Lucas 15
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Baibal Olcim (Matupi Chin)
1Ora, todos os cobradores de impostos e pecadores se aproximavam dele para ouvi-lo.
1A om uh vaengah mangmucoi rhoek neh hlangtholh rhoek loh anih taengah hnatun ham boeih a paan uh.
2Os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: “Este homem recebe pecadores e come com eles.”
2Te vaengah Pharisee rhoek neh cadaek rhoek te cai uh tih, “Anih loh hlangtholh rhoek a doe tih amih taengah a caak,” a ti uh.
3Então ele lhes contou esta parábola:
3Te dongah hekah nuettahnah he amih ham a thui pa tih,
4“Qual de vocês, se tivesse cem ovelhas e perdesse uma delas, não deixaria as noventa e nove no deserto e iria atrás daquela que se perdeu, até encontrá-la?
4“ Nangmih khuikah mebang hlang khaw tu yakhat a khueh vetih te khui lamkah loh pakhat te poci koinih, sawmko pako te khosoek ah a hnoo tih a hmuh duela aka poci te a hnuk ah a hlak moenih a?
5Quando a encontra, ele a coloca sobre os ombros, alegrando-se.
5A hmuh vaengah khaw a laengpang dongah a tloeng tih omngaih ta .
6Ao chegar em casa, reúne seus amigos e vizinhos, dizendo-lhes: ‘Alegrem-se comigo, pois encontrei a minha ovelha que estava perdida!’
6Im la a pawk vaengah khaw a paya rhoek neh imben rhoek te a hueh tih , Kamah taengah omngaih uh, ka tu aka poci te ka hmuh coeng,’ a tii .
7Eu lhes digo que, da mesma forma, haverá mais alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove justos que não precisam de arrependimento.
7Te vanbangla nangmih taengah ka thui ' yutnah aka ngoe pawh hlang dueng sawmko pako so lakah aka yut hlangtholh pakhat soah ni vaan ah omngaihnah a om eh .
8“Ou qual mulher, se tivesse dez moedas de dracma e perdesse uma delas, não acenderia uma candeia, varreria a casa e procuraria diligentemente até encontrá-la?
8“ Huta loh tangkanuei lung rha te a khueh. Tangkanuei pakhat te a hlong atah, hmaiim te a tok phoeiah im te a nawt, a hmuh pawt atah khaelh khaelh a tlap .
9Quando a encontra, ela reúne suas amigas e vizinhas, dizendo: ‘Alegrem-se comigo, pois encontrei a dracma que eu havia perdido!’
9A hmuh daengah, a paya rhoek neh imben rhoek te a hueh tih , “ Tangkanuei ka poci sak te ka hmuh dongah kamah taengah omngaih uh ,’ a ti pueng .
10Da mesma forma, eu lhes digo, há alegria na presença dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.”
10Te vanbangla nangmih taengah kan thui , “ hlangtholh pakhat a yut soah ni Pathen kah puencawn rhoek hmaiah omngaihnah a om,” a ti nah.
11Ele disse: “Certo homem tinha dois filhos.
11Te phoeiah, “ Hlang pakhat loh capa panit a khueh .
12O mais jovem deles disse ao pai: ‘Pai, dá-me a parte dos bens que me cabe.’ Então ele dividiu os seus bens entre eles.
12Amih rhoi khuiah a noe loh a napa te , ' A pa, koe a kaekvang na hmoel te kamah m'pae laeh ,’ a ti nah. Te dongah a napa loh amih rhoi ham khosaknah te a tael pah .
13Poucos dias depois, o filho mais jovem juntou tudo o que era seu e viajou para um país distante. Lá ele desperdiçou os seus bens vivendo de forma desregrada.
13Tedae khohnin muep a koe kolla boeih aka kool a capa a noe tah kho hla la yiin. Te phoeiah a koe te pahoi a poek tih cungpoeh cungdam la hing .
14Depois de ter gasto tudo, houve uma grande fome naquele país, e ele começou a passar necessidade.
14Boeih a hnonah phoeiah tah te rhoek pingpang ah khokha loh muep a pai thil tih, anih khaw vawt tangkhuet .
15Então ele se pôs a serviço de um dos cidadãos daquele país, que o mandou para os seus campos para apascentar porcos.
15Te dongah te pingpang kah pilnam pakhat taengah cet tih kap. Te vaengah anih te ok vuelh ham lohma la a tueih .
16Ele desejava encher o estômago com as vagens que os porcos comiam, mas ninguém lhe dava nada.
16Te vaengah ok loh a caak canghlam koi te caak ham a hue dae anih te pae uh pawh .
