраций Мей сунт чей че аскултэ Кувынтул луй Думнезеу ши-Л ымплинеск.”
22Aconteceu que, num daqueles dias, ele entrou num barco, ele e os seus discípulos, e disse-lhes: “Vamos passar para o outro lado do lago.” Então eles partiram.
22Ынтр-уна дин зиле, Исус С-а суит ынтр-о корабие ымпреунэ ку ученичий Луй. Ел ле-а зис: „Хайдем сэ тречем динколо де лак.” Ши ау плекат.
23Mas, enquanto navegavam, ele adormeceu. Uma tempestade de vento desceu sobre o lago, e o barco estava se enchendo de água, colocando-os em perigo.
23Пе кынд высляу ей, Исус а адормит. Пе лак с-а стырнит ун аша выртеж де вынт, кэ се умпля корабия ку апэ ши ерау ын примеждие.
24Eles se aproximaram dele e o acordaram, dizendo: “Mestre, Mestre, estamos perecendo!” Ele acordou e repreendeu o vento e a fúria da água; então eles cessaram, e houve calmaria.
24Ау венит ла Ел, Л-ау дештептат ши ау зис: „Ынвэцэторуле, Ынвэцэторуле, перим.” Исус С-а скулат, а чертат вынтул ши валуриле ынфурияте, каре с-ау потолит, ши с-а фэкут линиште.
25Ele lhes disse: “Onde está a fé de vocês?” Com medo, eles se admiraram, dizendo uns aos outros: “Quem é este, então, que comanda até os ventos e a água, e eles lhe obedecem?”
25Апой а зис ученичилор Сэй: „Унде вэ есте крединца?” Плинь де спаймэ ши де мираре, ей ау зис уний кэтре алций: „Чине есте Ачеста де порунчеште кяр ши вынтурилор ши апей, ши-Л аскултэ?”
26Então eles chegaram à região dos gadarenos, que fica em frente à Galileia.
26Ау венит ку корабия ын цинутул гергесенилор, каре есте ын дрептул Галилеий.
27Quando Jesus desceu em terra, um certo homem da cidade, que tinha demônios há muito tempo, veio ao seu encontro. Ele não vestia roupas e não morava em uma casa, mas nos sepulcros.
27Кынд а ешит Исус ла цэрм, Л-а ынтымпинат ун ом дин четате, стэпынит де май мулць драчь. Де мултэ време ну се ымбрэка ын хайнэ ши ну-шь авя локуинца ынтр-о касэ, чи ын морминте.
28Quando ele viu Jesus, gritou, prostrou-se diante dele e disse em alta voz: “O que tenho a ver com você, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Eu lhe imploro: não me atormente!”
28Кынд а вэзут пе Исус, а скос ун стригэт аскуцит, а кэзут жос ынаинтя Луй ши а зис ку глас таре: „Че ам еу а фаче ку Тине, Исусе, Фиул Думнезеулуй челуй Пряыналт? Те рог ну мэ кинуи.”
29Pois Jesus estava ordenando que o espírito imundo saísse do homem. Pois o espírito imundo muitas vezes havia se apoderado do homem. Ele era mantido sob guarda e preso com correntes e grilhões. Quebrando as amarras, ele era impelido pelo demônio para o deserto.
29Кэч Исус порунчисе духулуй некурат сэ ясэ дин омул ачела, пе каре пусесе стэпынире де мултэ време; ера пэзит, легат ку кэтуше ла мынь ши ку обезь ла пичоаре, дар рупя легэтуриле ши ера гонит де дракул прин пустий.
30Jesus lhe perguntou: “Qual é o seu nome?” Ele disse: “Legião”, pois muitos demônios haviam entrado nele.
30Исус л-а ынтребат: „Кум ыць есте нумеле?” „Леӂиуне”, а рэспунс ел; пентру кэ интрасерэ мулць драчь ын ел.
31Eles lhe imploravam que não lhes ordenasse ir para o abismo.
31Ши драчий ругау стэруитор пе Исус сэ ну ле порунчяскэ сэ се дукэ ын адынк.
