Luko 24
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1Kaj la unuan tagon de la semajno, ĉe frua tagiĝo, ili venis al la tombo, alportante la aromaĵojn, kiujn ili preparis.
1А у први дан недељни дођоше врло рано на гроб, и донесоше мирисе што приправише, и неке друге жене с њима;
2Kaj ili trovis la ŝtonon derulita for de la tombo.
2али нађоше камен одваљен од гроба.
3Kaj enirinte, ili ne trovis la korpon de la Sinjoro Jesuo.
3И ушавши не нађоше тело Господа Исуса.
4Kaj dum ili embarasiĝis pri tio, jen apud ili staris du viroj en brilaj vestoj;
4И кад се оне чуђаху томе, гле, два човека сташе пред њима у сјајним хаљинама;
5kaj dum ili timis kaj kliniĝis vizaĝaltere, tiuj demandis ilin: Kial vi serĉas la vivanton inter la mortintoj?
5а кад се оне уплашише и оборише лица к земљи, рекоше им: Што тражите Живога међу мртвима?
6Li ne estas ĉi tie, sed leviĝis; memoru, kiamaniere li parolis al vi, kiam li estis ankoraŭ en Galileo,
6Није овде; него устаде; опомените се како вам каза кад беше још у Галилеји,
7dirante, ke la Filo de homo devas esti transdonita en la manojn de pekuloj kaj esti krucumita, kaj la trian tagon releviĝi.
7говорећи да Син човечији треба да се преда у руке људи грешника и да се разапне и трећи дан да устане.
8Kaj ili rememoris liajn vortojn;
8И опоменуше се речи Његових.
9kaj reveninte de la tombo, ili rakontis ĉion tion al la dek unu kaj al ĉiuj ceteraj.
9И вративши се од гроба јавише све ово једанаесторици и свима осталим.
10Kaj ili estis Maria Magdalena, kaj Joana, kaj Maria, la patrino de Jakobo; kaj la ceteraj virinoj kun ili rakontis tion al la apostoloj.
10А то беше Магдалина Марија и Јована и Марија Јаковљева и остале с њима које казаше ово апостолима.
11Kaj tiuj vortoj ŝajnis al ili kiel babilado, kaj ili ne kredis al la virinoj.
11И њима се учинише њихове речи као лаж, и не вероваше им.
12Sed Petro leviĝis kaj kuris al la tombo, kaj kliniĝinte, vidis la tolaĵojn solajn, kaj li foriris, mirante en si pri tio, kio okazis.
12А Петар уставши отрча ка гробу, и наткучивши се виде саме хаљине где леже, и отиде чудећи се у себи шта би.
13Kaj jen du el ili iris en tiu sama tago al vilaĝo nomata Emaus, kiu estas malproksime de Jerusalem sesdek stadiojn.
13И гле, двојица од њих иђаху у онај дан у село које беше далеко од Јерусалима шездесет потркалишта и зваше се Емаус.
14Kaj ili interparolis inter si pri ĉio tio, kio okazis.
14А они говораху међу собом о свима овим догађајима.
15Kaj dum ili interparolis kaj diskutis inter si, Jesuo mem alproksimiĝis kaj iris kun ili.
15И кад се они разговараху и запиткиваху један другог, и Исус приближи се, и иђаше с њима.
16Sed iliaj okuloj estis malhelpataj tiel, ke ili lin ne rekonis.
16А очи им се држаху да Га не познаше.
17Kaj li diris al ili: Kiaj vortoj estas tiuj, kiujn vi interŝanĝas, dum vi iras? Kaj ili haltis, kun malgaja mieno.
17А Он им рече: Какав је то разговор који имате међу собом идући, и што сте невесели?
18Kaj unu el ili, nomata Kleopas, responde diris al li: Ĉu nur vi sola loĝas en Jerusalem, kaj ne scias tion, kio tie okazis en ĉi tiuj tagoj?
18А један, по имену Клеопа, одговарајући рече Му: Зар си ти један од црквара у Јерусалиму који ниси чуо шта је у њему било ових дана?
