لوقا 24
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Berean Standard Bible
1پس در روز اول هفته هنگام سپیده صبح، حنوطی را که درست کرده بودندبا خود برداشته به‌سر قبر‌آمدند و بعضی دیگران همراه ایشان.
1On the first day of the week, very early in the morning, the women came to the tomb, bringing the spices they had prepared.
2و سنگ را از سر قبر غلطانیده دیدند.
2They found the stone rolled away from the tomb,
3چون داخل شدند، جسد خداوند عیسی را نیافتند
3but when they entered, they did not find the body of the Lord Jesus.
4و واقع شد هنگامی که ایشان از این امر متحیر بودند که ناگاه دو مرد در لباس درخشنده نزد ایشان بایستادند.
4While they were puzzling over this, suddenly two men in radiant apparel stood beside them.
5و چون ترسان شده سرهای خود را به سوی زمین افکنده بودند، به ایشان گفتند: «چرا زنده را از میان مردگان می‌طلبید؟
5As the women bowed their faces to the ground in terror, the two men asked them, “Why do you look for the living among the dead?
6در اینجا نیست، بلکه برخاسته است. به یاد آورید که چگونه وقتی که در جلیل بود شمارا خبر داده،
6He is not here; He has risen! Remember how He told you while He was still in Galilee:
7گفت ضروری است که پسر انسان به‌دست مردم گناهکار تسلیم شده مصلوب گرددو روز سوم برخیزد.»
7‘The Son of Man must be delivered into the hands of sinful men, and be crucified, and on the third day rise again.’”
8پس سخنان او را به‌خاطرآوردند.
8Then they remembered His words.
9و از سر قبر برگشته، آن یازده و دیگران را ازهمه این امور مطلع ساختند.
9And when they returned from the tomb, they reported all these things to the Eleven and to all the others.
10و مریم مجدلیه ویونا و مریم مادر یعقوب و دیگر رفقای ایشان بودند که رسولان را از این چیزها مطلع ساختند.
10It was Mary Magdalene, Joanna, Mary the mother of James, and the other women with them who told this to the apostles.
11لیکن سخنان زنان را هذیان پنداشته باورنکردند.
11But their words seemed like nonsense to them, and they did not believe the women.
12اما پطرس برخاسته، دوان دوان به سوی قبر رفت و خم شده کفن را تنها گذاشته دیدو از این ماجرا در عجب شده به خانه خود رفت.
12Peter, however, got up and ran to the tomb. And after bending down and seeing only the linen cloths, he went away, wondering to himself what had happened.
13و اینک در همان روز دو نفر از ایشان می‌رفتند به سوی قریه‌ای که از اورشلیم به مسافت، شصت تیر پرتاب دور بود و عمواس نام داشت.
13That same day two of them were going to a village called Emmaus, about seven miles from Jerusalem.
14و با یک دیگر از تمام این وقایع گفتگومی کردند.
14They were talking with each other about everything that had happened.
15و چون ایشان در مکالمه و مباحثه می‌بودند، ناگاه خود عیسی نزدیک شده، با ایشان همراه شد.
15And as they talked and deliberated, Jesus Himself came up and walked along with them.
16ولی چشمان ایشان بسته شد تا اورا نشناسند.
16But their eyes were kept from recognizing Him.
17او به ایشان گفت: «چه حرفها است که با یکدیگر می‌زنید و راه را به کدورت می‌پیمایید؟»
17He asked them, “What are you discussing so intently as you walk along?” They stood still, with sadness on their faces.
18یکی که کلیوپاس نام داشت درجواب وی گفت: «مگر تو در اورشلیم غریب وتنها هستی و از آنچه در این ایام در اینجا واقع شدواقف نیستی؟»
18One of them, named Cleopas, asked Him, “Are You the only visitor to Jerusalem who does not know the things that have happened there in recent days?”
19به ایشان گفت: «چه چیزاست؟» گفتندش: «درباره عیسی ناصری که مردی بود نبی و قادر در فعل و قول در حضورخدا و تمام قوم،
19“What things?” He asked. “The events involving Jesus of Nazareth,” they answered. “This man was a prophet, powerful in speech and action before God and all the people.
20و چگونه روسای کهنه وحکام ما او را به فتوای قتل سپردند و او رامصلوب ساختند.
20Our chief priests and rulers delivered Him up to the sentence of death, and they crucified Him.
21اما ما امیدوار بودیم که همین است آنکه می‌باید اسرائیل را نجات دهد وعلاوه بر این همه، امروز از وقوع این امور روزسوم است،
21But we were hoping He was the One who would redeem Israel. And besides all this, it is the third day since these things took place.
22و بعضی از زنان ما هم ما را به حیرت انداختند که بامدادان نزد قبر رفتند،
22Furthermore, some of our women astounded us. They were at the tomb early this morning,
23وجسد او را نیافته آمدند و گفتند که فرشتگان را دررویا دیدیم که گفتند او زنده شده است.
23but they did not find His body. They came and told us they had seen a vision of angels, who said that Jesus was alive.
24وجمعی از رفقای ما به‌سر قبر رفته، آن چنانکه زنان گفته بودند یافتند لیکن او را ندیدند.»
24Then some of our companions went to the tomb and found it just as the women had described. But Him they did not see.”
25او به ایشان گفت: «ای بی‌فهمان وسست دلان از ایمان آوردن به انچه انبیا گفته‌اند.
25Then Jesus said to them, “O foolish ones, how slow are your hearts to believe all that the prophets have spoken!
26آیا نمی بایست که مسیح این زحمات را بیند تابه جلال خود برسد؟»
26Was it not necessary for the Christ to suffer these things and then to enter His glory?”
