Luko 22
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Meriam Mir Gospels
1Jam alproksimiĝis la festo de macoj, kiu estas nomata la Pasko.
1Ege maike uetpur, areto nole aber kak, abele nei atker Paseka.
2Kaj la ĉefpastroj kaj la skribistoj serĉis, kiamaniere ili povu mortigi lin, ĉar ili timis la popolon.
2Zogozogo le, pako aotale giz uiaba deraimerare nalu tonar uiaba ko abi ipitare; abelelam uiaba au geum abele ged.
3Kaj Satano eniris en Judason, nomatan Iskariota, kiu estis el la nombro de la dek du.
3Ege Satana balu muige Iuda, nei atker Isakariota, abara nerkep, E nerute tuelf le.
4Kaj li foriris kaj interparolis kun la ĉefpastroj kaj kapitanoj, kiamaniere transdoni lin al ili.
4E bakeamulu zogozogo le a pako ares kerem le, a uiabi daratagerare, kega, Nalu ka akailu, iaueakai abi keserkeser uabim?
5Kaj ili ĝojis, kaj konsentis doni al li monon.
5Ege ui au sererege, a abi detagerare ko abim mani naisuerare.
6Kaj li promesis, kaj serĉis okazon transdoni lin al ili, for de la homamaso.
6Abara nerkep au sererege, E ditimedelu abi deraimer, na uarge umele abi keserkeser, a abi uiabi uanatomeretare, a nole lekub kak.
7Kaj venis la tago de macoj, kiam oni devis buĉi la Paskon.
7Ege abele gerger, areto nole aber kak, tabarki, abkoreb paseka ipit.
8Kaj li sendis Petron kaj Johanon, dirante: Iru kaj pretigu por ni la Paskon, por ke ni ĝin manĝu.
8Ege E uiabi namariklu Peteru a Ioane, a daratager, kega, Ua bakeamulam derseram abele paseka, abkoreb meribim mi aroare.
9Kaj ili diris al li: Kie vi volas, ke ni pretigu?
9Epe uiaba abi detager, kega, Na uteb ge mama lagelag ki derserei?
10Kaj li diris al ili: Jen kiam vi estos enirintaj en la urbon, vin renkontos viro, portanta kruĉon da akvo; lin sekvu en la domon, en kiun li eniros.
10Ege E uiabi daratager, kega, Dasmeram, ese ua erdariei abele uteb muige, a ua op nerute le dipitiei, E ais nini tarpor; a ua abi irmirauam abele meta ge obaoa.
11Kaj vi diros al la domomastro: La Majstro diras: Kie estas la gastoĉambro, en kiu mi manĝos la Paskon kun miaj disĉiploj?
11A uaba itimer boai kemle, Ereuer le mari detager, kega, Nade suble la uteb, paseka derser ki aroare, kaka pako kara kaimeg giz?
12Kaj li montros al vi grandan supran ĉambron aranĝitan; tie pretigu.
12Ege E uabi natomelu nerute au uteb kotor, emetu derser: a uaba paseka derser.
13Kaj ili iris kaj trovis tiel, kiel li diris al ili; kaj ili pretigis la Paskon.
13Ui bakeamulei, a erdarei, mokakalam abara mer: epe uiaba paseka derser.
14Kaj kiam alvenis la horo, li sidiĝis, kaj la apostoloj kun li.
14Ege abele haua ge, ui baid eroare, epe abara kaimeg giz tuelf le, E uiabi kemem.
15Kaj li diris al ili: Kun deziro mi deziris manĝi ĉi tiun Paskon kun vi, antaŭ ol mi suferos;
15Ege E uiabi daratagerare, kega, Kara lag, kaka au lagelag kekiam eroli abele paseka uabim, a kara asias nole tabarki:
16ĉar mi diras al vi: Mi ne manĝos ĝin, antaŭ ol ĝi plenumiĝos en la regno de Dio.
16Abelelam kaka uabi detagereda, kega, Kaka nole ko eroli, kekiam Ade ra baselaia ge eseemud.
17Kaj ricevinte kalikon, kaj doninte dankon, li diris: Ĉi tion prenu kaj dividu inter vi;
17E tanelu ekao, a esoao, a uiabi daratagerare, kega, Uaba erpei abele tanelu, a uabu nakuarare:
18ĉar mi diras al vi: De nun mi ne trinkos el la frukto de la vinberarbo, ĝis venos la regno de Dio.
18Abelelam kaka uabi detagered, Kaka nole eroli uina turum ge, kekiam Ade ra baselaia tabarki.
19Kaj li prenis panon, kaj doninte dankon, li ĝin dispecigis kaj donis al ili, dirante: Ĉi tio estas mia korpo, kiu estas donita por vi; ĉi tion faru por memorigo pri mi.
