Luko 24
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Berean Standard Bible
1Kaj la unuan tagon de la semajno, ĉe frua tagiĝo, ili venis al la tombo, alportante la aromaĵojn, kiujn ili preparis.
1On the first day of the week, very early in the morning, the women came to the tomb, bringing the spices they had prepared.
2Kaj ili trovis la ŝtonon derulita for de la tombo.
2They found the stone rolled away from the tomb,
3Kaj enirinte, ili ne trovis la korpon de la Sinjoro Jesuo.
3but when they entered, they did not find the body of the Lord Jesus.
4Kaj dum ili embarasiĝis pri tio, jen apud ili staris du viroj en brilaj vestoj;
4While they were puzzling over this, suddenly two men in radiant apparel stood beside them.
5kaj dum ili timis kaj kliniĝis vizaĝaltere, tiuj demandis ilin: Kial vi serĉas la vivanton inter la mortintoj?
5As the women bowed their faces to the ground in terror, the two men asked them, “Why do you look for the living among the dead?
6Li ne estas ĉi tie, sed leviĝis; memoru, kiamaniere li parolis al vi, kiam li estis ankoraŭ en Galileo,
6He is not here; He has risen! Remember how He told you while He was still in Galilee:
7dirante, ke la Filo de homo devas esti transdonita en la manojn de pekuloj kaj esti krucumita, kaj la trian tagon releviĝi.
7‘The Son of Man must be delivered into the hands of sinful men, and be crucified, and on the third day rise again.’”
8Kaj ili rememoris liajn vortojn;
8Then they remembered His words.
9kaj reveninte de la tombo, ili rakontis ĉion tion al la dek unu kaj al ĉiuj ceteraj.
9And when they returned from the tomb, they reported all these things to the Eleven and to all the others.
10Kaj ili estis Maria Magdalena, kaj Joana, kaj Maria, la patrino de Jakobo; kaj la ceteraj virinoj kun ili rakontis tion al la apostoloj.
10It was Mary Magdalene, Joanna, Mary the mother of James, and the other women with them who told this to the apostles.
11Kaj tiuj vortoj ŝajnis al ili kiel babilado, kaj ili ne kredis al la virinoj.
11But their words seemed like nonsense to them, and they did not believe the women.
12Sed Petro leviĝis kaj kuris al la tombo, kaj kliniĝinte, vidis la tolaĵojn solajn, kaj li foriris, mirante en si pri tio, kio okazis.
12Peter, however, got up and ran to the tomb. And after bending down and seeing only the linen cloths, he went away, wondering to himself what had happened.
13Kaj jen du el ili iris en tiu sama tago al vilaĝo nomata Emaus, kiu estas malproksime de Jerusalem sesdek stadiojn.
13That same day two of them were going to a village called Emmaus, about seven miles from Jerusalem.
14Kaj ili interparolis inter si pri ĉio tio, kio okazis.
14They were talking with each other about everything that had happened.
15Kaj dum ili interparolis kaj diskutis inter si, Jesuo mem alproksimiĝis kaj iris kun ili.
15And as they talked and deliberated, Jesus Himself came up and walked along with them.
16Sed iliaj okuloj estis malhelpataj tiel, ke ili lin ne rekonis.
16But their eyes were kept from recognizing Him.
17Kaj li diris al ili: Kiaj vortoj estas tiuj, kiujn vi interŝanĝas, dum vi iras? Kaj ili haltis, kun malgaja mieno.
17He asked them, “What are you discussing so intently as you walk along?” They stood still, with sadness on their faces.
18Kaj unu el ili, nomata Kleopas, responde diris al li: Ĉu nur vi sola loĝas en Jerusalem, kaj ne scias tion, kio tie okazis en ĉi tiuj tagoj?
18One of them, named Cleopas, asked Him, “Are You the only visitor to Jerusalem who does not know the things that have happened there in recent days?”
19Kaj li diris al ili: Kion? Kaj ili diris al li: Pri Jesuo, la Nazaretano, kiu estis profeto potenca age kaj parole antaŭ Dio kaj la tuta popolo;
19“What things?” He asked. “The events involving Jesus of Nazareth,” they answered. “This man was a prophet, powerful in speech and action before God and all the people.
20kaj kiel la ĉefpastroj kaj niaj regantoj transdonis lin por kondamno al morto, kaj lin krucumis.
20Our chief priests and rulers delivered Him up to the sentence of death, and they crucified Him.
21Sed ni esperis, ke li estas tiu, kiu elaĉetos Izraelon. Kaj plie, krom ĉio tio, hodiaŭ estas jam la tria tago, de kiam tio okazis.
21But we were hoping He was the One who would redeem Israel. And besides all this, it is the third day since these things took place.
22Ankaŭ mirigis nin iuj virinoj el inter ni, kiuj estis frumatene apud la tombo,
22Furthermore, some of our women astounded us. They were at the tomb early this morning,
23kaj ne trovinte lian korpon, revenis, dirante, ke ili ankaŭ vidis vizion de anĝeloj, kiuj diris, ke li vivas.
23but they did not find His body. They came and told us they had seen a vision of angels, who said that Jesus was alive.
24Kaj iuj el nia kunularo iris al la tombo, kaj trovis tiel, kiel diris la virinoj; sed lin ili ne vidis.
24Then some of our companions went to the tomb and found it just as the women had described. But Him they did not see.”
25Kaj li diris al ili: Ho malsaĝuloj kaj kore malviglaj por kredi ĉion, kion la profetoj antaŭparolis!
25Then Jesus said to them, “O foolish ones, how slow are your hearts to believe all that the prophets have spoken!
26Ĉu la Kristo ne devis suferi ĉion tion, kaj eniri en sian gloron?