32Ora, havia ali uma manada de muitos porcos pastando no monte, e eles lhe imploraram que lhes permitisse entrar neles. Então ele lhes permitiu.
32Аколо, пе мунте, ера о турмэ маре де порчь, каре пэштяу. Ши драчий ау ругат пе Исус сэ ле дя вое сэ интре ын ей. Ел ле-а дат вое.
33Os demônios saíram do homem e entraram nos porcos, e a manada precipitou-se pelo despenhadeiro para dentro do lago e se afogou.
33Драчий ау ешит дин омул ачела, ау интрат ын порчь, ши турма с-а репезит де пе рыпэ ын лак ши с-а ынекат.
34Quando os que os cuidavam viram o que havia acontecido, fugiram e anunciaram isso na cidade e nos campos.
34Поркарий, кынд ау вэзут че се ынтымпласе, ау фуӂит ши ау дат де весте ын четате ши прин сате.
35As pessoas saíram para ver o que havia acontecido. Elas vieram a Jesus e encontraram o homem de quem os demônios haviam saído, sentado aos pés de Jesus, vestido e em perfeito juízo; e ficaram com medo.
35Оамений ау ешит сэ вадэ челе ынтымплате. Ау венит ла Исус ши ау гэсит пе омул дин каре ешисерэ драчий шезынд ла пичоареле луй Исус, ымбрэкат ши ын тоате минциле; ши й-а апукат фрика.
36Os que viram isso lhes contaram como aquele que havia sido possesso por demônios foi curado.
36Чей че вэзусерэ челе петрекуте ле-ау повестит кум фусесе виндекат чел стэпынит де драчь.
37Todo o povo da região vizinha dos gadarenos pediu-lhe que se retirasse deles, pois estavam com muito medo. Então ele entrou no barco e voltou.
37Тот нородул дин цинутул гергесенилор а ругат пе Исус сэ плече де ла ей, пентру кэ ый апукасе о маре фрикэ. Исус С-а суит ынтр-о корабие ши С-а ынторс.
38Mas o homem de quem os demônios haviam saído implorava que o deixasse ir com ele; porém, Jesus o despediu, dizendo:
38Омул дин каре ешисерэ драчий Ыл руга сэ-й дя вое сэ рэмынэ ку Ел. Дар Исус л-а тримис акасэ ши й-а зис:
39“Volte para a sua casa e anuncie as grandes coisas que Deus fez por você.” Ele seguiu o seu caminho, proclamando por toda a cidade as grandes coisas que Jesus havia feito por ele.
39„Ынтоарче-те акасэ ши повестеште тот че ць-а фэкут Думнезеу.” Ел а плекат ши а вестит прин тоатэ четатя тот че-й фэкусе Исус.
40Quando Jesus voltou, a multidão o recebeu com alegria, pois todos estavam esperando por ele.
40Ла ынтоарчере, Исус а фост примит ку букурие де мулциме, кэч тоць Ыл аштептау.
41Eis que veio um homem chamado Jairo. Ele era um dos líderes da sinagoga. Ele se prostrou aos pés de Jesus e lhe implorou que fosse à sua casa,
41Ши ятэ кэ а венит ун ом, нумит Иаир, каре ера фрунташ ал синагоӂий. Ел с-а арункат ла пичоареле луй Исус ши Л-а ругат сэ винэ пынэ ла ел акасэ;
42pois ele tinha uma filha unigênita, de cerca de doze anos de idade, e ela estava morrendo. Mas, enquanto ele ia, as multidões o apertavam.
42пентру кэ авя о сингурэ копилэ де врео дойспрезече ань, каре трэӂя сэ моарэ. Пе друм, Исус ера ымбулзит де нороаде.
43Uma mulher que tinha um fluxo de sangue havia doze anos, que tinha gasto todo o seu sustento com médicos e não pôde ser curada por nenhum deles,
43Ши ера о фемее каре, де дойспрезече ань, авя о скурӂере де сынӂе; еа ышь келтуисе тоатэ аверя ку докторий, фэрэ с-о фи путут виндека вреунул.
