Luke 24
King James Version with ApocryphaTranslation
King James Version with Apocrypha
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
1Now upon the first day of the week, very early in the morning, they came unto the sepulchre, bringing the spices which they had prepared, and certain others with them.
1Maar op de eerste dag der week, zeer vroeg in de morgen, gingen ze naar het graf met de specerijen, die ze hadden bereid.
2And they found the stone rolled away from the sepulchre.
2Ze vonden de steen van het graf op zij gerold;
3And they entered in, and found not the body of the Lord Jesus.
3en toen ze er in waren gegaan, vonden ze het lichaam van den Heer Jesus niet.
4And it came to pass, as they were much perplexed thereabout, behold, two men stood by them in shining garments:
4Terwijl ze nu niet goed wisten, wat ze er van moesten denken, zie, daar stonden twee mannen bij haar in schitterend gewaad.
5And as they were afraid, and bowed down their faces to the earth, they said unto them, Why seek ye the living among the dead?
5Toen ze hevig verschrikt het hoofd ter aarde bogen, spraken ze tot haar: Wat zoekt gij den Levende bij de doden?
6He is not here, but is risen: remember how he spake unto you when he was yet in Galilee,
6Hier is Hij niet; Hij is verrezen. Herinnert u, wat Hij tot u heeft gezegd, toen Hij nog in Galilea was:
7Saying, The Son of man must be delivered into the hands of sinful men, and be crucified, and the third day rise again.
7“De Mensenzoon moet in de handen van zondaars worden overgeleverd en gekruisigd, maar de derde dag zal Hij verrijzen”.
8And they remembered his words,
8Nu herinnerden ze zich zijn woorden.
9And returned from the sepulchre, and told all these things unto the eleven, and to all the rest.
9Ze gingen heen van het graf, en vertelden dit alles aan al de elf en de overigen.
10It was Mary Magdalene, and Joanna, and Mary the mother of James, and other women that were with them, which told these things unto the apostles.
10Het waren Maria Magdalena, Johanna, en Maria van Jakobus; ook de andere vrouwen, die bij haar waren, zeiden hetzelfde aan de apostelen.
11And their words seemed to them as idle tales, and they believed them not.
11Maar ze hielden haar woorden voor beuzelpraat, en ze geloofden haar niet.
12Then arose Peter, and ran unto the sepulchre; and stooping down, he beheld the linen clothes laid by themselves, and departed, wondering in himself at that which was come to pass.
12Toch stond Petrus op, en liep naar het graf; hij bukte zich voorover, en zag alleen de windsels liggen. Hij ging heen, verbaasd over wat er gebeurd was.
13¶ And, behold, two of them went that same day to a village called Emmaus, which was from Jerusalem about threescore furlongs.
13En zie, diezelfde dag waren er twee van hen op weg naar een dorp, Emmaus genaamd, dat zestig stadiën van Jerusalem ligt.
14And they talked together of all these things which had happened.
14Ze spraken met elkander over al wat er gebeurd was.
15And it came to pass, that, while they communed together and reasoned, Jesus himself drew near, and went with them.
15Terwijl ze met elkander spraken en van gedachten wisselden, kwam ook Jesus er bij, en ging met hen mee.
16But their eyes were holden that they should not know him.
16Maar hun ogen waren gesloten, zodat ze Hem niet erkenden.
17And he said unto them, What manner of communications are these that ye have one to another, as ye walk, and are sad?
17Hij zei hun: Wat bespreekt gij zo druk met elkaar onderweg? Verdrietig bleven ze staan;
18And the one of them, whose name was Cleopas, answering said unto him, Art thou only a stranger in Jerusalem, and hast not known the things which are come to pass there in these days?
18en een van hen, die Kléofas heette, gaf Hem ten antwoord: Zijt Gij dan vreemdeling in Jerusalem, dat Gij alleen niet weet, wat daar dezer dagen gebeurd is?
19And he said unto them, What things? And they said unto him, Concerning Jesus of Nazareth, which was a prophet mighty in deed and word before God and all the people:
19Hij zei hun: Wat dan? Ze zeiden Hem: Het betreft Jesus van Názaret, die een profeet was, machtig in werk en in woord, voor God en voor het hele volk,
20And how the chief priests and our rulers delivered him to be condemned to death, and have crucified him.
20en dien onze opperpriesters en oversten ter dood hebben overgeleverd en gekruisigd.
21But we trusted that it had been he which should have redeemed Israel: and beside all this, to day is the third day since these things were done.
21Wij zelf hadden gehoopt, dat Hij het was, die Israël zou verlossen; maar met dat al is het nu reeds de derde dag, sinds dat alles gebeurd is.
22Yea, and certain women also of our company made us astonished, which were early at the sepulchre;
22Toch hebben enige vrouwen, die bij ons behoren, ons doen ontstellen. Ze waren in de vroegte bij het graf gekomen,
23And when they found not his body, they came, saying, that they had also seen a vision of angels, which said that he was alive.
23en hadden zijn lichaam niet gevonden; maar ze zijn komen zeggen, dat ze een verschijning van engelen hadden gehad, die zeiden, dat Hij leeft.
24And certain of them which were with us went to the sepulchre, and found it even so as the women had said: but him they saw not.
24Daarop zijn sommigen van ons naar het graf gegaan, en hebben alles bevonden, zoals de vrouwen het hadden verteld; maar Hemzelf hebben ze niet gezien.
25Then he said unto them, O fools, and slow of heart to believe all that the prophets have spoken:
25Nu sprak Hij tot hen: O onverstandigen en tragen van hart, dat gij niet beter gelooft aan al wat de profeten hebben gezegd.
