Luko 18
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
King James Version with Apocrypha
1Kaj li parolis al ili parabolon pri tio, ke oni devas ĉiam preĝi kaj ne laciĝi,
1And he spake a parable unto them to this end , that men ought always to pray, and not to faint;
2dirante: En unu urbo estis juĝisto, kiu ne timis Dion, nek respektis homon;
2Saying, There was in a city a judge, which feared not God, neither regarded man:
3kaj estis vidvino en tiu urbo, kaj ŝi venadis al li, dirante: Faru por mi justecon kontraŭ mia kontraŭulo.
3And there was a widow in that city; and she came unto him, saying, Avenge me of mine adversary.
4Kaj li ne volis dum kelka tempo, sed poste li diris en si: Kvankam mi ne timas Dion, nek respektas homon,
4And he would not for a while: but afterward he said within himself, Though I fear not God, nor regard man;
5tamen, ĉar ĉi tiu vidvino min ĝenas, mi faros por ŝi justecon, por ke ŝi ne malfortigu min per sia ĉiama venado.
5Yet because this widow troubleth me, I will avenge her, lest by her continual coming she weary me.
6Kaj la Sinjoro diris: Aŭskultu, kion diras la maljusta juĝisto.
6And the Lord said, Hear what the unjust judge saith.
7Kaj ĉu Dio ne faros justecon por Siaj elektitoj, kiuj tage kaj nokte krias al Li, kvankam Li longe pri ili paciencas?
7And shall not God avenge his own elect, which cry day and night unto him, though he bear long with them?
8Mi diras al vi: Rapide Li faros por ili justecon. Tamen kiam venos la Filo de homo, ĉu li trovos fidon sur la tero?
8I tell you that he will avenge them speedily. Nevertheless when the Son of man cometh, shall he find faith on the earth?
9Kaj li parolis la jenan parabolon, ankaŭ por iuj, kiuj fidis al si, ke ili estas justuloj, kaj malestimis la ceterajn:
9And he spake this parable unto certain which trusted in themselves that they were righteous, and despised others:
10Du homoj supreniris en la templon, por preĝi; unu estis Fariseo, kaj la alia estis impostisto.
10Two men went up into the temple to pray; the one a Pharisee, and the other a publican.
11La Fariseo, starante, preĝis kun si jene: Ho Dio, mi Vin dankas, ke mi ne estas kiel la ceteraj homoj, rabemaj, maljustaj, adultemaj, nek eĉ kiel ĉi tiu impostisto.
11The Pharisee stood and prayed thus with himself, God, I thank thee, that I am not as other men are , extortioners, unjust, adulterers, or even as this publican.
12Mi fastas dufoje en semajno; mi donas dekonaĵojn el ĉio, kion mi akiras.
12I fast twice in the week, I give tithes of all that I possess.
13Sed la impostisto, starante malproksime, ne volis eĉ levi la okulojn al la ĉielo, sed batadis sian bruston, dirante: Ho Dio, estu favora al mi pekulo.
13And the publican, standing afar off, would not lift up so much as his eyes unto heaven, but smote upon his breast, saying, God be merciful to me a sinner.
14Mi diras al vi: Ĉi tiu malsupreniris al sia domo, pravigita pli ol tiu; ĉar ĉiu, kiu sin altigas, estos humiligita; sed kiu sin humiligas, tiu estos altigita.
14I tell you, this man went down to his house justified rather than the other: for every one that exalteth himself shall be abased; and he that humbleth himself shall be exalted.
15Kaj oni venigis al li ankaŭ siajn infanetojn, por ke li tuŝu ilin; kaj la disĉiploj, vidinte, admonis ilin.
15And they brought unto him also infants, that he would touch them: but when his disciples saw it , they rebuked them.
16Sed Jesuo alvokis ilin al si, dirante: Lasu la infanojn veni al mi, kaj ne malhelpu ilin; ĉar el tiaj estas la regno de Dio.
16But Jesus called them unto him , and said, Suffer little children to come unto me, and forbid them not: for of such is the kingdom of God.
17Vere mi diras al vi: Kiu ne akceptos la regnon de Dio kiel infano, tiu neniel eniros en ĝin.
17Verily I say unto you, Whosoever shall not receive the kingdom of God as a little child shall in no wise enter therein.
18Kaj unu reganto demandis al li, dirante: Bona Majstro, kion mi faru, por heredi eternan vivon?
18And a certain ruler asked him, saying, Good Master, what shall I do to inherit eternal life?
19Kaj Jesuo diris al li: Kial vi nomas min bona? neniu estas bona krom Unu, nome Dio.
19And Jesus said unto him, Why callest thou me good? none is good, save one, that is , God.
20Vi scias la ordonojn: Ne adultu; Ne mortigu; Ne ŝtelu; Ne parolu malveran ateston; Respektu vian patron kaj vian patrinon.
20Thou knowest the commandments, Do not commit adultery, Do not kill, Do not steal, Do not bear false witness, Honour thy father and thy mother.
