Lucas 19
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
World English Bible
1Nu kwam Hij Jericho binnen, en trok er doorheen.
1He entered and was passing through Jericho.
2En zie, daar was een man, Zacheüs geheten; hij was oppertolbeambte en rijk.
2There was a man named Zacchaeus. He was a chief tax collector, and he was rich.
3Hij wilde graag zien, wat voor een man Jesus was; maar door de menigte kon hij dat niet, want hij was klein van gestalte.
3He was trying to see who Jesus was, and couldn’t because of the crowd, because he was short.
4Om Hem toch te kunnen zien, liep hij vooruit, en klom in een vijgeboom; want Hij moest daar voorbij.
4He ran on ahead and climbed up into a sycamore tree to see him, for he was going to pass that way.
5Toen Jesus daar langs kwam, keek Hij omhoog, en zei Hem: Zacheüs, kom vlug naar beneden; want vandaag moet Ik in uw huis verblijven.
5When Jesus came to the place, he looked up and saw him, and said to him, “Zacchaeus, hurry and come down, for today I must stay at your house.”
6En hij kwam vlug naar beneden, en ontving Hem met vreugde.
6He hurried, came down, and received him joyfully.
7Allen zagen het; ze begonnen te morren, en zeiden: Bij een zondaar heeft Hij zijn intrek genomen.
7When they saw it, they all murmured, saying, “He has gone in to lodge with a man who is a sinner.”
8Maar Zacheüs kwam bij den Heer staan, en sprak: Zie Heer, de helft van mijn vermogen schenk ik aan de armen; en zo ik iemand te kort heb gedaan, geef ik het vierdubbel terug.
8Zacchaeus stood and said to the Lord, “Behold, Lord, half of my goods I give to the poor. If I have wrongfully exacted anything of anyone, I restore four times as much.”
9Jesus zeide tot hem: Heden is er heil over dit huis gekomen; ook hij is een kind van Abraham.
9Jesus said to him, “Today, salvation has come to this house, because he also is a son of Abraham.
10Want de Mensenzoon is gekomen, om te zoeken en te redden wat verloren was.
10For the Son of Man came to seek and to save that which was lost.”
11Daar ook de anderen dit hoorden, voegde Hij er een gelijkenis aan toe, omdat Hij dicht bij Jerusalem was, en men nu dacht, dat het koninkrijk Gods terstond zou verschijnen.
11As they heard these things, he went on and told a parable, because he was near Jerusalem, and they supposed that God’s Kingdom would be revealed immediately.
12Hij sprak dus: Een man van hoge geboorte reisde eens naar een ver land, om er de koninklijke waardigheid te ontvangen, en dan terug te keren.
12He said therefore, “A certain nobleman went into a far country to receive for himself a kingdom and to return.
13Hij riep tien van zijn dienaars, gaf hun tien ponden, en zei hun:Drijft er handel mee, tot ik terugkom.
13He called ten servants of his and gave them ten mina coins, and told them, ‘Conduct business until I come.’
14Zijn landgenoten haatten hem echter, en zonden hem een gezantschap achterna met de opdracht: We willen hem niet als koning over ons.
14But his citizens hated him, and sent an envoy after him, saying, ‘We don’t want this man to reign over us.’
15Toen hij nu de koninklijke waardigheid had ontvangen, keerde hij terug, en liet de dienaars ontbieden, wien hij het geld had gegeven, om te vernemen, wat voor zaken ze hadden gedreven.
15“When he had come back again, having received the kingdom, he commanded these servants, to whom he had given the money, to be called to him, that he might know what they had gained by conducting business.
16De eerste verscheen en sprak: Heer, uw pond heeft tien pond winst opgeleverd.
16The first came before him, saying, ‘Lord, your mina has made ten more minas.’
17Hij zei hem: Heel best, goede knecht; omdat ge over weinig getrouw zijt geweest, ontvang het bestuur over tien steden.
17“He said to him, ‘Well done, you good servant! Because you were found faithful with very little, you shall have authority over ten cities.’
18De tweede kwam, en sprak: Heer, uw pond heeft vijf pond opgebracht.
18“The second came, saying, ‘Your mina, Lord, has made five minas.’
19Tot hem zeide hij: Voer ook gij het bewind over vijf steden.
19“So he said to him, ‘And you are to be over five cities.’
20Nu kwam ook de derde en sprak: Heer, hier is uw pond; ik heb het zorgvuldig in een doek opgeborgen.
20Another came, saying, ‘Lord, behold, your mina, which I kept laid away in a handkerchief,
21Want ik was bang voor u, omdat ge een streng man zijt. Ge vordert op, wat ge niet hebt gegeven, en ge maait wat ge niet hebt gezaaid.
21for I feared you, because you are an exacting man. You take up that which you didn’t lay down, and reap that which you didn’t sow.’
22Hij zei hem: Met uw eigen woorden zal ik u oordelen, boze knecht. Ge wist, dat ik een streng man ben; dat ik opvorder wat ik niet heb gegeven, en maai wat ik niet heb gezaaid.
22“He said to him, ‘Out of your own mouth I will judge you, you wicked servant! You knew that I am an exacting man, taking up that which I didn’t lay down and reaping that which I didn’t sow.
23Waarom hebt ge dan mijn geld niet uitgezet op de bank; dan zou ik het bij mijn komst met rente hebben teruggekregen.
23Then why didn’t you deposit my money in the bank, and at my coming, I might have earned interest on it?’
