Luke 24
King James Version with ApocryphaTranslation
King James Version with Apocrypha
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1Now upon the first day of the week, very early in the morning, they came unto the sepulchre, bringing the spices which they had prepared, and certain others with them.
1Kaj la unuan tagon de la semajno, ĉe frua tagiĝo, ili venis al la tombo, alportante la aromaĵojn, kiujn ili preparis.
2And they found the stone rolled away from the sepulchre.
2Kaj ili trovis la ŝtonon derulita for de la tombo.
3And they entered in, and found not the body of the Lord Jesus.
3Kaj enirinte, ili ne trovis la korpon de la Sinjoro Jesuo.
4And it came to pass, as they were much perplexed thereabout, behold, two men stood by them in shining garments:
4Kaj dum ili embarasiĝis pri tio, jen apud ili staris du viroj en brilaj vestoj;
5And as they were afraid, and bowed down their faces to the earth, they said unto them, Why seek ye the living among the dead?
5kaj dum ili timis kaj kliniĝis vizaĝaltere, tiuj demandis ilin: Kial vi serĉas la vivanton inter la mortintoj?
6He is not here, but is risen: remember how he spake unto you when he was yet in Galilee,
6Li ne estas ĉi tie, sed leviĝis; memoru, kiamaniere li parolis al vi, kiam li estis ankoraŭ en Galileo,
7Saying, The Son of man must be delivered into the hands of sinful men, and be crucified, and the third day rise again.
7dirante, ke la Filo de homo devas esti transdonita en la manojn de pekuloj kaj esti krucumita, kaj la trian tagon releviĝi.
8And they remembered his words,
8Kaj ili rememoris liajn vortojn;
9And returned from the sepulchre, and told all these things unto the eleven, and to all the rest.
9kaj reveninte de la tombo, ili rakontis ĉion tion al la dek unu kaj al ĉiuj ceteraj.
10It was Mary Magdalene, and Joanna, and Mary the mother of James, and other women that were with them, which told these things unto the apostles.
10Kaj ili estis Maria Magdalena, kaj Joana, kaj Maria, la patrino de Jakobo; kaj la ceteraj virinoj kun ili rakontis tion al la apostoloj.
11And their words seemed to them as idle tales, and they believed them not.
11Kaj tiuj vortoj ŝajnis al ili kiel babilado, kaj ili ne kredis al la virinoj.
12Then arose Peter, and ran unto the sepulchre; and stooping down, he beheld the linen clothes laid by themselves, and departed, wondering in himself at that which was come to pass.
12Sed Petro leviĝis kaj kuris al la tombo, kaj kliniĝinte, vidis la tolaĵojn solajn, kaj li foriris, mirante en si pri tio, kio okazis.
13¶ And, behold, two of them went that same day to a village called Emmaus, which was from Jerusalem about threescore furlongs.
13Kaj jen du el ili iris en tiu sama tago al vilaĝo nomata Emaus, kiu estas malproksime de Jerusalem sesdek stadiojn.
14And they talked together of all these things which had happened.
14Kaj ili interparolis inter si pri ĉio tio, kio okazis.
15And it came to pass, that, while they communed together and reasoned, Jesus himself drew near, and went with them.
15Kaj dum ili interparolis kaj diskutis inter si, Jesuo mem alproksimiĝis kaj iris kun ili.
16But their eyes were holden that they should not know him.
16Sed iliaj okuloj estis malhelpataj tiel, ke ili lin ne rekonis.
17And he said unto them, What manner of communications are these that ye have one to another, as ye walk, and are sad?
17Kaj li diris al ili: Kiaj vortoj estas tiuj, kiujn vi interŝanĝas, dum vi iras? Kaj ili haltis, kun malgaja mieno.
18And the one of them, whose name was Cleopas, answering said unto him, Art thou only a stranger in Jerusalem, and hast not known the things which are come to pass there in these days?