19E areto ekao, a esoao, a itur, a uiabi nakuarare, a uiabi daratagerare, kega, Kara gem peike, E uabi nakuarare: uaba ikeli kara atamelam.
20Sammaniere ankaŭ la kalikon post la vespermanĝo, dirante: Ĉi tiu kaliko estas la nova interligo en mia sango, kiu estas elverŝata por vi.
20Ege emetu leuer eroare, a tanelu ekao ko, E uiabi daratagerare, kega, Abele tanelu kerkar tom kara mam, uabim epaitered.
21Sed jen la mano de tiu, kiu min perfidas, estas apud mi sur la tablo.
21Dasmer, kari dog abele laulau ge, nerute le la tag, E kari keserker.
22Ĉar la Filo de homo ja iros, laŭ la antaŭdecido; sed ve al tiu viro, de kiu li estos perfidata!
22Le la Uerem obakeamu mokakalam abim gobarem: epe abele le abi keserkeser, Uaiai!
23Kaj ili komencis diskuti inter si: kiu el ili faros tion.
23Ui ge ditimedare deraimerare, nete le ikeli abele lu.
24Kaj fariĝis ankaŭ inter ili disputo: kiun el ili oni opinias la plej granda.
24A uiaba asared, nete le aule.
25Kaj li diris al ili: La reĝoj de la nacianoj faras sin sinjoroj super ili; kaj tiujn, kiuj potencas inter ili, oni nomas Bonfarantoj.
25E uiabi daratagerare, kega, Nogle la opole, uiaba opole; uader uiabi sirdam, etomereti uiaba au debe tonar.
26Sed vi ne estu tiaj; sed kiu estas la pli granda el vi, tiu fariĝu kiel la pli juna; kaj tiu, kiu estas ĉefa, kiel la servanto.
26A uaba nole mokakalam: ese le uabim aule, E mokakalam kebile; ese le sirdamu, E memeg le.
27Ĉar kiu estas la pli granda, la sidanto ĉe manĝo, aŭ la servanto? ĉu ne la sidanto ĉe manĝo? sed mi estas meze de vi kiel la servanto.
27Epe nete le aule, nako le eidi eroli, nako memeg le? nako nole le eidi eroli? epe kaka uabi kemem mokakalam nerute memeg le.
28Sed vi estas tiuj, kiuj restadis apud mi en miaj tentoj;
28Epe uaba mamoro emeri kari mirem:
29kaj mi difinas por vi regnon, kiel mia Patro difinis por mi;
29Mokakalam kara Aba E kari ikuar abara baselaia, abkoreb kaka uabi ikuar,
30por ke vi manĝu kaj trinku ĉe mia tablo en mia regno, kaj sidu sur tronoj, juĝante la dek du tribojn de Izrael.
30Iaueakai uaba eroli, a ereli, abele leuer aro uteb kara baselaia ge, a emeri opole bao ge, a itimer Isaraela tuelf nosik.
31Simon, Simon, jen Satano postulis vin ĉiujn, por kribri kiel tritikon;
31Ege Opole abi detager, kega, Simona, Simona, dasmer, Satana au lagelag uabim, iuaeakai E uabim derser, mokakalam saito derser:
32sed mi preĝis por vi, ke via fido ne ŝanceliĝu; kaj vi, kiam vi konvertiĝos, firmigu viajn fratojn.
32A kaka Adim damosi marim, iaueakai mara oituli nole aseemur kak: marim, ese depegeli mara nerkep, a mama au saserim mara le.
33Kaj li diris al li: Sinjoro, vin mi estas preta akompani eĉ al malliberejo kaj al morto.
33Ege E abim detaut, kega, Opole, kaka marim okakis bakeamu audubar meta, pako eumida.
34Kaj li diris: Mi diras al vi, Petro, koko ne krios hodiaŭ, antaŭ ol vi trifoje malkonfesos, ke vi min konas.
34Ege E abi detager, kega, Peteru, kaka mara natager, kega, Kimiar faul nole ereretikri kak abele ki, a kekiam thri kari nasared ma nole kari umer kak.
35Kaj li diris al ili: Kiam mi vin elsendis sen monujo kaj sako kaj ŝuoj, ĉu io mankis al vi?
35Ege E uiabi daratagerare, kega, Kaka uabi demarida, uaba nole epei mani, a pako epei, a teter gab, nako uaba nole nerute lu kak? A uiaba abi detager, kega, Nolea.
36Kaj ili diris: Nenio. Kaj li diris al ili: Sed nun kiu havas monujon, tiu prenu ĝin, kaj ankaŭ sakon; kaj kiu ne havas, tiu vendu sian mantelon kaj aĉetu glavon.
36E uiabi daratagerare, kega, Abele lu, ese nerute le nagri epei mani, debele erpei, a pako epei; le nole teibur aosos tulik, debele abara am uali terapei, ko nagri.
