Luko 19
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
World English Bible
1Kaj li eniris en Jeriĥon kaj ĝin trapasis.
1He entered and was passing through Jericho.
2Kaj jen viro, nomata Zakĥeo; kaj li estis ĉefimpostisto, kaj li estis riĉa.
2There was a man named Zacchaeus. He was a chief tax collector, and he was rich.
3Kaj li penis vidi Jesuon, kia homo li estas; kaj li ne povis pro la homamaso, ĉar li estis malgranda je staturo.
3He was trying to see who Jesus was, and couldn’t because of the crowd, because he was short.
4Kaj antaŭkurinte antaŭen, li supreniris sur sikomorarbon, por lin vidi; ĉar li estis preterpasonta tie.
4He ran on ahead and climbed up into a sycamore tree to see him, for he was going to pass that way.
5Kaj kiam Jesuo venis al la loko, li suprenrigardis, kaj diris al li: Zakĥeo, rapide malsupreniru, ĉar hodiaŭ mi devas loĝi en via domo.
5When Jesus came to the place, he looked up and saw him, and said to him, “Zacchaeus, hurry and come down, for today I must stay at your house.”
6Kaj li rapide malsupreniris, kaj akceptis lin ĝoje.
6He hurried, came down, and received him joyfully.
7Kaj vidinte, ĉiuj murmuris, dirante: Ĉe pekulo li eniris, por gasti.
7When they saw it, they all murmured, saying, “He has gone in to lodge with a man who is a sinner.”
8Kaj Zakĥeo, starante, diris al la Sinjoro: Jen duonon de miaj posedaĵoj, Sinjoro, mi donacas al la malriĉuloj; kaj se el iu mi maljuste eldevigis ion, mi redonas kvaroblon.
8Zacchaeus stood and said to the Lord, “Behold, Lord, half of my goods I give to the poor. If I have wrongfully exacted anything of anyone, I restore four times as much.”
9Kaj Jesuo diris al li: Hodiaŭ venis savo al ĉi tiu domo, ĉar li ankaŭ estas filo de Abraham.
9Jesus said to him, “Today, salvation has come to this house, because he also is a son of Abraham.
10Ĉar la Filo de homo venis, por serĉi kaj savi la perditaĵon.
10For the Son of Man came to seek and to save that which was lost.”
11Kaj kiam oni aŭdis tion, li parolis ankoraŭ parabolon, ĉar li estis proksime al Jerusalem, kaj oni supozis, ke la regno de Dio tuj aperos.
11As they heard these things, he went on and told a parable, because he was near Jerusalem, and they supposed that God’s Kingdom would be revealed immediately.
12Li do diris: Unu nobelo forvojaĝis en malproksiman landon, por ricevi al si regnon, kaj reveni.
12He said therefore, “A certain nobleman went into a far country to receive for himself a kingdom and to return.
13Kaj vokinte al si dek siajn servistojn, li donis al ili dek min’ojn, kaj diris al ili: Negocadu, ĝis mi revenos.
13He called ten servants of his and gave them ten mina coins, and told them, ‘Conduct business until I come.’
14Sed liaj regnanoj lin malamis, kaj sendis delegitaron post li, dirante: Ni ne volas, ke tiu viro reĝu super ni.
14But his citizens hated him, and sent an envoy after him, saying, ‘We don’t want this man to reign over us.’
15Kaj kiam li revenis, ricevinte la regnon, li ordonis voki al li tiujn servistojn, al kiuj li donis la monon, por ke li sciiĝu, kiom ili gajnis per negocado.
15“When he had come back again, having received the kingdom, he commanded these servants, to whom he had given the money, to be called to him, that he might know what they had gained by conducting business.
16Kaj venis la unua, kaj diris: Sinjoro, via min’o produktis dek min’ojn.
16The first came before him, saying, ‘Lord, your mina has made ten more minas.’
17Kaj li diris al li: Bonege, bona servisto; ĉar vi estis fidela en tre malgranda afero, havu aŭtoritaton super dek urboj.
17“He said to him, ‘Well done, you good servant! Because you were found faithful with very little, you shall have authority over ten cities.’
18Kaj venis la dua, kaj diris: Sinjoro, via min’o faris kvin min’ojn.
18“The second came, saying, ‘Your mina, Lord, has made five minas.’
19Li diris ankaŭ al tiu: Vi ankaŭ estu super kvin urboj.
19“So he said to him, ‘And you are to be over five cities.’
20Kaj alia venis, kaj diris: Sinjoro, jen via min’o, kiun mi konservis, flankemetitan en viŝtuko;
20Another came, saying, ‘Lord, behold, your mina, which I kept laid away in a handkerchief,
21ĉar mi vin timis, ĉar vi estas homo severa; vi prenas tion, kion vi ne demetis, kaj rikoltas tion, kion vi ne semis.
21for I feared you, because you are an exacting man. You take up that which you didn’t lay down, and reap that which you didn’t sow.’
22Li diris al li: El via propra buŝo mi vin juĝos, vi malbona servisto. Vi sciis, ke mi estas homo severa, kiu prenas tion, kion mi ne demetis, kaj rikoltas tion, kion mi ne semis;
22“He said to him, ‘Out of your own mouth I will judge you, you wicked servant! You knew that I am an exacting man, taking up that which I didn’t lay down and reaping that which I didn’t sow.
23kial do vi ne donis mian monon en bankon, por ke, reveninte, mi postulu ĝin kun procento?
23Then why didn’t you deposit my money in the bank, and at my coming, I might have earned interest on it?’
