لوقا 2
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1و در آن ایام حکمی از اوغسطس قیصرصادر گشت که تمام ربع مسکون را اسم نویسی کنند.
1У то време пак изиђе заповест од ћесара Августа да се препише сав свет.
2و این اسم نویسی اول شد، هنگامی که کیرینیوس والی سوریه بود.
2Ово је био први препис за владања Киринова Сиријом.
3پس همه مردم هر یک به شهر خود برای اسم نویسی می‌رفتند.
3И пођоше сви да се препишу, сваки у свој град.
4و یوسف نیز از جلیل از بلده ناصره به یهودیه به شهر داود که بیت لحم نام داشت، رفت. زیرا که او از خاندان و آل داود بود.
4Тада пође и Јосиф из Галилеје, из града Назарета у Јудеју у град Давидов који се зваше Витлејем, јер он беше из дома и племена Давидовог,
5تا نام او بامریم که نامزد او بود و نزدیک به زاییدن بود، ثبت گردد.
5да се препише с Маријом, испрошеном за њега женом, која беше трудна.
6و وقتی که ایشان در آنجا بودند، هنگام وضع حمل او رسیده،
6И кад онамо беху, дође време да она роди.
7پسر نخستین خود رازایید. و او را در قنداقه پیچیده، در آخورخوابانید. زیرا که برای ایشان در منزل جای نبود.
7И роди Сина свог првенца, и пови Га, и метну Га у јасле; јер им не беше места у гостионици.
8و در آن نواحی، شبانان در صحرا بسرمی بردند و در شب پاسبانی گله های خویش می‌کردند.
8И беху пастири у оном крају који чуваху ноћну стажу код стада свог.
9ناگاه فرشته خداوند بر ایشان ظاهرشد و کبریایی خداوند بر گرد ایشان تابید و بغایت ترسان گشتند.
9И гле, анђео Господњи стаде међу њима, и слава Господња обасја их; и уплашише се врло.
10فرشته ایشان را گفت: «مترسید، زیرا اینک بشارت خوشی عظیم به شما می‌دهم که برای جمیع قوم خواهد بود.
10И рече им анђео: Не бојте се; јер гле, јављам вам велику радост која ће бити свему народу.
11که امروز برای شما در شهر داود، نجات‌دهنده‌ای که مسیح خداوند باشد متولد شد.
11Јер вам се данас роди спас, који је Христос Господ, у граду Давидовом.
12و علامت برای شمااین است که طفلی در قنداقه پیچیده و در آخورخوابیده خواهید یافت.»
12И ето вам знака: Наћи ћете дете повито где лежи у јаслама.
13در همان حال فوجی از لشکر آسمانی با فرشته حاضر شده، خدا راتسبیح‌کنان می‌گفتند:
13И уједанпут постаде с анђелом мноштво војника небеских, који хваљаху Бога говорећи:
14«خدا را در اعلی علیین جلال و بر زمین سلامتی و در میان مردم رضامندی باد.»
14Слава на висини Богу, и на земљи мир, међу људима добра воља.
15و چون فرشتگان از نزد ایشان به آسمان رفتند، شبانان با یکدیگر گفتند: «الان به بیت لحم برویم و این چیزی را که واقع شده و خداوند آن را به ما اعلام نموده است ببینیم.»
15И кад анђели отидоше од њих на небо, пастири говораху један другом: Хајдемо до Витлејема, да видимо то што се тамо догодило шта нам каза Господ.
16پس به شتاب رفته، مریم و یوسف و آن طفل رادر آخور خوابیده یافتند.
16И дођоше брзо, и нађоше Марију и Јосифа и дете где лежи у јаслама.
17چون این را دیدند، آن سخنی را که درباره طفل بدیشان گفته شده بود، شهرت دادند.
17А кад видеше, казаше све што им је казано за то дете.
18و هر‌که می‌شنید از آنچه شبانان بدیشان گفتند، تعجب می‌نمود.
18И сви који чуше дивише се томе што им казаше пастири.