21Kaj li diris: Ĉion tion mi observis detempe de mia juneco.
21And he said, All these have I kept from my youth up.
22Kaj Jesuo, aŭdinte, diris al li: Ankoraŭ unu mankon vi havas: vendu ĉion, kion vi posedas, kaj disdonu al malriĉuloj, kaj vi havos trezoron en la ĉielo; kaj venu, sekvu min.
22Now when Jesus heard these things, he said unto him, Yet lackest thou one thing: sell all that thou hast, and distribute unto the poor, and thou shalt have treasure in heaven: and come, follow me.
23Sed aŭdinte tion, li fariĝis tre malĝoja; ĉar li estis tre riĉa.
23And when he heard this, he was very sorrowful: for he was very rich.
24Kaj Jesuo, lin rigardante, diris: Kiel malfacile tiuj, kiuj havas riĉon, eniros en la regnon de Dio!
24And when Jesus saw that he was very sorrowful, he said, How hardly shall they that have riches enter into the kingdom of God!
25Ĉar estas pli facile por kamelo iri tra trueton de kudrilo, ol por riĉulo eniri en la regnon de Dio.
25For it is easier for a camel to go through a needle’s eye, than for a rich man to enter into the kingdom of God.
26Kaj tiuj, kiuj tion aŭdis, diris: Kiu do povos esti savita?
26And they that heard it said, Who then can be saved?
27Sed li diris: Kio estas neebla ĉe homoj, tio estas ebla ĉe Dio.
27And he said, The things which are impossible with men are possible with God.
28Kaj Petro diris: Jen ni forlasis niajn propraĵojn, kaj sekvis vin.
28Then Peter said, Lo, we have left all, and followed thee.
29Kaj li diris al ili: Vere mi diras al vi: Estas neniu, kiu forlasis domon aŭ edzinon aŭ fratojn aŭ gepatrojn aŭ infanojn pro la regno de Dio,
29And he said unto them, Verily I say unto you, There is no man that hath left house, or parents, or brethren, or wife, or children, for the kingdom of God’s sake,
30kaj kiu ne ricevos multoble en ĉi tiu tempo, kaj en la venonta mondo vivon eternan.
30Who shall not receive manifold more in this present time, and in the world to come life everlasting.
31Kaj preninte al si la dek du, li diris al ili: Jen ni supreniras al Jerusalem; kaj ĉio skribita per la profetoj estos plenumita al la Filo de homo.
31¶ Then he took unto him the twelve, and said unto them, Behold, we go up to Jerusalem, and all things that are written by the prophets concerning the Son of man shall be accomplished.
32Ĉar li estos transdonita al la nacianoj, kaj mokita kaj perfortita kaj surkraĉita;
32For he shall be delivered unto the Gentiles, and shall be mocked, and spitefully entreated, and spitted on:
33kaj ili skurĝos kaj mortigos lin; kaj la trian tagon li releviĝos.
33And they shall scourge him , and put him to death: and the third day he shall rise again.
34Kaj ili komprenis nenion el tio, kaj ĉi tiu parolo estis kaŝita for de ili, kaj ili ne sciis la dirojn.
34And they understood none of these things: and this saying was hid from them, neither knew they the things which were spoken.
35Kaj kiam li alproksimiĝis al Jeriĥo, unu blindulo sidis apud la vojo, petante almozojn;
35¶ And it came to pass, that as he was come nigh unto Jericho, a certain blind man sat by the way side begging:
36kaj aŭdinte homamason preterirantan, li demandis, kio estas tio.
36And hearing the multitude pass by, he asked what it meant.
37Kaj oni diris al li, ke Jesuo, la Nazaretano, preteriras.
37And they told him, that Jesus of Nazareth passeth by.
38Kaj li kriis, dirante: Jesuo, filo de David, kompatu min.
38And he cried, saying, Jesus, thou Son of David, have mercy on me.
39Kaj la antaŭirantoj admonis lin, ke li silentu; sed li des pli forte kriis: Ho filo de David, kompatu min!
39And they which went before rebuked him, that he should hold his peace: but he cried so much the more, Thou Son of David, have mercy on me.
40Kaj Jesuo haltis, kaj ordonis alkonduki lin; kaj kiam li alproksimiĝis, li lin demandis:
40And Jesus stood, and commanded him to be brought unto him: and when he was come near, he asked him,
41Kion vi volas, ke mi faru al vi? Kaj li diris: Sinjoro, ke mi ricevu vidpovon.
41Saying, What wilt thou that I shall do unto thee? And he said, Lord, that I may receive my sight.
42Kaj Jesuo diris al li: Ricevu vidpovon; via fido vin savis.
42And Jesus said unto him, Receive thy sight: thy faith hath saved thee.
43Kaj li tuj ricevis vidpovon, kaj sekvis lin, glorante Dion; kaj la tuta popolo, vidinte tion, donis laŭdon al Dio.
43And immediately he received his sight, and followed him, glorifying God: and all the people, when they saw it , gave praise unto God.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.