17Mas, quando caiu em si, disse: ‘Quantos empregados de meu pai têm pão com fartura, e eu aqui morrendo de fome!
17Te daengah amah te a cueih koep om tih , ' A pa kah kutcoep rhoek te yet pataeng buh a coih sak uh dae kai tah khokha neh ka poci pahoi coeng .
18Eu me levantarei, irei para meu pai e lhe direi: “Pai, pequei contra o céu e diante de ti.
18Ka thoo vetih a pa taengla ka cet pawn ni. Amah taengah , ' A pa, vaan neh nang hmaiah ka tholh coeng .
19Já não sou digno de ser chamado teu filho. Trata-me como um dos teus empregados.”’
19Na ca la khue ham khaw a koihvaih la ka om moenih, kai he na kutcoep pakhat la ng'khueh , ' ka ti nah ni ,’ a ti .
20“Ele se levantou e foi para seu pai. Mas, estando ele ainda longe, seu pai o viu e, movido de compaixão, correu, lançou-se ao seu pescoço e o beijou.
20Te dongah thoo tih a napa te a paan. Tedae a hla la a om vaengah a napa loh a hmuh tih a thinphat. Te dongah yong tih a rhawn ah a kop tih a mok .
21O filho lhe disse: ‘Pai, pequei contra o céu e diante de ti. Já não sou digno de ser chamado teu filho.’
21Te vaengah a capa loh , ' A pa, vaan neh namah hmaiah ka tholh coeng, na ca la khue ham khaw a koihvaih la ka om moenih ,’ a ti nah .
22“Mas o pai disse aos seus servos: ‘Tragam a melhor veste e vistam-no com ela. Coloquem um anel em sua mão e sandálias em seus pés.
22Tedae a napa loh a sal rhoek te , ' Hnikul tanglue te a loe ham khaw a khuen uh lamtah anih he bai sak uh. A kut dongah kutbuen, a kho dongah khokhom buen sak uh .
23Tragam o bezerro gordo, matem-no, e vamos comer e celebrar;
23Vaito puetsuet te han khuen uh, te te ngawn uh. Te phoeiah uum uh sih lamtah ca uh sih .
24pois este meu filho estava morto e voltou à vida. Ele estava perdido e foi achado.’ Então começaram a celebrar.
24Ka ca a duek la aka om he koep hing, aka poci la om dae koep a phoe coeng dongah pahoi uum sih,” a ti nah .
25“Ora, o seu filho mais velho estava no campo. Quando se aproximou da casa, ouviu música e dança.
25Te vaengah lohma ah aka om a capa a ham te, im vat ham pha tih toembael neh a laam uh te a yaak .
26Ele chamou um dos servos e perguntou o que estava acontecendo.
26Te dongah camoe pakhat a khue tih tekah hno akam om te a dawt .
27Ele lhe disse: ‘Seu irmão chegou, e seu pai matou o bezerro gordo, porque o recebeu de volta são e salvo.’
27Te long te anih taengah , ' Na mana te ha pawk coeng. Te dongah na pa loh vaito puetsuet te a ngawn tih anih te sading la a doe ,’ a ti nah .
28Mas ele ficou irado e não queria entrar. Então seu pai saiu e implorou que entrasse.
28Te dongah kosi a hong tih kun ham ngaih pawh. Tedae a napa tah cet tih anih te a hloep .
29Mas ele respondeu ao seu pai: ‘Há tantos anos eu sirvo você e nunca desobedeci a uma ordem sua, mas você nunca me deu um cabrito para que eu pudesse celebrar com os meus amigos.
29Tedae a napa te a doo tih , ' Kum, heyet na taengah sal ka bi tih na olpaek ka poe moenih he. Tedae kai ham tah ka paya neh uum hamla maae pataeng nan paek moenih .
30Mas, quando veio este seu filho, que devorou os seus bens com prostitutas, você matou o bezerro gordo para ele.’
30Tedae hlanghalh rhoek neh na khosaknah aka yoop na capa tah ha pawk vaengah, vaito puetsuet te anih ham na ngawn pah ,’ a ti nah .
31“Ele lhe disse: ‘Filho, você está sempre comigo, e tudo o que é meu é seu.
31Tedae a napa loh amah te , “ Camoe aw, nang tah kai taengah rhawp na om tih, kai koe boeih he nang hut coeng ni .
32Mas era apropriado celebrar e alegrar-se, pois este seu irmão estava morto, e voltou à vida. Ele estava perdido, e foi achado.’”
32Tedae uum vaengah khaw omngaih ham a kuek ta. Na mana tah aka duek la om coeng dae ha hing koep, poci coeng dae koep ha phoe ,’ a ti,” a ti nah.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.