Luko 18
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
1Kaj li parolis al ili parabolon pri tio, ke oni devas ĉiam preĝi kaj ne laciĝi,
1And he spoke also a parable to them, that we ought always to pray, and not to faint,
2dirante: En unu urbo estis juĝisto, kiu ne timis Dion, nek respektis homon;
2Saying: There was a judge in a certain city, who feared not God, nor regarded man.
3kaj estis vidvino en tiu urbo, kaj ŝi venadis al li, dirante: Faru por mi justecon kontraŭ mia kontraŭulo.
3And there was a certain widow in that city, and she came to him, saying: Avenge me of my adversary.
4Kaj li ne volis dum kelka tempo, sed poste li diris en si: Kvankam mi ne timas Dion, nek respektas homon,
4And he would not for a long time. But afterwards he said within himself: Although I fear not God, nor regard man,
5tamen, ĉar ĉi tiu vidvino min ĝenas, mi faros por ŝi justecon, por ke ŝi ne malfortigu min per sia ĉiama venado.
5Yet because this widow is troublesome to me, I will avenge her, lest continually coming she weary me.
6Kaj la Sinjoro diris: Aŭskultu, kion diras la maljusta juĝisto.
6And the Lord said: Hear what the unjust judge saith.
7Kaj ĉu Dio ne faros justecon por Siaj elektitoj, kiuj tage kaj nokte krias al Li, kvankam Li longe pri ili paciencas?
7And will not God revenge his elect who cry to him day and night: and will he have patience in their regard?
8Mi diras al vi: Rapide Li faros por ili justecon. Tamen kiam venos la Filo de homo, ĉu li trovos fidon sur la tero?
8I say to you, that he will quickly revenge them. But yet the Son of man, when he cometh, shall he find, think you, faith on earth?
9Kaj li parolis la jenan parabolon, ankaŭ por iuj, kiuj fidis al si, ke ili estas justuloj, kaj malestimis la ceterajn:
9And to some who trusted in themselves as just, and despised others, he spoke also this parable:
10Du homoj supreniris en la templon, por preĝi; unu estis Fariseo, kaj la alia estis impostisto.
10Two men went up into the temple to pray: the one a Pharisee, and the other a publican.
11La Fariseo, starante, preĝis kun si jene: Ho Dio, mi Vin dankas, ke mi ne estas kiel la ceteraj homoj, rabemaj, maljustaj, adultemaj, nek eĉ kiel ĉi tiu impostisto.
11The Pharisee standing, prayed thus with himself: O God, I give thee thanks that I am not as the rest of men, extortioners, unjust, adulterers, as also is this publican.
12Mi fastas dufoje en semajno; mi donas dekonaĵojn el ĉio, kion mi akiras.
12I fast twice in a week: I give tithes of all that I possess.
13Sed la impostisto, starante malproksime, ne volis eĉ levi la okulojn al la ĉielo, sed batadis sian bruston, dirante: Ho Dio, estu favora al mi pekulo.
13And the publican, standing afar off, would not so much as lift up his eyes towards heaven; but struck his breast, saying: O god, be merciful to me a sinner.
14Mi diras al vi: Ĉi tiu malsupreniris al sia domo, pravigita pli ol tiu; ĉar ĉiu, kiu sin altigas, estos humiligita; sed kiu sin humiligas, tiu estos altigita.
14I say to you, this man went down into his house justified rather that the other: because every one that exalteth himself, shall be humbled: and he that humbleth himself, shall be exalted.
15Kaj oni venigis al li ankaŭ siajn infanetojn, por ke li tuŝu ilin; kaj la disĉiploj, vidinte, admonis ilin.
15And they brought unto him also infants, that he might touch them. Which when the disciples saw, they rebuked them.
16Sed Jesuo alvokis ilin al si, dirante: Lasu la infanojn veni al mi, kaj ne malhelpu ilin; ĉar el tiaj estas la regno de Dio.
16But Jesus, calling them together, said: Suffer children to come to me, and forbid them not: for of such is the kingdom of God.
17Vere mi diras al vi: Kiu ne akceptos la regnon de Dio kiel infano, tiu neniel eniros en ĝin.
17Amen, I say to you: Whosoever shall not receive the kingdom of God as a child, shall not enter into it.
18Kaj unu reganto demandis al li, dirante: Bona Majstro, kion mi faru, por heredi eternan vivon?
18And a certain ruler asked him, saying: Good master, what shall I do to possess everlasting life?
19Kaj Jesuo diris al li: Kial vi nomas min bona? neniu estas bona krom Unu, nome Dio.
19And Jesus said to him: Why dost thou call me good? None is good but God alone.
20Vi scias la ordonojn: Ne adultu; Ne mortigu; Ne ŝtelu; Ne parolu malveran ateston; Respektu vian patron kaj vian patrinon.
20Thou knowest the commandments: Thou shalt not kill: Thou shalt not commit adultery: Thou shalt not steal: Thou shalt not bear false witness: Honour thy father and mother.
