Lucas 24
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
1Mas no primeiro dia da semana, de madrugada, elas e algumas outras foram ao sepulcro, levando as especiarias que haviam preparado.
1Maar op de eerste dag der week, zeer vroeg in de morgen, gingen ze naar het graf met de specerijen, die ze hadden bereid.
2Encontraram a pedra rolada do sepulcro.
2Ze vonden de steen van het graf op zij gerold;
3Entraram, e não encontraram o corpo do Senhor Jesus.
3en toen ze er in waren gegaan, vonden ze het lichaam van den Heer Jesus niet.
4Enquanto estavam muito perplexas com isso, eis que dois homens se puseram ao lado delas com roupas resplandecentes.
4Terwijl ze nu niet goed wisten, wat ze er van moesten denken, zie, daar stonden twee mannen bij haar in schitterend gewaad.
5Amedrontadas, abaixaram o rosto para a terra. Os homens lhes disseram: “Por que vocês buscam entre os mortos aquele que vive?
5Toen ze hevig verschrikt het hoofd ter aarde bogen, spraken ze tot haar: Wat zoekt gij den Levende bij de doden?
6Ele não está aqui, mas ressuscitou. Lembrem-se do que ele lhes disse quando ainda estava na Galileia,
6Hier is Hij niet; Hij is verrezen. Herinnert u, wat Hij tot u heeft gezegd, toen Hij nog in Galilea was:
7dizendo que o Filho do Homem devia ser entregue nas mãos de homens pecadores, ser crucificado, e ressuscitar ao terceiro dia.”
7“De Mensenzoon moet in de handen van zondaars worden overgeleverd en gekruisigd, maar de derde dag zal Hij verrijzen”.
8Elas se lembraram das palavras dele,
8Nu herinnerden ze zich zijn woorden.
9voltaram do sepulcro e contaram todas essas coisas aos onze e a todos os outros.
9Ze gingen heen van het graf, en vertelden dit alles aan al de elf en de overigen.
10Eram elas Maria Madalena, Joana e Maria, mãe de Tiago. As outras mulheres que estavam com elas contaram essas coisas aos apóstolos.
10Het waren Maria Magdalena, Johanna, en Maria van Jakobus; ook de andere vrouwen, die bij haar waren, zeiden hetzelfde aan de apostelen.
11Essas palavras lhes pareceram loucura, e eles não acreditaram nelas.
11Maar ze hielden haar woorden voor beuzelpraat, en ze geloofden haar niet.
12Mas Pedro se levantou e correu ao sepulcro. Abaixando-se e olhando para dentro, viu as faixas de linho deitadas ali sozinhas, e foi para casa, admirado com o que havia acontecido.
12Toch stond Petrus op, en liep naar het graf; hij bukte zich voorover, en zag alleen de windsels liggen. Hij ging heen, verbaasd over wat er gebeurd was.
13Eis que dois deles estavam indo naquele mesmo dia para uma aldeia chamada Emaús, que ficava a sessenta estádios de Jerusalém.
13En zie, diezelfde dag waren er twee van hen op weg naar een dorp, Emmaus genaamd, dat zestig stadiën van Jerusalem ligt.
14Eles conversavam um com o outro sobre todas essas coisas que haviam acontecido.
14Ze spraken met elkander over al wat er gebeurd was.
15Enquanto conversavam e discutiam entre si, o próprio Jesus se aproximou e foi com eles.
15Terwijl ze met elkander spraken en van gedachten wisselden, kwam ook Jesus er bij, en ging met hen mee.
16Mas os olhos deles foram impedidos de reconhecê-lo.
16Maar hun ogen waren gesloten, zodat ze Hem niet erkenden.
17Ele lhes disse: “Sobre o que vocês estão conversando enquanto caminham? Por que estão tristes?”
17Hij zei hun: Wat bespreekt gij zo druk met elkaar onderweg? Verdrietig bleven ze staan;
18Um deles, chamado Cleopas, respondeu-lhe: “Você é o único forasteiro em Jerusalém que não sabe das coisas que aconteceram lá nestes dias?”
18en een van hen, die Kléofas heette, gaf Hem ten antwoord: Zijt Gij dan vreemdeling in Jerusalem, dat Gij alleen niet weet, wat daar dezer dagen gebeurd is?
