Luko 24
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Kulish and Puluj Bible (1905)
1Kaj la unuan tagon de la semajno, ĉe frua tagiĝo, ili venis al la tombo, alportante la aromaĵojn, kiujn ili preparis.
1Первого ж дня тижня, вельми рано, прийшли вони на гріб, несучи, що наготовили, пахощі, і другі з ними.
2Kaj ili trovis la ŝtonon derulita for de la tombo.
2Знайшли ж камінь відкочений від гробу.
3Kaj enirinte, ili ne trovis la korpon de la Sinjoro Jesuo.
3І ввійшовши не знайшли тїла Господа Ісуса.
4Kaj dum ili embarasiĝis pri tio, jen apud ili staris du viroj en brilaj vestoj;
4І сталось, як здумілись вони від сього, ось два чоловіки стояли перед ними в шатах ясних.
5kaj dum ili timis kaj kliniĝis vizaĝaltere, tiuj demandis ilin: Kial vi serĉas la vivanton inter la mortintoj?
5Як же полякались вони й нахилили лице до землї, рекли до них: Чого шукаєте живого між мертвими?
6Li ne estas ĉi tie, sed leviĝis; memoru, kiamaniere li parolis al vi, kiam li estis ankoraŭ en Galileo,
6Нема Його тут, а встав. Згадайте, як Він промовляв до вас, ще бувши в Галилеї,
7dirante, ke la Filo de homo devas esti transdonita en la manojn de pekuloj kaj esti krucumita, kaj la trian tagon releviĝi.
7глаголючи: Що мусить Син чоловічий бути виданим у руки чоловіків грішників, і бути розпятим, і третього дня воскреснути.
8Kaj ili rememoris liajn vortojn;
8І згадали слова Його,
9kaj reveninte de la tombo, ili rakontis ĉion tion al la dek unu kaj al ĉiuj ceteraj.
9і, вернувшись од гробу, сповістили про се все одинайцятьох і всїх инших.
10Kaj ili estis Maria Magdalena, kaj Joana, kaj Maria, la patrino de Jakobo; kaj la ceteraj virinoj kun ili rakontis tion al la apostoloj.
10Була ж Мария Магдалина, та Йоанна, та Мария Яковова, й инші з ними, що оповідали перед апостолами се.
11Kaj tiuj vortoj ŝajnis al ili kiel babilado, kaj ili ne kredis al la virinoj.
11І явились перед ними яко видумка слова їх, і не поняли віри їм.
12Sed Petro leviĝis kaj kuris al la tombo, kaj kliniĝinte, vidis la tolaĵojn solajn, kaj li foriris, mirante en si pri tio, kio okazis.
12Петр же, вставши, побіг до гробу; й нахилившись побачив тільки полотно, що лежало, й пійшов, сам у собі дивуючись тим, що сталось.
13Kaj jen du el ili iris en tiu sama tago al vilaĝo nomata Emaus, kiu estas malproksime de Jerusalem sesdek stadiojn.
13І ось двоє з них ійшло того ж дня на село, зване Емаус, гоней з шістьдесять од Єрусалиму.
14Kaj ili interparolis inter si pri ĉio tio, kio okazis.
14І розмовляли вони між собою про все те, що стало ся.
15Kaj dum ili interparolis kaj diskutis inter si, Jesuo mem alproksimiĝis kaj iris kun ili.
15І сталось, як розмовляли вони та перепитувались, і сам Ісус наближившись, ійшов з ними.
16Sed iliaj okuloj estis malhelpataj tiel, ke ili lin ne rekonis.
16Очі ж їх були вдержані, щоб не пізнали Його.
17Kaj li diris al ili: Kiaj vortoj estas tiuj, kiujn vi interŝanĝas, dum vi iras? Kaj ili haltis, kun malgaja mieno.
17Рече ж до них: Що се за речі, про котрі розмовляєте між собою йдучи, та сумуєте?
18Kaj unu el ili, nomata Kleopas, responde diris al li: Ĉu nur vi sola loĝas en Jerusalem, kaj ne scias tion, kio tie okazis en ĉi tiuj tagoj?
