Luko 11
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Meriam Mir Gospels
1Kaj li preĝis en iu loko; kaj kiam li ĉesis preĝi, unu el liaj disĉiploj diris al li: Sinjoro, instruu nin preĝi, kiel ankaŭ Johano instruis siajn disĉiplojn.
1Iesu emri nerute uteb ge, ege E esorerapare, eseemuda, ege nerute abara kaimeg giz, E abi detager, kega, Opole, debele ma keribi dereuerare abele esorerapare, mokakalam Ioane de tabara kaimeg giz nereuerare.
2Kaj li diris al ili: Kiam vi preĝas, diru: Patro, Estu sanktigita Via nomo. Venu Via regno.
2Ege E uiabi detager, kega, Ua esorerapauem mokakalam, kega, Keriba Aba kotor ge, zogoem mara nei. Mamoro mara baselaia sepem uatabu. Ikeroa mabara lag abele geseb ge, mokakalam kotor ge.
3Donu al ni tagon post tago nian ĉiutagan panon.
3Keribi ikuar leuer, nerute gerger a nerute gerger, keribi abkoreb.
4Kaj pardonu al ni niajn pekojn, ĉar ni ankaŭ pardonas al ĉiu, kiu ŝuldas al ni. Kaj ne konduku nin en tenton.
4Adem dikri keriba uit; abelelam keribibu dikri ui uridili keribi dedkoeda. Nole keriba tegeredare abele mirem, epe keribi ditkedarare uitelam.
5Kaj li diris al ili: Kiu el vi havos amikon, kaj iros al li noktomeze, kaj diros al li: Amiko, pruntu al mi tri panojn;
5E ge uiabi nautumerare, kega, Nete uaba tebud, E bakeamulu eipu ki ge, E abi detager, kega, A ma tais neisi netat areto, keubu iako bodomalam;
6ĉar amiko mia venis al mi post vojaĝo, kaj mi ne havas, kion meti antaŭ lin;
6Abelelam, kara tebud emetu tabakeam, a kaka nole leuer kak abi ikuar;
7kaj tiu de interne respondos kaj diros: Ne ĝenu min; la pordo estas jam fermita, kaj miaj infanoj kun mi estas en lito; mi ne povas min levi kaj doni al vi?
7E ge abi detager, muige taba meta ge, Nalu ma kari naogatili: emetu peike meta dimiredare, emetu ki eididare omaskerkem; kaka umer kak nakiamlu mari nakuare?
8Mi diras al vi: Kvankam li ne volos pro sia amikeco al li leviĝi kaj doni al li, tamen, pro ĉi ties persisteco li leviĝos kaj donos al li tiom, kiom li bezonas.
8Kaka uabi detager, kega, Ese E nole ekue abi ikuar, abelelam abara tebud, epe E ikuar gaire lu uridili E laglag, abelelam E elele damosi.
9Kaj mi diras al vi: Petu, kaj al vi estos donite; serĉu, kaj vi trovos; frapu, kaj al vi estos malfermite.
9Kaka uabi detager, kega, Debele uaba damos, ueakai uaba nagri; uaba deraimer, ueakai nagri; uaba mudmud, E uabi diski.
10Ĉar ĉiu petanto ricevas; kaj la serĉanto trovas; kaj al la frapanto estos malfermite.
10Abelelam, ese le abi damos, E nagri; le deraimer, a erdali; le mudmud, E abi diski.
11Kaj de kiu el vi, kiu estas patro, filo petos panon, kaj li donos al li ŝtonon? aŭ se li petas fiŝon, ĉu li anstataŭ fiŝo donos al li serpenton?
11Ese uerem areto damos tabara abalam, nako E abi baker ikuar? Ese abi damos nerute lar, nako E ikuar tabo, a nolea lar kar ikuar?
12Aŭ se li petos ovon, ĉu li donos al li skorpion?
12Ese abi damos kalkal ra uer, nako E ikuar bokani, a nolea ikuar kalkal uer?
13Se vi do, estante malbonaj, scias doni bonajn donacojn al viaj infanoj, des pli via Patro ĉiela donos la Sanktan Spiriton al tiuj, kiuj petos al Li.
13Uaba adud tonar, ese uaba umele gaire debe lu naisuerare uaba omasker, mokakalam uaba Aba, emeri Kotor ge, E uabi uadekuarare Lamar Zogo uaba damos?
