لوقا 20
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1روزی از آن روزها واقع شد هنگامی که او قوم را در هیکل تعلیم و بشارت می‌داد که روسا کهنه و کاتبان با مشایخ آمده،
1И кад Он у један од оних дана учаше народ у цркви и проповедаше јеванђеље, дођоше главари свештенички и књижевници са старешинама,
2به وی گفتند: «به ما بگو که به چه قدرت این کارها رامی کنی و کیست که این قدرت را به تو داده است؟»
2и рекоше Му говорећи: Кажи нам каквом власти то чиниш? Или ко ти је дао власт ту?
3در جواب ایشان گفت: «من نیز از شماچیزی می‌پرسم. به من بگویید.
3А Он одговарајући рече им: И ја ћу вас упитати једну реч, и кажите ми:
4تعمید یحیی ازآسمان بود یا از مردم؟»
4Крштење Јованово или би с неба или од људи?
5ایشان با خود اندیشیده، گفتند که اگر گوییم از آسمان، هرآینه گوید چرا به او ایمان نیاوردید؟
5А они помишљаху у себи говорећи: Ако кажемо с неба, рећи ће: Зашто му дакле не веровасте?
6و اگر گوییم از انسان، تمامی قوم ما را سنگسار کنند زیرا یقین می‌دارند که یحیی نبی است.»
6Ако ли кажемо од људи, сав ће нас народ побити камењем; јер сви вероваху да Јован беше пророк.
7پس جواب دادند که «نمی دانیم از کجا بود.»
7И одговорише: Не знамо откуда.
8عیسی به ایشان گفت: «من نیز شما را نمی گویم که این کارها را به چه قدرت به‌جا می‌آورم.»
8А Исус им рече: Ни ја вама нећу казати каквом власти ово чиним.
9و این مثل را به مردم گفتن گرفت که «شخصی تاکستانی غرس کرد و به باغبانش سپرده مدت مدیدی سفر کرد.
9А народу поче казивати причу ову: Један човек посади виноград, и даде га виноградарима па отиде на подуго времена.
10و در موسم غلامی نزدباغبانان فرستاد تا از میوه باغ بدو سپارند. اماباغبانان او را زده، تهی‌دست بازگردانیدند.
10И у време посла к виноградарима слугу да му даду од рода виноградског; али виноградари избише га, и послаше празног.
11پس غلامی دیگر روانه نمود. او را نیز تازیانه زده بی‌حرمت کرده، تهی‌دست بازگردانیدند.
11И посла опет другог слугу; а они и оног избише и осрамотивши послаше празног.
12و بازسومی فرستاد. او را نیز مجروح ساخته بیرون افکندند.
12И посла опет трећег; а они и оног ранише, и истераше.
13آنگاه صاحب باغ گفت چه کنم؟ پسرحبیب خود را می‌فرستم شاید چون او را بینند احترام خواهند نمود.
13Онда рече господар од винограда: Шта ћу чинити? Да пошаљем сина свог љубазног: еда се како застиде кад виде њега.
14اما چون باغبانان او رادیدند، با خود تفکرکنان گفتند، این وارث می‌باشد، بیایید او را بکشیم تا میراث از آن ماگردد.
14А виноградари видевши њега мишљаху у себи говорећи: Ово је наследник; ходите да га убијемо да наше буде достојање.
15در حال او را از باغ بیرون افکنده کشتند. پس صاحب باغ بدیشان چه خواهد کرد؟
15И изведоше га напоље из винограда и убише. Шта ће дакле учинити њима господар од винограда?
16اوخواهد آمد و باغبانان را هلاک کرده باغ را به دیگران خواهد سپرد.» پس چون شنیدند گفتندحاشا.
16Доћи ће и погубиће ове виноградаре, и даће виноград другима. А они што слушаху рекоше: Не дао Бог!
17به ایشان نظر افکنده گفت: «پس معنی‌این نوشته چیست، سنگی را که معماران ردکردند، همان سر زاویه شده است.
17А Он погледавши на њих рече: Шта значи дакле оно у писму: Камен који одбацише зидари онај поста глава од угла?
18و هر‌که برآن سنگ افتد خرد شود، اما اگر آن بر کسی بیفتداو را نرم خواهد ساخت؟»
18Сваки који падне на тај камен разбиће се; а на кога он падне сатрће га.
19آنگاه روسای کهنه و کاتبان خواستند که در همان ساعت او را گرفتارکنند. لیکن از قوم ترسیدند زیرا که دانستند که این مثل را درباره ایشان زده بود.
19И гледаху главари свештенички и књижевници у онај час да дигну руке на Њ; али се побојаше народа, јер разумеше да њима ову причу каза.
20و مراقب او بوده جاسوسان فرستادند که خود را صالح می‌نمودند تا سخنی از او گرفته، اورا به حکم و قدرت والی بسپارند.
20И пажаху на Њега, и послаше вребаче, који се грађаху као да су побожни: не би ли Га ухватили у речи да Га предаду поглаварима и власти судијиној.
21پس از اوسوال نموده گفتند: «ای استاد می‌دانیم که تو به راستی سخن می‌رانی و تعلیم می‌دهی و از کسی روداری نمی کنی، بلکه طریق خدا را به صدق می‌آموزی،
21И упиташе Га говорећи: Учитељу! Знамо да право говориш и учиш, и не гледаш ко је ко, него заиста учиш путу Божијем:
22آیا بر ما جایز هست که جزیه به قیصر بدهیم یا نه؟»
22Треба ли нам ћесару давати харач, или не?
