Lucas 18
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
World English Bible
1Hij zeide hun nog een gelijkenis over de noodzakelijkheid, om altijd te bidden, en nooit de moed te verliezen.
1He also spoke a parable to them that they must always pray and not give up,
2Hij sprak: In zekere stad was een rechter, die God niet vreesde, en zich aan de mensen niet stoorde.
2saying, “There was a judge in a certain city who didn’t fear God and didn’t respect man.
3Ook was er een weduwe in die stad, die naar hem toe ging, en sprak: Verschaf me recht tegenover mijn tegenpartij.
3A widow was in that city, and she often came to him, saying, ‘Defend me from my adversary!’
4Een tijd lang wilde hij niet. Maar later zei hij bij zichzelf: Ofschoon ik God niet vrees en me aan de mensen niet stoor,
4He wouldn’t for a while; but afterward he said to himself, ‘Though I neither fear God nor respect man,
5zal ik toch die weduwe maar recht doen, omdat ze mij lastig valt, en anders me eindeloos komt vervelen.
5yet because this widow bothers me, I will defend her, or else she will wear me out by her continual coming.’”
6En de Heer sprak: Hoort wat de onrechtvaardige rechter zegt.
6The Lord said, “Listen to what the unrighteous judge says.
7En zou God dan aan zijn uitverkorenen geen recht doen, die dag en nacht tot Hem roepen? Of zou Hij ze lang laten wachten?
7Won’t God avenge his chosen ones who are crying out to him day and night, and yet he exercises patience with them?
8Ik zeg u: Hij zal hun recht doen met spoed. Maar zal de Mensenzoon bij zijn komst wel geloof op aarde vinden?
8I tell you that he will avenge them quickly. Nevertheless, when the Son of Man comes, will he find faith on the earth?”
9Nog sprak Hij deze gelijkenis tegen hen, die van eigen gerechtigheid overtuigd zijn, en anderen verachten.
9He also spoke this parable to certain people who were convinced of their own righteousness, and who despised all others:
10Twee mensen gingen op naar de tempel, om er te bidden: de één was een farizeër, de ander een tollenaar.
10“Two men went up into the temple to pray; one was a Pharisee, and the other was a tax collector.
11De farizeër stond recht overeind, en bad bij zichzelf: O God, ik dank U, dat ik niet ben als de andere mensen: rovers, onrechtvaardigen, echtbrekers, of ook als die tollenaar ginds.
11The Pharisee stood and prayed by himself like this: ‘God, I thank you that I am not like the rest of men: extortionists, unrighteous, adulterers, or even like this tax collector.
12Ik vast tweemaal per week, en geef tienden van al wat ik bezit.
12I fast twice a week. I give tithes of all that I get.’
13Maar de tollenaar bleef op een afstand, en durfde zelfs zijn ogen niet ten hemel heffen; hij sloeg zich op de borst, en sprak: O God, wees mij, zondaar, genadig.
13But the tax collector, standing far away, wouldn’t even lift up his eyes to heaven, but beat his chest, saying, ‘God, be merciful to me, a sinner!’
14Ik zeg u: Deze ging gerechtvaardigd naar huis, in plaats van den andere. Want wie zich verheft zal vernederd, en wie zich vernedert, zal verheven worden.
14I tell you, this man went down to his house justified rather than the other; for everyone who exalts himself will be humbled, but he who humbles himself will be exalted.”
15Men bracht zelfs de kinderen naar Hem toe, opdat Hij ze aanraken zou. Toen de leerlingen dit zagen, wezen ze hen af.
15They were also bringing their babies to him, that he might touch them. But when the disciples saw it, they rebuked them.
16Maar Jesus riep ze naar Zich toe, en sprak: Laat de kinderen bij Mij komen, en houdt ze niet tegen. Want het koninkrijk Gods is voor hen, die zijn zoals zij.
16Jesus summoned them, saying, “Allow the little children to come to me, and don’t hinder them, for God’s Kingdom belongs to such as these.
17Voorwaar, Ik zeg u: Wie het koninkrijk Gods niet aanneemt als een kind, zal er niet ingaan.
17Most certainly, I tell you, whoever doesn’t receive God’s Kingdom like a little child, he will in no way enter into it.”
18Een heel voornaam man ondervroeg Hem, en sprak: Goede Meester, wat moet ik doen, om het eeuwige leven te verkrijgen?
18A certain ruler asked him, saying, “Good Teacher, what shall I do to inherit eternal life?”
19Jesus zeide hem: Waarom noemt ge Mij goed? Niemand is goed, dan God alleen.
19Jesus asked him, “Why do you call me good? No one is good, except one: God.
20Ge kent de geboden: “Gij zult geen overspel doen; gij zult niet doodslaan; gij zult niet stelen; gij zult geen valse getuigenis geven; eer uw vader en moeder”.
