Evangelo Di S. Luca 4
Diodati Bibbia 1885Translation
Diodati Bibbia 1885
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1OR Gesù, ripieno dello Spirito Santo, se ne ritornò dal Giordano; e fu sospinto dallo Spirito nel deserto.
1Исус пак пун Духа Светог врати се од Јордана, и одведе Га Дух у пустињу,
2E fu quivi tentato dal diavolo quaranta giorni; e in que' giorni non mangiò nulla; ma, dopo che quelli furon compiuti, infine egli ebbe fame.
2и четрдесет дана куша Га ђаво, и не једе ништа за то дана; и кад се они навршише, онда огладне,
3E il diavolo gli disse: Se tu sei Figliuol di Dio, di' a questa pietra che divenga pane.
3и рече Му ђаво: Ако си Син Божји, реци овом камену да постане хлеб.
4E Gesù gli rispose, dicendo: Egli è scritto: L'uomo non vive di pan solo, ma d'ogni parola di Dio.
4И одговори му Исус говорећи: У писму стоји: Неће живети човек о самом хлебу, него о свакој речи Божијој.
5E il diavolo, menatolo sopra un alto monte, gli mostrò in un momento di tempo tutti i regni del mondo.
5И изведавши Га ђаво на гору високу показа Му сва царства овог света у тренућу ока,
6E il diavolo gli disse: Io ti darò tutta la podestà di questi regni , e la gloria loro; perciocchè ella mi è stata data in mano, ed io la do a cui voglio.
6и рече Му ђаво: Теби ћу дати сву власт ову и славу њихову, јер је мени предана, и коме ја хоћу даћу је;
7Se dunque tu mi adori, tutta sarà tua.
7ти, дакле, ако се поклониш преда мном биће све твоје,
8Ma Gesù, rispondendo, gli disse: Vattene indietro da me, Satana. Egli è scritto: Adora il Signore Iddio tuo, e servi a lui solo.
8и одговарајући Исус рече му: Иди од мене, сотоно; у писму стоји: Поклањај се Господу Богу свом, и Њему једином служи.
9Egli lo menò ancora in Gerusalemme; e lo pose sopra l'orlo del tetto del tempio, e gli disse: Se tu sei il Figliuol di Dio, gettati giù di qui;
9И одведе Га у Јерусалим, и постави Га наврх цркве, и рече Му: Ако си Син Божји, скочи одавде доле;
10perciocchè egli è scritto: Egli ordinerà a' suoi angeli, che ti guardino;
10јер у писму стоји да ће анђелима својим заповедити за тебе да те сачувају,
11ed essi ti leveranno nelle lor mani, che talora tu non t'intoppi del piè in alcuna pietra.
11И узеће те на руке да где не запнеш за камен ногом својом.
12E Gesù, rispondendo, gli disse: Egli è stato detto: Non tentare il Signore Iddio tuo.
12И одговарајући Исус рече му: Казано је: Не кушај Господа Бога свог.
13E il diavolo, finita tutta la tentazione, si partì da lui, infino ad un certo tempo.
13И кад сврши ђаво све кушање, отиде од Њега за неко време.
14E GESÙ nella virtù dello Spirito, se ne tornò in Galilea; e la fama di esso andò per tutta la contrada circonvicina.
14И врати се Исус у сили духовној у Галилеју; и отиде глас о Њему по свему оном крају.
15Ed egli insegnava nelle lor sinagoghe, essendo onorato da tutti.
15И Он учаше по зборницама њиховим, и сви Га хваљаху.
16E venne in Nazaret, ove era stato allevato; ed entrò, come era usato, in giorno di sabato, nella sinagoga; e si levò per leggere.
16И дође у Назарет где беше одрастао, и уђе по обичају свом у дан суботни у зборницу, и устаде да чита.
17E gli fu dato in mano il libro del profeta Isaia; e, spiegato il libro, trovò quel luogo dove era scritto:
17И даше Му књигу пророка Исаије, и отворивши књигу нађе место где беше написано:
18Lo Spirito del Signore è sopra me; perciocchè egli mi ha unto; egli mi ha mandato per evangelizzare a' poveri, per guarire i contriti di cuore;
18Дух је Господњи на мени; зато ме помаза да јавим јеванђеље сиромасима; посла ме да исцелим скрушене у срцу; да проповедим заробљенима да ће се отпустити, и слепима да ће прогледати; да отпустим сужње;
19per bandir liberazione a' prigioni, e racquisto della vista a' ciechi; per mandarne in libertà i fiaccati, e per predicar l'anno accettevole del Signore.
19И да проповедам пријатну годину Господњу.
20Poi, ripiegato il libro, e rendutolo al ministro, si pose a sedere; e gli occhi di tutti coloro ch'erano nella sinagoga erano affissati in lui.
20И затворивши књигу даде слузи, па седе: и сви у зборници гледаху на Њ.
21Ed egli prese a dir loro: Questa scrittura è oggi adempiuta ne' vostri orecchi.
21И поче им говорити: Данас се изврши ово писмо у ушима вашим.
22E tutti gli rendevano testimonianza, e si maravigliavano delle parole di grazia che procedevano dalla sua bocca, e dicevano: Non è costui il figliuol di Giuseppe?
22И сви Му сведочаху, и дивљаху се речима благодати које излажаху из уста Његових, и говораху: Није ли ово син Јосифов?
