لوقا 24
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Kulish and Puluj Bible (1905)
1پس در روز اول هفته هنگام سپیده صبح، حنوطی را که درست کرده بودندبا خود برداشته بهسر قبرآمدند و بعضی دیگران همراه ایشان.
1Первого ж дня тижня, вельми рано, прийшли вони на гріб, несучи, що наготовили, пахощі, і другі з ними.
2و سنگ را از سر قبر غلطانیده دیدند.
2Знайшли ж камінь відкочений від гробу.
3چون داخل شدند، جسد خداوند عیسی را نیافتند
3І ввійшовши не знайшли тїла Господа Ісуса.
4و واقع شد هنگامی که ایشان از این امر متحیر بودند که ناگاه دو مرد در لباس درخشنده نزد ایشان بایستادند.
4І сталось, як здумілись вони від сього, ось два чоловіки стояли перед ними в шатах ясних.
5و چون ترسان شده سرهای خود را به سوی زمین افکنده بودند، به ایشان گفتند: «چرا زنده را از میان مردگان میطلبید؟
5Як же полякались вони й нахилили лице до землї, рекли до них: Чого шукаєте живого між мертвими?
6در اینجا نیست، بلکه برخاسته است. به یاد آورید که چگونه وقتی که در جلیل بود شمارا خبر داده،
6Нема Його тут, а встав. Згадайте, як Він промовляв до вас, ще бувши в Галилеї,
7گفت ضروری است که پسر انسان بهدست مردم گناهکار تسلیم شده مصلوب گرددو روز سوم برخیزد.»
7глаголючи: Що мусить Син чоловічий бути виданим у руки чоловіків грішників, і бути розпятим, і третього дня воскреснути.
8پس سخنان او را بهخاطرآوردند.
8І згадали слова Його,
9و از سر قبر برگشته، آن یازده و دیگران را ازهمه این امور مطلع ساختند.
9і, вернувшись од гробу, сповістили про се все одинайцятьох і всїх инших.
10و مریم مجدلیه ویونا و مریم مادر یعقوب و دیگر رفقای ایشان بودند که رسولان را از این چیزها مطلع ساختند.
10Була ж Мария Магдалина, та Йоанна, та Мария Яковова, й инші з ними, що оповідали перед апостолами се.
11لیکن سخنان زنان را هذیان پنداشته باورنکردند.
11І явились перед ними яко видумка слова їх, і не поняли віри їм.
12اما پطرس برخاسته، دوان دوان به سوی قبر رفت و خم شده کفن را تنها گذاشته دیدو از این ماجرا در عجب شده به خانه خود رفت.
12Петр же, вставши, побіг до гробу; й нахилившись побачив тільки полотно, що лежало, й пійшов, сам у собі дивуючись тим, що сталось.
13و اینک در همان روز دو نفر از ایشان میرفتند به سوی قریهای که از اورشلیم به مسافت، شصت تیر پرتاب دور بود و عمواس نام داشت.
13І ось двоє з них ійшло того ж дня на село, зване Емаус, гоней з шістьдесять од Єрусалиму.
14و با یک دیگر از تمام این وقایع گفتگومی کردند.
14І розмовляли вони між собою про все те, що стало ся.
15و چون ایشان در مکالمه و مباحثه میبودند، ناگاه خود عیسی نزدیک شده، با ایشان همراه شد.
15І сталось, як розмовляли вони та перепитувались, і сам Ісус наближившись, ійшов з ними.
16ولی چشمان ایشان بسته شد تا اورا نشناسند.
16Очі ж їх були вдержані, щоб не пізнали Його.
17او به ایشان گفت: «چه حرفها است که با یکدیگر میزنید و راه را به کدورت میپیمایید؟»
17Рече ж до них: Що се за речі, про котрі розмовляєте між собою йдучи, та сумуєте?
18یکی که کلیوپاس نام داشت درجواب وی گفت: «مگر تو در اورشلیم غریب وتنها هستی و از آنچه در این ایام در اینجا واقع شدواقف نیستی؟»
18Озвав ся ж один, на ймя Клеопа й каже до Него: Хиба Ти один захожий у Єрусалимі, і не знаєш, що стало ся в йому сими днями?