14Kaj li estis elpelanta demonon, kiu estis muta. Kaj kiam la demono eliris, la mutulo parolis; kaj la homamaso miregis.
14E imud nerute demoni, ege E te dabimdabim. Ege demoni baos abielam, ege E mer etkalu, abele le te dabimdabim; ui ge gaire le giz abi damerare.
15Sed iuj el ili diris: Per Baal-Zebub, la estro de la demonoj, li elpelas demonojn.
15Uader le batagelare, kega, Belezebul, demoni giz opole, abelelam E umeli demoni imud.
16Kaj aliaj, tentante lin, postulis de li signon el la ĉielo.
16Uader le giz abi mirem, ege uiaba abi deraimerare atamelam kotorlam.
17Sed li, sciante iliajn pensojn, diris al ili: Ĉiu regno, dividita kontraŭ si, dezertiĝas; kaj domo, dividita kontraŭ domo, falas.
17Ege E opasereret uiaba dikiaporare, E uiabi daratagerare, kega, Gaire baselaia uridili epuli eseamuda; pako boai epuli nolea niaiem ekue.
18Kaj se ankaŭ Satano dividiĝas kontraŭ si, kiel staros lia regno? ĉar vi diras, ke per Baal-Zebub mi elpelas demonojn.
18Ese Satana tababu barili a epuli, nako E umele niaiem ekue, pako abara baselaia? abelelam, pe ua detager, kega, Belezebul, abelelam ka demoni imuda.
19Kaj se per Baal-Zebub mi elpelas demonojn, per kiu viaj filoj ilin elpelas? tial ili estos viaj juĝantoj.
19Ese kaka namuare demoni Belezebuloelam, netide uanamuare demoni giz a uaba omasker giz? abelelam keubu gerger ge, uabi uaditimerare.
20Sed se per la fingro de Dio mi elpelas demonojn, tiam la regno de Dio jam venis sur vin.
20Ese Ade ra tag kaka imud demoni giz, ege Ade ra baselaia emetu tabaruka.
21Kiam fortulo plene armita gardas sian palacon, en paco estas liaj posedaĵoj;
21Ese saserim le nagri ares lu taba meta uanaseseredauem, ia atko kak lu uadaragiri:
22sed kiam venas iu pli forta ol li kaj venkos lin, li forprenas lian plenarmilaron, al kiu li fidis, kaj disdonas lian havon.
22Ese au saserim le uatabakeamu abi uaekesmer, abara ares lu uadais, E au oituli tabara ares lu.
23Kiu ne estas kun mi, tiu estas kontraŭ mi; kaj kiu ne kolektas kun mi, tiu disĵetas.
23Ese nerute le nolea kari la kak, E nolea kari kemem; ese nerute le nole etami kari dog okakis, E tabara lu derapei.
24Kiam la malpura spirito eliris el homo, ĝi trairas tra senakvaj lokoj, serĉante ripozon; kaj ne trovante ĝin, diras: Mi reiros al mia domo, el kie mi eliris.
24Ese lamar uit obaos lelam, E degemli uatuet uteb, ege E deraimer nerezi uteb; nolea uteb kak, ege E detager, kega, Kai ko tarakomelu karba meta, emeret kaka emeri.
25Kaj alveninte, ĝi trovas ĝin balaita kaj ornamita.
25E bakeamulu taba utebem ge, erdar emetu dirup esemulu.
26Tiam ĝi iras kaj alprenas al si sep aliajn spiritojn pli malbonajn ol ĝi mem, kaj ili, enirinte, loĝas tie; kaj la fina stato de tiu homo fariĝas pli malbona, ol la unua.
26Ege E bakeamulu, taraisare uader sefen lamar, ui au adud abi tumge; a bakeuare barot muige, a bamer: ege E au adud abele le la mop, abele gerger ge ditimedelu.
27Kaj dum li ĉi tion parolis, unu virino el la homamaso levis sian voĉon, kaj diris al li: Feliĉaj estas la ventro, kiu naskis vin, kaj la mamoj, kiujn vi suĉis.
27E detager abele lu, ege nerute kosker ge, E ereretikri, eipu le lakub, a abi detager, kega, Uerkab ma E osmeda abele kemlam, pako abele nano ma ereli.
