Luko 18
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Meriam Mir Gospels
1Kaj li parolis al ili parabolon pri tio, ke oni devas ĉiam preĝi kaj ne laciĝi,
1Ege E uiabi detaut nerute mer babisidarie, iaueakai ner kak esorerapare, a nolea obogai;
2dirante: En unu urbo estis juĝisto, kiu ne timis Dion, nek respektis homon;
2E uiabi daratagerare, kega, Nerute autumer le emeri nerute uteb, E nole geum Adim, pako leem:
3kaj estis vidvino en tiu urbo, kaj ŝi venadis al li, dirante: Faru por mi justecon kontraŭ mia kontraŭulo.
3Abele uteb nagri kosker, emetu eumida abara kimiar; E ko bakeamulu abim gaire gerger, a abi detager, kega, Ma itimer, le nagri kara lu abi dog.
4Kaj li ne volis dum kelka tempo, sed poste li diris en si: Kvankam mi ne timas Dion, nek respektas homon,
4Uader gerger umer kak asoli: a keubu ga dikiapore muige taba nerkep ge, kega, Kaka nole geum Adim, pako leem;
5tamen, ĉar ĉi tiu vidvino min ĝenas, mi faros por ŝi justecon, por ke ŝi ne malfortigu min per sia ĉiama venado.
5A nerute, abele kosker, emetu eumida abara kimiar, E ner kak kari namosili, kaka ko nautumerare abi lu gem, iaueakai nole kari aogat kak.
6Kaj la Sinjoro diris: Aŭskultu, kion diras la maljusta juĝisto.
6Ege Opole lut uiabi daratagerare, Ua aserare autumer le la mer.
7Kaj ĉu Dio ne faros justecon por Siaj elektitoj, kiuj tage kaj nokte krias al Li, kvankam Li longe pri ili paciencas?
7Ege Ade uapum abelelam gaire abara le, uiaba ner kak ereretikri gerger ge a ki ge, nako uiaba itimer uiaba lu?
8Mi diras al vi: Rapide Li faros por ili justecon. Tamen kiam venos la Filo de homo, ĉu li trovos fidon sur la tero?
8Kaka uabi detagereda, E dudum nautumerare uiaba lu. Ese Le la Uerem uatabaruk, nako E nagri le abim oituli geseb ge?
9Kaj li parolis la jenan parabolon, ankaŭ por iuj, kiuj fidis al si, ke ili estas justuloj, kaj malestimis la ceterajn:
9E ge daratagerare abele mer babisidarie uiabim uader le, uiaba dikiapor oituli, a uader dituaki:
10Du homoj supreniris en la templon, por preĝi; unu estis Fariseo, kaj la alia estis impostisto.
10Neisi le bakeamulei zogo meta ge esorerapare; nerute Faresaio, a nerute telona.
11La Fariseo, starante, preĝis kun si jene: Ho Dio, mi Vin dankas, ke mi ne estas kiel la ceteraj homoj, rabemaj, maljustaj, adultemaj, nek eĉ kiel ĉi tiu impostisto.
11Faresaio no tepteb ekue, E gebgeb esorerapare abele mer, Ade, kaka marim esoao, kaka nole mokakalam uader lu gatkamer le, adud tonar, a eruam, a nole mokakalam abele telona.
12Mi fastas dufoje en semajno; mi donas dekonaĵojn el ĉio, kion mi akiras.
12Gaire sabath ge, neis gaber kaka leuer baili; kaka mari naisuere ten lu kaka erdali.
13Sed la impostisto, starante malproksime, ne volis eĉ levi la okulojn al la ĉielo, sed batadis sian bruston, dirante: Ho Dio, estu favora al mi pekulo.
13Abele telona ekuei muriz ge, umer kak kotorem egreemalu, epe marmot ge bamu, a detager, kega, Kara Ade, ma omare kaka uit le.
14Mi diras al vi: Ĉi tiu malsupreniris al sia domo, pravigita pli ol tiu; ĉar ĉiu, kiu sin altigas, estos humiligita; sed kiu sin humiligas, tiu estos altigita.
