Luko 24
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
World English Bible
1Kaj la unuan tagon de la semajno, ĉe frua tagiĝo, ili venis al la tombo, alportante la aromaĵojn, kiujn ili preparis.
1But on the first day of the week, at early dawn, they and some others came to the tomb, bringing the spices which they had prepared.
2Kaj ili trovis la ŝtonon derulita for de la tombo.
2They found the stone rolled away from the tomb.
3Kaj enirinte, ili ne trovis la korpon de la Sinjoro Jesuo.
3They entered in, and didn’t find the Lord Jesus’ body.
4Kaj dum ili embarasiĝis pri tio, jen apud ili staris du viroj en brilaj vestoj;
4While they were greatly perplexed about this, behold, two men stood by them in dazzling clothing.
5kaj dum ili timis kaj kliniĝis vizaĝaltere, tiuj demandis ilin: Kial vi serĉas la vivanton inter la mortintoj?
5Becoming terrified, they bowed their faces down to the earth. The men said to them, “Why do you seek the living among the dead?
6Li ne estas ĉi tie, sed leviĝis; memoru, kiamaniere li parolis al vi, kiam li estis ankoraŭ en Galileo,
6He isn’t here, but is risen. Remember what he told you when he was still in Galilee,
7dirante, ke la Filo de homo devas esti transdonita en la manojn de pekuloj kaj esti krucumita, kaj la trian tagon releviĝi.
7saying that the Son of Man must be delivered up into the hands of sinful men and be crucified, and the third day rise again?”
8Kaj ili rememoris liajn vortojn;
8They remembered his words,
9kaj reveninte de la tombo, ili rakontis ĉion tion al la dek unu kaj al ĉiuj ceteraj.
9returned from the tomb, and told all these things to the eleven and to all the rest.
10Kaj ili estis Maria Magdalena, kaj Joana, kaj Maria, la patrino de Jakobo; kaj la ceteraj virinoj kun ili rakontis tion al la apostoloj.
10Now they were Mary Magdalene, Joanna, and Mary the mother of James. The other women with them told these things to the apostles.
11Kaj tiuj vortoj ŝajnis al ili kiel babilado, kaj ili ne kredis al la virinoj.
11These words seemed to them to be nonsense, and they didn’t believe them.
12Sed Petro leviĝis kaj kuris al la tombo, kaj kliniĝinte, vidis la tolaĵojn solajn, kaj li foriris, mirante en si pri tio, kio okazis.
12But Peter got up and ran to the tomb. Stooping and looking in, he saw the strips of linen lying by themselves, and he departed to his home, wondering what had happened.
13Kaj jen du el ili iris en tiu sama tago al vilaĝo nomata Emaus, kiu estas malproksime de Jerusalem sesdek stadiojn.
13Behold, two of them were going that very day to a village named Emmaus, which was sixty stadia from Jerusalem.
14Kaj ili interparolis inter si pri ĉio tio, kio okazis.
14They talked with each other about all of these things which had happened.
15Kaj dum ili interparolis kaj diskutis inter si, Jesuo mem alproksimiĝis kaj iris kun ili.
15While they talked and questioned together, Jesus himself came near, and went with them.
16Sed iliaj okuloj estis malhelpataj tiel, ke ili lin ne rekonis.
16But their eyes were kept from recognizing him.
17Kaj li diris al ili: Kiaj vortoj estas tiuj, kiujn vi interŝanĝas, dum vi iras? Kaj ili haltis, kun malgaja mieno.
17He said to them, “What are you talking about as you walk, and are sad?”
18Kaj unu el ili, nomata Kleopas, responde diris al li: Ĉu nur vi sola loĝas en Jerusalem, kaj ne scias tion, kio tie okazis en ĉi tiuj tagoj?
18One of them, named Cleopas, answered him, “Are you the only stranger in Jerusalem who doesn’t know the things which have happened there in these days?”
19Kaj li diris al ili: Kion? Kaj ili diris al li: Pri Jesuo, la Nazaretano, kiu estis profeto potenca age kaj parole antaŭ Dio kaj la tuta popolo;
19He said to them, “What things?” They said to him, “The things concerning Jesus the Nazarene, who was a prophet mighty in deed and word before God and all the people;
20kaj kiel la ĉefpastroj kaj niaj regantoj transdonis lin por kondamno al morto, kaj lin krucumis.
20and how the chief priests and our rulers delivered him up to be condemned to death, and crucified him.
21Sed ni esperis, ke li estas tiu, kiu elaĉetos Izraelon. Kaj plie, krom ĉio tio, hodiaŭ estas jam la tria tago, de kiam tio okazis.
21But we were hoping that it was he who would redeem Israel. Yes, and besides all this, it is now the third day since these things happened.
22Ankaŭ mirigis nin iuj virinoj el inter ni, kiuj estis frumatene apud la tombo,
22Also, certain women of our company amazed us, having arrived early at the tomb;
23kaj ne trovinte lian korpon, revenis, dirante, ke ili ankaŭ vidis vizion de anĝeloj, kiuj diris, ke li vivas.
23and when they didn’t find his body, they came saying that they had also seen a vision of angels, who said that he was alive.
24Kaj iuj el nia kunularo iris al la tombo, kaj trovis tiel, kiel diris la virinoj; sed lin ili ne vidis.
24Some of us went to the tomb and found it just like the women had said, but they didn’t see him.”
25Kaj li diris al ili: Ho malsaĝuloj kaj kore malviglaj por kredi ĉion, kion la profetoj antaŭparolis!
25He said to them, “Foolish people, and slow of heart to believe in all that the prophets have spoken!
26Ĉu la Kristo ne devis suferi ĉion tion, kaj eniri en sian gloron?