28Sed li diris: Sed pli ĝuste, feliĉaj estas tiuj, kiuj aŭdas la vorton de Dio kaj observas ĝin.
28E abi detager, kega, Ageakar, E uerkab abele le asoli Ade ra mer, E asesereda.
29Kaj kiam la homamaso kolektiĝis al li, li ekparolis, dirante: Ĉi tiu generacio estas malbona generacio; ĝi serĉas signon, kaj signo ne estos donita al ĝi, krom la signo de Jona.
29Ege gaire le lakub abim tabakeuare, ege E uiabi daratagerare, kega, Abele nosik au adud; uiaba deraimerare atamelam; a nolea atamelam kak, no abele atamelam Iona perofeta tepteb.
30Ĉar kiel Jona estis signo por la Nineveanoj, tiel ankaŭ estos la Filo de homo por ĉi tiu generacio.
30Abelelam, mokakalam Iona abele atamelam Nineua ge, abkoreb Ade ra Uerem abele nosik.
31La reĝino de la sudo leviĝos en la juĝado kun la viroj de ĉi tiu generacio, kaj ilin kondamnos; ĉar ŝi venis el la finoj de la tero, por aŭskulti la saĝon de Salomono; kaj jen iu pli granda ol Salomono estas ĉi tie.
31Abele kosker, opole ziai apek, E ekue okakis nosik le ge, abuar ge E uiabi nautumerare, a uiabi bodomalam: abelelam E tabakeam bazmirare ge, E lagelage ueasiri Solomona ra pardale; dasmer, ike abele nerute le, E au kale tumem Solomona.
32Viroj Nineveanoj staros en la juĝado kun ĉi tiu generacio, kaj ĝin kondamnos; ĉar ili pentis pro la predikado de Jona; kaj jen iu pli granda ol Jona estas ĉi tie.
32Ui ge bako Nineua ge, abele gerger ge uanautumerare abele nosik, E uiabi bodomalam: abelelam uiaba obazgeda Iona ra marau; dasmer, ike abele nerute le au kale tumem Iona.
33Kiam oni ekbruligis lampon, oni metas ĝin ne en kaŝejon, nek sub grenmezurilon, sed sur la lampingon, por ke la enirantoj povu vidi la lumon.
33Nolea le emetu disirik lamepa, E ikedilu lokod ge, pako agud saito ge, E ikedi tumge, iaueakai uadatki gaire le emeri be ge.
34La lampo de via korpo estas via okulo; kiam via okulo estas sendifekta, via tuta korpo estas luma; sed kiam ĝi estas malbona, via korpo ankaŭ estas malluma.
34Pone lamepa ra gem: ese mara pone debele, mara gem uridili nagri datki; ese mara pone adud, a mara gem nolea datki kak.
35Tial viglu, ke la lumo, kiu estas en vi, ne estu mallumo.
35Marim, nole kupkupi datki muige mari dog.
36Tial, se via tuta korpo estas luma, havante nenian malluman parton, ĝi estos tute lumplena, kiel kiam la lampo lumas al vi per sia brilo.
36Ese mara gem uridili nagri datki, nole kupkupi kak, E datki uridili, mokakalam lamepa datki mari dog, au bebe.
37Kaj dum li parolis, unu Fariseo invitis lin matenmanĝi kun li; kaj li eniris kaj sidiĝis.
37Ege E detaut, nerute Faresaio de abi detager, kega, Kari okakis ereueda: Ege E balu, E emerilu ero.
38Kaj la Fariseo, ekvidinte, miris, ke li ne lavis sin antaŭ la matenmanĝo.
38Ege Faresaio de abi erdar, ege E damerar, abelelam E no eroli, nole tag ogarup kak.
39Kaj la Sinjoro diris al li: Vi Fariseoj purigas la eksteron de kaliko kaj plado, sed via interno estas plena de rabado kaj malvirto.
39Ege Opole abi detager, kega, Uaba Faresaio uaba dirup abele tanelu ge pako abele kumeti; epe muige pe mitkar poipi a adud tonar.
40Malsaĝuloj! ĉu Tiu, kiu faris la eksteron, ne faris ankaŭ la internon?
40Uaba paim paim! Le ikeli sor ge, pako muige?
41Tamen, uzu por almozo la internaĵojn, kaj jen ĉio estas al vi pura.