19Kaj li diris al ili: Kion? Kaj ili diris al li: Pri Jesuo, la Nazaretano, kiu estis profeto potenca age kaj parole antaŭ Dio kaj la tuta popolo;
19И рече им: Шта? А они Му рекоше: За Исуса Назарећанина, који беше пророк, силан у делу и у речи пред Богом и пред свим народом;
20kaj kiel la ĉefpastroj kaj niaj regantoj transdonis lin por kondamno al morto, kaj lin krucumis.
20како Га предадоше главари свештенички и кнезови наши те се осуди на смрт, и разапеше Га?
21Sed ni esperis, ke li estas tiu, kiu elaĉetos Izraelon. Kaj plie, krom ĉio tio, hodiaŭ estas jam la tria tago, de kiam tio okazis.
21А ми се надасмо да је Он Онај који ће избавити Израиља; али сврх свега тога ово је данас трећи дан како то би.
22Ankaŭ mirigis nin iuj virinoj el inter ni, kiuj estis frumatene apud la tombo,
22А уплашише нас и жене неке од наших које су биле рано на гробу,
23kaj ne trovinte lian korpon, revenis, dirante, ke ili ankaŭ vidis vizion de anĝeloj, kiuj diris, ke li vivas.
23и не нашавши тела његовог дођоше говорећи да су им се анђели јавили који су казали да је Он жив.
24Kaj iuj el nia kunularo iris al la tombo, kaj trovis tiel, kiel diris la virinoj; sed lin ili ne vidis.
24И идоше једни од наших на гроб, и нађоше тако као што и жене казаше, али Њега не видеше.
25Kaj li diris al ili: Ho malsaĝuloj kaj kore malviglaj por kredi ĉion, kion la profetoj antaŭparolis!
25И Он им рече: О безумни и спорог срца за веровање свега што говорише пророци!
26Ĉu la Kristo ne devis suferi ĉion tion, kaj eniri en sian gloron?
26Није ли то требало да Христос претрпи и да уђе у славу своју?
27Kaj komencante de Moseo kaj de ĉiuj profetoj, li klarigis al ili el ĉiuj Skriboj la dirojn pri li mem.
27И почевши од Мојсија и од свих пророка казиваше им шта је за Њега у свему писму.
28Kaj ili alproksimiĝis al la vilaĝo, kien ili iris, kaj li ŝajnigis al ili, kvazaŭ li pluen iros.
28И приближише се к селу у које иђаху, и Он чињаше се да хоће даље да иде.
29Kaj ili retenis lin, dirante: Restu ĉe ni, ĉar estas preskaŭ vespere, kaj la tago jam malkreskas. Kaj li eniris, por resti ĉe ili.
29И они Га устављаху говорећи: Остани с нама, јер је дан нагао, и близу је ноћ. И уђе с њима да ноћи.
30Kaj dum li sidis kun ili ĉe manĝo, li prenis panon, kaj ĝin benis kaj dispecigis kaj donis al ili.
30И кад сеђаше с њима за трпезом, узе хлеб и благословивши преломи га и даде им.
31Kaj iliaj okuloj malfermiĝis, kaj ili rekonis lin, kaj li fariĝis nevidebla por ili.
31Тада се њима отворише очи и познаше Га. И Њега нестаде.
32Kaj ili diris unu al alia: Ĉu nia koro ne brulis en ni, dum li parolis kun ni sur la vojo, dum li klarigis al ni la Skribojn?
32И они говораху један другом: Не гораше ли наше срце у нама кад нам говораше путем и кад нам казиваше писмо?
33Kaj leviĝinte en tiu sama horo, ili reiris al Jerusalem, kaj trovis la dek unu kunvenintaj, kun siaj kunuloj, kaj dirantaj:
33И уставши онај час, вратише се у Јерусалим, и нађоше у скупу једанаесторицу и који беху с њима,
34La Sinjoro vere leviĝis, kaj aperis al Simon.