19امامریم در دل خود متفکر شده، این همه سخنان رانگاه می‌داشت.
19А Марија чуваше све речи ове и слагаше их у срцу свом.
20و شبانان خدا را تمجید وحمدکنان برگشتند، به‌سبب همه آن اموری که دیده و شنیده بودند چنانکه به ایشان گفته شده بود.
20И вратише се пастири славећи и хвалећи Бога за све што чуше и видеше, као што им би казано.
21و چون روز هشتم، وقت ختنه طفل رسید، او را عیسی نام نهادند، چنانکه فرشته قبل از قرارگرفتن او در رحم، او را نامیده بود.
21И кад се наврши осам дана да Га обрежу, наденуше Му име Исус, као што је анђео рекао док се још није био ни заметнуо у утроби.
22و چون ایام تطهیر ایشان برحسب شریعت موسی رسید، او رابه اورشلیم بردند تا به خداوند بگذرانند.
22И кад дође време да иду на молитву по закону Мојсијевом, донеше Га у Јерусалим да Га метну пред Господа,
23چنانکه در شریعت خداوند مکتوب است که هر ذکوری که رحم را گشاید، مقدس خداوندخوانده شود.
23(као што је написано у закону Господњем: Да се свако дете мушко које најпре отвори материцу посвети Господу;)
24و تا قربانی گذرانند، چنانکه درشریعت خداوند مقرر است، یعنی جفت فاخته‌ای یا دو جوجه کبوتر.
24и да принесу прилог, као што је речено у закону Господњем, две грлице, или два голубића.
25و اینک شخصی شمعون نام در اورشلیم بود که مرد صالح و متقی و منتظر تسلی اسرائیل بود و روح‌القدس بر وی بود.
25И гле, беше у Јерусалиму човек по имену Симеун, и тај човек беше праведан и побожан, који чекаше утехе Израиљеве, и Дух Свети беше у њему.
26و از روح‌القدس بدو وحی رسیده بود که، تا مسیح خداوند را نبینی موت را نخواهی دید.
26И њему беше Свети Дух казао да неће видети смрт док не види Христа Господњег.
27پس به راهنمایی روح، به هیکل درآمد وچون والدینش آن طفل یعنی عیسی را آوردند تا رسوم شریعت را بجهت او بعمل آورند،
27И каза му Дух те дође у цркву; и кад донесоше родитељи дете Исуса да сврше за Њега закон по обичају,
28او رادر آغوش خود کشیده و خدا را متبارک خوانده، گفت:
28и он Га узе на руке своје, и хвали Бога и рече:
29«الحال‌ای خداوند بنده خود را رخصت می‌دهی، به سلامتی برحسب کلام خود.
29Сад отпушташ с миром слугу свог, Господе, по речи својој;
30زیراکه چشمان من نجات تو را دیده است،
30Јер видеше очи моје спасење Твоје,
31که آن راپیش روی جمیع امت‌ها مهیا ساختی.
31Које си уготовио пред лицем свих народа,
32نوری که کشف حجاب برای امت‌ها کند و قوم تواسرائیل را جلال بود.»
32Видело, да обасја незнабошце, и славу народа Твог Израиља.
33و یوسف و مادرش ازآنچه درباره او گفته شد، تعجب نمودند.
33И Јосиф и мати Његова чуђаху се томе што се говораше за Њега.
34پس شمعون ایشان را برکت داده، به مادرش مریم گفت: «اینک این طفل قرار داده شد، برای افتادن وبرخاستن بسیاری از آل اسرائیل و برای آیتی که به خلاف آن خواهند گفت.
34И благослови их Симеун, и рече Марији, матери Његовој: Гле, Овај лежи да многе обори и подигне у Израиљу, и да буде знак против кога ће се говорити
35و در قلب تو نیزشمشیری فرو خواهد رفت، تا افکار قلوب بسیاری مکشوف شود.»
35(а и теби самој пробошће нож душу), да се открију мисли многих срца.
36و زنی نبیه بود، حنا نام، دختر فنوئیل ازسبط اشیر بسیار سالخورده، که از زمان بکارت هفت سال با شوهر بسر برده بود.
