Lucas 14
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
World English Bible
1Eens kwam Hij op een sabbat in het huis van een der voornaamsten van de farizeën, om de maaltijd te gebruiken; en men bespiedde Hem.
1When he went into the house of one of the rulers of the Pharisees on a Sabbath to eat bread, they were watching him.
2En zie, daar stond een man voor Hem, die aan waterzucht leed.
2Behold, a certain man who had dropsy was in front of him.
3Jesus nam het woord, en sprak tot de wetgeleerden en farizeën: Mag men op sabbat genezen, of niet?
3Jesus, answering, spoke to the lawyers and Pharisees, saying, “Is it lawful to heal on the Sabbath?”
4Ze zwegen. Toen raakte Hij hem aan, genas hem, en zond hem heen.
4But they were silent. He took him, and healed him, and let him go.
5Nu sprak Hij tot hen: Wie van u zal zijn zoon of zijn os, die in de put is gevallen, niet aanstonds, ook op de sabbat, er uit trekken?
5He answered them, “Which of you, if your son or an ox fell into a well, wouldn’t immediately pull him out on a Sabbath day?”
6Ze wisten hier niets tegen in te brengen.
6They couldn’t answer him regarding these things.
7En daar Hij bemerkte, dat de gasten zich de beste plaatsen hadden uitgezocht, sprak Hij hun in een gelijkenis toe:
7He spoke a parable to those who were invited, when he noticed how they chose the best seats, and said to them,
8Wanneer ge door iemand op een bruiloft zijt uitgenodigd, ga dan niet op de beste plaats zitten. Want misschien is er een door hem uitgenodigd, die voornamer is dan gij.
8“When you are invited by anyone to a wedding feast, don’t sit in the best seat, since perhaps someone more honorable than you might be invited by him,
9Dan zou hij, die u en hem heeft genodigd, u komen zeggen: Maak plaats voor hem. En ge zoudt vol schaamte de minste plaats moeten innemen.
9and he who invited both of you would come and tell you, ‘Make room for this person.’ Then you would begin, with shame, to take the lowest place.
10Maar wanneer ge genodigd zijt, ga dan op de minste plaats zitten: opdat uw gastheer u zegt, als hij komt: Vriend, ga hoger op. Dat zal een eer voor u zijn in het oog van al de disgenoten.
10But when you are invited, go and sit in the lowest place, so that when he who invited you comes, he may tell you, ‘Friend, move up higher.’ Then you will be honored in the presence of all who sit at the table with you.
11Want wie zich verheft, zal vernederd, en wie zich vernedert, zal verheven worden.
11For everyone who exalts himself will be humbled, and whoever humbles himself will be exalted.”
12En tot zijn gastheer zeide Hij: Wanneer ge een middag- of avondmaal houdt, nodig dan niet uw vrienden of broers, uw bloedverwanten of rijke buren; want misschien nodigen ze u terug, en ge krijgt het vergolden.
12He also said to the one who had invited him, “When you make a dinner or a supper, don’t call your friends, nor your brothers, nor your kinsmen, nor rich neighbors, or perhaps they might also return the favor, and pay you back.
13Maar als ge een maaltijd houdt, nodig dan armen, gebrekkigen, kreupelen, blinden.
13But when you make a feast, ask the poor, the maimed, the lame, or the blind;
14Dan zult ge gelukkig zijn, omdat ze het u niet kunnen vergelden; want dan zal men het u bij de opstanding der rechtvaardigen vergelden.
14and you will be blessed, because they don’t have the resources to repay you. For you will be repaid in the resurrection of the righteous.”
15Een der disgenoten, die dit hoorde, sprak tot Hem: Zalig hij, die maaltijd zal houden in het koninkrijk Gods.
15When one of those who sat at the table with him heard these things, he said to him, “Blessed is he who will feast in God’s Kingdom!”
16Maar Hij zei hem: Zeker iemand gaf een groot feestmaal, en nodigde velen uit.
16But he said to him, “A certain man made a great supper, and he invited many people.
17Tegen het uur van de maaltijd zond hij zijn dienaar, om aan de gasten te zeggen: Komt, want alles staat klaar.
17He sent out his servant at supper time to tell those who were invited, ‘Come, for everything is ready now.’
