لوقا 22
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
1و چون عید فطیر که به فصح معروف است نزدیک شد،
1Now the feast of unleavened bread, which is called the pasch, was at hand.
2روسای کهنه وکاتبان مترصد می‌بودند که چگونه او را به قتل رسانند، زیرا که از قوم ترسیدند.
2And the chief priests and the scribes sought how they might put Jesus to death: but they feared the people.
3اما شیطان در یهودای مسمی به اسخریوطی که از‌جمله آن دوازده بود داخل گشت،
3And Satan entered into Judas, who was surnamed Iscariot, one of the twelve.
4و اورفته با روسای کهنه و سرداران سپاه گفتگو کرد که چگونه او را به ایشان تسلیم کند.
4And he went, and discoursed with the chief priests and the magistrates, how he might betray him to them.
5ایشان شادشده با او عهد بستند که نقدی به وی دهند.
5And they were glad, and covenanted to give him money.
6و اوقبول کرده در صدد فرصتی برآمد که اورا درنهانی از مردم به ایشان تسلیم کند.
6And he promised. And he sought opportunity to betray him in the absence of the multitude.
7اما چون روز فطیر که در آن می‌بایست فصح را ذبح کنند رسید،
7And the day of the unleavened bread came, on which it was necessary that the pasch should be killed.
8پطرس و یوحنا را فرستاده، گفت: «بروید و فصح را بجهت ما آماده کنید تابخوریم.»
8And he sent Peter and John, saying: Go, and prepare for us the pasch, that we may eat.
9به وی گفتند: «در کجا می‌خواهی مهیا کنیم؟»
9But they said: Where wilt thou that we prepare?
10ایشان را گفت: «اینک هنگامی که داخل شهر شوید، شخصی با سبوی آب به شمابرمی خورد. به خانه‌ای که او درآید، از عقب وی بروید،
10And he said to them: Behold, as you go into the city, there shall meet you a man carrying a pitcher of water: follow him into the house where he entereth in.
11و به صاحب‌خانه گویید، استاد تو را می گوید مهمانخانه کجا است تا در آن فصح را باشاگردان خود بخورم.
11And you shall say to the goodman of the house: The master saith to thee, Where is the guest chamber, where I may eat the pasch with my disciples?
12او بالاخانه‌ای بزرگ ومفروش به شما نشان خواهد داد در آنجا مهیاسازید.»
12And he will shew you a large dining room, furnished; and there prepare.
13پس رفته چنانکه به ایشان گفته بودیافتند و فصح را آماده کردند.
13And they going, found as he had said to them, and made ready the pasch.
14و چون وقت رسید با دوازده رسول بنشست.
14And when the hour was come, he sat down, and the twelve apostles with him.
15و به ایشان گفت: «اشتیاق بی‌نهایت داشتم که پیش از زحمت دیدنم، این فصح را باشما بخورم.
15And he said to them: With desire I have desired to eat this pasch with you, before I suffer.
16زیرا به شما می‌گویم از این دیگرنمی خورم تا وقتی که در ملکوت خدا تمام شود.»
16For I say to you, that from this time I will not eat it, till it be fulfilled in the kingdom of God.
17پس پیاله‌ای گرفته، شکر نمود و گفت: «این رابگیرید و در میان خود تقسیم کنید.
17And having taken the chalice, he gave thanks, and said: Take, and divide it among you:
18زیرا به شما می‌گویم که تا ملکوت خدا نیاید، از میوه مودیگر نخواهم نوشید.»
18For I say to you, that I will not drink of the fruit of the vine, till the kingdom of God come.
19و نان را گرفته، شکرنمود و پاره کرده، به ایشان داد و گفت: «این است جسد من که برای شما داده می‌شود، این را به یادمن به‌جا آرید.»
19And taking bread, he gave thanks, and brake; and gave to them, saying: This is my body, which is given for you. Do this for a commemoration of me.