41Debele ua aisare uaba lu omare; dasmer, gaire lu uridili uaba ogdirup.
42Sed ve al vi, Fariseoj! ĉar vi pagas dekonaĵojn de mento kaj ruto kaj ĉiu vegetaĵo, kaj preterlasas juĝon kaj amon al Dio; ĉi tion vi devus fari, kaj tion ne preterlasi.
42Uaiai uaba Faresaio giz! abelelam ua aiseda ten mili, pako pekano, pako gaire lu uridili nagri nur ge, a ua dekaerta Ade ra itimer, pako abara omare: abkoreb ikeli abele lu, a nole dikaer abele lu.
43Ve al vi, Fariseoj! ĉar vi amas la ĉefseĝojn en la sinagogoj, kaj la salutojn sur la placoj.
43Uaiai uaba Faresaio giz! abelelam ua au lagelag bao aule sunago ge, pako omare gizakos uteb.
44Ve al vi! ĉar vi similas tombojn ne vidatajn; kaj la homoj, kiuj iras super ili, ne scias.
44Uaiai uaba aotale pako Faresaio, ua bes le giz! abelelam uaba mokakalam ao giz espi, ese le tumem uadegemeli, umer kak.
45Kaj unu el la leĝistoj responde diris al li: Majstro, dirante ĉi tion, vi ankaŭ nin riproĉas.
45Epe nerute gelar giz, ereuer le, E abi detager, kega, Ereuer le, mama keribi dedkoeda, mara mer peike keribim.
46Kaj li diris: Ve ankaŭ al vi, leĝistoj! ĉar vi ŝarĝas homojn per ŝarĝoj malfacile porteblaj, kaj vi mem ne tuŝas eĉ per unu el viaj fingroj la ŝarĝojn.
46Ege E daratagerare, kega, Uaiai uaba gelar giz ko! abelelam uaba nole dekmerik uaba lu uaba no ikuar nerute le, uaba tag pem nole.
47Ve al vi! ĉar vi konstruas la tombojn de la profetoj, kiujn viaj patroj mortigis.
47Uaiai uaba! abelelam uaba ao emorare perofeta, a uaba kaied giz a uiabi ipit.
48Tial vi estas atestantoj, kaj konsentas al la faroj de viaj patroj; ĉar ili mortigis ilin, kaj vi konstruas la tombojn.
48Epe uaba etomeret tonar uaba kaied giz, pako sererege: abelelam uiaba ipit, a uaba emorare uiaba ao.
49Tial ankaŭ diris la saĝo de Dio: Mi sendos al ili profetojn kaj apostolojn, kaj iujn el tiuj ili mortigos kaj persekutos;
49Ege Ade ra pardali detaut, Kaka uiabi namarida perofeta pako aposetola giz; uiaba uader ipit a uader damrik;
50por ke la sango de ĉiuj profetoj, kiu estis elverŝita de post la komenco de la mondo, estu postulita el ĉi tiu generacio,
50Iaueakai abele nosik deraimer gaire perofeta ra mam, babused abele kerker ge ditimedelu geseb ge;
51de la sango de Habel ĝis la sango de Zeĥarja, kiu pereis inter la altaro kaj la sankta domo; jes, mi diras al vi: Ĝi estos postulita el ĉi tiu generacio.
51A ditimed Abela ra mam bakedida Sakaria ra mam, uiaba ipit eipu neres ge, maike Zogo meta: ageakar, kaka uabi detagereda, kega, E deraimerare abele nosik.
52Ve al vi, leĝistoj! ĉar vi forprenis la ŝlosilon de la scio; vi mem ne eniris, kaj vi malhelpis la enirantajn.
52Uaiai uaba gelar giz, ereuer le! abelelam ua aisare ki pardar: ua nole barot, a ua daisumda uader lagelag barot.
53Kaj kiam li eliris el tie, la skribistoj kaj la Fariseoj atakis lin insiste, kaj instigis lin paroli pri multaj aferoj;
53Ege abele mer E uiabi detager, uiaba aotale a Faresaio giz au ueku; uige abi mirem itimerare gaire lu gem;
54insidante kontraŭ li, por kapti ion el lia buŝo.
54A ui ge deraimerare abara merem E ua detaut, a ui ge natomertare.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.