Luko 19
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Testamenta Marra (Dieri New Testament)
1Kaj li eniris en Jeriĥon kaj ĝin trapasis.
1Ja Nau wirina wonti, ja Jericho ngurani palkingana wonti.
2Kaj jen viro, nomata Zakĥeo; kaj li estis ĉefimpostisto, kaj li estis riĉa.
2Ja mai, kana kulno tala nunkani Zachäus, nau mardatandra kampanietjaia kapara nganana wonti, ja kana poto pirna.
3Kaj li penis vidi Jesuon, kia homo li estas; kaj li ne povis pro la homamaso, ĉar li estis malgranda je staturo.
3Ja nulu wontina wonti Jesus najila worana nau nganai, ja nau ngandandarina wonti kana wolarandru; ngangau nau kana wordu waka nganana wonti.
4Kaj antaŭkurinte antaŭen, li supreniris sur sikomorarbon, por lin vidi; ĉar li estis preterpasonta tie.
4Ja nau ngopera mindrina wonti ja tandra pitani katina wonti nina najila; ngangau naka Nau palkingananto.
5Kaj kiam Jesuo venis al la loko, li suprenrigardis, kaj diris al li: Zakĥeo, rapide malsupreniru, ĉar hodiaŭ mi devas loĝi en via domo.
5Ja Nau nunkangupini pirini wokarana, Jesujeli nina najina tarana wonti ja nunkangu jatana wonti: „Zachäusajai, nurujeli ngariau, ngangau ngani karari jinkani pungani ngamananto.“
6Kaj li rapide malsupreniris, kaj akceptis lin ĝoje.
6Ja nau nurujeli ngarina wonti, ja murlali pirna nina patana wonti.
7Kaj vidinte, ĉiuj murmuris, dirante: Ĉe pekulo li eniris, por gasti.
7Ja pratjanali tanali jenia najina, buljubuljurina wonti ja jatana wonti: „Nauja kana madlentji kulnuni wirina warai jerra ngamala.“
8Kaj Zakĥeo, starante, diris al la Sinjoro: Jen duonon de miaj posedaĵoj, Sinjoro, mi donacas al la malriĉuloj; kaj se el iu mi maljuste eldevigis ion, mi redonas kvaroblon.
8Zachäus karakararina wonti ja Kaparani jatana wonti: „Mai, Kaparajai, poto jura ngakani ngato wangiwangini jinkiai; ja ngani kana kulnundru palpa ngukingukipaterina warai, ngato nunkangu pota mandru mandru morla jinkina tikai.“
9Kaj Jesuo diris al li: Hodiaŭ venis savo al ĉi tiu domo, ĉar li ankaŭ estas filo de Abraham.
9Jesus nunkangu jatana wonti: „Karari nunkangupini pungani murla pantjina warai, ngangau nauja bakana Abrahamani ngatamura nganai.
10Ĉar la Filo de homo venis, por serĉi kaj savi la perditaĵon.
10Ngangau Kanaia Ngatamura wokarana wonti wontila ja kulkala, mina tintaterina warai.“
11Kaj kiam oni aŭdis tion, li parolis ankoraŭ parabolon, ĉar li estis proksime al Jerusalem, kaj oni supozis, ke la regno de Dio tuj aperos.
11Tanali jenia ngarana, Nau jeribaka jaura kulno morla jatana wonti, ngangau Nau Jerusalemingu karakara nganana wonti, ja ngangau tanali ngundrana wonti Godaia milila nurujeli wondraterinanto.
12Li do diris: Unu nobelo forvojaĝis en malproksiman landon, por ricevi al si regnon, kaj reveni.
12Nau jatana wonti: „Kana pirna mita woritaia palkana wonti nunkangu milila manila ja nakaldra tikala.
13Kaj vokinte al si dek siajn servistojn, li donis al ili dek min’ojn, kaj diris al ili: Negocadu, ĝis mi revenos.
13Nulu mili nunkani marapratjana karkana wonti, ja nulu tanangu mardatandra pirna marapratjana jinkina wonti ja tanangu jatana wonti: «Jinkimalianimai ngani wokaranantulu.»
14Sed liaj regnanoj lin malamis, kaj sendis delegitaron post li, dirante: Ni ne volas, ke tiu viro reĝu super ni.
14Kana wolara nunkani nunkangu kalakalarina wonti, ja nunkangu ngadani mili palpa jinpana wonti ja jatana wonti: «Ngaiani wata ngantjai, naupini ngaianingu kapara nganananto.»
15Kaj kiam li revenis, ricevinte la regnon, li ordonis voki al li tiujn servistojn, al kiuj li donis la monon, por ke li sciiĝu, kiom ili gajnis per negocado.
15Ja jendranguta nau matja tikana ja milila matja manina, nulu jirijiribana wonti tananapini mili nunkangu karkala, tanangu nulu mardatandra matja jinkina; ngangau nulu ngujamananto warle palpa jinkimalinala.
16Kaj venis la unua, kaj diris: Sinjoro, via min’o produktis dek min’ojn.
16Ngoperala terkana wonti ja jatana wonti: «Kaparajai, mardatandra pirnali jinkanali mardatandra pirna marapratjana morla ngokana warai.»