20و همچنین بعد از شام پیاله راگرفت و گفت: «این پیاله عهد جدید است در خون من که برای شما ریخته می‌شود.
20In like manner the chalice also, after he had supped, saying: This is the chalice, the new testament in my blood, which shall be shed for you.
21لیکن اینک دست آن کسی‌که مرا تسلیم می‌کند با من در سفره است.
21But yet behold, the hand of him that betrayeth me is with me on the table.
22زیرا که پسر انسان برحسب آنچه مقدراست، می‌رود لیکن وای بر آن کسی‌که او را تسلیم کند.»
22And the Son of man indeed goeth, according to that which is determined: but yet, woe to that man by whom he shall be betrayed.
23آنگاه از یکدیگر شروع کردند به پرسیدن که کدام‌یک از ایشان باشد که این کار بکند؟
23And they began to inquire among themselves, which of them it was that should do this thing.
24و در میان ایشان نزاعی نیز افتاد که کدام‌یک ازایشان بزرگتر می‌باشد؟
24And there was also a strife amongst them, which of them should seem to be the greater.
25آنگاه به ایشان گفت: «سلاطین امت‌ها بر ایشان سروری می‌کنند وحکام خود را ولی‌نعمت می‌خوانند.
25And he said to them: The kings of the Gentiles lord it over them; and they that have power over them, are called beneficent.
26لیکن شماچنین مباشید، بلکه بزرگتر از شما مثل کوچکترباشد و پیشوا چون خادم.
26But you not so: but he that is the greater among you, let him become as the younger; and he that is the leader, as he that serveth.
27زیرا کدام‌یک بزرگتراست آنکه به غذا نشیند یا آنکه خدمت کند آیانیست آنکه نشسته است؟ لیکن من در میان شماچون خادم هستم.
27For which is greater, he that sitteth at table, or he that serveth? Is it not he that sitteth at table? But I am in the midst of you, as he that serveth:
28و شما کسانی می‌باشید که در امتحانهای من با من به‌سر بردید.
28And you are they who have continued with me in my temptations:
29و من ملکوتی برای شما قرار می‌دهم چنانکه پدرم برای من مقرر فرمود.
29And I dispose to you, as my Father hath disposed to me, a kingdom;
30تا در ملکوت من از خوان من بخورید و بنوشید و بر کرسیها نشسته بردوازده سبط اسرائیل داوری کنید.»
30That you may eat and drink at my table, in my kingdom: and may sit upon thrones, judging the twelve tribes of Israel.
31پس خداوند گفت: «ای شمعون، ای شمعون، اینک شیطان خواست شما را چون گندم غربال کند،
31And the Lord said: Simon, Simon, behold Satan hath desired to have you, that he may sift you as wheat:
32لیکن من برای تو دعا کردم تاایمانت تلف نشود و هنگامی که تو بازگشت کنی برادران خود را استوار نما.»
32But I have prayed for thee, that thy faith fail not: and thou, being once converted, confirm thy brethren.
33به وی گفت: «ای خداوند حاضرم که با تو بروم حتی در زندان و درموت.»
33Who said to him: Lord, I am ready to go with thee, both into prison, and to death.
34گفت: «تو را می‌گویم‌ای پطرس امروزخروس بانگ نزده باشد که سه مرتبه انکار خواهی کرد که مرا نمی شناسی.»
34And he said: I say to thee, Peter, the cock shall not crow this day, till thou thrice deniest that thou knowest me. And he said to them:
35و به ایشان گفت: «هنگامی که شما را بی‌کیسه و توشه‌دان و کفش فرستادم به هیچ‌چیز محتاج شدید؟» گفتند هیچ.
35When I sent you without purse, and scrip, and shoes, did you want anything?
36پس به ایشان گفت: «لیکن الان هر‌که کیسه دارد، آن را بردارد و همچنین توشه‌دان را و کسی‌که شمشیر ندارد جامه خود را فروخته آن رابخرد.