37Ĉar mi diras al vi, ke tio, kio estas skribita, devas plenumiĝi pri mi: Kaj li estis alkalkulita al krimuloj; ĉar tio, kio rilatas al mi, havas sian finon.
37Abelelam kaka uabi detagereda, kega, Debele karim ageakarem abele lu emetu detar, A okakis etag uader uit tonar le; abelelam pe gaire lu karim emetu detarda maike detomeret.
38Kaj ili diris: Sinjoro, jen estas du glavoj; kaj li diris al ili: Sufiĉas.
38Uiaba abi detagerare, kega, Opole, dasmer, neis teibur aosos tulik. E uiabi daratagerare, kega, Sina.
39Kaj elirinte, li iris laŭ sia kutimo al la monto Olivarba, kaj la disĉiploj lin sekvis.
39A E bakeamulu adem digemli nerute paser, nei Oliua, mokakalam abara tonar; abara kaimeg giz abi irmilare.
40Kaj veninte al la loko, li diris al ili: Preĝu, ke vi ne eniru en tenton.
40Abele uteb ge, E emeri, a uiabi daratagerare, kega, Uaba esorerapare, iaueakai nole mirem tabarki.
41Kaj li iris for de ili proksimume ŝtonĵeton, kaj li genuis, kaj preĝis,
41Ege E bakeamulu adem uiabielam, mokakalam baker murzem batauered; E kokamamu, a esorerapare.
42dirante: Patro, se Vi volas, formetu de mi ĉi tiun kalikon; tamen plenumiĝu ne mia volo, sed Via.
42E abi detager, kega, Aba, ese ma lagelag, abele tanelu karielam adem: kara lag nole ikeli, debele mabara lag ikeroa.
43Kaj aperis antaŭ li anĝelo el la ĉielo, fortigante lin.
43Angela kotor ge abi etomelu, E ikuar saserim.
44Kaj estante en agonio, li preĝis pli fervore, kaj lia ŝvito fariĝis kiel gutoj da sango, defalantaj sur la teron.
44E au asias, a elele esorerapare: abara mereg mokakalam kepmam, E abi sep ge.
45Kaj leviĝinte post la preĝo, li venis al la disĉiploj kaj trovis ilin dormantaj de malĝojo,
45E emetu esorerapare, a ekueilu bakeamulu taba kaimegem, a uiabi naradarare ui ge utirdeder, uiaba nerkep au beber,
46kaj diris al ili: Kial vi dormas? leviĝu kaj preĝu, ke vi ne eniru en tenton.
46E uiabi daratagerare, kega, Nalugelam uaba uteidi? ua bako, esorerapare, iaueakai nole mirem barot.
47Dum li ankoraŭ parolis, jen homamaso; kaj tiu, kiu estis nomata Judas, unu el la dek du, iris antaŭ ili, kaj alproksimiĝis al Jesuo, por kisi lin.
47E uiabi meratager, a dasmer, gaire le lakub pako Iuda, nerute le tuelf lelam, E kekiam uiabi dog; a maiem Iesuim, E lagelag eskos.
48Sed Jesuo diris al li: Judas, ĉu vi perfidas per kiso la Filon de homo?
48A Iesu abi detager, kega, Iuda, ma keserkeser Le la Uerem, a eskos?
49Kaj kiam tiuj, kiuj ĉirkaŭis lin, vidis, kio sekvos, ili diris: Sinjoro, ĉu ni frapu per glavo?
49Uiaba umele abele lu uiaba ikeli, ui ge abi detagerare, kega, Opole, nako ki uiabi daramerkare abele teibur aosos tulika?
50Kaj unu el ili frapis la sklavon de la ĉefpastro, kaj detranĉis lian dekstran orelon.
50Nerute le uiabielam E ipit zogozogo le la memeg le, E dikiam abara tuter laip.
51Sed Jesuo responde diris: Permesu tiom. Kaj li tuŝis lian orelon kaj sanigis lin.
51A Iesu de uiabi daratagerare, kega, Sina. E itut abara laip, a ko barkak.
52Kaj Jesuo diris al la ĉefpastroj kaj kapitanoj de la templo kaj pliaĝuloj, kiuj venis kontraŭ lin: Ĉu vi elvenis kun glavoj kaj bastonoj, kvazaŭ kontraŭ rabiston?
52Iesu uiabim detager, gaire zogozogo le, pako kerem le abele zogo meta ge, pako aule giz, ui tabakeauare abim, Nako uaba karim tabakeauare, gaire teibur aosos tulik, a gabagaba kem, mokakalam deraimerare lugatkamer le?
53Kiam mi estis ĉiutage inter vi en la templo, vi ne etendis kontraŭ min viajn manojn; sed ĉi tiu estas via horo, kaj la potenco de mallumo.
