لوقا 24
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
1پس در روز اول هفته هنگام سپیده صبح، حنوطی را که درست کرده بودندبا خود برداشته به‌سر قبر‌آمدند و بعضی دیگران همراه ایشان.
1And on the first day of the week, very early in the morning, they came to the sepulchre, bringing the spices which they had prepared.
2و سنگ را از سر قبر غلطانیده دیدند.
2And they found the stone rolled back from the sepulchre.
3چون داخل شدند، جسد خداوند عیسی را نیافتند
3And going in, they found not the body of the Lord Jesus.
4و واقع شد هنگامی که ایشان از این امر متحیر بودند که ناگاه دو مرد در لباس درخشنده نزد ایشان بایستادند.
4And it came to pass, as they were astonished in their mind at this, behold, two men stood by them, in shining apparel.
5و چون ترسان شده سرهای خود را به سوی زمین افکنده بودند، به ایشان گفتند: «چرا زنده را از میان مردگان می‌طلبید؟
5And as they were afraid, and bowed down their countenance towards the ground, they said unto them: Why seek you the living with the dead?
6در اینجا نیست، بلکه برخاسته است. به یاد آورید که چگونه وقتی که در جلیل بود شمارا خبر داده،
6He is not here, but is risen. Remember how he spoke unto you, when he was in Galilee,
7گفت ضروری است که پسر انسان به‌دست مردم گناهکار تسلیم شده مصلوب گرددو روز سوم برخیزد.»
7Saying: The Son of man must be delivered into the hands of sinful men, and be crucified, and the third day rise again.
8پس سخنان او را به‌خاطرآوردند.
8And they remembered his words.
9و از سر قبر برگشته، آن یازده و دیگران را ازهمه این امور مطلع ساختند.
9And going back from the sepulchre, they told all these things to the eleven, and to all the rest.
10و مریم مجدلیه ویونا و مریم مادر یعقوب و دیگر رفقای ایشان بودند که رسولان را از این چیزها مطلع ساختند.
10And it was Mary Magdalen, and Joanna, and Mary of James, and the other women that were with them, who told these things to the apostles.
11لیکن سخنان زنان را هذیان پنداشته باورنکردند.
11And these words seemed to them as idle tales; and they did not believe them.
12اما پطرس برخاسته، دوان دوان به سوی قبر رفت و خم شده کفن را تنها گذاشته دیدو از این ماجرا در عجب شده به خانه خود رفت.
12But Peter rising up, ran to the sepulchre, and stooping down, he saw the linen cloths laid by themselves; and went away wondering in himself at that which was come to pass.
13و اینک در همان روز دو نفر از ایشان می‌رفتند به سوی قریه‌ای که از اورشلیم به مسافت، شصت تیر پرتاب دور بود و عمواس نام داشت.
13And behold, two of them went, the same day, to a town which was sixty furlongs from Jerusalem, named Emmaus.
14و با یک دیگر از تمام این وقایع گفتگومی کردند.
14And they talked together of all these things which had happened.
15و چون ایشان در مکالمه و مباحثه می‌بودند، ناگاه خود عیسی نزدیک شده، با ایشان همراه شد.
15And it came to pass, that while they talked and reasoned with themselves, Jesus himself also drawing near, went with them.
16ولی چشمان ایشان بسته شد تا اورا نشناسند.
16But their eyes were held, that they should not know him.
17او به ایشان گفت: «چه حرفها است که با یکدیگر می‌زنید و راه را به کدورت می‌پیمایید؟»
17And he said to them: What are these discourses that you hold one with another as you walk, and are sad?
18یکی که کلیوپاس نام داشت درجواب وی گفت: «مگر تو در اورشلیم غریب وتنها هستی و از آنچه در این ایام در اینجا واقع شدواقف نیستی؟»
18And the one of them, whose name was Cleophas, answering, said to him: Art thou only a stranger to Jerusalem, and hast not known the things that have been done there in these days?
19به ایشان گفت: «چه چیزاست؟» گفتندش: «درباره عیسی ناصری که مردی بود نبی و قادر در فعل و قول در حضورخدا و تمام قوم،
19To whom he said: What things? And they said: Concerning Jesus of Nazareth, who was a prophet, mighty in work and word before God and all the people;
20و چگونه روسای کهنه وحکام ما او را به فتوای قتل سپردند و او رامصلوب ساختند.
20And how our chief priests and princes delivered him to be condemned to death, and crucified him.
21اما ما امیدوار بودیم که همین است آنکه می‌باید اسرائیل را نجات دهد وعلاوه بر این همه، امروز از وقوع این امور روزسوم است،
21But we hoped, that it was he that should have redeemed Israel: and now besides all this, today is the third day since these things were done.
22و بعضی از زنان ما هم ما را به حیرت انداختند که بامدادان نزد قبر رفتند،
22Yea and certain women also of our company affrighted us, who before it was light, were at the sepulchre,
23وجسد او را نیافته آمدند و گفتند که فرشتگان را دررویا دیدیم که گفتند او زنده شده است.
23And not finding his body, came, saying, that they had also seen a vision of angels, who say that he is alive.
24وجمعی از رفقای ما به‌سر قبر رفته، آن چنانکه زنان گفته بودند یافتند لیکن او را ندیدند.»
24And some of our people went to the sepulchre, and found it so as the women had said, but him they found not.
25او به ایشان گفت: «ای بی‌فهمان وسست دلان از ایمان آوردن به انچه انبیا گفته‌اند.
25Then he said to them: O foolish, and slow of heart to believe in all things which the prophets have spoken.
26آیا نمی بایست که مسیح این زحمات را بیند تابه جلال خود برسد؟»
26Ought not Christ to have suffered these things, and so to enter into his glory?