26Ought not Christ to have suffered these things, and to enter into his glory?
26Moest de Christus dit alles niet lijden, en zó zijn glorie binnengaan?
27And beginning at Moses and all the prophets, he expounded unto them in all the scriptures the things concerning himself.
27En te beginnen met Moses en al de profeten, verklaarde Hij hun, wat in heel de Schrift over Hem was voorspeld.
28And they drew nigh unto the village, whither they went: and he made as though he would have gone further.
28Toen ze bij het dorp waren gekomen, waar ze naar toe gingen, hield Hij Zich, alsof Hij verder wilde gaan.
29But they constrained him, saying, Abide with us: for it is toward evening, and the day is far spent. And he went in to tarry with them.
29Maar ze drongen bij Hem aan, en zeiden: Blijf bij ons, want het wordt avond, en de dag is al voorbij. Hij ging dus naar binnen, om bij hen te blijven.
30And it came to pass, as he sat at meat with them, he took bread, and blessed it , and brake, and gave to them.
30Nadat Hij Zich met hen aan tafel had aangelegd, nam Hij het brood, sprak een dankgebed uit, brak het, en reikte het hun toe.
31And their eyes were opened, and they knew him; and he vanished out of their sight.
31Nu gingen hun de ogen open, en herkenden ze Hem. Maar Hij verdween uit hun gezicht.
32And they said one to another, Did not our heart burn within us, while he talked with us by the way, and while he opened to us the scriptures?
32Ze zeiden tot elkander: Brandde ons hart niet in ons, toen Hij onderweg tot ons sprak, en ons de Schriften verklaarde?
33And they rose up the same hour, and returned to Jerusalem, and found the eleven gathered together, and them that were with them,
33Onmiddellijk stonden ze op, en keerden naar Jerusalem terug. Ze vonden er alle elf met hun gezellen bijeen,
34Saying, The Lord is risen indeed, and hath appeared to Simon.
34die hun zeiden: De Heer is waarachtig verrezen, en is aan Simon verschenen.
35And they told what things were done in the way, and how he was known of them in breaking of bread.
35Nu verhaalden ook zij, wat er onderweg was gebeurd, en hoe ze Hem hadden herkend door het breken van het brood.
36¶ And as they thus spake, Jesus himself stood in the midst of them, and saith unto them, Peace be unto you.
36Terwijl ze nog daarover spraken, stond Hij zelf in hun midden, en zeide hun: Vrede zij u.
37But they were terrified and affrighted, and supposed that they had seen a spirit.
37Ze werden van schrik en vrees bevangen, en meenden een geest te zien.
38And he said unto them, Why are ye troubled? and why do thoughts arise in your hearts?
38Maar Hij sprak tot hen: Waarom zijt gij ontsteld, en waarom komt er twijfel op in uw hart?
39Behold my hands and my feet, that it is I myself: handle me, and see; for a spirit hath not flesh and bones, as ye see me have.
39Beziet mijn handen en voeten: Ik ben het zelf. Betast Mij, en ziet toe; want een geest heeft geen vlees en geen beenderen, zoals gij ziet, dat Ik heb.
40And when he had thus spoken, he shewed them his hands and his feet.
40En bij die woorden toonde Hij hun zijn handen en voeten.
41And while they yet believed not for joy, and wondered, he said unto them, Have ye here any meat?
41En toen ze van blijdschap het nog niet geloofden, maar vol verbazing waren, zeide Hij hun: Hebt gij hier iets te eten?
42And they gave him a piece of a broiled fish, and of an honeycomb.
42Ze gaven Hem een stuk gebraden vis.
43And he took it , and did eat before them.
43Hij nam het, en at er van voor hun ogen.
44And he said unto them, These are the words which I spake unto you, while I was yet with you, that all things must be fulfilled, which were written in the law of Moses, and in the prophets, and in the psalms, concerning me.
44Hij sprak tot hen: Dit is het, wat Ik tot u heb gesproken, toen Ik nog bij u was: “Alles moet worden vervuld, wat in de Wet van Moses, in Profeten en Psalmen van Mij staat geschreven”.
45Then opened he their understanding, that they might understand the scriptures,
45Toen verhelderden Hij hun inzicht, zodat ze de Schriften konden verstaan.
46And said unto them, Thus it is written, and thus it behoved Christ to suffer, and to rise from the dead the third day:
46En Hij zeide hun: Zó staat er geschreven: dat de Christus zou lijden en op de derde dag uit de doden verrijzen;
47And that repentance and remission of sins should be preached in his name among all nations, beginning at Jerusalem.
47en dat in zijn Naam bekering tot vergiffenis der zonden zou worden gepreekt aan alle volken, te beginnen bij Jerusalem.
48And ye are witnesses of these things.
48Gij zijt de getuigen hiervan.
49¶ And, behold, I send the promise of my Father upon you: but tarry ye in the city of Jerusalem, until ye be endued with power from on high.
49Zie, Ik zend de belofte van mijn Vader over u neer; blijft in de stad, totdat gij bekleed zijt met kracht uit den hogen.
50¶ And he led them out as far as to Bethany, and he lifted up his hands, and blessed them.
50Toen leidde Hij hen naar Betánië, hief zijn handen op, en zegende hen.
51And it came to pass, while he blessed them, he was parted from them, and carried up into heaven.
51En terwijl Hij ze zegende, scheidde Hij van hen, en werd opgenomen ten hemel.
52And they worshipped him, and returned to Jerusalem with great joy:
52Ze aanbaden Hem, en keerden met grote blijdschap naar Jerusalem terug.
53And were continually in the temple, praising and blessing God. Amen.
53En onafgebroken bleven ze God verheerlijken in de tempel.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.