19به ایشان گفت: «چه چیزاست؟» گفتندش: «درباره عیسی ناصری که مردی بود نبی و قادر در فعل و قول در حضورخدا و تمام قوم،
19І рече їм: Що ж таке? Вони ж сказали Йому: Про Ісуса Назарянина, що був муж пророк, сильний дїлом і словом перед Богом і всїм народом,
20و چگونه روسای کهنه وحکام ما او را به فتوای قتل سپردند و او رامصلوب ساختند.
20як видали Його архиєреї та князї наші на суд смертний і розпяли Його.
21اما ما امیدوار بودیم که همین است آنکه میباید اسرائیل را نجات دهد وعلاوه بر این همه، امروز از وقوع این امور روزسوم است،
21Ми ж уповали, що се Він, що має збавити Ізраїля; а до всього того третїй се день іде сьогоднї, як се стало ся;
22و بعضی از زنان ما هم ما را به حیرت انداختند که بامدادان نزد قبر رفتند،
22тільки ж і жінки деякі з наших налякали нас, бувши рано при гробі,
23وجسد او را نیافته آمدند و گفتند که فرشتگان را دررویا دیدیم که گفتند او زنده شده است.
23і, не знайшовши тїла Його, прийшли оповідуючи, що явленнє ангелів бачили, котрі глаголють, що Він живий.
24وجمعی از رفقای ما بهسر قبر رفته، آن چنانکه زنان گفته بودند یافتند لیکن او را ندیدند.»
24І пійшли деякі з наших до гробу, й знайшли так, як і жінки казали; Його ж не бачили.
25او به ایشان گفت: «ای بیفهمان وسست دلان از ایمان آوردن به انچه انبیا گفتهاند.
25І рече Він до них: о безумні і лїниві серцем вірувати всьому, що промовили пророки!
26آیا نمی بایست که مسیح این زحمات را بیند تابه جلال خود برسد؟»
26Чи не мусїв се терпіти Христос і ввійти в славу свою?
27پس از موسی و سایرانبیا شروع کرده، اخبار خود را در تمام کتب برای ایشان شرح فرمود.
27І, почавши від Мойсея і від усїх пророків, виясняв їм у всїх писаннях про Него.
28و چون به آن دهی که عازم آن بودندرسیدند، او قصد نمود که دورتر رود.
28І наближились до села, куди йшли, й Він зробив, нїби хоче йти далїй.
29و ایشان الحاح کرده، گفتند که «با ما باش. چونکه شب نزدیک است و روز به آخر رسیده.» پس داخل گشته با ایشان توقف نمود.
29Вони ж удержували Його, кажучи: Зостань ся з нами; бо вже надвечір, і нахилив ся день. І ввійшов, щоб зостатись із ними.
30و چون با ایشان نشسته بود نان را گرفته برکت داد و پاره کرده به ایشان داد.
30І сталось, як сидїв Він за столом з ними, взявши хлїб, благословив, і переломивши, подав їм.
31که ناگاه چشمانشان باز شده، او راشناختند و در ساعت از ایشان غایب شد.
31Їм же відкрились очі, й пізнали вони Його; й став ся Він невидимий їм.
32پس با یکدیگر گفتند: «آیا دل در درون مانمی سوخت، وقتی که در راه با ما تکلم مینمود وکتب را بجهت ما تفسیر میکرد؟»
32І казали вони один до одного: Хиба ж серце наше не горіло в нас, як промовляв до нас у дорозї, і як розкривав нам писання?
33و در آن ساعت برخاسته به اورشلیم مراجعت کردند و آن یازده را یافتند که با رفقای خود جمع شده
33І, вставши тієї ж години, вернулись у Єрусалим і знайшли згромаджених одинайцять, і тих, що були з ними,
34می گفتند: «خداوند در حقیقت برخاسته و به شمعون ظاهر شده است.»
34як говорили: Що встав Господь справдї і явив ся Симонові.