18Озвав ся ж один, на ймя Клеопа й каже до Него: Хиба Ти один захожий у Єрусалимі, і не знаєш, що стало ся в йому сими днями?
19Kaj li diris al ili: Kion? Kaj ili diris al li: Pri Jesuo, la Nazaretano, kiu estis profeto potenca age kaj parole antaŭ Dio kaj la tuta popolo;
19І рече їм: Що ж таке? Вони ж сказали Йому: Про Ісуса Назарянина, що був муж пророк, сильний дїлом і словом перед Богом і всїм народом,
20kaj kiel la ĉefpastroj kaj niaj regantoj transdonis lin por kondamno al morto, kaj lin krucumis.
20як видали Його архиєреї та князї наші на суд смертний і розпяли Його.
21Sed ni esperis, ke li estas tiu, kiu elaĉetos Izraelon. Kaj plie, krom ĉio tio, hodiaŭ estas jam la tria tago, de kiam tio okazis.
21Ми ж уповали, що се Він, що має збавити Ізраїля; а до всього того третїй се день іде сьогоднї, як се стало ся;
22Ankaŭ mirigis nin iuj virinoj el inter ni, kiuj estis frumatene apud la tombo,
22тільки ж і жінки деякі з наших налякали нас, бувши рано при гробі,
23kaj ne trovinte lian korpon, revenis, dirante, ke ili ankaŭ vidis vizion de anĝeloj, kiuj diris, ke li vivas.
23і, не знайшовши тїла Його, прийшли оповідуючи, що явленнє ангелів бачили, котрі глаголють, що Він живий.
24Kaj iuj el nia kunularo iris al la tombo, kaj trovis tiel, kiel diris la virinoj; sed lin ili ne vidis.
24І пійшли деякі з наших до гробу, й знайшли так, як і жінки казали; Його ж не бачили.
25Kaj li diris al ili: Ho malsaĝuloj kaj kore malviglaj por kredi ĉion, kion la profetoj antaŭparolis!
25І рече Він до них: о безумні і лїниві серцем вірувати всьому, що промовили пророки!
26Ĉu la Kristo ne devis suferi ĉion tion, kaj eniri en sian gloron?
26Чи не мусїв се терпіти Христос і ввійти в славу свою?
27Kaj komencante de Moseo kaj de ĉiuj profetoj, li klarigis al ili el ĉiuj Skriboj la dirojn pri li mem.
27І, почавши від Мойсея і від усїх пророків, виясняв їм у всїх писаннях про Него.
28Kaj ili alproksimiĝis al la vilaĝo, kien ili iris, kaj li ŝajnigis al ili, kvazaŭ li pluen iros.
28І наближились до села, куди йшли, й Він зробив, нїби хоче йти далїй.
29Kaj ili retenis lin, dirante: Restu ĉe ni, ĉar estas preskaŭ vespere, kaj la tago jam malkreskas. Kaj li eniris, por resti ĉe ili.
29Вони ж удержували Його, кажучи: Зостань ся з нами; бо вже надвечір, і нахилив ся день. І ввійшов, щоб зостатись із ними.
30Kaj dum li sidis kun ili ĉe manĝo, li prenis panon, kaj ĝin benis kaj dispecigis kaj donis al ili.
30І сталось, як сидїв Він за столом з ними, взявши хлїб, благословив, і переломивши, подав їм.
31Kaj iliaj okuloj malfermiĝis, kaj ili rekonis lin, kaj li fariĝis nevidebla por ili.
31Їм же відкрились очі, й пізнали вони Його; й став ся Він невидимий їм.
32Kaj ili diris unu al alia: Ĉu nia koro ne brulis en ni, dum li parolis kun ni sur la vojo, dum li klarigis al ni la Skribojn?
32І казали вони один до одного: Хиба ж серце наше не горіло в нас, як промовляв до нас у дорозї, і як розкривав нам писання?
33Kaj leviĝinte en tiu sama horo, ili reiris al Jerusalem, kaj trovis la dek unu kunvenintaj, kun siaj kunuloj, kaj dirantaj:
33І, вставши тієї ж години, вернулись у Єрусалим і знайшли згромаджених одинайцять, і тих, що були з ними,
34La Sinjoro vere leviĝis, kaj aperis al Simon.