53Mi okakis zogo meta ge, gaire gerger, a uaba tag nole kari erpei: a uaba ikeli abele ki, a kupikupi sirdam.
54Kaj ili kaptis lin, kaj forkondukinte, venigis lin en la domon de la ĉefpastro. Sed Petro sekvis malproksime.
54A ui ge abi erpeirare, a tegared zogozogo le giz ra meta. A Peteru muriz ge abi irimli.
55Kaj kiam oni ekbruligis fajron meze de la korto kaj sidis kune, Petro sidiĝis meze de ili.
55Ui ge ur eskaisirare muige meta ge, a uiaba lokod ge emeri, a Peteru uiabi kemem.
56Kaj unu servantino, vidante lin sidantan en la fajrolumo, kaj fikse rigardinte lin, diris:
56Nerute memeg neur, E abi erdali emeri maike ur ge, E dasmer, a detager, kega, Abele le E Iesuim okakis.
57Ĉi tiu ankaŭ estis kun li. Sed li malkonfesis, dirante: Virino, mi lin ne konas.
57E abi asared, kega, Neur, kaka nole umer kak abele le.
58Kaj post iom da tempo alia vidis lin, kaj diris: Vi ankaŭ estas el ili. Sed Petro diris: Viro, mi ne estas.
58Mena, nerute le ko abi erdar, a kega, Ma uiaba le. A Peteru abi detager, kega, Nolea kaka.
59Kaj post la daŭro de unu horo proksimume, alia asertis persiste, dirante: Vere, ĉi tiu ankaŭ estis kun li, ĉar li estas Galileano.
59Ege emetu netate haua, nerute le lut elele detager, kega, Ageakar, abele le E abi kemem: abelelam E Galilaia le.
60Sed Petro diris: Viro, mi ne scias, kion vi diras. Kaj tuj, dum li ankoraŭ parolis, la koko kriis.
60Peteru abi detager, kega, Kaka nole umer kak abele lu mama detautili. Epe kimiar faul sobkak ereretikri, abele kerker E mer egali.
61Kaj la Sinjoro sin turnis, kaj alrigardis Petron. Kaj Petro ekmemoris la vorton de la Sinjoro, ke li diris al li: Antaŭ ol koko krios hodiaŭ, vi trifoje min malkonfesos.
61Ege Opole egreemalu, E abi dasmer Peteru. Epe Peteru de ga dikiapor Iesu ra mer ge, abi detager, kega, Kimiar faul nole ereretikri, ma neis netat kari nasared.
62Kaj li eliris, kaj maldolĉe ploris.
62Ege Peteru adem eosmelu, a au ezoli.
63Kaj tiuj, kiuj gardis Jesuon, lin mokis kaj batis.
63Uader uiaba Iesu erpeirare, a abi negneg, a damarik.
64Kaj ili ĉirkaŭkovris lin, kaj demandis lin, dirante: Profetu, kiu vin frapis?
64Uiaba demed abara op, a uiaba abara op erap, a itimer, kega, Ma dikiapor, nete mari ipit?
65Kaj per multaj aliaj insultoj ili parolis kontraŭ li.
65Gaire mer, a uader abi adud meru ikeli.
66Kaj tuj kiam tagiĝis la pliaĝularo de la popolo kunvenis, kaj ĉefpastroj kaj skribistoj, kaj ili forkondukis lin antaŭ sian sinedrion, kaj diris:
66Ege gerger ge, gaire kerem le, abele ged ge, uiaba etami netat uteb, pako zogozogo le giz a aotale giz; epe uiaba abi egared uiabi opem, a kega,
67Se vi estas la Kristo, diru al ni. Sed li diris al ili: Se mi diros al vi, vi ne kredos;
67Ese ma Keriso kar, ma detaut keribim. Epe E uiabim detager, kega, Ese kaka uabi detager, a uaba nole kari oituli:
68kaj se mi demandos, vi ne respondos.
68Ese kaka uabi itimer, a uaba nole kari natautare.
69Tamen, de nun la Filo de homo sidos dekstre de la Potenco de Dio.
69E ditimeda peirdi, Ade ra Uerem emeri tuter peik, Ade ra au adigri.
70Kaj ili ĉiuj demandis: Ĉu vi do estas la Filo de Dio? Kaj li respondis: Vi diras, ke mi estas.
70Ui uridili abi detaut, kega, Nako mama Ade ra Uerem? E uiabi daratagerare, kega, Karim pe ua abele mer tegareda.
71Kaj ili diris: Pro kio ni bezonas pluan atestadon? ĉar ni mem aŭdis el lia propra buŝo.
71A uiaba detaut, kega, Nalugelam meriba iako ko deraimer uader etomereti? abelelam meriba emetu asoli abara mer.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.