26Didn’t the Christ have to suffer these things and to enter into his glory?”
27Kaj komencante de Moseo kaj de ĉiuj profetoj, li klarigis al ili el ĉiuj Skriboj la dirojn pri li mem.
27Beginning from Moses and from all the prophets, he explained to them in all the Scriptures the things concerning himself.
28Kaj ili alproksimiĝis al la vilaĝo, kien ili iris, kaj li ŝajnigis al ili, kvazaŭ li pluen iros.
28They came near to the village where they were going, and he acted like he would go further.
29Kaj ili retenis lin, dirante: Restu ĉe ni, ĉar estas preskaŭ vespere, kaj la tago jam malkreskas. Kaj li eniris, por resti ĉe ili.
29They urged him, saying, “Stay with us, for it is almost evening, and the day is almost over.” He went in to stay with them.
30Kaj dum li sidis kun ili ĉe manĝo, li prenis panon, kaj ĝin benis kaj dispecigis kaj donis al ili.
30When he had sat down at the table with them, he took the bread and gave thanks. Breaking it, he gave it to them.
31Kaj iliaj okuloj malfermiĝis, kaj ili rekonis lin, kaj li fariĝis nevidebla por ili.
31Their eyes were opened and they recognized him; then he vanished out of their sight.
32Kaj ili diris unu al alia: Ĉu nia koro ne brulis en ni, dum li parolis kun ni sur la vojo, dum li klarigis al ni la Skribojn?
32They said to one another, “Weren’t our hearts burning within us while he spoke to us along the way, and while he opened the Scriptures to us?”
33Kaj leviĝinte en tiu sama horo, ili reiris al Jerusalem, kaj trovis la dek unu kunvenintaj, kun siaj kunuloj, kaj dirantaj:
33They rose up that very hour, returned to Jerusalem, and found the eleven gathered together, and those who were with them,
34La Sinjoro vere leviĝis, kaj aperis al Simon.
34saying, “The Lord is risen indeed, and has appeared to Simon!”
35Kaj ili rakontis tion, kio okazis sur la vojo, kaj kiamaniere li rekoniĝis al ili en la dispecigo de pano.
35They related the things that happened along the way, and how he was recognized by them in the breaking of the bread.
36Kaj dum ili priparolis tion, li mem staris meze de ili, kaj diris al ili: Paco al vi.
36As they said these things, Jesus himself stood among them, and said to them, “Peace be to you.”
37Sed terurite kaj timigite, ili supozis, ke ili vidas spiriton.
37But they were terrified and filled with fear, and supposed that they had seen a spirit.
38Kaj li diris al ili: Kial vi maltrankviliĝas? kaj kial diskutoj leviĝas en viaj koroj?
38He said to them, “Why are you troubled? Why do doubts arise in your hearts?
39Vidu miajn manojn kaj miajn piedojn, ke ĝi estas mi mem; palpu min kaj vidu; ĉar spirito ne havas karnon kaj ostojn, kiel vi vidas min havanta.
39See my hands and my feet, that it is truly me. Touch me and see, for a spirit doesn’t have flesh and bones, as you see that I have.”
40Kaj tion dirinte, li montris al ili siajn manojn kaj siajn piedojn.
40When he had said this, he showed them his hands and his feet.
41Kaj dum ili ankoraŭ ne kredis pro ĝojo, kaj miris, li demandis ilin: Ĉu vi havas ian manĝaĵon ĉi tie?
41While they still didn’t believe for joy, and wondered, he said to them, “Do you have anything here to eat?”
42Kaj ili donis al li pecon de rostita fiŝo.
42They gave him a piece of a broiled fish and some honeycomb.
43Kaj li prenis, kaj manĝis antaŭ ili.
43He took them, and ate in front of them.
44Kaj li diris al ili: Jen estas miaj vortoj, kiujn mi parolis al vi, kiam mi ankoraŭ estis ĉe vi, ke devas plenumiĝi ĉio, kio estas skribita pri mi en la leĝo de Moseo kaj en la profetoj kaj en la psalmoj.
44He said to them, “This is what I told you while I was still with you, that all things which are written in the law of Moses, the prophets, and the psalms concerning me must be fulfilled.”
45Tiam li malfermis ilian menson, por ke ili komprenu la Skribojn;
45Then he opened their minds, that they might understand the Scriptures.
46kaj li diris al ili: Tiel estas skribite, ke la Kristo devas suferi, kaj leviĝi el la mortintoj la trian tagon;
46He said to them, “Thus it is written, and thus it was necessary for the Christ to suffer and to rise from the dead the third day,
47kaj ke pento kaj pardonado de pekoj estu predikataj en lia nomo al ĉiuj nacioj, komencante ĉe Jerusalem.
47and that repentance and remission of sins should be preached in his name to all the nations, beginning at Jerusalem.
48Vi estas atestantoj pri tio.
48You are witnesses of these things.
49Kaj jen mi elsendos sur vin la promeson de mia Patro; sed restu en la urbo, ĝis vi vestiĝos per potenco de supre.
49Behold, I send out the promise of my Father on you. But wait in the city of Jerusalem until you are clothed with power from on high.”
50Kaj li elkondukis ilin ĝis apud Betania, kaj, levinte siajn manojn, li benis ilin.
50He led them out as far as Bethany, and he lifted up his hands and blessed them.
51Kaj dum li benis ilin, li foriĝis de ili kaj estis suprenportita en la ĉielon.
51While he blessed them, he withdrew from them and was carried up into heaven.
52Kaj adorkliniĝinte al li, ili revenis al Jerusalem kun granda ĝojo;
52They worshiped him and returned to Jerusalem with great joy,
53kaj estis konstante en la templo, glorante Dion.
53and were continually in the temple, praising and blessing God. Amen.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.