27پس از موسی و سایرانبیا شروع کرده، اخبار خود را در تمام کتب برای ایشان شرح فرمود.
27And beginning at Moses and all the prophets, he expounded to them in all the scriptures, the things that were concerning him.
28و چون به آن دهی که عازم آن بودندرسیدند، او قصد نمود که دورتر رود.
28And they drew night to the town, whither they were going: and he made as though he would go farther.
29و ایشان الحاح کرده، گفتند که «با ما باش. چونکه شب نزدیک است و روز به آخر رسیده.» پس داخل گشته با ایشان توقف نمود.
29But they constrained him; saying: Stay with us, because it is towards evening, and the day is now far spent. And he went in with them.
30و چون با ایشان نشسته بود نان را گرفته برکت داد و پاره کرده به ایشان داد.
30And it came to pass, whilst he was at table with them, he took bread, and blessed, and brake, and gave to them.
31که ناگاه چشمانشان باز شده، او راشناختند و در ساعت از ایشان غایب شد.
31And their eyes were opened, and they knew him: and he vanished out of their sight.
32پس با یکدیگر گفتند: «آیا دل در درون مانمی سوخت، وقتی که در راه با ما تکلم می‌نمود وکتب را بجهت ما تفسیر می‌کرد؟»
32And they said one to the other: Was not our heart burning within us, whilst he spoke in this way, and opened to us the scriptures?
33و در آن ساعت برخاسته به اورشلیم مراجعت کردند و آن یازده را یافتند که با رفقای خود جمع شده
33And rising up, the same hour, they went back to Jerusalem: and they found the eleven gathered together, and those that were staying with them,
34می گفتند: «خداوند در حقیقت برخاسته و به شمعون ظاهر شده است.»
34Saying: The Lord is risen indeed, and hath appeared to Simon.
35و آن دو نفر نیز ازسرگذشت راه و کیفیت شناختن او هنگام پاره کردن نان خبر دادند.
35And they told what things were done in the way; and how they knew him in the breaking of the bread.
36و ایشان در این گفتگو می‌بودند که ناگاه عیسی خود در میان ایشان ایستاده، به ایشان گفت: «سلام بر شما باد.»
36Now whilst they were speaking these things, Jesus stood in the midst of them, and saith to them: Peace be to you; it is I, fear not.
37اما ایشان لرزان وترسان شده گمان بردند که روحی می‌بینند.
37But they being troubled and frightened, supposed that they saw a spirit.
38به ایشان گفت: «چرا مضطرب شدید و برای چه دردلهای شما شبهات روی می‌دهد؟
38And he said to them: Why are you troubled, and why do thoughts arise in your hearts?
39دستها وپایهایم را ملاحظه کنید که من خود هستم و دست بر من گذارده ببینید، زیرا که روح گوشت واستخوان ندارد، چنانکه می‌نگرید که در من است.»
39See my hands and feet, that it is I myself; handle, and see: for a spirit hath not flesh and bones, as you see me to have.
40این را گفت و دستها و پایهای خود رابدیشان نشان داد.
40And when he had said this, he shewed them his hands and feet.
41و چون ایشان هنوز ازخوشی تصدیق نکرده، در عجب مانده بودند، به ایشان گفت: «چیز خوراکی در اینجا دارید؟»
41But while they yet believed not, and wondered for joy, he said: Have you any thing to eat?
42پس قدری از ماهی بریان و از شانه عسل به وی دادند.
42And they offered him a piece of a broiled fish, and a honeycomb.
43پس آن را گرفته پیش ایشان بخورد.
43And when he had eaten before them, taking the remains, he gave to them.
44و به ایشان گفت: «همین است سخنانی که وقتی با شما بودم گفتم ضروری است که آنچه درتورات موسی و صحف انبیا و زبور درباره من مکتوب است به انجام رسد.»
44And he said to them: These are the words which I spoke to you, while I was yet with you, that all things must needs be fulfilled, which are written in the law of Moses, and in the prophets, and in the psalms, concerning me.
45و در آن وقت ذهن ایشان را روشن کرد تا کتب را بفهمند.
45Then he opened their understanding, that they might understand the scriptures.
46و به ایشان گفت: «بر همین منوال مکتوب است وبدینطور سزاوار بود که مسیح زحمت کشد و روزسوم از مردگان برخیزد.
46And he said to them: Thus it is written, and thus it behoved Christ to suffer, and to rise again from the dead, the third day:
47و از اورشلیم شروع کرده، موعظه به توبه و آمرزش گناهان در همه امت‌ها به نام او کرده شود.
47And that penance and remission of sins should be preached in his name, unto all nations, beginning at Jerusalem.
48و شما شاهد بر این امور هستید.
48And you are witnesses of these things.
49و اینک، من موعود پدر خود را برشما می‌فرستم. پس شما در شهر اورشلیم بمانیدتا وقتی که به قوت از اعلی آراسته شوید.»
49And I send the promise of my Father upon you: but stay you in the city till you be endued with power from on high.
50پس ایشان را بیرون از شهر تا بیت عنیا بردو دستهای خود را بلند کرده، ایشان را برکت داد.
50And he led them out as far as Bethania: and lifting up his hands, he blessed them.
51و چنین شد که در حین برکت دادن ایشان، ازایشان جدا گشته، به سوی آسمان بالا برده شد.
51And it came to pass, whilst he blessed them, he departed from them, and was carried up to heaven.
52پس او را پرستش کرده، با خوشی عظیم به سوی اورشلیم برگشتند.
52And they adoring went back into Jerusalem with great joy.
53و پیوسته درهیکل مانده، خدا را حمد و سپاس می‌گفتند. آمین.
53And they were always in the temple, praising and blessing God. Amen.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.