17Kaj li diris al li: Bonege, bona servisto; ĉar vi estis fidela en tre malgranda afero, havu aŭtoritaton super dek urboj.
17Ja nau nunkangu jatana wonti: «Matja, jidni mili ngumu, ngangau jidni talku nganana warai wakawakani, ngurula ngamalkau ngura marapratjanani.»
18Kaj venis la dua, kaj diris: Sinjoro, via min’o faris kvin min’ojn.
18Mili mandrula wokarana wonti ja jatana wonti: «Kaparajai, mardatandra pirnali jinkanali mardatandra pirna mara wora morla ngokana warai.»
19Li diris ankaŭ al tiu: Vi ankaŭ estu super kvin urboj.
19Nau bakana nunkangu jatana wonti: «Bakana jidni kapara nganananto ngura mara worani.»
20Kaj alia venis, kaj diris: Sinjoro, jen via min’o, kiun mi konservis, flankemetitan en viŝtuko;
20Ja kulno morla wokarana wonti ja jatana wonti: «Kaparajai, najiau mardatandra pirna jinkani, ninapini ngato katieli karana ngamalkana warai;
21ĉar mi vin timis, ĉar vi estas homo severa; vi prenas tion, kion vi ne demetis, kaj rikoltas tion, kion vi ne semis.
21Ngangau ngani jinkangundru japali nganana warai, ngangau jidni kana ngurunguru nganai; jundru maniai, mina jundru wata kuranala, ja kampai, mina jundru wata jaupanala.»
22Li diris al li: El via propra buŝo mi vin juĝos, vi malbona servisto. Vi sciis, ke mi estas homo severa, kiu prenas tion, kion mi ne demetis, kaj rikoltas tion, kion mi ne semis;
22Nau nunkangu jatana wonti: «Jinkani manandru ngani jinkangu kalala jatai, jidni mili madlentji! Jidni milkila nganana warai ngani kana ngurunguru nganai, ngato maniai, mina ngato wata kuranala, ja kampai, mina ngato wata jaupanala.
23kial do vi ne donis mian monon en bankon, por ke, reveninte, mi postulu ĝin kun procento?
23Ja minandru jundru mardatandra ngakani wata mardatandrajinkimalinietjani jinkina warai? Ngangau ngato wokaranani nina kalalanto maninanto.»
24Kaj li diris al la apudstarantoj: Forprenu de li la min’on, kaj donu ĝin al tiu, kiu havas la dek min’ojn.
24Ja tanangu naka terkanani Nau jatana wonti: «Nunkangundru ninaia mardatandra pirna manianau, ja ninaia nunkangu jinkianau, nulia mardatandra pirna marapratjana ngamalkai!»
25(Kaj ili diris al li: Sinjoro, li havas dek min’ojn.)
25Ja tana nunkangu jatana wonti: «Kaparajai, nulia mardatandra pirna marapratjana ngamalkai!»
26Mi diras al vi, ke al ĉiu, kiu havas, estos donite; kaj for de tiu, kiu ne havas, estos prenita eĉ tio, kion li havas.
26Ngangau ngani jurangu jatai: «Nunkangu, nulu ngamalkai, tanali jinkila nganai; nunkangundru, nulu wata ngamalkai, tanali bakana jenia manila nganai, mina nulu ngamalkai.
27Cetere tiujn miajn malamikojn, kiuj ne volis, ke mi reĝu super ili, konduku ĉi tien, kaj mortigu ilin antaŭ mi.
27Tanapini talpala ngakani, tanali wata ngantjana warai, ngani tanangu kapara nganananto, ninkida wokaralkanimai, ja ngakangu milkini nandranimai!»“
28Kaj tion dirinte, li ekiris antaŭe, suprenirante al Jerusalem.
28Ja Nau jenia matja jatana, Nau ngopera Jerusalemia taringana wonti.
29Kaj kiam li alproksimiĝis al Betfage kaj Betania, apud la monto nomata Olivarba, li sendis du el siaj disĉiploj,
29Jendranguta Nau Bethphage ja Bathania ngurani wokarana, nunkangu mardawonpani, nina tanali dikai maninindri mardawonpa, nulu mili mandru nunkani jinpana wonti,
30dirante: Iru en la kontraŭan vilaĝon, en kiu, enirante, vi trovos azenidon ligitan, sur kiu neniu iam ankoraŭ sidis; ĝin malligu kaj alkonduku.
30Ja jatana wonti: „Wapalumai nunkangu ngura wakankari, ja judla jerra wirina, judla donki kuparu workamantraterinani mankamankala nganai, nunkangu wata kana kulno dukaterinala; nina dukaralumai ja tikalkalumai!
31Kaj se iu demandos al vi: Kial vi ĝin malligas? parolu jene: La Sinjoro ĝin bezonas.
31Ja kulnujeli judlana jakalkanani: «Minandru judla ninaia dukarai?» Jeruja judla nunkangu jatala nganai: «Kaparali ninaia ngamalkananto».“
32Kaj la senditoj foriris, kaj trovis, ĝuste kiel li diris al ili.