27پس از موسی و سایرانبیا شروع کرده، اخبار خود را در تمام کتب برای ایشان شرح فرمود.
27And beginning with Moses and all the Prophets, He explained to them what was written in all the Scriptures about Himself.
28و چون به آن دهی که عازم آن بودندرسیدند، او قصد نمود که دورتر رود.
28As they approached the village where they were headed, He seemed to be going farther.
29و ایشان الحاح کرده، گفتند که «با ما باش. چونکه شب نزدیک است و روز به آخر رسیده.» پس داخل گشته با ایشان توقف نمود.
29But they pleaded with Him, “Stay with us, for it is nearly evening and the day is almost over.” So He went in to stay with them.
30و چون با ایشان نشسته بود نان را گرفته برکت داد و پاره کرده به ایشان داد.
30While He was reclining at the table with them, He took bread, spoke a blessing and broke it, and gave it to them.
31که ناگاه چشمانشان باز شده، او راشناختند و در ساعت از ایشان غایب شد.
31Then their eyes were opened and they recognized Jesus—and He disappeared from their sight.
32پس با یکدیگر گفتند: «آیا دل در درون مانمی سوخت، وقتی که در راه با ما تکلم می‌نمود وکتب را بجهت ما تفسیر می‌کرد؟»
32They asked each other, “Were not our hearts burning within us as He spoke with us on the road and opened the Scriptures to us?”
33و در آن ساعت برخاسته به اورشلیم مراجعت کردند و آن یازده را یافتند که با رفقای خود جمع شده
33And they got up that very hour and returned to Jerusalem. There they found the Eleven and those with them, gathered together
34می گفتند: «خداوند در حقیقت برخاسته و به شمعون ظاهر شده است.»
34and saying, “The Lord has indeed risen and has appeared to Simon!”
35و آن دو نفر نیز ازسرگذشت راه و کیفیت شناختن او هنگام پاره کردن نان خبر دادند.
35Then the two told what had happened on the road, and how they had recognized Jesus in the breaking of the bread.
36و ایشان در این گفتگو می‌بودند که ناگاه عیسی خود در میان ایشان ایستاده، به ایشان گفت: «سلام بر شما باد.»
36While they were describing these events, Jesus Himself stood among them and said, “Peace be with you.”
37اما ایشان لرزان وترسان شده گمان بردند که روحی می‌بینند.
37But they were startled and frightened, thinking they had seen a spirit.
38به ایشان گفت: «چرا مضطرب شدید و برای چه دردلهای شما شبهات روی می‌دهد؟
38“Why are you troubled,” Jesus asked, “and why do doubts arise in your hearts?
39دستها وپایهایم را ملاحظه کنید که من خود هستم و دست بر من گذارده ببینید، زیرا که روح گوشت واستخوان ندارد، چنانکه می‌نگرید که در من است.»
39Look at My hands and My feet. It is I Myself. Touch Me and see—for a spirit does not have flesh and bones, as you see I have.”
40این را گفت و دستها و پایهای خود رابدیشان نشان داد.
40And when He had said this, He showed them His hands and feet.
41و چون ایشان هنوز ازخوشی تصدیق نکرده، در عجب مانده بودند، به ایشان گفت: «چیز خوراکی در اینجا دارید؟»
41While they were still in disbelief because of their joy and amazement, He asked them, “Do you have anything here to eat?”
42پس قدری از ماهی بریان و از شانه عسل به وی دادند.
42So they gave Him a piece of broiled fish,
43پس آن را گرفته پیش ایشان بخورد.
43and He took it and ate it in front of them.
44و به ایشان گفت: «همین است سخنانی که وقتی با شما بودم گفتم ضروری است که آنچه درتورات موسی و صحف انبیا و زبور درباره من مکتوب است به انجام رسد.»
44Jesus said to them, “These are the words I spoke to you while I was still with you: Everything must be fulfilled that is written about Me in the Law of Moses, the Prophets, and the Psalms.”
45و در آن وقت ذهن ایشان را روشن کرد تا کتب را بفهمند.
45Then He opened their minds to understand the Scriptures.
46و به ایشان گفت: «بر همین منوال مکتوب است وبدینطور سزاوار بود که مسیح زحمت کشد و روزسوم از مردگان برخیزد.
46And He told them, “This is what is written: The Christ will suffer and rise from the dead on the third day,
47و از اورشلیم شروع کرده، موعظه به توبه و آمرزش گناهان در همه امت‌ها به نام او کرده شود.
47and in His name repentance and forgiveness of sins will be proclaimed to all nations, beginning in Jerusalem.
48و شما شاهد بر این امور هستید.
48You are witnesses of these things.
49و اینک، من موعود پدر خود را برشما می‌فرستم. پس شما در شهر اورشلیم بمانیدتا وقتی که به قوت از اعلی آراسته شوید.»
49And behold, I am sending the promise of My Father upon you. But remain in the city until you have been clothed with power from on high.”
50پس ایشان را بیرون از شهر تا بیت عنیا بردو دستهای خود را بلند کرده، ایشان را برکت داد.
50When Jesus had led them out as far as Bethany, He lifted up His hands and blessed them.
51و چنین شد که در حین برکت دادن ایشان، ازایشان جدا گشته، به سوی آسمان بالا برده شد.
51While He was blessing them, He left them and was carried up into heaven.
52پس او را پرستش کرده، با خوشی عظیم به سوی اورشلیم برگشتند.
52And they worshiped Him and returned to Jerusalem with great joy,
53و پیوسته درهیکل مانده، خدا را حمد و سپاس می‌گفتند. آمین.
53praising God continually in the temple.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.