34як говорили: Що встав Господь справдї і явив ся Симонові.
35Kaj ili rakontis tion, kio okazis sur la vojo, kaj kiamaniere li rekoniĝis al ili en la dispecigo de pano.
35І розповіли вони, що сталось у дорозї, і як пізнали Його в ламанню хлїба.
36Kaj dum ili priparolis tion, li mem staris meze de ili, kaj diris al ili: Paco al vi.
36Як же се вони говорили, сам Ісус став посеред них, і рече їм: Упокій вам.
37Sed terurite kaj timigite, ili supozis, ke ili vidas spiriton.
37Вони ж, полякавшись і перестрашившись, думали, що духа бачять.
38Kaj li diris al ili: Kial vi maltrankviliĝas? kaj kial diskutoj leviĝas en viaj koroj?
38І рече їм: Чого стрівожились? і чого думки встають у серцях ваших?
39Vidu miajn manojn kaj miajn piedojn, ke ĝi estas mi mem; palpu min kaj vidu; ĉar spirito ne havas karnon kaj ostojn, kiel vi vidas min havanta.
39Дивіть ся на руки мої і ноги мої, що се сам я. Дотикайтесь мене й вбачайте; бо дух тїла й костей не має, як бачите, що я маю.
40Kaj tion dirinte, li montris al ili siajn manojn kaj siajn piedojn.
40І, се глаголючи, показав їм руки й ноги.
41Kaj dum ili ankoraŭ ne kredis pro ĝojo, kaj miris, li demandis ilin: Ĉu vi havas ian manĝaĵon ĉi tie?
41Ще ж як не поняли вони віри з радощів та дивувались, рече їм: Маєте що їсти тут?
42Kaj ili donis al li pecon de rostita fiŝo.
42Вони ж Йому подали риби печеної частину та медового стільника (крижку).
43Kaj li prenis, kaj manĝis antaŭ ili.
43І взявши, їв перед ними.
44Kaj li diris al ili: Jen estas miaj vortoj, kiujn mi parolis al vi, kiam mi ankoraŭ estis ĉe vi, ke devas plenumiĝi ĉio, kio estas skribita pri mi en la leĝo de Moseo kaj en la profetoj kaj en la psalmoj.
44Рече ж їм: Оце ж слова, що глаголав я до вас, ще бувши з вами, що мусить справдити ся все, писане в законї Мойсейовому, й пророках, і псальмах про мене.
45Tiam li malfermis ilian menson, por ke ili komprenu la Skribojn;
45Тодї розкрив їм розум розуміти писання,
46kaj li diris al ili: Tiel estas skribite, ke la Kristo devas suferi, kaj leviĝi el la mortintoj la trian tagon;
46і рече їм: Що так написано й так треба було терпіти Христу й воскреснути з мертвих третього дня;
47kaj ke pento kaj pardonado de pekoj estu predikataj en lia nomo al ĉiuj nacioj, komencante ĉe Jerusalem.
47і проповідуватись в імя Його покаянню і відпущенню гріхів між усїма народами, почавши від Єрусалиму.
48Vi estas atestantoj pri tio.
48Ви ж сьвідки сього.
49Kaj jen mi elsendos sur vin la promeson de mia Patro; sed restu en la urbo, ĝis vi vestiĝos per potenco de supre.
49І ось я посилаю обітуваннє Отця мого на вас; ви ж сидїть у городї Єрусалимі, поки одягнетесь силою звиш.
50Kaj li elkondukis ilin ĝis apud Betania, kaj, levinte siajn manojn, li benis ilin.
50І вивів їх геть аж до Витаниї, і, знявши руки свої, благословив їх.
51Kaj dum li benis ilin, li foriĝis de ili kaj estis suprenportita en la ĉielon.
51І сталось, як благословляв їх, одступив од них і вознїс ся на небо.
52Kaj adorkliniĝinte al li, ili revenis al Jerusalem kun granda ĝojo;
52Вони ж, поклонившись Йому, вернулись у Єрусалим, з радощами великими;
53kaj estis konstante en la templo, glorante Dion.
53і пробували раз у раз у церкві, хвалячи й благословлячи Бога. Амінь.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.