18Kaj unu el ili, nomata Kleopas, responde diris al li: Ĉu nur vi sola loĝas en Jerusalem, kaj ne scias tion, kio tie okazis en ĉi tiuj tagoj?
19And he said unto them, What things? And they said unto him, Concerning Jesus of Nazareth, which was a prophet mighty in deed and word before God and all the people:
19Kaj li diris al ili: Kion? Kaj ili diris al li: Pri Jesuo, la Nazaretano, kiu estis profeto potenca age kaj parole antaŭ Dio kaj la tuta popolo;
20And how the chief priests and our rulers delivered him to be condemned to death, and have crucified him.
20kaj kiel la ĉefpastroj kaj niaj regantoj transdonis lin por kondamno al morto, kaj lin krucumis.
21But we trusted that it had been he which should have redeemed Israel: and beside all this, to day is the third day since these things were done.
21Sed ni esperis, ke li estas tiu, kiu elaĉetos Izraelon. Kaj plie, krom ĉio tio, hodiaŭ estas jam la tria tago, de kiam tio okazis.
22Yea, and certain women also of our company made us astonished, which were early at the sepulchre;
22Ankaŭ mirigis nin iuj virinoj el inter ni, kiuj estis frumatene apud la tombo,
23And when they found not his body, they came, saying, that they had also seen a vision of angels, which said that he was alive.
23kaj ne trovinte lian korpon, revenis, dirante, ke ili ankaŭ vidis vizion de anĝeloj, kiuj diris, ke li vivas.
24And certain of them which were with us went to the sepulchre, and found it even so as the women had said: but him they saw not.
24Kaj iuj el nia kunularo iris al la tombo, kaj trovis tiel, kiel diris la virinoj; sed lin ili ne vidis.
25Then he said unto them, O fools, and slow of heart to believe all that the prophets have spoken:
25Kaj li diris al ili: Ho malsaĝuloj kaj kore malviglaj por kredi ĉion, kion la profetoj antaŭparolis!
26Ought not Christ to have suffered these things, and to enter into his glory?
26Ĉu la Kristo ne devis suferi ĉion tion, kaj eniri en sian gloron?
27And beginning at Moses and all the prophets, he expounded unto them in all the scriptures the things concerning himself.
27Kaj komencante de Moseo kaj de ĉiuj profetoj, li klarigis al ili el ĉiuj Skriboj la dirojn pri li mem.
28And they drew nigh unto the village, whither they went: and he made as though he would have gone further.
28Kaj ili alproksimiĝis al la vilaĝo, kien ili iris, kaj li ŝajnigis al ili, kvazaŭ li pluen iros.
29But they constrained him, saying, Abide with us: for it is toward evening, and the day is far spent. And he went in to tarry with them.
29Kaj ili retenis lin, dirante: Restu ĉe ni, ĉar estas preskaŭ vespere, kaj la tago jam malkreskas. Kaj li eniris, por resti ĉe ili.
30And it came to pass, as he sat at meat with them, he took bread, and blessed it , and brake, and gave to them.
30Kaj dum li sidis kun ili ĉe manĝo, li prenis panon, kaj ĝin benis kaj dispecigis kaj donis al ili.
31And their eyes were opened, and they knew him; and he vanished out of their sight.
31Kaj iliaj okuloj malfermiĝis, kaj ili rekonis lin, kaj li fariĝis nevidebla por ili.
32And they said one to another, Did not our heart burn within us, while he talked with us by the way, and while he opened to us the scriptures?
32Kaj ili diris unu al alia: Ĉu nia koro ne brulis en ni, dum li parolis kun ni sur la vojo, dum li klarigis al ni la Skribojn?
33And they rose up the same hour, and returned to Jerusalem, and found the eleven gathered together, and them that were with them,
33Kaj leviĝinte en tiu sama horo, ili reiris al Jerusalem, kaj trovis la dek unu kunvenintaj, kun siaj kunuloj, kaj dirantaj:
34Saying, The Lord is risen indeed, and hath appeared to Simon.
