Lucas 15
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1Ora, todos os cobradores de impostos e pecadores se aproximavam dele para ouvi-lo.
1И приближаваху се к Њему сви цариници и грешници да Га чују.
2Os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: “Este homem recebe pecadores e come com eles.”
2И викаху на Њега фарисеји и књижевници говорећи: Овај прима грешнике и једе с њима.
3Então ele lhes contou esta parábola:
3А Он им каза причу ову говорећи:
4“Qual de vocês, se tivesse cem ovelhas e perdesse uma delas, não deixaria as noventa e nove no deserto e iria atrás daquela que se perdeu, até encontrá-la?
4Који човек од вас имајући сто оваца и изгубивши једну од њих не остави деведесет и девет у пустињи и не иде за изгубљеном док је не нађе?
5Quando a encontra, ele a coloca sobre os ombros, alegrando-se.
5И нашавши дигне је на раме своје радујући се,
6Ao chegar em casa, reúne seus amigos e vizinhos, dizendo-lhes: ‘Alegrem-se comigo, pois encontrei a minha ovelha que estava perdida!’
6и дошавши кући сазове пријатеље и суседе говорећи им: Радујте се са мном: ја нађох своју овцу изгубљену.
7Eu lhes digo que, da mesma forma, haverá mais alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove justos que não precisam de arrependimento.
7Кажем вам да ће тако бити већа радост на небу за једног грешника који се каје, неголи за деведесет и девет праведника којима не треба покајање.
8“Ou qual mulher, se tivesse dez moedas de dracma e perdesse uma delas, não acenderia uma candeia, varreria a casa e procuraria diligentemente até encontrá-la?
8Или која жена имајући десет динара, ако изгуби један динар, не запали свеће, и не помете куће, и не тражи добро док не нађе?
9Quando a encontra, ela reúne suas amigas e vizinhas, dizendo: ‘Alegrem-se comigo, pois encontrei a dracma que eu havia perdido!’
9И нашавши сазове другарице и суседе говорећи: Радујте се са мном: ја нађох динар изгубљени.
10Da mesma forma, eu lhes digo, há alegria na presença dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.”
10Тако, кажем вам, бива радост пред анђелима Божијима за једног грешника који се каје.
11Ele disse: “Certo homem tinha dois filhos.
11И рече: Један човек имаше два сина,
12O mais jovem deles disse ao pai: ‘Pai, dá-me a parte dos bens que me cabe.’ Então ele dividiu os seus bens entre eles.
12и рече млађи од њих оцу: Оче! Дај ми део имања што припада мени. И отац им подели имање.
13Poucos dias depois, o filho mais jovem juntou tudo o que era seu e viajou para um país distante. Lá ele desperdiçou os seus bens vivendo de forma desregrada.
13И потом до неколико дана покупи млађи син све своје, и отиде у далеку земљу; и онамо просу имање своје живећи беспутно.
14Depois de ter gasto tudo, houve uma grande fome naquele país, e ele começou a passar necessidade.
14А кад потроши све, постаде велика глад у оној земљи, и он се нађе у невољи.
15Então ele se pôs a serviço de um dos cidadãos daquele país, que o mandou para os seus campos para apascentar porcos.
15И отишавши приби се код једног човека у оној земљи; и он га посла у поље своје да чува свиње.
16Ele desejava encher o estômago com as vagens que os porcos comiam, mas ninguém lhe dava nada.
16И жељаше напунити трбух свој рошчићима које свиње јеђаху, и нико му их не даваше.
17Mas, quando caiu em si, disse: ‘Quantos empregados de meu pai têm pão com fartura, e eu aqui morrendo de fome!
17А кад дође к себи, рече: Колико најамника у оца мог имају хлеба и сувише, а ја умирем од глади!
18Eu me levantarei, irei para meu pai e lhe direi: “Pai, pequei contra o céu e diante de ti.
18Устаћу и идем оцу свом, па ћу му рећи: Оче! Сагреших Небу и теби,
19Já não sou digno de ser chamado teu filho. Trata-me como um dos teus empregados.”’
19и већ нисам достојан назвати се син твој: прими ме као једног од својих најамника.
20“Ele se levantou e foi para seu pai. Mas, estando ele ainda longe, seu pai o viu e, movido de compaixão, correu, lançou-se ao seu pescoço e o beijou.
20И уставши отиде оцу свом. А кад је још подалеко био, угледа га отац његов, и сажали му се, и потрчавши загрли га и целива га.
21O filho lhe disse: ‘Pai, pequei contra o céu e diante de ti. Já não sou digno de ser chamado teu filho.’
21А син му рече: Оче, сагреших Небу и теби, и већ нисам достојан назвати се син твој.
22“Mas o pai disse aos seus servos: ‘Tragam a melhor veste e vistam-no com ela. Coloquem um anel em sua mão e sandálias em seus pés.
22А отац рече слугама својим: Изнесите најлепшу хаљину и обуците га, и подајте му прстен на руку и обућу на ноге.
23Tragam o bezerro gordo, matem-no, e vamos comer e celebrar;
23И доведите теле угојено те закољите, да једемо и да се веселимо.
24pois este meu filho estava morto e voltou à vida. Ele estava perdido e foi achado.’ Então começaram a celebrar.
24Јер овај мој син беше мртав, и оживе; и изгубљен беше, и нађе се. И стадоше се веселити.
25“Ora, o seu filho mais velho estava no campo. Quando se aproximou da casa, ouviu música e dança.
25А син његов старији беше у пољу, и долазећи кад се приближи кући чу певање и подвикивање.
26Ele chamou um dos servos e perguntou o que estava acontecendo.
26И дозвавши једног од слугу запита: Шта је то?
27Ele lhe disse: ‘Seu irmão chegou, e seu pai matou o bezerro gordo, porque o recebeu de volta são e salvo.’
27А он му рече: Брат твој дође; и отац твој закла теле угојено, што га је здравог видео.
28Mas ele ficou irado e não queria entrar. Então seu pai saiu e implorou que entrasse.
28А он се расрди и не хтеде да уђе. Тада изиђе отац његов и мољаше га.
29Mas ele respondeu ao seu pai: ‘Há tantos anos eu sirvo você e nunca desobedeci a uma ordem sua, mas você nunca me deu um cabrito para que eu pudesse celebrar com os meus amigos.
29А он одговарајући рече оцу: Ето те служим толико година, и никад не преступих твоје заповести, па мени никад ниси дао јаре да бих се провеселио са својим друштвом;
30Mas, quando veio este seu filho, que devorou os seus bens com prostitutas, você matou o bezerro gordo para ele.’
30а кад дође тај твој син који ти је имање просуо с курвама, заклао си му теле угојено.
31“Ele lhe disse: ‘Filho, você está sempre comigo, e tudo o que é meu é seu.
31А он му рече: Сине! Ти си свагда са мном, и све је моје твоје.
32Mas era apropriado celebrar e alegrar-se, pois este seu irmão estava morto, e voltou à vida. Ele estava perdido, e foi achado.’”
32Требало се развеселити и обрадовати, јер овај брат твој мртав беше, и оживе; и изгубљен беше, и нађе се.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.