24En tot de omstanders zeide hij: Neemt hem het pond af, en geeft het aan hem, die de tien ponden heeft.
24He said to those who stood by, ‘Take the mina away from him and give it to him who has the ten minas.’
25Ze zeiden hem: Heer, hij heeft reeds tien pond.
25“They said to him, ‘Lord, he has ten minas!’
26Ik zeg u: Wie heeft, aan hem zal worden gegeven; maar wie niet heeft, hem zal nog ontnomen worden wat hij bezit.
26‘For I tell you that to everyone who has, will more be given; but from him who doesn’t have, even that which he has will be taken away from him.
27En wat mijn vijanden aangaat, die me niet tot koning over zich wilden, brengt ze hier, en steekt ze voor mijn ogen neer.
27But bring those enemies of mine who didn’t want me to reign over them here, and kill them before me.’”
28Na deze woorden ging Hij voorop, en trok naar Jerusalem.
28Having said these things, he went on ahead, going up to Jerusalem.
29En toen Hij Bétfage en Betánië was genaderd, op de berg, die de Olijfberg heet, zond Hij twee van zijn leerlingen vooruit,
29When he came near to Bethsphage and Bethany, at the mountain that is called Olivet, he sent two of his disciples,
30en sprak: Gaat naar het dorp hier tegenover; zodra gij er binnen komt, zult gij er een veulen vinden, dat vastgebonden is, en waarop nog geen mens heeft gezeten; maakt het los, en brengt het hier.
30saying, “Go your way into the village on the other side, in which, as you enter, you will find a colt tied, which no man has ever sat upon. Untie it and bring it.
31En zo iemand u vraagt: Waarom maakt gij het los? moet gij hem zeggen: De Heer heeft het nodig.
31If anyone asks you, ‘Why are you untying it?’ say to him: ‘The Lord needs it.’”
32Zij die vooruit werden gezonden, gingen er heen, en vonden het, zoals Hij het hun had gezegd.
32Those who were sent went away and found things just as he had told them.
33Toen ze het veulen losmaakten, zeiden de eigenaars tot hen: Waarom maakt gij het veulen los?
33As they were untying the colt, its owners said to them, “Why are you untying the colt?”
34Ze zeiden: De Heer heeft het nodig.
34They said, “The Lord needs it.”
35En ze brachten het veulen bij Jesus, legden er hun mantels over heen, en hielpen Jesus er op.
35Then they brought it to Jesus. They threw their cloaks on the colt and sat Jesus on them.
36Terwijl Hij voortreed, spreidden ze hun mantels uit over de weg.
36As he went, they spread their cloaks on the road.
37En toen Hij reeds aan de helling van de Olijfberg was gekomen, begon heel de groep van leerlingen vol blijdschap met luider stem God te verheerlijken om al de wonderen, die ze hadden aanschouwd;
37As he was now getting near, at the descent of the Mount of Olives, the whole multitude of the disciples began to rejoice and praise God with a loud voice for all the mighty works which they had seen,
38en ze zeiden: Gezegend de Koning, Die komt in de naam des Heren! Vrede in de hemel, En glorie in den hogen!
38saying, “Blessed is the King who comes in the name of the Lord! Peace in heaven, and glory in the highest!”
39Enige farizeën uit de menigte zeiden tot Hem: Meester, breng uw leerlingen tot bezinning.
39Some of the Pharisees from the multitude said to him, “Teacher, rebuke your disciples!”
40Maar Hij gaf hun ten antwoord: Ik zeg u: Als zij zwijgen, dan zullen de stenen gaan roepen.
40He answered them, “I tell you that if these were silent, the stones would cry out.”
41En toen Hij de stad naderde en haar zag, weende Hij over haar, en sprak:
41When he came near, he saw the city and wept over it,
42Ach, mocht ook gij op deze dag nog erkennen, wat u tot vrede strekt; maar dat is thans voor uw ogen verborgen!
42saying, “If you, even you, had known today the things which belong to your peace! But now, they are hidden from your eyes.
43Waarachtig, er zullen dagen over u komen, dat uw vijanden een wal om u werpen, u omsingelen, en u van alle kanten benauwen;
43For the days will come on you when your enemies will throw up a barricade against you, surround you, hem you in on every side,
44dat ze u zullen verdelgen, u en uw kinderen, die in u wonen; en dat ze bij u geen steen op de andere zullen laten, omdat ge uw tijd van ontferming niet hebt erkend.
44and will dash you and your children within you to the ground. They will not leave in you one stone on another, because you didn’t know the time of your visitation.”
45Toen trad Hij de tempel binnen, en begon er de kooplieden uit te drijven.
45He entered into the temple and began to drive out those who bought and sold in it,
46Hij zei hun: Er staat geschreven: “Mijn huis is een huis van gebed; maar gij hebt er een rovershol van gemaakt”.
46saying to them, “It is written, ‘My house is a house of prayer,’ but you have made it a ‘den of robbers’!”
47Nu leerde Hij dagelijks in de tempel. Maar de opperpriesters, schriftgeleerden en de hoofden van het volk zochten Hem te doden.
47He was teaching daily in the temple, but the chief priests, the scribes, and the leading men among the people sought to destroy him.
48Ze vonden echter geen middel, om hun plan ten uitvoer te brengen; want al het volk hing Hem aan, en luisterde naar Hem.
48They couldn’t find what they might do, for all the people hung on to every word that he said.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.