Lucas 20
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1Num daqueles dias, enquanto ele ensinava o povo no templo e anunciava o evangelho, os sacerdotes e os escribas chegaram a ele com os anciãos.
1И кад Он у један од оних дана учаше народ у цркви и проповедаше јеванђеље, дођоше главари свештенички и књижевници са старешинама,
2Eles lhe perguntaram: “Dize-nos: com que autoridade fazes estas coisas? Ou quem é que te deu esta autoridade?”
2и рекоше Му говорећи: Кажи нам каквом власти то чиниш? Или ко ти је дао власт ту?
3Ele lhes respondeu: “Eu também lhes farei uma pergunta. Digam-me:
3А Он одговарајући рече им: И ја ћу вас упитати једну реч, и кажите ми:
4o batismo de João era do céu ou dos homens?”
4Крштење Јованово или би с неба или од људи?
5Eles ponderaram entre si, dizendo: “Se dissermos: 'Do céu', ele dirá: 'Por que não creram nele?'
5А они помишљаху у себи говорећи: Ако кажемо с неба, рећи ће: Зашто му дакле не веровасте?
6Mas, se dissermos: 'Dos homens', todo o povo nos apedrejará, pois estão persuadidos de que João era um profeta.”
6Ако ли кажемо од људи, сав ће нас народ побити камењем; јер сви вероваху да Јован беше пророк.
7Então responderam que não sabiam de onde era.
7И одговорише: Не знамо откуда.
8Jesus lhes disse: “Tampouco eu lhes digo com que autoridade faço estas coisas.”
8А Исус им рече: Ни ја вама нећу казати каквом власти ово чиним.
9Ele começou a contar ao povo esta parábola: “Um homem plantou uma vinha, arrendou-a a alguns lavradores, e foi para outro país por muito tempo.
9А народу поче казивати причу ову: Један човек посади виноград, и даде га виноградарима па отиде на подуго времена.
10No tempo certo, ele enviou um servo aos lavradores para receber a sua parte do fruto da vinha. Mas os lavradores o espancaram e o mandaram embora de mãos vazias.
10И у време посла к виноградарима слугу да му даду од рода виноградског; али виноградари избише га, и послаше празног.
11Ele enviou ainda outro servo, e eles também o espancaram, o trataram vergonhosamente, e o mandaram embora de mãos vazias.
11И посла опет другог слугу; а они и оног избише и осрамотивши послаше празног.
12Ele enviou ainda um terceiro, e eles também o feriram e o expulsaram.
12И посла опет трећег; а они и оног ранише, и истераше.
13O senhor da vinha disse: 'O que farei? Enviarei meu filho amado. Pode ser que, ao vê-lo, eles o respeitem.'
13Онда рече господар од винограда: Шта ћу чинити? Да пошаљем сина свог љубазног: еда се како застиде кад виде њега.
14“Mas, quando os lavradores o viram, ponderaram entre si, dizendo: 'Este é o herdeiro. Venham, vamos matá-lo, para que a herança seja nossa.'
14А виноградари видевши њега мишљаху у себи говорећи: Ово је наследник; ходите да га убијемо да наше буде достојање.
15Então o lançaram fora da vinha e o mataram. O que, portanto, o senhor da vinha fará a eles?
15И изведоше га напоље из винограда и убише. Шта ће дакле учинити њима господар од винограда?
16Ele virá e destruirá esses lavradores, e dará a vinha a outros.” Quando ouviram isso, disseram: “Que isso nunca aconteça!”
16Доћи ће и погубиће ове виноградаре, и даће виноград другима. А они што слушаху рекоше: Не дао Бог!
17Mas ele olhou para eles e disse: “Então, o que é isto que está escrito: 'A pedra que os construtores rejeitaram tornou-se a pedra angular'?
17А Он погледавши на њих рече: Шта значи дакле оно у писму: Камен који одбацише зидари онај поста глава од угла?
18Todo aquele que cair sobre essa pedra será despedaçado, mas ela reduzirá a pó aquele sobre quem cair.”
18Сваки који падне на тај камен разбиће се; а на кога он падне сатрће га.
19Os principais sacerdotes e os escribas procuraram deitar as mãos nele naquela mesma hora, mas temeram o povo — pois sabiam que ele havia contado esta parábola contra eles.
19И гледаху главари свештенички и књижевници у онај час да дигну руке на Њ; али се побојаше народа, јер разумеше да њима ову причу каза.
20Eles o observavam e enviaram espiões, que fingiam ser justos, para tentar apanhá-lo em algo que dissesse, a fim de entregá-lo ao poder e à autoridade do governador.
20И пажаху на Њега, и послаше вребаче, који се грађаху као да су побожни: не би ли Га ухватили у речи да Га предаду поглаварима и власти судијиној.
21Eles lhe perguntaram: “Mestre, sabemos que falas e ensinas o que é certo, e não mostras parcialidade para com ninguém, mas ensinas verdadeiramente o caminho de Deus.
