Evangelo Di S. Luca 20
Diodati Bibbia 1885Translation
Diodati Bibbia 1885
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1ED avvenne un di que' giorni, che, mentre egli insegnava il popolo nel tempio, ed evangelizzava, i principali sacerdoti, e gli Scribi, con gli anziani, sopraggiunsero.
1И кад Он у један од оних дана учаше народ у цркви и проповедаше јеванђеље, дођоше главари свештенички и књижевници са старешинама,
2E gli dissero: Dicci di quale autorità tu fai coteste cose; o, chi è colui che ti ha data cotesta autorità.
2и рекоше Му говорећи: Кажи нам каквом власти то чиниш? Или ко ти је дао власт ту?
3Ed egli, rispondendo, disse loro: Anch'io vi domanderò una cosa; e voi ditemela:
3А Он одговарајући рече им: И ја ћу вас упитати једну реч, и кажите ми:
4Il battesimo di Giovanni era egli dal cielo, o dagli uomini?
4Крштење Јованово или би с неба или од људи?
5Ed essi ragionavan fra loro, dicendo: Se diciamo che era dal cielo, egli ci dirà: Perchè dunque non gli credeste?
5А они помишљаху у себи говорећи: Ако кажемо с неба, рећи ће: Зашто му дакле не веровасте?
6Se altresì diciamo che era dagli uomini, tutto il popolo ci lapiderà; perciocchè egli è persuaso che Giovanni era profeta.
6Ако ли кажемо од људи, сав ће нас народ побити камењем; јер сви вероваху да Јован беше пророк.
7Risposero adunque che non sapevano onde egli fosse .
7И одговорише: Не знамо откуда.
8E Gesù disse loro: Io ancora non vi dirò di quale autorità io fo queste cose.
8А Исус им рече: Ни ја вама нећу казати каквом власти ово чиним.
9POI prese a dire al popolo questa parabola. Un uomo piantò una vigna, e l'allogò a certi lavoratori, e se ne andò in viaggio, e dimorò fuori lungo tempo.
9А народу поче казивати причу ову: Један човек посади виноград, и даде га виноградарима па отиде на подуго времена.
10E nella stagione mandò un servitore a que' lavoratori, acciocchè gli desser del frutto della vigna; ma i lavoratori, battutolo, lo rimandarono vuoto.
10И у време посла к виноградарима слугу да му даду од рода виноградског; али виноградари избише га, и послаше празног.
11Ed egli di nuovo vi mandò un altro servitore; ma essi, battuto ancora lui, e vituperatolo, lo rimandarono vuoto.
11И посла опет другог слугу; а они и оног избише и осрамотивши послаше празног.
12Ed egli ne mandò ancora un terzo; ma essi, ferito ancora costui, lo cacciarono.
12И посла опет трећег; а они и оног ранише, и истераше.
13E il signor della vigna disse: Che farò? io vi manderò il mio diletto figliuolo; forse, quando lo vedranno, gli porteranno rispetto.
13Онда рече господар од винограда: Шта ћу чинити? Да пошаљем сина свог љубазног: еда се како застиде кад виде њега.
14Ma i lavoratori, vedutolo, ragionaron fra loro, dicendo: Costui è l'erede; venite, uccidiamolo, acciocchè l'eredità divenga nostra.
14А виноградари видевши њега мишљаху у себи говорећи: Ово је наследник; ходите да га убијемо да наше буде достојање.
15E, cacciatolo fuor della vigna, l'uccisero. Che farà loro adunque il signor della vigna?
15И изведоше га напоље из винограда и убише. Шта ће дакле учинити њима господар од винограда?
16Egli verrà, e distruggerà que' lavoratori, e darà la vigna ad altri. Ma essi, udito ciò , dissero: Così non sia.
16Доћи ће и погубиће ове виноградаре, и даће виноград другима. А они што слушаху рекоше: Не дао Бог!
17Ed egli, riguardatili in faccia, disse: Che cosa adunque è questo ch'è scritto: La pietra che gli edificatori hanno riprovata è divenuta il capo del cantone?
17А Он погледавши на њих рече: Шта значи дакле оно у писму: Камен који одбацише зидари онај поста глава од угла?
18Chiunque caderà sopra quella pietra sarà fiaccato, ed ella triterà colui sopra cui ella caderà.
18Сваки који падне на тај камен разбиће се; а на кога он падне сатрће га.
19ED i principali sacerdoti, e gli Scribi, cercavano in quella stessa ora di mettergli le mani addosso, perciocchè riconobbero ch'egli avea detta quella parabola contro a loro; ma temettero il popolo.
19И гледаху главари свештенички и књижевници у онај час да дигну руке на Њ; али се побојаше народа, јер разумеше да њима ову причу каза.
20E, spiandolo, gli mandarono degl'insidiatori, che simulassero d'esser giusti, per soprapprenderlo in parole; per darlo in man della signoria, ed alla podestà del governatore.
20И пажаху на Њега, и послаше вребаче, који се грађаху као да су побожни: не би ли Га ухватили у речи да Га предаду поглаварима и власти судијиној.
21E quelli gli fecero una domanda, dicendo: Maestro, noi sappiamo che tu parli ed insegni dirittamente, e che non hai riguardo alla qualità delle persone, ma insegni la via di Dio in verità;
21И упиташе Га говорећи: Учитељу! Знамо да право говориш и учиш, и не гледаш ко је ко, него заиста учиш путу Божијем:
22ecci egli lecito di pagare il tributo a Cesare, o no?
