Lucas 24
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1Mas no primeiro dia da semana, de madrugada, elas e algumas outras foram ao sepulcro, levando as especiarias que haviam preparado.
1А у први дан недељни дођоше врло рано на гроб, и донесоше мирисе што приправише, и неке друге жене с њима;
2Encontraram a pedra rolada do sepulcro.
2али нађоше камен одваљен од гроба.
3Entraram, e não encontraram o corpo do Senhor Jesus.
3И ушавши не нађоше тело Господа Исуса.
4Enquanto estavam muito perplexas com isso, eis que dois homens se puseram ao lado delas com roupas resplandecentes.
4И кад се оне чуђаху томе, гле, два човека сташе пред њима у сјајним хаљинама;
5Amedrontadas, abaixaram o rosto para a terra. Os homens lhes disseram: “Por que vocês buscam entre os mortos aquele que vive?
5а кад се оне уплашише и оборише лица к земљи, рекоше им: Што тражите Живога међу мртвима?
6Ele não está aqui, mas ressuscitou. Lembrem-se do que ele lhes disse quando ainda estava na Galileia,
6Није овде; него устаде; опомените се како вам каза кад беше још у Галилеји,
7dizendo que o Filho do Homem devia ser entregue nas mãos de homens pecadores, ser crucificado, e ressuscitar ao terceiro dia.”
7говорећи да Син човечији треба да се преда у руке људи грешника и да се разапне и трећи дан да устане.
8Elas se lembraram das palavras dele,
8И опоменуше се речи Његових.
9voltaram do sepulcro e contaram todas essas coisas aos onze e a todos os outros.
9И вративши се од гроба јавише све ово једанаесторици и свима осталим.
10Eram elas Maria Madalena, Joana e Maria, mãe de Tiago. As outras mulheres que estavam com elas contaram essas coisas aos apóstolos.
10А то беше Магдалина Марија и Јована и Марија Јаковљева и остале с њима које казаше ово апостолима.
11Essas palavras lhes pareceram loucura, e eles não acreditaram nelas.
11И њима се учинише њихове речи као лаж, и не вероваше им.
12Mas Pedro se levantou e correu ao sepulcro. Abaixando-se e olhando para dentro, viu as faixas de linho deitadas ali sozinhas, e foi para casa, admirado com o que havia acontecido.
12А Петар уставши отрча ка гробу, и наткучивши се виде саме хаљине где леже, и отиде чудећи се у себи шта би.
13Eis que dois deles estavam indo naquele mesmo dia para uma aldeia chamada Emaús, que ficava a sessenta estádios de Jerusalém.
13И гле, двојица од њих иђаху у онај дан у село које беше далеко од Јерусалима шездесет потркалишта и зваше се Емаус.
14Eles conversavam um com o outro sobre todas essas coisas que haviam acontecido.
14А они говораху међу собом о свима овим догађајима.
15Enquanto conversavam e discutiam entre si, o próprio Jesus se aproximou e foi com eles.
15И кад се они разговараху и запиткиваху један другог, и Исус приближи се, и иђаше с њима.
16Mas os olhos deles foram impedidos de reconhecê-lo.
16А очи им се држаху да Га не познаше.
17Ele lhes disse: “Sobre o que vocês estão conversando enquanto caminham? Por que estão tristes?”
17А Он им рече: Какав је то разговор који имате међу собом идући, и што сте невесели?
18Um deles, chamado Cleopas, respondeu-lhe: “Você é o único forasteiro em Jerusalém que não sabe das coisas que aconteceram lá nestes dias?”
18А један, по имену Клеопа, одговарајући рече Му: Зар си ти један од црквара у Јерусалиму који ниси чуо шта је у њему било ових дана?
19Ele lhes disse: “Que coisas?” Eles lhe disseram: “As coisas a respeito de Jesus, o Nazareno, que foi um profeta poderoso em obras e palavras diante de Deus e de todo o povo;
19И рече им: Шта? А они Му рекоше: За Исуса Назарећанина, који беше пророк, силан у делу и у речи пред Богом и пред свим народом;
20e como os principais sacerdotes e os nossos governantes o entregaram para ser condenado à morte, e o crucificaram.
20како Га предадоше главари свештенички и кнезови наши те се осуди на смрт, и разапеше Га?
21Mas nós esperávamos que fosse ele quem redimiria Israel. Sim, e além de tudo isso, hoje já é o terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
21А ми се надасмо да је Он Онај који ће избавити Израиља; али сврх свега тога ово је данас трећи дан како то би.
22Além disso, algumas mulheres do nosso grupo nos deixaram maravilhados; tendo chegado de madrugada ao sepulcro,
22А уплашише нас и жене неке од наших које су биле рано на гробу,
23e não achando o corpo dele, voltaram dizendo que também tinham tido uma visão de anjos, os quais disseram que ele está vivo.
23и не нашавши тела његовог дођоше говорећи да су им се анђели јавили који су казали да је Он жив.
24Alguns dos nossos foram ao sepulcro e o encontraram exatamente como as mulheres haviam dito, mas não o viram.”
24И идоше једни од наших на гроб, и нађоше тако као што и жене казаше, али Њега не видеше.
25Ele lhes disse: “Ó insensatos! Como o coração de vocês é lento para crer em tudo o que os profetas falaram!
25И Он им рече: О безумни и спорог срца за веровање свега што говорише пророци!
26O Cristo não tinha que sofrer essas coisas e entrar na sua glória?”