26Was it not necessary for the Christ to suffer these things and then to enter His glory?”
27Kaj komencante de Moseo kaj de ĉiuj profetoj, li klarigis al ili el ĉiuj Skriboj la dirojn pri li mem.
27And beginning with Moses and all the Prophets, He explained to them what was written in all the Scriptures about Himself.
28Kaj ili alproksimiĝis al la vilaĝo, kien ili iris, kaj li ŝajnigis al ili, kvazaŭ li pluen iros.
28As they approached the village where they were headed, He seemed to be going farther.
29Kaj ili retenis lin, dirante: Restu ĉe ni, ĉar estas preskaŭ vespere, kaj la tago jam malkreskas. Kaj li eniris, por resti ĉe ili.
29But they pleaded with Him, “Stay with us, for it is nearly evening and the day is almost over.” So He went in to stay with them.
30Kaj dum li sidis kun ili ĉe manĝo, li prenis panon, kaj ĝin benis kaj dispecigis kaj donis al ili.
30While He was reclining at the table with them, He took bread, spoke a blessing and broke it, and gave it to them.
31Kaj iliaj okuloj malfermiĝis, kaj ili rekonis lin, kaj li fariĝis nevidebla por ili.
31Then their eyes were opened and they recognized Jesus—and He disappeared from their sight.
32Kaj ili diris unu al alia: Ĉu nia koro ne brulis en ni, dum li parolis kun ni sur la vojo, dum li klarigis al ni la Skribojn?
32They asked each other, “Were not our hearts burning within us as He spoke with us on the road and opened the Scriptures to us?”
33Kaj leviĝinte en tiu sama horo, ili reiris al Jerusalem, kaj trovis la dek unu kunvenintaj, kun siaj kunuloj, kaj dirantaj:
33And they got up that very hour and returned to Jerusalem. There they found the Eleven and those with them, gathered together
34La Sinjoro vere leviĝis, kaj aperis al Simon.
34and saying, “The Lord has indeed risen and has appeared to Simon!”
35Kaj ili rakontis tion, kio okazis sur la vojo, kaj kiamaniere li rekoniĝis al ili en la dispecigo de pano.
35Then the two told what had happened on the road, and how they had recognized Jesus in the breaking of the bread.
36Kaj dum ili priparolis tion, li mem staris meze de ili, kaj diris al ili: Paco al vi.
36While they were describing these events, Jesus Himself stood among them and said, “Peace be with you.”
37Sed terurite kaj timigite, ili supozis, ke ili vidas spiriton.
37But they were startled and frightened, thinking they had seen a spirit.
38Kaj li diris al ili: Kial vi maltrankviliĝas? kaj kial diskutoj leviĝas en viaj koroj?
38“Why are you troubled,” Jesus asked, “and why do doubts arise in your hearts?
39Vidu miajn manojn kaj miajn piedojn, ke ĝi estas mi mem; palpu min kaj vidu; ĉar spirito ne havas karnon kaj ostojn, kiel vi vidas min havanta.
39Look at My hands and My feet. It is I Myself. Touch Me and see—for a spirit does not have flesh and bones, as you see I have.”
40Kaj tion dirinte, li montris al ili siajn manojn kaj siajn piedojn.
40And when He had said this, He showed them His hands and feet.
41Kaj dum ili ankoraŭ ne kredis pro ĝojo, kaj miris, li demandis ilin: Ĉu vi havas ian manĝaĵon ĉi tie?
41While they were still in disbelief because of their joy and amazement, He asked them, “Do you have anything here to eat?”
42Kaj ili donis al li pecon de rostita fiŝo.
42So they gave Him a piece of broiled fish,
43Kaj li prenis, kaj manĝis antaŭ ili.
43and He took it and ate it in front of them.
44Kaj li diris al ili: Jen estas miaj vortoj, kiujn mi parolis al vi, kiam mi ankoraŭ estis ĉe vi, ke devas plenumiĝi ĉio, kio estas skribita pri mi en la leĝo de Moseo kaj en la profetoj kaj en la psalmoj.
44Jesus said to them, “These are the words I spoke to you while I was still with you: Everything must be fulfilled that is written about Me in the Law of Moses, the Prophets, and the Psalms.”
45Tiam li malfermis ilian menson, por ke ili komprenu la Skribojn;
45Then He opened their minds to understand the Scriptures.
46kaj li diris al ili: Tiel estas skribite, ke la Kristo devas suferi, kaj leviĝi el la mortintoj la trian tagon;
46And He told them, “This is what is written: The Christ will suffer and rise from the dead on the third day,
47kaj ke pento kaj pardonado de pekoj estu predikataj en lia nomo al ĉiuj nacioj, komencante ĉe Jerusalem.
47and in His name repentance and forgiveness of sins will be proclaimed to all nations, beginning in Jerusalem.
48Vi estas atestantoj pri tio.
48You are witnesses of these things.
49Kaj jen mi elsendos sur vin la promeson de mia Patro; sed restu en la urbo, ĝis vi vestiĝos per potenco de supre.
49And behold, I am sending the promise of My Father upon you. But remain in the city until you have been clothed with power from on high.”
50Kaj li elkondukis ilin ĝis apud Betania, kaj, levinte siajn manojn, li benis ilin.
50When Jesus had led them out as far as Bethany, He lifted up His hands and blessed them.
51Kaj dum li benis ilin, li foriĝis de ili kaj estis suprenportita en la ĉielon.
51While He was blessing them, He left them and was carried up into heaven.
52Kaj adorkliniĝinte al li, ili revenis al Jerusalem kun granda ĝojo;
52And they worshiped Him and returned to Jerusalem with great joy,
53kaj estis konstante en la templo, glorante Dion.
53praising God continually in the temple.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.