44aproximou-se por trás dele e tocou na orla do seu manto. Imediatamente o seu fluxo de sangue parou.
44Еа с-а апропият пе динапой ши с-а атинс де поала хайней луй Исус. Ындатэ, скурӂеря де сынӂе с-а оприт.
45Jesus disse: “Quem me tocou?” Como todos negassem, Pedro e os que estavam com ele disseram: “Mestre, as multidões te apertam e te empurram, e tu dizes: 'Quem me tocou?' ”
45Ши Исус а зис: „Чине с-а атинс де Мине?” Фииндкэ тоць тэгэдуяу, Петру ши чей че ерау ку Ел ау зис: „Ынвэцэторуле, нороаделе Те ымпресоарэ ши Те ымбулзеск, ши май ынтребь: ‘Чине с-а атинс де Мине?’ ”
46Mas Jesus disse: “Alguém me tocou, pois eu percebi que de mim saiu poder.”
46Дар Исус а рэспунс: „С-а атинс чинева де Мине, кэч ам симцит кэ а ешит дин Мине о путере.”
47Quando a mulher viu que não tinha passado despercebida, ela veio tremendo; e, prostrando-se diante dele, declarou-lhe na presença de todo o povo o motivo pelo qual o havia tocado, e como fora curada imediatamente.
47Фемея, кынд с-а вэзут датэ де гол, а венит тремурынд, с-а арункат жос, ынаинтя Луй, ши а спус ын фаца ынтрегулуй нород дин че причинэ се атинсесе де Ел ши кум фусесе виндекатэ нумайдекыт.
48Ele lhe disse: “Filha, tenha ânimo. A sua fé a curou. Vá em paz.”
48Исус й-а зис: „Ындрэзнеште, фийкэ; крединца та те-а мынтуит. Ду-те ын паче.”
49Enquanto ele ainda falava, chegou alguém da casa do líder da sinagoga, dizendo-lhe: “Sua filha está morta. Não incomode o Mestre.”
49Пе кынд ворбя Ел ынкэ, вине унул дин каса фрунташулуй синагоӂий ши-й спуне: „Фийка та а мурит, ну май супэра пе Ынвэцэторул.”
50Mas Jesus, ouvindo isso, respondeu-lhe: “Não tenha medo. Apenas creia, e ela será curada.”
50Дар Исус, кынд а аузит лукрул ачеста, а зис фрунташулуй синагоӂий: „Ну те теме; креде нумай ши ва фи тэмэдуитэ.”
51Quando ele chegou à casa, não permitiu que ninguém entrasse, exceto Pedro, João, Tiago, o pai da criança e a mãe dela.
51Кынд а ажунс ла каса фрунташулуй, н-а лэсат пе ничунул сэ интре ымпреунэ ку Ел, декыт пе Петру, пе Иаков, пе Иоан, пе татэл ши пе мама фетей.
52Todos estavam chorando e lamentando por ela, mas ele disse: “Não chorem. Ela não está morta, mas dormindo.”
52Тоць плынӂяу ши о бочяу. Атунч, Исус а зис: „Ну плынӂець; фетица н-а мурит, чидоарме.”
53Eles zombavam dele, sabendo que ela estava morta.
53Ей ышь бэтяу жок де Ел, кэч штияу кэ мурисе.
54Mas ele os colocou todos para fora, e tomando-a pela mão, chamou-a, dizendo: “Menina, levante-se!”
54Дар Ел, дупэ че й-а скос пе тоць афарэ, а апукат-о де мынэ ши а стригат ку глас таре: „Фетицо, скоалэ-те!”
55O espírito dela retornou, e ela se levantou imediatamente. Ele ordenou que lhe dessem algo para comer.
55Ши духул ей с-а ынторс ын еа, яр фата с-а скулат нумайдекыт. Исус а порунчит сэ-й дя сэ мэнынче.
56Os pais dela ficaram maravilhados, mas ele lhes ordenou que não contassem a ninguém o que havia acontecido.
56Пэринций ей ау рэмас уймиць. Исус ле-а порунчит сэ ну спунэ нимэнуй челе ынтымплате.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.