36But they said: Nothing. Then said he unto them: But now he that hath a purse, let him take it, and likewise a scrip; and he that hath not, let him sell his coat, and buy a sword.
37زیرا به شما می‌گویم که این نوشته در من می‌باید به انجام رسید، یعنی با گناهکاران محسوب شد زیرا هر‌چه در خصوص من است، انقضا دارد.
37For I say to you, that this that is written must yet be fulfilled in me: And with the wicked was he reckoned. For the things concerning me have an end.
38گفتند: «ای خداوند اینک دوشمشیر.» به ایشان گفت: «کافی است.»
38But they said: Lord, behold here are two swords. And he said to them, It is enough.
39و برحسب عادت بیرون شده به کوه زیتون رفت و شاگردانش از عقب او رفتند.
39And going out, he went, according to his custom, to the mount of Olives. And his disciples also followed him.
40و چون به آن موضع رسید، به ایشان گفت: «دعا کنید تا درامتحان نیفتید.»
40And when he was come to the place, he said to them: Pray, lest ye enter into temptation.
41و او از ایشان به مسافت پرتاپ سنگی دور شده، به زانو درآمد و دعا کرده، گفت:
41And he was withdrawn away from them a stone’s cast; and kneeling down, he prayed,
42«ای پدر اگر بخواهی این پیاله را از من بگردان، لیکن نه به خواهش من بلکه به اراده تو.»
42Saying: Father, if thou wilt, remove this chalice from me: but yet not my will, but thine be done.
43وفرشته‌ای از آسمان بر او ظاهر شده او را تقویت می‌نمود.
43And there appeared to him an angel from heaven, strengthening him. And being in an agony, he prayed the longer.
44پس به مجاهده افتاده به سعی بلیغتردعا کرد، چنانکه عرق او مثل قطرات خون بود که بر زمین می‌ریخت.
44And his sweat became as drops of blood, trickling down upon the ground.
45پس از دعا برخاسته نزدشاگردان خود آمده ایشان را از حزن در خواب یافت.
45And when he rose up from prayer, and was come to his disciples, he found them sleeping for sorrow.
46به ایشان گفت: «برای چه در خواب هستید؟ برخاسته دعا کنید تا در امتحان نیفتید.»
46And he said to them: Why sleep you? arise, pray, lest you enter into temptation.
47و سخن هنوز بر زبانش بود که ناگاه جمعی آمدند و یکی از آن دوازده که یهودا نام داشت بردیگران سبقت جسته نزد عیسی آمد تا او راببوسد.
47As he was yet speaking, behold a multitude; and he that was called Judas, one of the twelve, went before them, and drew near to Jesus, for to kiss him.
48و عیسی بدو گفت: «ای یهودا آیا به بوسه پسر انسان را تسلیم می‌کنی؟»
48And Jesus said to him: Judas, dost thou betray the Son of man with a kiss?
49رفقایش چون دیدند که چه می‌شود عرض کردند خداوندابه شمشیر بزنیم.
49And they that were about him, seeing what would follow, said to him: Lord, shall we strike with the sword?
50و یکی از ایشان، غلام رئیس کهنه را زده، گوش راست او را از تن جدا کرد.
50And one of them struck the servant of the high priest, and cut off his right ear.
51عیسی متوجه شده گفت: «تا به این بگذارید.» وگوش او را لمس نموده، شفا داد.
51But Jesus answering, said: Suffer ye thus far. And when he had touched his ear, he healed him.
52پس عیسی به روسای کهنه و سرداران سپاه هیکل و مشایخی که نزد او آمده بودند گفت: «گویا بر دزد با شمشیرها و چوبها بیرون آمدید.
52And Jesus said to the chief priests, and magistrates of the temple, and the ancients, that were come unto him: Are ye come out, as it were against a thief, with swords and clubs?
53وقتی که هر روزه در هیکل با شما می‌بودم دست بر من دراز نکردید، لیکن این است ساعت شما و قدرت ظلمت.»