35و آن دو نفر نیز ازسرگذشت راه و کیفیت شناختن او هنگام پاره کردن نان خبر دادند.
35І розповіли вони, що сталось у дорозї, і як пізнали Його в ламанню хлїба.
36و ایشان در این گفتگو میبودند که ناگاه عیسی خود در میان ایشان ایستاده، به ایشان گفت: «سلام بر شما باد.»
36Як же се вони говорили, сам Ісус став посеред них, і рече їм: Упокій вам.
37اما ایشان لرزان وترسان شده گمان بردند که روحی میبینند.
37Вони ж, полякавшись і перестрашившись, думали, що духа бачять.
38به ایشان گفت: «چرا مضطرب شدید و برای چه دردلهای شما شبهات روی میدهد؟
38І рече їм: Чого стрівожились? і чого думки встають у серцях ваших?
39دستها وپایهایم را ملاحظه کنید که من خود هستم و دست بر من گذارده ببینید، زیرا که روح گوشت واستخوان ندارد، چنانکه مینگرید که در من است.»
39Дивіть ся на руки мої і ноги мої, що се сам я. Дотикайтесь мене й вбачайте; бо дух тїла й костей не має, як бачите, що я маю.
40این را گفت و دستها و پایهای خود رابدیشان نشان داد.
40І, се глаголючи, показав їм руки й ноги.
41و چون ایشان هنوز ازخوشی تصدیق نکرده، در عجب مانده بودند، به ایشان گفت: «چیز خوراکی در اینجا دارید؟»
41Ще ж як не поняли вони віри з радощів та дивувались, рече їм: Маєте що їсти тут?
42پس قدری از ماهی بریان و از شانه عسل به وی دادند.
42Вони ж Йому подали риби печеної частину та медового стільника (крижку).
43پس آن را گرفته پیش ایشان بخورد.
43І взявши, їв перед ними.
44و به ایشان گفت: «همین است سخنانی که وقتی با شما بودم گفتم ضروری است که آنچه درتورات موسی و صحف انبیا و زبور درباره من مکتوب است به انجام رسد.»
44Рече ж їм: Оце ж слова, що глаголав я до вас, ще бувши з вами, що мусить справдити ся все, писане в законї Мойсейовому, й пророках, і псальмах про мене.
45و در آن وقت ذهن ایشان را روشن کرد تا کتب را بفهمند.
45Тодї розкрив їм розум розуміти писання,
46و به ایشان گفت: «بر همین منوال مکتوب است وبدینطور سزاوار بود که مسیح زحمت کشد و روزسوم از مردگان برخیزد.
46і рече їм: Що так написано й так треба було терпіти Христу й воскреснути з мертвих третього дня;
47و از اورشلیم شروع کرده، موعظه به توبه و آمرزش گناهان در همه امتها به نام او کرده شود.
47і проповідуватись в імя Його покаянню і відпущенню гріхів між усїма народами, почавши від Єрусалиму.
48و شما شاهد بر این امور هستید.
48Ви ж сьвідки сього.
49و اینک، من موعود پدر خود را برشما میفرستم. پس شما در شهر اورشلیم بمانیدتا وقتی که به قوت از اعلی آراسته شوید.»
49І ось я посилаю обітуваннє Отця мого на вас; ви ж сидїть у городї Єрусалимі, поки одягнетесь силою звиш.
50پس ایشان را بیرون از شهر تا بیت عنیا بردو دستهای خود را بلند کرده، ایشان را برکت داد.
50І вивів їх геть аж до Витаниї, і, знявши руки свої, благословив їх.
51و چنین شد که در حین برکت دادن ایشان، ازایشان جدا گشته، به سوی آسمان بالا برده شد.
51І сталось, як благословляв їх, одступив од них і вознїс ся на небо.
52پس او را پرستش کرده، با خوشی عظیم به سوی اورشلیم برگشتند.
52Вони ж, поклонившись Йому, вернулись у Єрусалим, з радощами великими;
53و پیوسته درهیکل مانده، خدا را حمد و سپاس میگفتند. آمین.
53і пробували раз у раз у церкві, хвалячи й благословлячи Бога. Амінь.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.