34који говораху: Заиста устаде Господ, и јави се Симону.
35Kaj ili rakontis tion, kio okazis sur la vojo, kaj kiamaniere li rekoniĝis al ili en la dispecigo de pano.
35И они казаше шта би на путу, и како Га познаше кад преломи хлеб.
36Kaj dum ili priparolis tion, li mem staris meze de ili, kaj diris al ili: Paco al vi.
36А кад они ово говораху, и сам Исус стаде међу њима, и рече им: Мир вам.
37Sed terurite kaj timigite, ili supozis, ke ili vidas spiriton.
37А они се уплашише, и поплашени будући, мишљаху да виде духа.
38Kaj li diris al ili: Kial vi maltrankviliĝas? kaj kial diskutoj leviĝas en viaj koroj?
38И рече им: Шта се плашите? И зашто такве мисли улазе у срца ваша?
39Vidu miajn manojn kaj miajn piedojn, ke ĝi estas mi mem; palpu min kaj vidu; ĉar spirito ne havas karnon kaj ostojn, kiel vi vidas min havanta.
39Видите руке моје и ноге моје: ја сам главом; опипајте ме и видите; јер дух тела и костију нема као што видите да ја имам.
40Kaj tion dirinte, li montris al ili siajn manojn kaj siajn piedojn.
40И ово рекавши показа им руке и ноге.
41Kaj dum ili ankoraŭ ne kredis pro ĝojo, kaj miris, li demandis ilin: Ĉu vi havas ian manĝaĵon ĉi tie?
41А док они још не вероваху од радости и чуђаху се рече им: Имате ли овде шта за јело?
42Kaj ili donis al li pecon de rostita fiŝo.
42А они Му даше комад рибе печене, и меда у саћу.
43Kaj li prenis, kaj manĝis antaŭ ili.
43И узевши изједе пред њима.
44Kaj li diris al ili: Jen estas miaj vortoj, kiujn mi parolis al vi, kiam mi ankoraŭ estis ĉe vi, ke devas plenumiĝi ĉio, kio estas skribita pri mi en la leĝo de Moseo kaj en la profetoj kaj en la psalmoj.
44И рече им: Ово су речи које сам вам говорио још док сам био с вама, да све треба да се сврши шта је за мене написано у закону Мојсијевом и у пророцима и у псалмима.
45Tiam li malfermis ilian menson, por ke ili komprenu la Skribojn;
45Тада им отвори ум да разумеју писмо.
46kaj li diris al ili: Tiel estas skribite, ke la Kristo devas suferi, kaj leviĝi el la mortintoj la trian tagon;
46И рече им: Тако је писано, и тако је требало да Христос пострада и да устане из мртвих трећи дан;
47kaj ke pento kaj pardonado de pekoj estu predikataj en lia nomo al ĉiuj nacioj, komencante ĉe Jerusalem.
47и да се проповеда покајање у име Његово и опроштење греха по свим народима почевши од Јерусалима.
48Vi estas atestantoj pri tio.
48А ви сте сведоци овоме.
49Kaj jen mi elsendos sur vin la promeson de mia Patro; sed restu en la urbo, ĝis vi vestiĝos per potenco de supre.
49И гле, ја ћу послати обећање Оца свог на вас; а ви седите у граду јерусалимском док се не обучете у силу с висине.
50Kaj li elkondukis ilin ĝis apud Betania, kaj, levinte siajn manojn, li benis ilin.
50И изведе их напоље до Витаније, и подигнувши руке своје благослови их.
51Kaj dum li benis ilin, li foriĝis de ili kaj estis suprenportita en la ĉielon.
51И кад их благосиљаше, одступи од њих, и узношаше се на небо.
52Kaj adorkliniĝinte al li, ili revenis al Jerusalem kun granda ĝojo;
52И они Му су поклонише, и вратише се у Јерусалим с великом радошћу.
53kaj estis konstante en la templo, glorante Dion.
53И беху једнако у цркви хвалећи и благосиљајући Бога. Амин.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.