24Kaj li diris al la apudstarantoj: Forprenu de li la min’on, kaj donu ĝin al tiu, kiu havas la dek min’ojn.
24He said to those who stood by, ‘Take the mina away from him and give it to him who has the ten minas.’
25(Kaj ili diris al li: Sinjoro, li havas dek min’ojn.)
25“They said to him, ‘Lord, he has ten minas!’
26Mi diras al vi, ke al ĉiu, kiu havas, estos donite; kaj for de tiu, kiu ne havas, estos prenita eĉ tio, kion li havas.
26‘For I tell you that to everyone who has, will more be given; but from him who doesn’t have, even that which he has will be taken away from him.
27Cetere tiujn miajn malamikojn, kiuj ne volis, ke mi reĝu super ili, konduku ĉi tien, kaj mortigu ilin antaŭ mi.
27But bring those enemies of mine who didn’t want me to reign over them here, and kill them before me.’”
28Kaj tion dirinte, li ekiris antaŭe, suprenirante al Jerusalem.
28Having said these things, he went on ahead, going up to Jerusalem.
29Kaj kiam li alproksimiĝis al Betfage kaj Betania, apud la monto nomata Olivarba, li sendis du el siaj disĉiploj,
29When he came near to Bethsphage and Bethany, at the mountain that is called Olivet, he sent two of his disciples,
30dirante: Iru en la kontraŭan vilaĝon, en kiu, enirante, vi trovos azenidon ligitan, sur kiu neniu iam ankoraŭ sidis; ĝin malligu kaj alkonduku.
30saying, “Go your way into the village on the other side, in which, as you enter, you will find a colt tied, which no man has ever sat upon. Untie it and bring it.
31Kaj se iu demandos al vi: Kial vi ĝin malligas? parolu jene: La Sinjoro ĝin bezonas.
31If anyone asks you, ‘Why are you untying it?’ say to him: ‘The Lord needs it.’”
32Kaj la senditoj foriris, kaj trovis, ĝuste kiel li diris al ili.
32Those who were sent went away and found things just as he had told them.
33Kaj dum ili malligis la azenidon, ĝiaj posedantoj diris al ili: Kial vi malligas la azenidon?
33As they were untying the colt, its owners said to them, “Why are you untying the colt?”
34Kaj ili diris: La Sinjoro ĝin bezonas.
34They said, “The Lord needs it.”
35Kaj ili alkondukis ĝin al Jesuo; kaj ĵetinte siajn vestojn sur la azenidon, ili sidigis Jesuon sur ĝin.
35Then they brought it to Jesus. They threw their cloaks on the colt and sat Jesus on them.
36Kaj dum li iris, ili sternis siajn vestojn sur la vojo.
36As he went, they spread their cloaks on the road.
37Kaj kiam li jam alproksimiĝis, malsuprenironte la deklivon de la monto Olivarba, la tuta amaso de la disĉiploj komencis ĝoji kaj laŭdi Dion per laŭta voĉo pro ĉiuj potencaĵoj, kiujn ili vidis;
37As he was now getting near, at the descent of the Mount of Olives, the whole multitude of the disciples began to rejoice and praise God with a loud voice for all the mighty works which they had seen,
38dirante: Estu benata la Reĝo, kiu venas en la nomo de la Eternulo; paco en la ĉielo kaj gloro en la supera alto.
38saying, “Blessed is the King who comes in the name of the Lord! Peace in heaven, and glory in the highest!”
39Kaj iuj Fariseoj el la homamaso diris al li: Majstro, admonu viajn disĉiplojn.
39Some of the Pharisees from the multitude said to him, “Teacher, rebuke your disciples!”
40Kaj responde li diris: Mi diras al vi, ke se ĉi tiuj silentos, la ŝtonoj ekkrios.
40He answered them, “I tell you that if these were silent, the stones would cry out.”
41Kaj kiam li alproksimiĝis, li rigardis la urbon, kaj ploris pro ĝi,
41When he came near, he saw the city and wept over it,
42dirante: Ho, se vi mem scius en ĉi tiu tago la aferojn apartenantajn al paco! sed nun ili estas kaŝitaj for de viaj okuloj.
42saying, “If you, even you, had known today the things which belong to your peace! But now, they are hidden from your eyes.
43Ĉar venos sur vin tagoj, kiam viaj malamikoj ĉirkaŭbaros vin per palisaro, kaj ronde ĉirkaŭos vin, kaj ĉiuflanke premos vin,
43For the days will come on you when your enemies will throw up a barricade against you, surround you, hem you in on every side,
44kaj detruos ĝis la tero vin, kaj viajn infanojn en vi, kaj ne lasos en vi ŝtonon sur ŝtono, pro tio, ke vi ne sciis la tempon de via vizitado.
44and will dash you and your children within you to the ground. They will not leave in you one stone on another, because you didn’t know the time of your visitation.”
45Kaj enirinte en la templon, li komencis elpeli la vendantojn,
45He entered into the temple and began to drive out those who bought and sold in it,
46dirante al ili: Estas skribite: Mia domo estos domo de preĝo; sed vi faris ĝin kaverno de rabistoj.
46saying to them, “It is written, ‘My house is a house of prayer,’ but you have made it a ‘den of robbers’!”
47Kaj li instruis tagon post tago en la templo. Sed la ĉefpastroj kaj la skribistoj kaj la ĉefoj de la popolo penadis lin pereigi,
47He was teaching daily in the temple, but the chief priests, the scribes, and the leading men among the people sought to destroy him.
48kaj ne trovis, kion fari, ĉar la tuta popolo tre atente aŭskultis lin.
48They couldn’t find what they might do, for all the people hung on to every word that he said.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.