14Kaka uabi detager, kega, Abele le bakeamu taba metaem, E debele, nole mokakalam nerute: abelelam E lagelag aule, le kebile; abele le E lagelag kebile, E aule.
15Kaj oni venigis al li ankaŭ siajn infanetojn, por ke li tuŝu ilin; kaj la disĉiploj, vidinte, admonis ilin.
15Ege uiaba tais sursur sursur uerem, iaueakai E uiabi uaituti: ege kaimeg giz erdarare, ege uiaba daisumdarare.
16Sed Jesuo alvokis ilin al si, dirante: Lasu la infanojn veni al mi, kaj ne malhelpu ilin; ĉar el tiaj estas la regno de Dio.
16Iesu de nardarare, a uiabi darabgerare, kega, Karim sursur sursur uerem taraisare, ua nolea daraisumdarare: abelelam mokakalam uader emeri Ade ra baselaia.
17Vere mi diras al vi: Kiu ne akceptos la regnon de Dio kiel infano, tiu neniel eniros en ĝin.
17Ageakar, kaka uabi detagereda, Ese nerute le nolea erpei Ade ra baselaia, E mokakalam kebile, umer kak ko bardare.
18Kaj unu reganto demandis al li, dirante: Bona Majstro, kion mi faru, por heredi eternan vivon?
18Ege nerute kole lut abi itimer, kega, Ereuer debele, nalu lu kaka ikeli, iaueakai kaka nagri eded aseamur kak?
19Kaj Jesuo diris al li: Kial vi nomas min bona? neniu estas bona krom Unu, nome Dio.
19A Iesu de abi detager, kega, Nalu ma detager kaka debele? nolea le debele, netate Ade tepteb.
20Vi scias la ordonojn: Ne adultu; Ne mortigu; Ne ŝtelu; Ne parolu malveran ateston; Respektu vian patron kaj vian patrinon.
20Ege ma umele Ade ra gelar, Ma nolea adud tonar, Ma nolea ipit eumilu nerute le, Ma nolea eruam, Ma nolea bes mer, Mamoro asoli mabi abera a apuera.
21Kaj li diris: Ĉion tion mi observis detempe de mia juneco.
21Ege E abi detager, kega, Kaka irmili gaire lu uridili kebi ueremlam.
22Kaj Jesuo, aŭdinte, diris al li: Ankoraŭ unu mankon vi havas: vendu ĉion, kion vi posedas, kaj disdonu al malriĉuloj, kaj vi havos trezoron en la ĉielo; kaj venu, sekvu min.
22Ege Iesu de asoli abara mer, ege abi detager, kega, Netate lu ma nolea erdali: ma terapei mara lu uridili, ma naisuerare uader le nole lu kak, iaueakai ma nagri debe lu kotor ge: a ma tabakeam, kari narmili.
23Sed aŭdinte tion, li fariĝis tre malĝoja; ĉar li estis tre riĉa.
23Ege E asoli abele mer, abara nerkep au asiasi; abelelam E lu giz ra apu.
24Kaj Jesuo, lin rigardante, diris: Kiel malfacile tiuj, kiuj havas riĉon, eniros en la regnon de Dio!
24Epe Iesu abi dasmer, E detager, kega, Au beber lu giz ra apu barota Ade ra baselaia!
25Ĉar estas pli facile por kamelo iri tra trueton de kudrilo, ol por riĉulo eniri en la regnon de Dio.
25Kamela norgor ko badare atketlu muige, a le lu giz ra apu etkoprida Ade ra baselaia badare.
26Kaj tiuj, kiuj tion aŭdis, diris: Kiu do povos esti savita?
26Uader le giz aserare abele mer, a uiaba detagerare, kega, Ese mokakalam, nete le umele eded?
27Sed li diris: Kio estas neebla ĉe homoj, tio estas ebla ĉe Dio.
27Ege E uiabi daratagerare, kega, Abele lu le umer kak ikeli, epe Ade umele ikeli.
28Kaj Petro diris: Jen ni forlasis niajn propraĵojn, kaj sekvis vin.