26Није ли то требало да Христос претрпи и да уђе у славу своју?
27Começando por Moisés e por todos os profetas, ele lhes explicou em todas as Escrituras as coisas a respeito de si mesmo.
27И почевши од Мојсија и од свих пророка казиваше им шта је за Њега у свему писму.
28Eles se aproximaram da aldeia para onde iam, e ele fez como se fosse para mais longe.
28И приближише се к селу у које иђаху, и Он чињаше се да хоће даље да иде.
29Eles insistiram com ele, dizendo: “Fique conosco, pois já é quase noite, e o dia está quase no fim.” Ele entrou para ficar com eles.
29И они Га устављаху говорећи: Остани с нама, јер је дан нагао, и близу је ноћ. И уђе с њима да ноћи.
30Quando ele se sentou à mesa com eles, tomou o pão e deu graças. Partindo-o, deu-o a eles.
30И кад сеђаше с њима за трпезом, узе хлеб и благословивши преломи га и даде им.
31Os olhos deles foram abertos e eles o reconheceram; então ele desapareceu da vista deles.
31Тада се њима отворише очи и познаше Га. И Њега нестаде.
32Eles disseram um ao outro: “Não ardia o nosso coração dentro de nós enquanto ele nos falava pelo caminho, e enquanto nos abria as Escrituras?”
32И они говораху један другом: Не гораше ли наше срце у нама кад нам говораше путем и кад нам казиваше писмо?
33Levantaram-se naquela mesma hora, voltaram para Jerusalém e encontraram os onze reunidos, e os que estavam com eles,
33И уставши онај час, вратише се у Јерусалим, и нађоше у скупу једанаесторицу и који беху с њима,
34dizendo: “O Senhor ressuscitou de fato, e apareceu a Simão!”
34који говораху: Заиста устаде Господ, и јави се Симону.
35Eles relataram as coisas que aconteceram pelo caminho, e como ele foi reconhecido por eles no partir do pão.
35И они казаше шта би на путу, и како Га познаше кад преломи хлеб.
36Enquanto diziam essas coisas, o próprio Jesus se pôs no meio deles e lhes disse: “Paz seja com vocês.”
36А кад они ово говораху, и сам Исус стаде међу њима, и рече им: Мир вам.
37Mas eles ficaram aterrorizados e cheios de medo, e supunham ter visto um espírito.
37А они се уплашише, и поплашени будући, мишљаху да виде духа.
38Ele lhes disse: “Por que vocês estão perturbados? Por que surgem dúvidas em seus corações?
38И рече им: Шта се плашите? И зашто такве мисли улазе у срца ваша?
39Vejam as minhas mãos e os meus pés: sou eu mesmo. Toquem-me e vejam, pois um espírito não tem carne e ossos, como vocês veem que eu tenho.”
39Видите руке моје и ноге моје: ја сам главом; опипајте ме и видите; јер дух тела и костију нема као што видите да ја имам.
40Tendo dito isso, ele lhes mostrou as mãos e os pés.
40И ово рекавши показа им руке и ноге.
41Enquanto eles ainda não acreditavam por causa da alegria, e se maravilhavam, ele lhes disse: “Vocês têm aqui alguma coisa para comer?”
41А док они још не вероваху од радости и чуђаху се рече им: Имате ли овде шта за јело?
42Eles lhe deram um pedaço de peixe assado e um favo de mel.
42А они Му даше комад рибе печене, и меда у саћу.
43Ele os tomou e comeu diante deles.
43И узевши изједе пред њима.
44Ele lhes disse: “Isto é o que eu lhes falei enquanto ainda estava com vocês: que todas as coisas que estão escritas na lei de Moisés, nos profetas e nos salmos a meu respeito deviam se cumprir.”
44И рече им: Ово су речи које сам вам говорио још док сам био с вама, да све треба да се сврши шта је за мене написано у закону Мојсијевом и у пророцима и у псалмима.
45Então ele lhes abriu o entendimento, para que pudessem compreender as Escrituras.
45Тада им отвори ум да разумеју писмо.
46E lhes disse: “Assim está escrito, e assim era necessário que o Cristo sofresse e ressuscitasse dos mortos ao terceiro dia,
46И рече им: Тако је писано, и тако је требало да Христос пострада и да устане из мртвих трећи дан;
47e que o arrependimento e a remissão de pecados fossem pregados em seu nome a todas as nações, começando por Jerusalém.
47и да се проповеда покајање у име Његово и опроштење греха по свим народима почевши од Јерусалима.
48Vocês são testemunhas dessas coisas.
48А ви сте сведоци овоме.
49Eis que envio sobre vocês a promessa de meu Pai. Mas esperem na cidade de Jerusalém, até que sejam revestidos do poder do alto.”
49И гле, ја ћу послати обећање Оца свог на вас; а ви седите у граду јерусалимском док се не обучете у силу с висине.
50Ele os levou para fora, até Betânia, e, levantando as mãos, os abençoou.
50И изведе их напоље до Витаније, и подигнувши руке своје благослови их.
51Enquanto os abençoava, apartou-se deles e foi elevado ao céu.
51И кад их благосиљаше, одступи од њих, и узношаше се на небо.
52Eles o adoraram e voltaram para Jerusalém com grande alegria,
52И они Му су поклонише, и вратише се у Јерусалим с великом радошћу.
53e estavam continuamente no templo, louvando e bendizendo a Deus. Amém.
53И беху једнако у цркви хвалећи и благосиљајући Бога. Амин.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.