23Ed egli disse loro: Del tutto voi mi direte questo proverbio: Medico, cura te stesso; fa' eziandio qui, nella tua patria, tutte le cose che abbiamo udite essere state fatte in Capernaum.
23И рече им: Ви ћете мени без сумње казати ову причу: Лекару! Излечи се сам; шта смо чули да си чинио у Капернауму учини и овде на својој постојбини.
24Ma egli disse: Io vi dico in verità, che niun profeta è accetto nella sua patria.
24Рече пак: Заиста вам кажем: никакав пророк није мио на својој постојбини.
25Io vi dico in verità, che a' dì di Elia, quando il cielo fu serrato tre anni e sei mesi, talchè vi fu gran fame in tutto il paese, vi erano molte vedove in Israele;
25А заиста вам кажем: Многе удовице беху у Израиљу у време Илијино кад се небо затвори три године и шест месеци и би велика глад по свој земљи;
26e pure a niuna d'esse fu mandato Elia; anzi ad una donna vedova in Sarepta di Sidon.
26и ни к једној од њих не би послан Илија до у Сарепту сидонску к жени удовици.
27Ed al tempo del profeta Eliseo vi erano molti lebbrosi in Israele; e pur niun di loro fu mondato; ma Naaman Siro.
27И многи беху губави у Израиљу за пророка Јелисија; и ниједан се од њих не очисти до Неемана Сиријанина.
28E tutti furono ripieni d'ira nella sinagoga, udendo queste cose.
28И сви се у зборници напунише гнева кад чуше ово.
29E levatisi, lo cacciarono della città, e lo menarono fino al margine della sommità del monte, sopra il quale la lor città era edificata, per traboccarlo giù.
29И уставши истераше Га напоље из града, и одведоше Га наврх горе где беше њихов град сазидан да би Га бацили одозго.
30Ma egli passò per mezzo loro, e se ne andò.
30Али Он прође између њих, и отиде.
31E scese in Capernaum, città della Galilea; ed insegnava la gente ne' sabati.
31И дође у Капернаум град галилејски, и учаше их у суботе.
32Ed essi stupivano della sua dottrina; perciocchè la sua parola era con autorità.
32И чуђаху се науци Његовој; јер Његова беседа беше силна.
33OR nella sinagoga vi era un uomo, che avea uno spirito d'immondo demonio; ed esso diede un gran grido, dicendo: Ahi!
33И у зборници беше човек у коме беше нечисти дух ђаволски, и повика гласно
34che vi è fra te e noi, o Gesù Nazareno? sei tu venuto per mandarci in perdizione? io so chi tu sei: il Santo di Dio.
34говорећи: Прођи се, шта је теби до нас, Исусе Назарећанине? Дошао си да нас погубиш? Знам Те ко си, Светац Божји.
35Ma Gesù lo sgridò, dicendo: Ammutolisci, ed esci fuor di lui. E il demonio, gettatolo quivi in mezzo, uscì da lui, senza avergli fatto alcun nocimento.
35И запрети му Исус говорећи: Умукни, и изиђи из њега. И оборивши га ђаво на среду, изиђе из њега, и нимало му не науди.
36E spavento nacque in tutti; e ragionavan fra loro, dicendo: Quale è questa parola ch'egli, con autorità, e potenza, comandi agli spiriti immondi, ed essi escano fuori?
36И у све уђе страх, и говораху један другом говорећи: Каква је то реч, да влашћу и силом заповеда нечистим духовима, и излазе?
37E il grido di esso andò per tutti i luoghi del paese circonvicino.
37И отиде глас о Њему по свима околним местима.
38POI Gesù , levatosi della sinagoga, entrò nella casa di Simone. Or la suocera di Simone era tenuta d'una gran febbre; e lo richiesero per lei.
38Уставши, пак, из зборнице дође у кућу Симонову; а ташту Симонову беше ухватила велика грозница, и молише Га за њу.
39Ed egli, stando di sopra a lei, sgridò la febbre, ed essa la lasciò; ed ella, levatasi prontamente, ministrava loro.
39И ставши више ње запрети грозници, и пусти је. И одмах устаде и служаше им.
40E in sul tramontar del sole, tutti coloro che aveano degl'infermi di diverse malattie li menarono a lui; ed egli, imposte le mani sopra ciascun di loro, li guarì.
40А кад захођаше сунце, сви који имаху болеснике од различних болести, довођаху их к Њему; а Он на сваког од њих меташе руке, и исцељиваше их.
41I demoni ancora uscivano di molti, gridando, e dicendo: Tu sei il Cristo, il Figliuol di Dio. Ma egli li sgridava, e non permetteva loro di parlare; perciocchè sapevano ch'egli era il Cristo.
41А и ђаволи излажаху из многих вичући и говорећи: Ти си Христос Син Божји. И запрећиваше им да не говоре да знају да је Он Христос.
42Poi, fattosi giorno, egli uscì, e andò in un luogo deserto; e le turbe lo cercavano, e vennero infino a lui, e lo ritenevano; acciocchè non si partisse da loro.
42А кад наста дан, изиђе и отиде у пусто место; и народ Га тражаше, и дође к Њему, и задржаваху Га да не иде од њих.
43Ma egli disse loro: Ei mi conviene evangelizzare il regno di Dio eziandio alle altre città; perciocchè a far questo sono stato mandato.
43А Он им рече: И другим градовима треба ми проповедити јеванђеље о царству Божијем; јер сам на то послан.
44E andava predicando per le sinagoghe della Galilea.
44И проповедаше по зборницама галилејским.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.