34La Sinjoro vere leviĝis, kaj aperis al Simon.
35And they told what things were done in the way, and how he was known of them in breaking of bread.
35Kaj ili rakontis tion, kio okazis sur la vojo, kaj kiamaniere li rekoniĝis al ili en la dispecigo de pano.
36¶ And as they thus spake, Jesus himself stood in the midst of them, and saith unto them, Peace be unto you.
36Kaj dum ili priparolis tion, li mem staris meze de ili, kaj diris al ili: Paco al vi.
37But they were terrified and affrighted, and supposed that they had seen a spirit.
37Sed terurite kaj timigite, ili supozis, ke ili vidas spiriton.
38And he said unto them, Why are ye troubled? and why do thoughts arise in your hearts?
38Kaj li diris al ili: Kial vi maltrankviliĝas? kaj kial diskutoj leviĝas en viaj koroj?
39Behold my hands and my feet, that it is I myself: handle me, and see; for a spirit hath not flesh and bones, as ye see me have.
39Vidu miajn manojn kaj miajn piedojn, ke ĝi estas mi mem; palpu min kaj vidu; ĉar spirito ne havas karnon kaj ostojn, kiel vi vidas min havanta.
40And when he had thus spoken, he shewed them his hands and his feet.
40Kaj tion dirinte, li montris al ili siajn manojn kaj siajn piedojn.
41And while they yet believed not for joy, and wondered, he said unto them, Have ye here any meat?
41Kaj dum ili ankoraŭ ne kredis pro ĝojo, kaj miris, li demandis ilin: Ĉu vi havas ian manĝaĵon ĉi tie?
42And they gave him a piece of a broiled fish, and of an honeycomb.
42Kaj ili donis al li pecon de rostita fiŝo.
43And he took it , and did eat before them.
43Kaj li prenis, kaj manĝis antaŭ ili.
44And he said unto them, These are the words which I spake unto you, while I was yet with you, that all things must be fulfilled, which were written in the law of Moses, and in the prophets, and in the psalms, concerning me.
44Kaj li diris al ili: Jen estas miaj vortoj, kiujn mi parolis al vi, kiam mi ankoraŭ estis ĉe vi, ke devas plenumiĝi ĉio, kio estas skribita pri mi en la leĝo de Moseo kaj en la profetoj kaj en la psalmoj.
45Then opened he their understanding, that they might understand the scriptures,
45Tiam li malfermis ilian menson, por ke ili komprenu la Skribojn;
46And said unto them, Thus it is written, and thus it behoved Christ to suffer, and to rise from the dead the third day:
46kaj li diris al ili: Tiel estas skribite, ke la Kristo devas suferi, kaj leviĝi el la mortintoj la trian tagon;
47And that repentance and remission of sins should be preached in his name among all nations, beginning at Jerusalem.
47kaj ke pento kaj pardonado de pekoj estu predikataj en lia nomo al ĉiuj nacioj, komencante ĉe Jerusalem.
48And ye are witnesses of these things.
48Vi estas atestantoj pri tio.
49¶ And, behold, I send the promise of my Father upon you: but tarry ye in the city of Jerusalem, until ye be endued with power from on high.
49Kaj jen mi elsendos sur vin la promeson de mia Patro; sed restu en la urbo, ĝis vi vestiĝos per potenco de supre.
50¶ And he led them out as far as to Bethany, and he lifted up his hands, and blessed them.
50Kaj li elkondukis ilin ĝis apud Betania, kaj, levinte siajn manojn, li benis ilin.
51And it came to pass, while he blessed them, he was parted from them, and carried up into heaven.
51Kaj dum li benis ilin, li foriĝis de ili kaj estis suprenportita en la ĉielon.
52And they worshipped him, and returned to Jerusalem with great joy:
52Kaj adorkliniĝinte al li, ili revenis al Jerusalem kun granda ĝojo;
53And were continually in the temple, praising and blessing God. Amen.
53kaj estis konstante en la templo, glorante Dion.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.