23او چون مکر ایشان را درک کرد، بدیشان گفت: «مرا برای چه امتحان می‌کنید؟
23А Он разумевши њихово лукавство рече им: Шта ме кушате?
24دیناری به من نشان دهید. صورت ورقمش از کیست؟ «ایشان در جواب گفتند: «از قیصر است.»
24Покажите ми динар; чији је на њему образ и натпис? А они одговарајући рекоше: Ћесарев.
25او به ایشان گفت: «پس مال قیصررا به قیصر رد کنید و مال خدا را به خدا.»
25А Он им рече: Подајте дакле шта је ћесарево ћесару, а шта је Божије Богу.
26پس چون نتوانستند او را به سخنی در نظر مردم ملزم سازند، از جواب او در عجب شده ساکت ماندند.
26И не могоше речи Његове покудити пред народом; и дивише се одговору Његовом, и умукоше.
27و بعضی از صدوقیان که منکر قیامت هستند، پیش آمده از وی سوال کرده،
27А приступише неки од садукеја који кажу да нема васкрсења, и питаху Га
28گفتند: «ای استاد، موسی برای ما نوشته است که اگرکسی را برادری که زن داشته باشد بمیرد وبی اولاد فوت شود، باید برادرش آن زن را بگیردتا برای برادر خود نسلی آورد.
28говорећи: Учитељу! Мојсије нам написа: Ако коме умре брат који има жену, и умре без деце, да брат његов узме жену, и да подигне семе брату свом.
29پس هفت برادربودند که اولی زن گرفته اولاد ناآورده، فوت شد.
29Беше седам браће, и први узе жену, и умре без деце;
30بعد دومین آن زن را گرفته، او نیز بی‌اولاد بمرد.
30и узе други жену, и он умре без деце;
31پس سومین او را گرفت و همچنین تا هفتمین وهمه فرزند ناآورده، مردند.
31и трећи је узе; а тако и сви седам; и не оставише деце, и помреше;
32و بعد از همه، آن زن نیز وفات یافت.
32а после свих умре и жена.
33پس در قیامت، زن کدام‌یک از ایشان خواهد بود، زیرا که هر هفت او راداشتند؟»
33О васкрсењу дакле кога ће од њих бити жена? Јер је она седморици била жена.
34عیسی در جواب ایشان گفت: «ابنای این عالم نکاح می‌کنند و نکاح کرده می‌شوند.
34И одговарајући Исус рече им: Деца овог света жене се и удају;
35لیکن آنانی که مستحق رسیدن به آن عالم و به قیامت از مردگان شوند، نه نکاح می‌کنند و نه نکاح کرده می‌شوند.
35а који се удостоје добити онај свет и васкрсење из мртвих нити ће се женити ни удавати;
36زیرا ممکن نیست که دیگربمیرند از آن جهت که مثل فرشتگان و پسران خدامی باشند، چونکه پسران قیامت هستند.
36јер више не могу умрети; јер су као анђели; и синови су Божији кад су синови васкрсења.
37و امااینکه مردگان برمی خیزند، موسی نیز در ذکر بوته نشان داد، چنانکه خداوند را خدای ابراهیم وخدای اسحاق و خدای یعقوب خواند.
37А да мртви устају, и Мојсије показа код купине где назива Господа Бога Авраамовог и Бога Исаковог и Бога Јаковљевог.
38و حال آنکه خدای مردگان نیست بلکه خدای زندگان است. زیرا همه نزد او زنده هستند.»
38А Бог није Бог мртвих него живих; јер су Њему сви живи.
39پس بعضی از کاتبان در جواب گفتند: «ای استاد. نیکوگفتی.»
39А неки од књижевника одговарајући рекоше: Учитељу! Добро си казао.
40و بعد از آن هیچ‌کس جرات آن نداشت که از وی سوالی کند.
40И већ не смеху ништа да Га запитају. А Он им рече:
41پس به ایشان گفت: «چگونه می‌گویند که مسیح پسر داود است
41Како говоре да је Христос син Давидов?
42و خود داود در کتاب زبور می‌گوید، خداوند به خداوند من گفت به‌دست راست من بنشین
42Кад сам Давид говори у псалтиру: Рече Господ Господу мом: седи мени с десне стране,
43تا دشمنان تو راپای انداز تو سازم؟
43Док положим непријатеље твоје подножје ногама твојим.
44پس چون داود او راخداوند می‌خواند چگونه پسر او می‌باشد؟»
44Давид дакле Њега назива Господом; па како му је син?
45و چون تمامی قوم می‌شنیدند، به شاگردان خود گفت:
45А кад сав народ слушаше, рече ученицима својим:
46«بپرهیزید از کاتبانی که خرامیدن در لباس دراز را می‌پسندند و سلام در بازارها وصدر کنایس و بالا نشستن در ضیافتها را دوست می‌دارند.
46Чувајте се од књижевника, који хоће да иду у дугачким хаљинама, и траже да им се клања по улицама, и првих места по зборницама, и зачеља на гозбама;
47و خانه های بیوه‌زنان را می‌بلعند ونماز را به ریاکاری طول می‌دهند. اینها عذاب شدیدتر خواهند یافت.»
47који једу куће удовичке, и лажно се моле Богу дуго. Они ће још већма бити осуђени.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.