22Треба ли нам ћесару давати харач, или не?
23Ed egli, avvedutosi della loro astuzia, disse loro: Perchè mi tentate?
23А Он разумевши њихово лукавство рече им: Шта ме кушате?
24Mostratemi un denaro; di cui porta egli la figura, e la soprascritta? Ed essi, rispondendo, dissero: Di Cesare.
24Покажите ми динар; чији је на њему образ и натпис? А они одговарајући рекоше: Ћесарев.
25Ed egli disse loro: Rendete adunque a Cesare le cose di Cesare, e a Dio le cose di Dio.
25А Он им рече: Подајте дакле шта је ћесарево ћесару, а шта је Божије Богу.
26E non lo poterono soprapprendere in parole davanti al popolo; e, maravigliatisi della sua risposta, si tacquero.
26И не могоше речи Његове покудити пред народом; и дивише се одговору Његовом, и умукоше.
27OR alcuni de' Sadducei, i quali pretendono non esservi risurrezione, accostatisi, lo domandarono, dicendo:
27А приступише неки од садукеја који кажу да нема васкрсења, и питаху Га
28Maestro, Mosè ci ha scritto, che se il fratello d'alcuno muore avendo moglie, e muore senza figliuoli, il suo fratello prenda la moglie, e susciti progenie al suo fratello.
28говорећи: Учитељу! Мојсије нам написа: Ако коме умре брат који има жену, и умре без деце, да брат његов узме жену, и да подигне семе брату свом.
29Or vi furono sette fratelli; e il primo, presa moglie, morì senza figliuoli.
29Беше седам браће, и први узе жену, и умре без деце;
30E il secondo prese quella moglie, e morì anch'egli senza figliuoli.
30и узе други жену, и он умре без деце;
31Poi il terzo la prese; e simigliantemente tutti e sette; e morirono senza aver lasciati figliuoli.
31и трећи је узе; а тако и сви седам; и не оставише деце, и помреше;
32Ora, dopo tutti, morì anche la donna.
32а после свих умре и жена.
33Nella risurrezione adunque, di chi di loro sarà ella moglie? poichè tutti e sette l'hanno avuta per moglie.
33О васкрсењу дакле кога ће од њих бити жена? Јер је она седморици била жена.
34E Gesù, rispondendo, disse loro: I figliuoli di questo secolo sposano, e son maritati;
34И одговарајући Исус рече им: Деца овог света жене се и удају;
35ma coloro che saranno reputati degni d'ottener quel secolo, e la risurrezion de' morti, non isposano, e non son maritati.
35а који се удостоје добити онај свет и васкрсење из мртвих нити ће се женити ни удавати;
36Perciocchè ancora non possono più morire; poichè siano pari agli angeli; e son figliuoli di Dio, essendo figliuoli della risurrezione.
36јер више не могу умрети; јер су као анђели; и синови су Божији кад су синови васкрсења.
37Or che i morti risuscitino, Mosè stesso lo dichiarò presso al pruno, quando egli nomina il Signore l'Iddio d'Abrahamo, e l'Iddio d'Isacco, e l'Iddio di Giacobbe.
37А да мртви устају, и Мојсије показа код купине где назива Господа Бога Авраамовог и Бога Исаковог и Бога Јаковљевог.
38Or egli non è Dio de' morti, anzi de' viventi; poichè tutti vivono per lui.
38А Бог није Бог мртвих него живих; јер су Њему сви живи.
39Ed alcuni degli Scribi gli fecer motto, e dissero: Maestro, bene hai detto.
39А неки од књижевника одговарајући рекоше: Учитељу! Добро си казао.
40E non ardirono più fargli alcuna domanda.
40И већ не смеху ништа да Га запитају. А Он им рече:
41ED egli disse loro: Come dicono che il Cristo sia figliuolo di Davide?
41Како говоре да је Христос син Давидов?
42E pur Davide stesso, nel libro de' Salmi, dice: Il Signore ha detto al mio Signore: Siedi alla mia destra,
42Кад сам Давид говори у псалтиру: Рече Господ Господу мом: седи мени с десне стране,
43finchè io abbia posti i tuoi nemici per iscannello de' tuoi piedi.
43Док положим непријатеље твоје подножје ногама твојим.
44Davide adunque lo chiama Signore. E come è egli suo figliuolo?
44Давид дакле Њега назива Господом; па како му је син?
45ORA, mentre tutto il popolo stava ascoltando, egli disse a' suoi discepoli.
45А кад сав народ слушаше, рече ученицима својим:
46Guardatevi dagli Scribi, i quali volentieri passeggiano in vesti lunghe, ed amano le salutazioni nelle piazze, e i primi seggi nelle raunanze, e i primi luoghi ne' conviti.
46Чувајте се од књижевника, који хоће да иду у дугачким хаљинама, и траже да им се клања по улицама, и првих места по зборницама, и зачеља на гозбама;
47I quali divorano le case delle vedove, eziandio sotto specie di far lunghe orazioni; essi ne riceveranno maggior condannazione.
47који једу куће удовичке, и лажно се моле Богу дуго. Они ће још већма бити осуђени.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.