53When I was daily with you in the temple, you did not stretch forth your hands against me: but this is your hour, and the power of darkness.
54پس او را گرفته بردند و به‌سرای رئیس کهنه آوردند و پطرس از دور از عقب می‌آمد.
54And apprehending him, they led him to the high priest’s house. But Peter followed afar off.
55و چون در میان ایوان آتش افروخته گردش نشسته بودند، پطرس در میان ایشان بنشست.
55And when they had kindled a fire in the midst of the hall, and were sitting about it, Peter was in the midst of them.
56آنگاه کنیزکی چون او را در روشنی آتش نشسته دید بر او چشم دوخته گفت: «این شخص هم با او می‌بود.»
56Whom when a certain servant maid had seen sitting at the light, and had earnestly beheld him, she said: This man also was with him.
57او وی را انکار کرده گفت: «ای زن او را نمی شناسم.»
57But he denied him, saying: Woman, I know him not.
58بعد از زمانی دیگری او را دیده گفت: «تو از اینها هستی.» پطرس گفت: «ای مرد، من نیستم.»
58And after a little while, another seeing him, said: Thou also art one of them. But Peter said: O man, I am not.
59و چون تخمین یک ساعت گذشت یکی دیگر با تاکیدگفت: «بلاشک این شخص از رفقای او است زیراکه جلیلی هم هست.»
59And after the space, as it were of one hour, another certain man affirmed, saying: Of a truth, this man was also with him; for he is also a Galilean.
60پطرس گفت: «ای مردنمی دانم چه می‌گویی؟» در همان ساعت که این رامی گفت خروس بانگ زد.
60And Peter said: Man, I know not what thou sayest. And immediately, as he was yet speaking, the cock crew.
61آنگاه خداوندروگردانیده به پطرس نظر افکند پس پطرس آن کلامی را که خداوند به وی گفته بود به‌خاطرآورد که قبل از بانگ زدن خروس سه مرتبه مراانکار خواهی کرد.
61And the Lord turning looked on Peter. And Peter remembered the word of the Lord, as he had said: Before the cock crow, thou shalt deny me thrice.
62پس پطرس بیرون رفته زارزار بگریست.
62And Peter going out, wept bitterly.
63و کسانی که عیسی را گرفته بودند، او راتازیانه زده استهزا نمودند.
63And the men that held him, mocked him, and struck him.
64و چشم او را بسته طپانچه بر رویش زدند و از وی سوال کرده، گفتند: «نبوت کن که تو را زده است؟»
64And they blindfolded him, and smote his face. And they asked him, saying: Prophesy, who is it that struck thee?
65و بسیارکفر دیگر به وی گفتند.
65And blaspheming, many other things they said against him.
66و چون روز شد اهل شورای قوم یعنی روسای کهنه و کاتبان فراهم آمده در مجلس خوداو را آورده،
66And as soon as it was day, the ancients of the people, and the chief priests and scribes, came together; and they brought him into their council, saying: If thou be the Christ, tell us.
67گفتند: «اگر تو مسیح هستی به مابگو: «او به ایشان گفت: «اگر به شما گویم مراتصدیق نخواهید کرد.
67And he saith to them: If I shall tell you, you will not believe me.
68و اگر از شما سوال کنم جواب نمی دهید و مرا رها نمی کنید.
68And if I shall also ask you, you will not answer me, nor let me go.
69لیکن بعداز این پسر انسان به طرف راست قوت خداخواهد نشست.»
69But hereafter the Son of man shall be sitting on the right hand of the power of God.
70همه گفتند: «پس تو پسر خداهستی؟» او به ایشان گفت: «شما می‌گویید که من هستم.»
70Then said they all: Art thou then the Son of God? Who said: You say that I am.
71گفتند: «دیگر ما را چه حاجت به شهادت است، زیرا خود از زبانش شنیدیم.»
71And they said: What need we any further testimony? for we ourselves have heard it from his own mouth.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.