21И упиташе Га говорећи: Учитељу! Знамо да право говориш и учиш, и не гледаш ко је ко, него заиста учиш путу Божијем:
22É lícito para nós pagarmos impostos a César, ou não?”
22Треба ли нам ћесару давати харач, или не?
23Mas ele, percebendo a astúcia deles, disse-lhes: “Por que me põem à prova?
23А Он разумевши њихово лукавство рече им: Шта ме кушате?
24Mostrem-me um denário. De quem é a imagem e a inscrição que estão nele?” Eles responderam: “De César.”
24Покажите ми динар; чији је на њему образ и натпис? А они одговарајући рекоше: Ћесарев.
25Ele lhes disse: “Então deem a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus.”
25А Он им рече: Подајте дакле шта је ћесарево ћесару, а шта је Божије Богу.
26Eles não conseguiram apanhá-lo em suas palavras diante do povo. Maravilhados com a sua resposta, ficaram em silêncio.
26И не могоше речи Његове покудити пред народом; и дивише се одговору Његовом, и умукоше.
27Alguns dos saduceus, aqueles que negam que haja ressurreição, aproximaram-se dele.
27А приступише неки од садукеја који кажу да нема васкрсења, и питаху Га
28Eles lhe perguntaram: “Mestre, Moisés nos escreveu que, se o irmão de um homem morrer tendo esposa, e não tiver filhos, seu irmão deve casar-se com a esposa e suscitar descendência para seu irmão.
28говорећи: Учитељу! Мојсије нам написа: Ако коме умре брат који има жену, и умре без деце, да брат његов узме жену, и да подигне семе брату свом.
29Havia, portanto, sete irmãos. O primeiro casou-se e morreu sem filhos.
29Беше седам браће, и први узе жену, и умре без деце;
30O segundo casou-se com ela, e morreu sem filhos.
30и узе други жену, и он умре без деце;
31O terceiro casou-se com ela, e da mesma forma todos os sete não deixaram filhos, e morreram.
31и трећи је узе; а тако и сви седам; и не оставише деце, и помреше;
32Depois, a mulher também morreu.
32а после свих умре и жена.
33Portanto, na ressurreição, de qual deles ela será esposa? Pois os sete a tiveram como esposa.”
33О васкрсењу дакле кога ће од њих бити жена? Јер је она седморици била жена.
34Jesus lhes disse: “Os filhos desta era casam-se e são dados em casamento.
34И одговарајући Исус рече им: Деца овог света жене се и удају;
35Mas aqueles que são considerados dignos de alcançar aquela era e a ressurreição dentre os mortos não se casam nem são dados em casamento.
35а који се удостоје добити онај свет и васкрсење из мртвих нити ће се женити ни удавати;
36Pois eles não podem mais morrer, porque são como os anjos e são filhos de Deus, sendo filhos da ressurreição.
36јер више не могу умрети; јер су као анђели; и синови су Божији кад су синови васкрсења.
37Mas que os mortos ressuscitam, até Moisés mostrou no episódio da sarça, quando chamou ao Senhor 'O Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó.'
37А да мртви устају, и Мојсије показа код купине где назива Господа Бога Авраамовог и Бога Исаковог и Бога Јаковљевог.
38Ora, ele não é Deus de mortos, mas de vivos, pois para ele todos vivem.”
38А Бог није Бог мртвих него живих; јер су Њему сви живи.
39Alguns dos escribas responderam: “Mestre, o senhor falou bem.”
39А неки од књижевника одговарајући рекоше: Учитељу! Добро си казао.
40Eles não ousaram fazer-lhe mais nenhuma pergunta.
40И већ не смеху ништа да Га запитају. А Он им рече:
41Ele lhes disse: “Por que dizem que o Cristo é filho de Davi?
41Како говоре да је Христос син Давидов?
42O próprio Davi diz no livro de Salmos: 'O Senhor disse ao meu Senhor: “Assenta-te à minha direita,
42Кад сам Давид говори у псалтиру: Рече Господ Господу мом: седи мени с десне стране,
43até que eu ponha os teus inimigos por estrado dos teus pés.”'
43Док положим непријатеље твоје подножје ногама твојим.
44“Portanto, Davi o chama de Senhor; então, como ele é seu filho?”
44Давид дакле Њега назива Господом; па како му је син?
45Ouvindo-o todo o povo, ele disse aos seus discípulos:
45А кад сав народ слушаше, рече ученицима својим:
46“Cuidado com os escribas, que gostam de andar com vestes longas, e amam as saudações nas praças, os melhores assentos nas sinagogas e os lugares de honra nos banquetes;
46Чувајте се од књижевника, који хоће да иду у дугачким хаљинама, и траже да им се клања по улицама, и првих места по зборницама, и зачеља на гозбама;
47que devoram as casas das viúvas e fazem longas orações só por aparência. Estes receberão maior condenação.”
47који једу куће удовичке, и лажно се моле Богу дуго. Они ће још већма бити осуђени.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.