19Ele lhes disse: “Que coisas?” Eles lhe disseram: “As coisas a respeito de Jesus, o Nazareno, que foi um profeta poderoso em obras e palavras diante de Deus e de todo o povo;
19Hij zei hun: Wat dan? Ze zeiden Hem: Het betreft Jesus van Názaret, die een profeet was, machtig in werk en in woord, voor God en voor het hele volk,
20e como os principais sacerdotes e os nossos governantes o entregaram para ser condenado à morte, e o crucificaram.
20en dien onze opperpriesters en oversten ter dood hebben overgeleverd en gekruisigd.
21Mas nós esperávamos que fosse ele quem redimiria Israel. Sim, e além de tudo isso, hoje já é o terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
21Wij zelf hadden gehoopt, dat Hij het was, die Israël zou verlossen; maar met dat al is het nu reeds de derde dag, sinds dat alles gebeurd is.
22Além disso, algumas mulheres do nosso grupo nos deixaram maravilhados; tendo chegado de madrugada ao sepulcro,
22Toch hebben enige vrouwen, die bij ons behoren, ons doen ontstellen. Ze waren in de vroegte bij het graf gekomen,
23e não achando o corpo dele, voltaram dizendo que também tinham tido uma visão de anjos, os quais disseram que ele está vivo.
23en hadden zijn lichaam niet gevonden; maar ze zijn komen zeggen, dat ze een verschijning van engelen hadden gehad, die zeiden, dat Hij leeft.
24Alguns dos nossos foram ao sepulcro e o encontraram exatamente como as mulheres haviam dito, mas não o viram.”
24Daarop zijn sommigen van ons naar het graf gegaan, en hebben alles bevonden, zoals de vrouwen het hadden verteld; maar Hemzelf hebben ze niet gezien.
25Ele lhes disse: “Ó insensatos! Como o coração de vocês é lento para crer em tudo o que os profetas falaram!
25Nu sprak Hij tot hen: O onverstandigen en tragen van hart, dat gij niet beter gelooft aan al wat de profeten hebben gezegd.
26O Cristo não tinha que sofrer essas coisas e entrar na sua glória?”
26Moest de Christus dit alles niet lijden, en zó zijn glorie binnengaan?
27Começando por Moisés e por todos os profetas, ele lhes explicou em todas as Escrituras as coisas a respeito de si mesmo.
27En te beginnen met Moses en al de profeten, verklaarde Hij hun, wat in heel de Schrift over Hem was voorspeld.
28Eles se aproximaram da aldeia para onde iam, e ele fez como se fosse para mais longe.
28Toen ze bij het dorp waren gekomen, waar ze naar toe gingen, hield Hij Zich, alsof Hij verder wilde gaan.
29Eles insistiram com ele, dizendo: “Fique conosco, pois já é quase noite, e o dia está quase no fim.” Ele entrou para ficar com eles.
29Maar ze drongen bij Hem aan, en zeiden: Blijf bij ons, want het wordt avond, en de dag is al voorbij. Hij ging dus naar binnen, om bij hen te blijven.
30Quando ele se sentou à mesa com eles, tomou o pão e deu graças. Partindo-o, deu-o a eles.
30Nadat Hij Zich met hen aan tafel had aangelegd, nam Hij het brood, sprak een dankgebed uit, brak het, en reikte het hun toe.
31Os olhos deles foram abertos e eles o reconheceram; então ele desapareceu da vista deles.
31Nu gingen hun de ogen open, en herkenden ze Hem. Maar Hij verdween uit hun gezicht.
32Eles disseram um ao outro: “Não ardia o nosso coração dentro de nós enquanto ele nos falava pelo caminho, e enquanto nos abria as Escrituras?”
32Ze zeiden tot elkander: Brandde ons hart niet in ons, toen Hij onderweg tot ons sprak, en ons de Schriften verklaarde?
33Levantaram-se naquela mesma hora, voltaram para Jerusalém e encontraram os onze reunidos, e os que estavam com eles,
33Onmiddellijk stonden ze op, en keerden naar Jerusalem terug. Ze vonden er alle elf met hun gezellen bijeen,
34dizendo: “O Senhor ressuscitou de fato, e apareceu a Simão!”