18Maar eenparig begonnen allen zich te verontschuldigen. De eerste zei hem: Ik heb een stuk land gekocht, en moet het noodzakelijk gaan zien: ik bid u, verontschuldig me.
18They all as one began to make excuses. “The first said to him, ‘I have bought a field, and I must go and see it. Please have me excused.’
19Een ander zei: Ik heb vijf paar ossen gekocht, en ga ze keuren; ik bid u, verontschuldig me.
19“Another said, ‘I have bought five yoke of oxen, and I must go try them out. Please have me excused.’
20Weer een ander zei: Ik heb een vrouw gehuwd, en kan dus niet komen.
20“Another said, ‘I have married a wife, and therefore I can’t come.’
21De dienaar kwam thuis, en boodschapte het aan zijn heer. Toen werd de heer des huizes vergramd, en hij sprak tot zijn dienaar: Spoed u naar de pleinen en straten der stad, en breng de armen en gebrekkigen, de blinden en kreupelen hier binnen.
21“That servant came, and told his lord these things. Then the master of the house, being angry, said to his servant, ‘Go out quickly into the streets and lanes of the city, and bring in the poor, maimed, blind, and lame.’
22De dienaar zei: Heer, er is gedaan wat ge bevolen hebt; en nog is er plaats.
22“The servant said, ‘Lord, it is done as you commanded, and there is still room.’
23Nu sprak de heer tot zijn dienaar: Ga uit naar wegen en heggen, en dwing ze, om binnen te komen; want mijn huis moet vol zijn.
23“The lord said to the servant, ‘Go out into the highways and hedges, and compel them to come in, that my house may be filled.
24Ik zeg u: Niet één van die mannen, die waren genodigd, zal van mijn feestmaal genieten.
24For I tell you that none of those men who were invited will taste of my supper. For many are called, but few are chosen. ’”
25Toen eens een talrijke menigte Hem volgde, keerde Hij Zich om, en sprak tot hen:
25Now great multitudes were going with him. He turned and said to them,
26Zo iemand tot Mij komt, en zijn vader niet haat, zijn moeder, zijn vrouw en kinderen, zijn broers en zusters, ja zelfs zijn eigen leven, hij kan mijn leerling niet zijn.
26“If anyone comes to me, and doesn’t disregard his own father, mother, wife, children, brothers, and sisters, yes, and his own life also, he can’t be my disciple.
27En wie zijn kruis niet opneemt, en Mij niet volgt, kan mijn leerling niet zijn.
27Whoever doesn’t bear his own cross and come after me, can’t be my disciple.
28Want wie van u, die een toren wil bouwen, gaat niet eerst de kosten zitten berekenen, of hij wel de middelen bezit, om het werk te voltooien.
28For which of you, desiring to build a tower, doesn’t first sit down and count the cost, to see if he has enough to complete it?
29Anders zou hij misschien wel de grondslag leggen, maar niet af kunnen bouwen. Dan zouden allen, die het zagen, hem uit gaan lachen,
29Or perhaps, when he has laid a foundation and isn’t able to finish, everyone who sees begins to mock him,
30en zeggen: Die man is begonnen te bouwen, en is blijven steken.
30saying, ‘This man began to build and wasn’t able to finish.’
31Of welke koning, die een anderen koning de oorlog gaat aandoen, zit niet eerst te overleggen, of hij met tienduizend man het hoofd kan bieden aan hem, die met twintigduizend man op hem afkomt?
31Or what king, as he goes to encounter another king in war, will not sit down first and consider whether he is able with ten thousand to meet him who comes against him with twenty thousand?
32Zo niet, dan zendt hij een gezantschap, terwijl de ander nog ver af is, en vraagt om de vrede.
32Or else, while the other is yet a great way off, he sends an envoy and asks for conditions of peace.
33Zo ook kan dus niemand van u mijn leerling zijn, die geen afstand doet van al wat hij bezit.
33So therefore, whoever of you who doesn’t renounce all that he has, he can’t be my disciple.
34Het zout is dus goed; maar als het zout zelf smakeloos is geworden, waar zal men het dan mee zouten?
34“Salt is good, but if the salt becomes flat and tasteless, with what do you season it?
35Dan deugt het noch voor het land noch voor de mesthoop; men gooit het weg. Wie oren heeft om te horen, hij hore.
35It is fit neither for the soil nor for the manure pile. It is thrown out. He who has ears to hear, let him hear.”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.