32Pudla mili wulu wapana wonti, ja jeruja mankamankana wonti, worderu Nau pudlangu jatana warai.
33Kaj dum ili malligis la azenidon, ĝiaj posedantoj diris al ili: Kial vi malligas la azenidon?
33Pudlali nina kuparu dukarana, kapara wora nunkani pudlangu jatana wonti: „Minandru judla ninaia kuparu dukarai?“
34Kaj ili diris: La Sinjoro ĝin bezonas.
34Pudla jatana wonti: „Kaparali ninaia ngamalkananto.“
35Kaj ili alkondukis ĝin al Jesuo; kaj ĵetinte siajn vestojn sur la azenidon, ili sidigis Jesuon sur ĝin.
35Ja pudlali nina Jesungu tikalkana wonti, ja tanali kati tanani nunkangu kuparani kurana wonti, ja Jesus nankangu kurana tarana wonti.
36Kaj dum li iris, ili sternis siajn vestojn sur la vojo.
36Nau palkanani, tanali kati tanani paltuni jaupana wonti.
37Kaj kiam li jam alproksimiĝis, malsuprenironte la deklivon de la monto Olivarba, la tuta amaso de la disĉiploj komencis ĝoji kaj laŭdi Dion per laŭta voĉo pro ĉiuj potencaĵoj, kiujn ili vidis;
37Nau maninindri mardawonpaia kalikalini karakara wokarana, mili wolarali wonina wonti mankina Goda ngaiala pirnali jurakokala pirnala pratjanandru, tanali matja najina.
38dirante: Estu benata la Reĝo, kiu venas en la nomo de la Eternulo; paco en la ĉielo kaj gloro en la supera alto.
38Ja tana jatana wonti: „Ngaiani Kapara jurakokai, Nauja wokarai Kaparaia talani! Murla pariwilpani, ja pirnala mirini!“
39Kaj iuj Fariseoj el la homamaso diris al li: Majstro, admonu viajn disĉiplojn.
39Ja Pharisaia palpa kana wolarandru nunkangu jatana wonti: „Ngujangujara jinkinietjajai; milini jinkanani daudauamai!“
40Kaj responde li diris: Mi diras al vi, ke se ĉi tiuj silentos, la ŝtonoj ekkrios.
40Ja Nulu kalabana wonti ja jatana wonti: „Ngani jurangu jatai: Tanapini ngapu ngananani, marda maritjila nganai.“ (Ngantjani‐jaura G. D. 10. Trinitatis.)
41Kaj kiam li alproksimiĝis, li rigardis la urbon, kaj ploris pro ĝi,
41Ja Nau matja karakara wokarana, Nulu ngura najina wonti ja jindrana wonti nunkangundru,
42dirante: Ho, se vi mem scius en ĉi tiu tago la aferojn apartenantajn al paco! sed nun ili estas kaŝitaj for de viaj okuloj.
42Ja jatana wonti: „Jundru jenia ngujamanani nunkangupini ditjini jinkanani, mina murlani jinkanani nganananto! Ja jenipara jinkangu milkini kurukuru nganala wapaia.
43Ĉar venos sur vin tagoj, kiam viaj malamikoj ĉirkaŭbaros vin per palisaro, kaj ronde ĉirkaŭos vin, kaj ĉiuflanke premos vin,
43Ngangau ditji wokarala nganai jinkangu, ja talpalali jinkanali wondiri wotina karitjila nganai ja jidna kapikapila nganai, ja paruparu tanali jidna jupala nganai;
44kaj detruos ĝis la tero vin, kaj viajn infanojn en vi, kaj ne lasos en vi ŝtonon sur ŝtono, pro tio, ke vi ne sciis la tempon de via vizitado.
44Ja tanali jidna ja kupa jinkani dakangandrala nganai, ja tanali wata marda kulno kulnuni parananto worarala nganai; ngangau jundru ngantjani ditji jinkani wata ngujamanala.“
45Kaj enirinte en la templon, li komencis elpeli la vendantojn,
45Ja Nau Godaia pungani wirina wonti, ja Nulu wonina wonti tanana narrala, tana nunkangu jinkimalina wonti ja tanali burungankana wonti,
46dirante al ili: Estas skribite: Mia domo estos domo de preĝo; sed vi faris ĝin kaverno de rabistoj.
46Ja Nau tanangu jatana wonti: „Dakanala parai: Punga ngakani ngatjini punga nganai, ja jura ninaia watawatali maninietjaia minka ngankanala.“
47Kaj li instruis tagon post tago en la templo. Sed la ĉefpastroj kaj la skribistoj kaj la ĉefoj de la popolo penadis lin pereigi,
47Ja Nulu ditji pratjanani ngujangujara jinkina wonti Godaia pungani. Ja Priesta pirnali ja jaura jinkinietjali ja pinarali wontina wonti nina nandrala,
48kaj ne trovis, kion fari, ĉar la tuta popolo tre atente aŭskultis lin.
48Ja tanali wata mankamankana wonti mina tanali ngankananto; ngangau kana wolarali nina ngantjana wonti ja nina ngarana wonti.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.