20You know the commandments: ‘Don’t commit adultery,’ ‘Don’t murder,’ ‘Don’t steal,’ ‘Don’t give false testimony,’ ‘Honor your father and your mother.’”
21Hij antwoordde: Dit alles heb ik onderhouden reeds van mijn jeugd af
21He said, “I have observed all these things from my youth up.”
22Toen Jesus dit hoorde, zeide Hij hem: Eén ding ontbreekt u nog; verkoop wat ge bezit, geef het aan de armen, en ge zult een schat in de hemel bezitten. Kom dan, en volg Mij.
22When Jesus heard these things, he said to him, “You still lack one thing. Sell all that you have and distribute it to the poor. Then you will have treasure in heaven; then come, follow me.”
23Maar toen hij dit hoorde, werd hij bedroefd; want hij was zeer rijk.
23But when he heard these things, he became very sad, for he was very rich.
24Toen Jesus zijn droefheid zag, zeide Hij: Hoe moeilijk zullen zij, die rijkdommen bezitten, het koninkrijk Gods binnengaan.
24Jesus, seeing that he became very sad, said, “How hard it is for those who have riches to enter into God’s Kingdom!
25Een kameel gaat gemakkelijker door het oog van een naald, dan een rijke in het koninkrijk Gods.
25For it is easier for a camel to enter in through a needle’s eye than for a rich man to enter into God’s Kingdom.”
26De toehoorders zeiden: Wie kan dan zalig worden?
26Those who heard it said, “Then who can be saved?”
27Hij sprak: Wat onmogelijk is bij de mensen, is mogelijk bij God.
27But he said, “The things which are impossible with men are possible with God.”
28Toen zei Petrus: Zie, wij hebben alles verlaten, en zijn U gevolgd.
28Peter said, “Look, we have left everything and followed you.”
29Hij zei hun: Voorwaar, Ik zeg u: Er is niemand, die huis, ouders of broers, vrouw of kinderen verlaat om het koninkrijk Gods,
29He said to them, “Most certainly I tell you, there is no one who has left house, or wife, or brothers, or parents, or children, for God’s Kingdom’s sake,
30of hij zal veel meer terug ontvangen in deze tijd, en in de toekomstige wereld het eeuwige leven.
30who will not receive many times more in this time, and in the world to come, eternal life.”
31Nu nam Hij het twaalftal ter zijde, en sprak tot hen: Zie, wij gaan op naar Jerusalem; en alles wat door de profeten over den Mensenzoon is geschreven, zal worden vervuld.
31He took the twelve aside and said to them, “Behold, we are going up to Jerusalem, and all the things that are written through the prophets concerning the Son of Man will be completed.
32Want Hij zal worden overgeleverd aan de heidenen; Hij zal worden bespot, mishandeld, bespuwd.
32For he will be delivered up to the Gentiles, will be mocked, treated shamefully, and spit on.
33Men zal Hem geselen en doden; maar op de derde dag zal Hij verrijzen.
33They will scourge and kill him. On the third day, he will rise again.”
34Ze begrepen er niets van; dit woord bleef hun duister, en ze verstonden niet wat er gezegd werd.
34They understood none of these things. This saying was hidden from them, and they didn’t understand the things that were said.
35Toen Hij nu Jericho naderde, zat er een blinde te bedelen langs de weg.
35As he came near Jericho, a certain blind man sat by the road, begging.
36Hij hoorde de menigte voorbijgaan, en vroeg, wat er gebeurde.
36Hearing a multitude going by, he asked what this meant.
37Men vertelde hem, dat Jesus van Názaret voorbijkwam.
37They told him that Jesus of Nazareth was passing by.
38Toen riep hij luide: Jesus, Zoon van David, ontferm U mijner.
38He cried out, “Jesus, you son of David, have mercy on me!”
39Zij, die vooropgingen, vielen ruw tegen hem uit, om hem tot zwijgen te brengen. Maar hij riep nog harder: Zoon van David, ontferm U mijner.
39Those who led the way rebuked him, that he should be quiet; but he cried out all the more, “You son of David, have mercy on me!”
40Jesus bleef staan, en liet hem bij Zich brengen. En toen hij genaderd was, vroeg Hij hem:
40Standing still, Jesus commanded him to be brought to him. When he had come near, he asked him,
41Wat wilt ge, dat Ik voor u doe? Hij sprak: Heer, dat ik zien zal!
41“What do you want me to do?” He said, “Lord, that I may see again.”
42Jesus zeide hem: Zie! Uw geloof heeft u gered.
42Jesus said to him, “Receive your sight. Your faith has healed you.”
43En aanstonds zag hij, volgde Hem, en verheerlijkte God. Al het volk zag het, en bracht glorie aan God.
43Immediately he received his sight and followed him, glorifying God. All the people, when they saw it, praised God.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.