28Epe Peteru abi detager, kega, Dasmer, keriba dikaer gaire lu uridili, a keriba mari irmili.
29Kaj li diris al ili: Vere mi diras al vi: Estas neniu, kiu forlasis domon aŭ edzinon aŭ fratojn aŭ gepatrojn aŭ infanojn pro la regno de Dio,
29Ege E uiabi daratagerare, kega, Ageakar, kaka uabi detager, kega, Ese nerute le dikaer tabara meta, pako aba a apu, pako tabara le, pako tabara kosker, a omasker, Ade ra baselaialam,
30kaj kiu ne ricevos multoble en ĉi tiu tempo, kaj en la venonta mondo vivon eternan.
30Epe E nagri gaire dordor lu peirdi, pako kerker ge niaiem, eded aseamur kak.
31Kaj preninte al si la dek du, li diris al ili: Jen ni supreniras al Jerusalem; kaj ĉio skribita per la profetoj estos plenumita al la Filo de homo.
31E ge naisare tuelf le, E uiabi daratagerare, Dasmer, mi nabakeuare Ierusalemaem, iaueakai ageakarem gaire lu uridili perofeta giz detarare abele mer abim Le la Uerem.
32Ĉar li estos transdonita al la nacianoj, kaj mokita kaj perfortita kaj surkraĉita;
32Abelelam, E nakuarare uiabim gaire nogle, ui ge abi negdegarare, a abi dedkoli, a uiaba mosu ituare:
33kaj ili skurĝos kaj mortigos lin; kaj la trian tagon li releviĝos.
33A uiaba abi damarik, a abi ipit eumilu: a thri gerger E ko eded akaida.
34Kaj ili komprenis nenion el tio, kaj ĉi tiu parolo estis kaŝita for de ili, kaj ili ne sciis la dirojn.
34A uiaba umer kak asoli gaire lu; ege ispilu abele mer uiabim, uiaba umer kak abele mer, E uiabi daratagerare.
35Kaj kiam li alproksimiĝis al Jeriĥo, unu blindulo sidis apud la vojo, petante almozojn;
35Ege E maike Ieriko ge, a nerute sadamer le emeri gab ge E lu damosi:
36kaj aŭdinte homamason preterirantan, li demandis, kio estas tio.
36Ege E asor gaire le lakub bakeuare, E uiabi nautumerare, kega, Nalu abele lu?
37Kaj oni diris al li, ke Jesuo, la Nazaretano, preteriras.
37Ui ge abi detagerare, kega, Iesu, Nazareta le, E bakeamu.
38Kaj li kriis, dirante: Jesuo, filo de David, kompatu min.
38Ege E ereretikri, kega, Iesu, Dauida ra Uerem, ma kari omare.
39Kaj la antaŭirantoj admonis lin, ke li silentu; sed li des pli forte kriis: Ho filo de David, kompatu min!
39Ui ge, uader kekiam, a abi daisumdarare, Ma baimi: epe E au kase ereretikri, Dauida ra Uerem, ma kari omare.
40Kaj Jesuo haltis, kaj ordonis alkonduki lin; kaj kiam li alproksimiĝis, li lin demandis:
40Ege Iesu ekuei, a uiabi daratagerare, kega, Karim tegardare; ege abi maiem, a abi itimer, kega,
41Kion vi volas, ke mi faru al vi? Kaj li diris: Sinjoro, ke mi ricevu vidpovon.
41Nalu lu ma laglag, kaka marim akere? E abim detaut, kega, Opole, kara pone bakaerti.
42Kaj Jesuo diris al li: Ricevu vidpovon; via fido vin savis.
42Ege Iesu de abi detager, kega, Mara pone obakaelei: mabi oatulam ma nagri eded.
43Kaj li tuj ricevis vidpovon, kaj sekvis lin, glorante Dion; kaj la tuta popolo, vidinte tion, donis laŭdon al Dio.
43Ege abara pone bakaelei, E abi irmili, E Ade deseper: ege abele le uridili ui nardarare, epe uiaba Ade desepereda.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.