Luko 19
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
King James Version with Apocrypha
1Kaj li eniris en Jeriĥon kaj ĝin trapasis.
1And Jesus entered and passed through Jericho.
2Kaj jen viro, nomata Zakĥeo; kaj li estis ĉefimpostisto, kaj li estis riĉa.
2And, behold, there was a man named Zacchæus, which was the chief among the publicans, and he was rich.
3Kaj li penis vidi Jesuon, kia homo li estas; kaj li ne povis pro la homamaso, ĉar li estis malgranda je staturo.
3And he sought to see Jesus who he was; and could not for the press, because he was little of stature.
4Kaj antaŭkurinte antaŭen, li supreniris sur sikomorarbon, por lin vidi; ĉar li estis preterpasonta tie.
4And he ran before, and climbed up into a sycomore tree to see him: for he was to pass that way .
5Kaj kiam Jesuo venis al la loko, li suprenrigardis, kaj diris al li: Zakĥeo, rapide malsupreniru, ĉar hodiaŭ mi devas loĝi en via domo.
5And when Jesus came to the place, he looked up, and saw him, and said unto him, Zacchæus, make haste, and come down; for to day I must abide at thy house.
6Kaj li rapide malsupreniris, kaj akceptis lin ĝoje.
6And he made haste, and came down, and received him joyfully.
7Kaj vidinte, ĉiuj murmuris, dirante: Ĉe pekulo li eniris, por gasti.
7And when they saw it , they all murmured, saying, That he was gone to be guest with a man that is a sinner.
8Kaj Zakĥeo, starante, diris al la Sinjoro: Jen duonon de miaj posedaĵoj, Sinjoro, mi donacas al la malriĉuloj; kaj se el iu mi maljuste eldevigis ion, mi redonas kvaroblon.
8And Zacchæus stood, and said unto the Lord; Behold, Lord, the half of my goods I give to the poor; and if I have taken any thing from any man by false accusation, I restore him fourfold.
9Kaj Jesuo diris al li: Hodiaŭ venis savo al ĉi tiu domo, ĉar li ankaŭ estas filo de Abraham.
9And Jesus said unto him, This day is salvation come to this house, forsomuch as he also is a son of Abraham.
10Ĉar la Filo de homo venis, por serĉi kaj savi la perditaĵon.
10For the Son of man is come to seek and to save that which was lost.
11Kaj kiam oni aŭdis tion, li parolis ankoraŭ parabolon, ĉar li estis proksime al Jerusalem, kaj oni supozis, ke la regno de Dio tuj aperos.
11And as they heard these things, he added and spake a parable, because he was nigh to Jerusalem, and because they thought that the kingdom of God should immediately appear.
12Li do diris: Unu nobelo forvojaĝis en malproksiman landon, por ricevi al si regnon, kaj reveni.
12He said therefore, A certain nobleman went into a far country to receive for himself a kingdom, and to return.
13Kaj vokinte al si dek siajn servistojn, li donis al ili dek min’ojn, kaj diris al ili: Negocadu, ĝis mi revenos.
13And he called his ten servants, and delivered them ten pounds, and said unto them, Occupy till I come.
14Sed liaj regnanoj lin malamis, kaj sendis delegitaron post li, dirante: Ni ne volas, ke tiu viro reĝu super ni.
14But his citizens hated him, and sent a message after him, saying, We will not have this man to reign over us.
15Kaj kiam li revenis, ricevinte la regnon, li ordonis voki al li tiujn servistojn, al kiuj li donis la monon, por ke li sciiĝu, kiom ili gajnis per negocado.
15And it came to pass, that when he was returned, having received the kingdom, then he commanded these servants to be called unto him, to whom he had given the money, that he might know how much every man had gained by trading.
16Kaj venis la unua, kaj diris: Sinjoro, via min’o produktis dek min’ojn.
16Then came the first, saying, Lord, thy pound hath gained ten pounds.
17Kaj li diris al li: Bonege, bona servisto; ĉar vi estis fidela en tre malgranda afero, havu aŭtoritaton super dek urboj.
17And he said unto him, Well, thou good servant: because thou hast been faithful in a very little, have thou authority over ten cities.
18Kaj venis la dua, kaj diris: Sinjoro, via min’o faris kvin min’ojn.
18And the second came, saying, Lord, thy pound hath gained five pounds.
19Li diris ankaŭ al tiu: Vi ankaŭ estu super kvin urboj.
19And he said likewise to him, Be thou also over five cities.
20Kaj alia venis, kaj diris: Sinjoro, jen via min’o, kiun mi konservis, flankemetitan en viŝtuko;
20And another came, saying, Lord, behold, here is thy pound, which I have kept laid up in a napkin:
21ĉar mi vin timis, ĉar vi estas homo severa; vi prenas tion, kion vi ne demetis, kaj rikoltas tion, kion vi ne semis.
21For I feared thee, because thou art an austere man: thou takest up that thou layedst not down, and reapest that thou didst not sow.
22Li diris al li: El via propra buŝo mi vin juĝos, vi malbona servisto. Vi sciis, ke mi estas homo severa, kiu prenas tion, kion mi ne demetis, kaj rikoltas tion, kion mi ne semis;
22And he saith unto him, Out of thine own mouth will I judge thee, thou wicked servant. Thou knewest that I was an austere man, taking up that I laid not down, and reaping that I did not sow:
23kial do vi ne donis mian monon en bankon, por ke, reveninte, mi postulu ĝin kun procento?
23Wherefore then gavest not thou my money into the bank, that at my coming I might have required mine own with usury?
24Kaj li diris al la apudstarantoj: Forprenu de li la min’on, kaj donu ĝin al tiu, kiu havas la dek min’ojn.