21Kaj li diris: Ĉion tion mi observis detempe de mia juneco.
21Who said: All these things have I kept from my youth.
22Kaj Jesuo, aŭdinte, diris al li: Ankoraŭ unu mankon vi havas: vendu ĉion, kion vi posedas, kaj disdonu al malriĉuloj, kaj vi havos trezoron en la ĉielo; kaj venu, sekvu min.
22Which when Jesus had heard, he said to him: Yet one thing is wanting to thee: sell all whatever thou hast, and give to the poor, and thou shalt have treasure in heaven: and come, follow me.
23Sed aŭdinte tion, li fariĝis tre malĝoja; ĉar li estis tre riĉa.
23He having heard these things, became sorrowful; for he was very rich.
24Kaj Jesuo, lin rigardante, diris: Kiel malfacile tiuj, kiuj havas riĉon, eniros en la regnon de Dio!
24And Jesus seeing him become sorrowful, said: How hardly shall they that have riches enter into the kingdom of God.
25Ĉar estas pli facile por kamelo iri tra trueton de kudrilo, ol por riĉulo eniri en la regnon de Dio.
25For it is easier for a camel to pass through the eye of a needle, than for a rich man to enter into the kingdom of God.
26Kaj tiuj, kiuj tion aŭdis, diris: Kiu do povos esti savita?
26And they that heard it, said: Who then can be saved?
27Sed li diris: Kio estas neebla ĉe homoj, tio estas ebla ĉe Dio.
27He said to them: The things that are impossible with men, are possible with God.
28Kaj Petro diris: Jen ni forlasis niajn propraĵojn, kaj sekvis vin.
28Then Peter said: Behold, we have left all things, and have followed thee.
29Kaj li diris al ili: Vere mi diras al vi: Estas neniu, kiu forlasis domon aŭ edzinon aŭ fratojn aŭ gepatrojn aŭ infanojn pro la regno de Dio,
29Who said to them: Amen, I say to you, there is no man that hath left house, or parents, or brethren, or wife, or children, for the kingdom of God’s sake,
30kaj kiu ne ricevos multoble en ĉi tiu tempo, kaj en la venonta mondo vivon eternan.
30Who shall not receive much more in this present time, and in the world to come life everlasting.
31Kaj preninte al si la dek du, li diris al ili: Jen ni supreniras al Jerusalem; kaj ĉio skribita per la profetoj estos plenumita al la Filo de homo.
31Then Jesus took unto him the twelve, and said to them: Behold, we go up to Jerusalem, and all things shall be accomplished which were written by the prophets concerning the Son of man.
32Ĉar li estos transdonita al la nacianoj, kaj mokita kaj perfortita kaj surkraĉita;
32For he shall be delivered to the Gentiles, and shall be mocked, and scourged, and spit upon:
33kaj ili skurĝos kaj mortigos lin; kaj la trian tagon li releviĝos.
33And after they have scourged him, they will put him to death; and the third day he shall rise again.
34Kaj ili komprenis nenion el tio, kaj ĉi tiu parolo estis kaŝita for de ili, kaj ili ne sciis la dirojn.
34And they understood none of these things, and this word was hid from them, and they understood not the things that were said.
35Kaj kiam li alproksimiĝis al Jeriĥo, unu blindulo sidis apud la vojo, petante almozojn;
35Now it came to pass, when he drew nigh to Jericho, that a certain blind man sat by the way side, begging.
36kaj aŭdinte homamason preterirantan, li demandis, kio estas tio.
36And when he heard the multitude passing by, he asked what this meant.
37Kaj oni diris al li, ke Jesuo, la Nazaretano, preteriras.
37And they told him, that Jesus of Nazareth was passing by.
38Kaj li kriis, dirante: Jesuo, filo de David, kompatu min.
38And he cried out, saying: Jesus, son of David, have mercy on me.
39Kaj la antaŭirantoj admonis lin, ke li silentu; sed li des pli forte kriis: Ho filo de David, kompatu min!
39And they that went before, rebuked him, that he should hold his peace: but he cried out much more: Son of David, have mercy on me.
40Kaj Jesuo haltis, kaj ordonis alkonduki lin; kaj kiam li alproksimiĝis, li lin demandis:
40And Jesus standing, commanded him to be brought unto him. And when he was come near, he asked him,
41Kion vi volas, ke mi faru al vi? Kaj li diris: Sinjoro, ke mi ricevu vidpovon.
41Saying: What wilt thou that I do to thee? But he said: Lord, that I may see.
42Kaj Jesuo diris al li: Ricevu vidpovon; via fido vin savis.
42And Jesus said to him: Receive thy sight: thy faith hath made thee whole.
43Kaj li tuj ricevis vidpovon, kaj sekvis lin, glorante Dion; kaj la tuta popolo, vidinte tion, donis laŭdon al Dio.
43And immediately he saw, and followed him, glorifying God. And all the people, when they saw it, gave praise to God.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.