34die hun zeiden: De Heer is waarachtig verrezen, en is aan Simon verschenen.
35Eles relataram as coisas que aconteceram pelo caminho, e como ele foi reconhecido por eles no partir do pão.
35Nu verhaalden ook zij, wat er onderweg was gebeurd, en hoe ze Hem hadden herkend door het breken van het brood.
36Enquanto diziam essas coisas, o próprio Jesus se pôs no meio deles e lhes disse: “Paz seja com vocês.”
36Terwijl ze nog daarover spraken, stond Hij zelf in hun midden, en zeide hun: Vrede zij u.
37Mas eles ficaram aterrorizados e cheios de medo, e supunham ter visto um espírito.
37Ze werden van schrik en vrees bevangen, en meenden een geest te zien.
38Ele lhes disse: “Por que vocês estão perturbados? Por que surgem dúvidas em seus corações?
38Maar Hij sprak tot hen: Waarom zijt gij ontsteld, en waarom komt er twijfel op in uw hart?
39Vejam as minhas mãos e os meus pés: sou eu mesmo. Toquem-me e vejam, pois um espírito não tem carne e ossos, como vocês veem que eu tenho.”
39Beziet mijn handen en voeten: Ik ben het zelf. Betast Mij, en ziet toe; want een geest heeft geen vlees en geen beenderen, zoals gij ziet, dat Ik heb.
40Tendo dito isso, ele lhes mostrou as mãos e os pés.
40En bij die woorden toonde Hij hun zijn handen en voeten.
41Enquanto eles ainda não acreditavam por causa da alegria, e se maravilhavam, ele lhes disse: “Vocês têm aqui alguma coisa para comer?”
41En toen ze van blijdschap het nog niet geloofden, maar vol verbazing waren, zeide Hij hun: Hebt gij hier iets te eten?
42Eles lhe deram um pedaço de peixe assado e um favo de mel.
42Ze gaven Hem een stuk gebraden vis.
43Ele os tomou e comeu diante deles.
43Hij nam het, en at er van voor hun ogen.
44Ele lhes disse: “Isto é o que eu lhes falei enquanto ainda estava com vocês: que todas as coisas que estão escritas na lei de Moisés, nos profetas e nos salmos a meu respeito deviam se cumprir.”
44Hij sprak tot hen: Dit is het, wat Ik tot u heb gesproken, toen Ik nog bij u was: “Alles moet worden vervuld, wat in de Wet van Moses, in Profeten en Psalmen van Mij staat geschreven”.
45Então ele lhes abriu o entendimento, para que pudessem compreender as Escrituras.
45Toen verhelderden Hij hun inzicht, zodat ze de Schriften konden verstaan.
46E lhes disse: “Assim está escrito, e assim era necessário que o Cristo sofresse e ressuscitasse dos mortos ao terceiro dia,
46En Hij zeide hun: Zó staat er geschreven: dat de Christus zou lijden en op de derde dag uit de doden verrijzen;
47e que o arrependimento e a remissão de pecados fossem pregados em seu nome a todas as nações, começando por Jerusalém.
47en dat in zijn Naam bekering tot vergiffenis der zonden zou worden gepreekt aan alle volken, te beginnen bij Jerusalem.
48Vocês são testemunhas dessas coisas.
48Gij zijt de getuigen hiervan.
49Eis que envio sobre vocês a promessa de meu Pai. Mas esperem na cidade de Jerusalém, até que sejam revestidos do poder do alto.”
49Zie, Ik zend de belofte van mijn Vader over u neer; blijft in de stad, totdat gij bekleed zijt met kracht uit den hogen.
50Ele os levou para fora, até Betânia, e, levantando as mãos, os abençoou.
50Toen leidde Hij hen naar Betánië, hief zijn handen op, en zegende hen.
51Enquanto os abençoava, apartou-se deles e foi elevado ao céu.
51En terwijl Hij ze zegende, scheidde Hij van hen, en werd opgenomen ten hemel.
52Eles o adoraram e voltaram para Jerusalém com grande alegria,
52Ze aanbaden Hem, en keerden met grote blijdschap naar Jerusalem terug.
53e estavam continuamente no templo, louvando e bendizendo a Deus. Amém.
53En onafgebroken bleven ze God verheerlijken in de tempel.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.