24And he said unto them that stood by, Take from him the pound, and give it to him that hath ten pounds.
25(Kaj ili diris al li: Sinjoro, li havas dek min’ojn.)
25(And they said unto him, Lord, he hath ten pounds.)
26Mi diras al vi, ke al ĉiu, kiu havas, estos donite; kaj for de tiu, kiu ne havas, estos prenita eĉ tio, kion li havas.
26For I say unto you, That unto every one which hath shall be given; and from him that hath not, even that he hath shall be taken away from him.
27Cetere tiujn miajn malamikojn, kiuj ne volis, ke mi reĝu super ili, konduku ĉi tien, kaj mortigu ilin antaŭ mi.
27But those mine enemies, which would not that I should reign over them, bring hither, and slay them before me.
28Kaj tion dirinte, li ekiris antaŭe, suprenirante al Jerusalem.
28¶ And when he had thus spoken, he went before, ascending up to Jerusalem.
29Kaj kiam li alproksimiĝis al Betfage kaj Betania, apud la monto nomata Olivarba, li sendis du el siaj disĉiploj,
29And it came to pass, when he was come nigh to Bethphage and Bethany, at the mount called the mount of Olives, he sent two of his disciples,
30dirante: Iru en la kontraŭan vilaĝon, en kiu, enirante, vi trovos azenidon ligitan, sur kiu neniu iam ankoraŭ sidis; ĝin malligu kaj alkonduku.
30Saying, Go ye into the village over against you ; in the which at your entering ye shall find a colt tied, whereon yet never man sat: loose him, and bring him hither .
31Kaj se iu demandos al vi: Kial vi ĝin malligas? parolu jene: La Sinjoro ĝin bezonas.
31And if any man ask you, Why do ye loose him ? thus shall ye say unto him, Because the Lord hath need of him.
32Kaj la senditoj foriris, kaj trovis, ĝuste kiel li diris al ili.
32And they that were sent went their way, and found even as he had said unto them.
33Kaj dum ili malligis la azenidon, ĝiaj posedantoj diris al ili: Kial vi malligas la azenidon?
33And as they were loosing the colt, the owners thereof said unto them, Why loose ye the colt?
34Kaj ili diris: La Sinjoro ĝin bezonas.
34And they said, The Lord hath need of him.
35Kaj ili alkondukis ĝin al Jesuo; kaj ĵetinte siajn vestojn sur la azenidon, ili sidigis Jesuon sur ĝin.
35And they brought him to Jesus: and they cast their garments upon the colt, and they set Jesus thereon.
36Kaj dum li iris, ili sternis siajn vestojn sur la vojo.
36And as he went, they spread their clothes in the way.
37Kaj kiam li jam alproksimiĝis, malsuprenironte la deklivon de la monto Olivarba, la tuta amaso de la disĉiploj komencis ĝoji kaj laŭdi Dion per laŭta voĉo pro ĉiuj potencaĵoj, kiujn ili vidis;
37And when he was come nigh, even now at the descent of the mount of Olives, the whole multitude of the disciples began to rejoice and praise God with a loud voice for all the mighty works that they had seen;
38dirante: Estu benata la Reĝo, kiu venas en la nomo de la Eternulo; paco en la ĉielo kaj gloro en la supera alto.
38Saying, Blessed be the King that cometh in the name of the Lord: peace in heaven, and glory in the highest.
39Kaj iuj Fariseoj el la homamaso diris al li: Majstro, admonu viajn disĉiplojn.
39And some of the Pharisees from among the multitude said unto him, Master, rebuke thy disciples.
40Kaj responde li diris: Mi diras al vi, ke se ĉi tiuj silentos, la ŝtonoj ekkrios.
40And he answered and said unto them, I tell you that, if these should hold their peace, the stones would immediately cry out.
41Kaj kiam li alproksimiĝis, li rigardis la urbon, kaj ploris pro ĝi,
41¶ And when he was come near, he beheld the city, and wept over it,
42dirante: Ho, se vi mem scius en ĉi tiu tago la aferojn apartenantajn al paco! sed nun ili estas kaŝitaj for de viaj okuloj.
42Saying, If thou hadst known, even thou, at least in this thy day, the things which belong unto thy peace! but now they are hid from thine eyes.
43Ĉar venos sur vin tagoj, kiam viaj malamikoj ĉirkaŭbaros vin per palisaro, kaj ronde ĉirkaŭos vin, kaj ĉiuflanke premos vin,
43For the days shall come upon thee, that thine enemies shall cast a trench about thee, and compass thee round, and keep thee in on every side,
44kaj detruos ĝis la tero vin, kaj viajn infanojn en vi, kaj ne lasos en vi ŝtonon sur ŝtono, pro tio, ke vi ne sciis la tempon de via vizitado.
44And shall lay thee even with the ground, and thy children within thee; and they shall not leave in thee one stone upon another; because thou knewest not the time of thy visitation.
45Kaj enirinte en la templon, li komencis elpeli la vendantojn,
45And he went into the temple, and began to cast out them that sold therein, and them that bought;
46dirante al ili: Estas skribite: Mia domo estos domo de preĝo; sed vi faris ĝin kaverno de rabistoj.
46Saying unto them, It is written, My house is the house of prayer: but ye have made it a den of thieves.
47Kaj li instruis tagon post tago en la templo. Sed la ĉefpastroj kaj la skribistoj kaj la ĉefoj de la popolo penadis lin pereigi,
47And he taught daily in the temple. But the chief priests and the scribes and the chief of the people sought to destroy him,
48kaj ne trovis, kion fari, ĉar la tuta popolo tre atente aŭskultis lin.
48And could not find what they might do: for all the people were very attentive to hear him.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.