36И беше Ана пророчица, кћи Фануилова, од колена Асировог; она је остарела, а седам је година живела с мужем од девојаштва свог,
37و قریب به هشتاد و چهار سال بود که او بیوه گشته ازهیکل جدا نمی شد، بلکه شبانه‌روز به روزه ومناجات در عبادت مشغول می‌بود.
37и удова око осамдесет и четири године, која не одлажаше од цркве, и служаше Богу дан и ноћ постом и молитвама.
38او درهمان ساعت در‌آمده، خدا را شکر نمود ودرباره او به همه منتظرین نجات در اورشلیم، تکلم نمود.
38И она у тај час дође, и хваљаше Господа и говораше за Њега свима који чекаху спасења у Јерусалиму.
39و چون تمامی رسوم شریعت خداوند را به پایان برده بودند، به شهر خود ناصره جلیل مراجعت کردند.
39И кад свршише све по закону Господњем, вратише се у Галилеју у град свој Назарет.
40و طفل نمو کرده، به روح قوی می‌گشت و از حکمت پر شده، فیض خدا بروی می‌بود.
40А дете растијаше и јачаше у духу, и пуњаше се премудрости, и благодат Божија беше на Њему.
41و والدین او هر ساله بجهت عید فصح، به اورشلیم می‌رفتند.
41И родитељи Његови иђаху сваке године у Јерусалим о празнику пасхе.
42و چون دوازده ساله شد، موافق رسم عید، به اورشلیم آمدند.
42И кад Му би дванаест година, дођоше они у Јерусалим по обичају празника;
43وچون روزها را تمام کرده مراجعت می‌نمودند، آن طفل یعنی عیسی، در اورشلیم توقف نمودو یوسف و مادرش نمی دانستند.
43и кад дане проведоше и они се вратише, оста дете Исус у Јерусалиму; и не знаде Јосиф и мати Његова;
44بلکه چون گمان می‌بردند که او در قافله است، سفریکروزه کردند و او را در میان خویشان وآشنایان خود می‌جستند.
44него мислећи да је с друштвом, отидоше дан хода, и стадоше Га тражити по родбини и по знанцима.
45و چون او را نیافتند، در طلب او به اورشلیم برگشتند.
45И не нашавши Га вратише се у Јерусалим да Га траже.
46و بعد ازسه روز، او را در هیکل یافتند که در میان معلمان نشسته، سخنان ایشان را می‌شنود و ازایشان سوال همی کرد.
46И после три дана нађоше Га у цркви где седи међу учитељима, и слуша их, и пита их,
47و هر‌که سخن او رامی شنید، از فهم و جوابهای او متحیرمی گشت.
47и сви који Га слушаху дивљаху се Његовом разуму и одговорима.
48چون ایشان او را دیدند، مضطرب شدند. پس مادرش به وی گفت: «ای فرزند چرا با ماچنین کردی؟ اینک پدرت و من غمناک گشته تو را جستجو می‌کردیم.»
48И видевши Га зачудише се, и мати Његова рече Му: Сине! Шта учини нама тако? Ево отац твој и ја са страхом тражисмо те.
49او به ایشان گفت: «از بهر‌چه مرا طلب می‌کردید، مگرندانسته‌اید که باید من در امور پدر خود باشم؟»
49И рече им: Зашто сте ме тражили? Зар не знате да мени треба у оном бити што је Оца мог?
50ولی آن سخنی را که بدیشان گفت، نفهمیدند.
50И они не разумеше речи што им рече.
51پس با ایشان روانه شده، به ناصره آمد و مطیع ایشان می‌بود و مادر او تمامی این امور را درخاطر خود نگاه می‌داشت.
51И сиђе с њима и дође у Назарет; и беше им послушан. И мати Његова чуваше све речи ове у срцу свом.
52و عیسی درحکمت و قامت و رضامندی نزد خدا و مردم ترقی می‌کرد.
52И Исус напредоваше у премудрости и у расту и у милости код Бога и код људи.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.